ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Tάση Iωαννίδη Xατζημάρκου: “Ο Αντώνης, η Αλεξία και η Στέλλα, είναι οι πιο σκληροί κριτές του πατέρα τους!”

news room 11 λεπτά ανάγνωση
TAΣH XATZHMAPKOY 6
Ο Αντώνης, η Αλεξία και η Στέλλα, είναι οι πιο σκληροί κριτές του πατέρα τους!

TΑΣΗ IΩΑΝΝΙΔΗ XΑΤΖΗΜΑΡΚΟΥ

Είναι μαζί από τα νεανικά τους χρόνια. 23 ετών η Τάση, 26 ο Γιώργος. Μια ζωή μαζί. Μια πορεία από τις επι­χει­ρή­σεις, το Επι­με­λη­τή­ριο της Δωδε­κα­νή­σου, τον Δήμο Ρόδου, που φτάνει ως την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Μια ζωή δίπλα σε έναν άνθρωπο που η ίδια χαρα­κτη­ρί­ζει πλη­θω­ρικό, παθια­σμένο, τελειο­μανή, έναν άνθρωπο που αφο­σιώ­νε­ται ολο­κλη­ρω­τικά και απόλυτα με ό,τι κατα­πιά­νε­ται, έναν άνθρωπο με μονα­δική αίσθηση χιούμορ. Πώς συν­δυά­ζε­ται η οικο­γε­νειακή ζωή με τις υπο­χρε­ώ­σεις που συνε­πά­γε­ται το να διοι­κείς την πιο δύσκολη Περι­φέ­ρεια της χώρας; Τι λένε τα τρία παιδιά της οικο­γέ­νειας Χατζη­μάρ­κου για τις ατε­λεί­ω­τες ώρες που ο πατέρας τους αφιε­ρώ­νει στα καθή­κο­ντά του ως περι­φε­ρειάρ­χης;

Μια βαθιά ανθρώ­πινη συνέ­ντευξη της συζύγου και συνο­δοι­πό­ρου του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, Ανα­στα­σίας (Τάσης) Ιωαν­νίδη Χατζη­μάρ­κου, που μιλά για τον σύζυγο, τον πατέρα, το πολι­τικό και σκια­γρα­φεί το προφίλ του ανθρώ­που που ηγείται του Νοτίου Αιγαίου την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, αλλά­ζο­ντας τα δεδο­μένα και δίνο­ντας άλλη υπό­σταση και περιε­χό­μενο στον όρο πολι­τική.

Γιατί όπως η ίδια λέει, ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος είναι ένας πολι­τι­κός του μέλ­λο­ντος, ένας πολι­τι­κός μπροστά από την εποχή του. Ένας πολι­τι­κός που ο τρόπος που λει­τουρ­γεί δεν αφήνει στους επι­κρι­τές περι­θώ­ρια να τον κρίνουν αρνη­τικά. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος, που το μόνο που του προ­σά­πτουν είναι το … εκρη­κτικό του χαρα­κτήρα του, όπως, δηλαδή, συμ­βαί­νει με κάθε άνθρωπο που δια­θέ­τει ευθύ­τητα, ειλι­κρί­νεια, αστεί­ρευτη ενέρ­γεια και ισχυρή προ­σή­λωση στο καθήκον.

Η συνέ­ντευξη

Πώς ζήσατε με τον Γιώργο Χατζη­μάρκο όλη αυτή τη δια­δρομή μέχρι την κατά­κτηση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, πόσο επη­ρε­ά­στηκε η ρουτίνα της οικο­γέ­νειας και πώς βιώνετε την προ­ε­κλο­γική περίοδο σήμερα;

Προ­ερ­χό­μα­στε και οι δύο από τον επι­χει­ρη­μα­τικό κλάδο. Ο καθένας μας είχε τη δική του επι­χεί­ρηση και έτυχε να συνερ­γα­στούμε σε κοινή δουλειά. Όλα κυλού­σαν ομαλά. Ο Γιώργος όμως ήταν πάντα ανήσυχο πνεύμα. Τον απα­σχο­λούσε η προ­σφορά στο κοι­νω­νικό σύνολο. Κάπως έτσι ασχο­λή­θηκε με το Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου. Στην αρχή ανέλαβε Οικο­νο­μι­κός Επόπτης και αφο­σιώ­θηκε με πάθος στα νέα του καθή­κο­ντα.

