Η Ατζέντα για τη Μετανάστευση

Στα ψιλά πέρασε η είδηση ότι το Κολέγιο των Επι­τρό­πων (της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής) υιο­θέ­τησε την Ατζέντα για τη Μετα­νά­στευση. Και όμως, το κείμενο αυτό, όσον αφορά τους αιτού­ντες άσυλο και τους πρό­σφυ­γες, περιέ­χει αρκετά πρω­το­πο­ριακά στοι­χεία, που, εάν τεθούν σε εφαρ­μογή, θα έχουν πολύ σημα­ντικό αντί­κτυπο για τη χώρα μας.

Πάγια θέση της Ελλάδας τα τελευ­ταία χρόνια είναι η πιο δίκαιη κατα­νομή των ευθυνών όσον αφορά τη δια­χεί­ριση των μεικτών μετα­να­στευ­τι­κών ροών. Οι ευθύνες αφορούν τον έλεγχο των εξω­τε­ρι­κών συνόρων, την αρχική υποδοχή όσων εισέρ­χο­νται χωρίς τις νόμιμες δια­τυ­πώ­σεις, τη διεκ­πε­ραί­ωση των τυχόν αιτη­μά­των για διεθνή προ­στα­σία, την παροχή συν­θη­κών δια­βί­ω­σης των αιτού­ντων διεθνή προ­στα­σία και των ιδιαί­τερα ευά­λω­των ατόμων, και την επι­στροφή στη χώρα τους όσων δεν δικαιού­νται να παρα­μεί­νουν στην Ελλάδα. Κατα­νομή των ευθυνών σημαί­νει κατα­νομή του κόστους που όλα αυτά συνε­πά­γο­νται, αλλά και κατα­νομή των αιτού­ντων και των δικαιού­χων διε­θνούς προ­στα­σίας, έτσι ώστε όλες οι χώρες να συνει­σφέ­ρουν στην υλο­ποί­ηση των διεθνών υπο­χρε­ώ­σεων όλων μας για την προ­στα­σία των προ­σφύ­γων. Η Ατζέντα για τη Μετα­νά­στευση προ­τεί­νει σημα­ντικά βήματα προς την κατεύ­θυνση αυτή.

Η σημα­ντι­κό­τερη και­νο­το­μία που εισάγει η Ατζέντα για τη Μετα­νά­στευση είναι η εισα­γωγή ενός συστή­μα­τος επα­νε­γκα­τά­στα­σης αιτού­ντων διεθνή προ­στα­σία, από τη χώρα στην οποία εισήλ­θαν (δηλαδή κυρίως την Ιταλία και την Ελλάδα), σε άλλο κράτος-μέλος της Ε.Ε., προ­κει­μέ­νου να εξε­τα­στεί εκεί το αίτημά τους, με βάση μια «κλείδα κατα­νο­μής» (ένα μείγμα αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρίων, όπως ο πλη­θυ­σμός του κάθε κράτους-μέλους, το ΑΕΠ του κ.λπ.).

Η κατα­γραφή ενός αιτή­μα­τος διε­θνούς προ­στα­σίας απο­τε­λεί το ένα δέκατο πέμπτο της όλης δια­δι­κα­σίας ασύλου (καταγραφή-συνέντευξη-απόφαση-επίδοση απόφασης-προσφυγή- κρίση-απόφαση σε δεύτερο βαθμό-επίδοση απόφασης-διεκπεραίωση αιτή­σεων για άδεια παρα­μο­νής, ταξι­διω­τικό έγγραφο και οικο­γε­νειακή επανένωση-εξέταση ανα­νέ­ω­σης της αρχικής τριε­τούς άδειας παραμονής-τυχόν ανά­κληση του καθε­στώ­τος, που με τη σειρά του απαιτεί επα­νά­ληψη της όλης δια­δι­κα­σίας από την αρχή κ.λπ. κ.λπ.), χωρίς να λαμ­βά­νε­ται υπόψη και η εντα­ξιακή δια­δι­κα­σία που έπεται της ανα­γνώ­ρι­σης του καθε­στώ­τος διε­θνούς προ­στα­σίας.

Εύκολα αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς ότι εάν στην πλειο­νό­τητα των περι­πτώ­σεων η αρμο­διό­τητα των υπη­ρε­σιών ασύλου εκτεί­νε­ται μόνο στην κατα­γραφή του αιτή­μα­τος, ενώ η υπό­λοιπη δια­δι­κα­σία διεκ­πε­ραιώ­νε­ται σε άλλη χώρα, πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται σημα­ντικά η δυνα­τό­τητά μας να δεχό­μα­στε αιτή­σεις διε­θνούς προ­στα­σίας. Το κυριό­τερο δε είναι ότι οι αιτού­ντες δεν θα χρειά­ζε­ται να κατα­φύ­γουν στους λαθρο­δια­κι­νη­τές προ­κει­μέ­νου να φτάσουν στις άλλες χώρες της Ε.Ε., με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τη δική τους ασφά­λεια.

Η Ατζέντα ανα­φέ­ρε­ται και στην ανάγκη ανα­θε­ώ­ρη­σης του Κανο­νι­σμού «Δου­βλίνο ΙΙΙ», τη στα­διακή υιο­θέ­τηση ενός πραγ­μα­τικά κοινού ευρω­παϊ­κού συστή­μα­τος ασύλου, την αλλη­λεγ­γύη σε θέματα πρώτης υπο­δο­χής, την ενί­σχυση των επι­χει­ρή­σεων στα εξω­τε­ρικά σύνορα, την αύξηση των κον­δυ­λίων σε επεί­γου­σες κατα­στά­σεις, καθώς και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη επι­στροφή στις χώρες τους όσων δεν δικαιού­νται να παρα­μεί­νουν στην Ε.Ε. Πλέον, προέχει η εξει­δί­κευση και η θέση σε εφαρ­μογή των προ­τά­σεων της Επι­τρο­πής το ταχύ­τερο δυνατό, με την καλό­πι­στη, ελπί­ζουμε, συμ­με­τοχή στις ανα­γκαίες διερ­γα­σίες όλων των κρατών-μελών.

Καθη­με­ρινή