Έπειτα από 10 χρόνια ανα­δεί­χθηκε πρό­ε­δρος και απο­γεί­ωσε τον επι­με­λη­τη­ριακό θεσμό που μέχρι τότε λίγοι ήταν αυτοί που τον γνώ­ρι­ζαν. Πιστεύ­ο­ντας πάντα στην εξω­στρέ­φεια, κατά­φερε να ανοίξει το Επι­με­λη­τή­ριο στην κοι­νω­νία. Κατά­φερε να φέρει κοντά τον επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο.

Παρα­τη­ρώ­ντας πόσο αφο­σιω­μέ­νος ήταν σε αυτό που έκανε, διέ­κρινα ότι χρεια­ζό­ταν μια δια­φο­ρε­τική πρό­κληση. Τα Επι­με­λη­τή­ρια δεν έχουν επεμ­βα­τικό παρά συμ­βου­λευ­τικό ρόλο. Συμ­βου­λεύ­ουν την εκά­στοτε κυβέρ­νηση, σε θέματα εμπο­ρίου, βιο­μη­χα­νίας και γενι­κό­τερα ανα­πτυ­ξια­κής πολι­τι­κής. Πίστευα ότι ο Γιώργος θα μπο­ρούσε να αντα­πο­κρι­θεί σε ένα πιο παρεμ­βα­τικό ρόλο.

Η Αυτο­διοί­κηση πότε τέθηκε ως επιλογή;

Εκείνη περίπου την περίοδο, του έγινε πρόταση να είναι υπο­ψή­φιος στο δήμο της Ρόδου. Δεν ήταν όμως σίγου­ρος, εάν θα έπρεπε να κάνει το βήμα. Θεώρησε ότι η ζωή μας θα άλλαζε ριζικά μετά από αυτό. Εγώ δεν μπο­ρούσα να το κατα­λάβω τότε πόσο πολύ θα μπο­ρούσε να επη­ρε­α­στεί η καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Ζήτησε τη γνώμη μου, το συζη­τή­σαμε. Ήμουν εκ προ­οι­μίου θετική. Μου ξεκα­θά­ρισε ότι δεν θα ήταν μία εύκολη δια­δρομή… και τόνισε ότι θέλει τη συναί­νεση μου, για να πάρει την τελική του απόφαση. Εγώ τον προ­έ­τρεψα να το κάνει. Δεν μπορείς να εμπο­δί­σεις ένα άνθρωπο να κάνει αυτό που αγαπά και πιστεύει τόσο πολύ! Δεν μπορείς να ανα­κό­ψεις την πορεία… θα ήταν σα να του στερείς το οξυγόνο.

Έτσι λοιπόν συμ­με­τείχε στις δημο­τι­κές εκλογές το 2010 την πρώτη φορά που τέθηκε σε εφαρ­μογή ο «Καλ­λι­κρά­της». Ήρθαμε σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο τότε. Γνω­ρί­σαμε το νησί σπιθαμή προς σπιθαμή. Χρειά­στηκε να επι­σκε­φτούμε όλα τα χωριά και να τα μάθουμε οικο­γέ­νεια προς οικο­γέ­νεια. Αυτό δεν σημαί­νει ότι επι­σκε­πτό­μα­σταν τα χωριά για πρώτη μας φορά. Τα ανα­κα­λύ­πταμε όμως κάτω από μία εντελώς δια­φο­ρε­τική οπτική και συγκυ­ρία…

Εκείνη τη χρονιά, οφείλω να ομο­λο­γήσω ότι περά­σαμε πολύ δύσκολα. Αφήσαμε πίσω τις δου­λειές μας. Θυσιά­σαμε πράγ­ματα που είχαμε κατα­φέ­ρει μέχρι τότε για να αφο­σιω­θούμε στον αγώνα που δίναμε για το δήμο της Ρόδου. Τα παιδιά δυσα­να­σχέ­τη­σαν. Δεν τους άρεσε που ο πατέρας τους έλλειπε τόσο πολύ. Και οι δύο λείπαμε πολύ. Ήταν πιο μικρά τότε. Μεγα­λώ­νο­ντας όμως άρχισαν να κατα­λα­βαί­νουν.

Σήμερα έχουμε συνη­θί­σει πλέον όλοι μας τους έντο­νους ρυθμούς, οπότε δεν μπορώ να πω ότι η προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος επη­ρε­ά­ζει πολύ τη ρουτίνα μας…

Ζητά πάντα ο σύζυγός σας τη γνώμη σας σε κάθε απόφαση;

Με το Γιώργο είμαστε από νεαρή ηλικία μαζί. Εγώ ήμουν 23 και εκείνος 26. Πάντα συζη­τού­σαμε για το καθετί. Παίρ­ναμε από κοινού τις απο­φά­σεις για ό,τι αφο­ρούσε το μέλλον. Για τα μεγάλα και τα μικρά πράγ­ματα, τα πιο σημα­ντικά και τα πιο απλά, ο Γιώργος επιζητά τη συμ­βουλή και τη γνώμη μου. Έτσι πορευό­μα­στε όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμη και τα παιδιά έχουν άποψη και τις περισ­σό­τε­ρες φορές προ­σθέ­τουν μία άλλη οπτική στη δική μας.

Τι είναι αυτό που λένε τα παιδιά στον πατέρα τους;

Σήμερα ο Αντώνης και η Αλεξία σπου­δά­ζουν στην Αθήνα ενώ η μικρό­τερη κόρη μας η Στέλλα είναι μαθή­τρια της 3ης γυμνα­σίου. Οι τρεις τους είναι οι πιο σκληροί κριτές του πατέρα τους. Έχουν τεκ­μη­ριω­μένη άποψη. Ακόμη και η μικρή έχει ένα εύστοχο πολι­τικό λόγο και μας εκπλήσ­σει κάθε φορά. Ο Αντώνης έχει βοη­θή­σει πολύ τον πατέρα του να συνει­δη­το­ποι­ή­σει την δημόσια του εικόνα, να αντι­λη­φθεί πώς τον βλέπουν οι γύρω του.

Τον θαυ­μά­ζουν και τον αγαπούν απε­ριό­ρι­στα. Επι­ζη­τούν την παρέα του διακαώς. Όταν βρί­σκε­ται στην Αθήνα, ο Γιώργος κρύβει τα βράδια του για τον Αντώνη και την Αλεξία. Είναι νόμος απα­ρά­βα­τος αυτός. Θα βρεθεί μαζί τους κάθε φορά. Επίσης βρίσκει πάντα χρόνο για να αφιε­ρώ­σει στη Στέλλα, θα συνο­μι­λή­σουν θα κάνουν δρα­στη­ριό­τη­τες μαζί… Γενικώς δίνει προ­τε­ραιό­τητα στα παιδιά, όσο βαρύ και αν είναι το πρό­γραμμά του…

Τελικά πόσο έχει επη­ρε­α­στεί η καθη­με­ρι­νό­τητα της οικο­γέ­νειας από τότε που ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος ανέλαβε τα ηνία της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου;

Υπο­λο­γίζω ότι χρειά­στηκε ένα εξάμηνο μέχρι να προ­σαρ­μο­στούμε στην νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα. Δεν μπορώ όμως να πω ότι έχει αλλάξει πολύ η καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Ακο­λου­θούμε τις παλιές μας συνή­θειες. Έχουμε τους ίδιους φίλους με τους οποίους μπορεί να μη βρι­σκό­μα­στε τόσο συχνά όσο πριν, αλλά δια­τη­ρούμε την ίδια ζεστή σχέση. Και εκείνοι κατα­λα­βαί­νουν πλέον πόσο πολύ χρόνο του παίρνει η Περι­φέ­ρεια. §• Ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος είναι ένας άνθρω­πος ο οποίος έχει το θάρρος της γνώμης του. Αυτή η ευθύ­τητα του χαρα­κτήρα του, έχει τελικά κόστος στη δημόσια εικόνα του;

Ο Γιώργος θα μπο­ρούσε να είναι αρεστός στον κάθε ένα. Αν χτυ­πούσε φιλικά την πλάτη στον καθένα, ίσως να ήταν πολύ πιο δημο­φι­λής. Δεν θα το έκανε όμως ποτέ αυτό, δεν είναι ίδιον του χαρα­κτήρα του. Ποτέ του δεν λει­τούρ­γησε έτσι. Έχει το θάρρος της γνώμης του και επι­λέ­γει να πει αυτό το οποίο πιστεύει, που μπορεί και να μην αρέσει στο συνο­μι­λητή του. Θα πει την αλήθεια ακόμη και αν είναι αιχ­μη­ρός. Είναι ένας πλη­θω­ρι­κός χαρα­κτή­ρας και ευθύς. Θα πει τα πράγ­ματα με το όνομά τους και αυτό δεν το κάνει από κακία.

Παθιά­ζε­ται με τα πιστεύω και τις αρχές του και δεν παρεκ­κλί­νει ούτε χιλιο­στό! Μπορεί να ανε­βά­ζει τους τόνους, όταν όμως απο­κλι­μα­κω­θεί η ένταση-το αμέσως επόμενο λεπτό-θα συζη­τή­σει και θα λύσει τις δια­φο­ρές του. Κάνει πάντα το πρώτο βήμα. Οι φίλοι του και όλοι όσοι τον γνω­ρί­ζουν καλά, εκτι­μούν την ευθύ­τητά του. Εκτι­μούν επίσης το αστεί­ρευτο χιούμορ του! Στην παρέα γελάμε πολύ με τα αστεία του Γιώργου…

Έχει δεχθεί όμως και πόλεμο λάσπης, ή του­λά­χι­στον έχουν προ­σπα­θή­σει κάποιοι να επι­δο­θούν σε πόλεμο λάσπης ενα­ντίον του… Πώς το βιώνετε αυτό ως οικο­γέ­νεια;

Δεν έχουν να προ­σά­ψουν κάτι άλλο στο Γιώργο Χατζη­μάρκο παρά μόνο τον εκρη­κτικό του χαρα­κτήρα. Τι μπορεί να πει κανείς γι αυτόν; Να του χρεώσει, ότι δεν είναι εργα­τι­κός, ότι δεν είναι ικανός, ότι δεν είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κός, ότι δεν είναι επι­κοι­νω­νια­κός; Κανένας δεν μπορεί να ισχυ­ρι­στεί τίποτα από όλα αυτά. Ό,τι κέρδισε, το κέρδισε μόνος του όλα αυτά τα χρόνια. Έχει ανε­ξά­ντλητη ενέρ­γεια. Είναι άνθρω­πος του καθή­κο­ντος, κίνητρό του είναι η προ­σφορά στον συνάν­θρωπο. Έτσι αντλεί δύναμη να προχωρά παρα­κάτω. Όση λάσπη και αν προ­σπα­θή­σει να ρίξει κανείς σε ένα τέτοιο καθαρό χαρα­κτήρα, η αλήθεια πάντα θα λάμψει!

Πηγαί­νο­ντας πίσω στην περίοδο 2010-2014, πώς κρίνετε το Γιώργο Χατζη­μάρκο ως επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας του δήμου Ρόδου;

Μπορώ να πω ότι ήταν πιο δια­βα­σμέ­νος και από τα μέλη της δημο­τι­κής αρχής. Έκανε ειση­γή­σεις πιο τεκ­μη­ριω­μέ­νες και από αυτές των αντι­δη­μάρ­χων. Αυτό έχει να κάνει και πάλι με το πάθος του για την τελειό­τητα. Θέλει να είναι βαθύς γνώστης κάθε θέματος που κατα­πιά­νε­ται. Βάζει όλη του την ενέρ­γεια σε καθετί με το οποίο ασχο­λεί­ται. Δεν μπορεί να κάνει κάτι που δεν είναι τέλειο!

Στέ­κε­στε πάντα δια­κρι­τικά δίπλα του. Τα παιδιά ακο­λου­θούν;

Έχω συνη­θί­σει τα ταξίδια δίπλα στο Γιώργο όλα αυτά τα χρόνια. Τυχαί­νει δε κάποιες φορές, όταν δεν έχει κάποιο συνερ­γάτη μαζί του, να χρεια­στεί να διευ­θε­τήσω και κάποια δια­δι­κα­στικά ζητή­ματα.

Εύχομαι να μπο­ρούσα να είμαι πάντα μαζί του. Δεν μου το επι­τρέ­πουν όμως οι υπο­χρε­ώ­σεις. Μπορεί να τον συνο­δεύσω σε ένα με δύο ταξίδια το μήνα ενώ εκείνος μπορεί να κάνει 10 και κάτω από αντί­ξοες συν­θή­κες πολλές φορές, χωρίς όμως ποτέ να δυσα­να­σχε­τεί. Τα μεγα­λύ­τερα παιδιά τον ακο­λου­θούν καμιά φορά στα πολι­τικά του ταξίδια. Δυσκο­λεύ­ο­νται όμως να ακο­λου­θή­σουν τους ρυθμούς του πατέρα τους! Ο Αντώνης μετά από κάποιο ταξίδι στο οποίο συνό­δευσε τον Γιώργο, μου είπε ότι εξο­ντώ­θηκε!

Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το στίγμα που έχει αφήσει ο Γ. Χατζη­μάρ­κος ως περι­φε­ρειάρ­χης;

Έχει δώσει άλλη διά­σταση και περιε­χό­μενο στο ρόλο του πολι­τι­κού. Είναι πολι­τι­κός μίας άλλης εποχής, μίας εποχής μπροστά. Αυτό έχω να πω. Είναι ανοι­χτό­μυα­λος. Ακούει, δια­βά­ζει, μελετά, ψάχνε­ται, δεν αφήνει τίποτε στην τύχη…

Δείχνει όντως να είναι ένας άνθρω­πος που μελετά πολύ. Τι του αρέσει να δια­βά­ζει;

Πάντα δια­βά­ζει και μελετά, όπου και αν βρεθεί. Μελετά πολύ τα βιβλία του Χένρυ Κίσιν­γκερ, οικο­νο­μικά άρθρα, πολι­τι­κές ανα­λύ­σεις… Τον θυμάμαι ανέ­κα­θεν να δια­βά­ζει πολλά βιβλία συγ­χρό­νως. Αφήνει το ένα και πιάνει το άλλο… Βέβαια, τελευ­ταία αυτό συμ­βαί­νει πιο σπάνια, αφού ο χρόνος του είναι περιο­ρι­σμέ­νος.

Ποια θα λέγατε ότι είναι τα σημα­ντι­κό­τερα επι­τεύγ­ματα της περι­φε­ρεια­κής αρχής του Γ. Χατζη­μάρ­κου;

Είναι πάρα πολλά αυτά που έχει κατα­φέ­ρει σε μία μόλις θητεία και που θα φανούν πολύ περισ­σό­τερο στην πορεία. Θέτει τον άνθρωπο στο επί­κε­ντρο. Ασκεί μία καθαρά ανθρω­πο­κε­ντρική πολι­τική. Έχει αγκα­λιά­σει όλα τα αθλη­τικά σωμα­τεία… Θέλει να βοη­θή­σει τα παιδιά να στρα­φούν στον αθλη­τι­σμό, αφού θεωρεί ότι ο αθλη­τι­σμός σμι­λεύει υγιείς ανθρώ­πους.

Έχει προ­σπα­θή­σει να δώσει λύσεις στα άνυδρα νησιά προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σουν υδατική αυτο­νο­μία. Από τα μεγα­λύ­τερα και σημα­ντι­κό­τερα επι­τεύγ­ματά του, όσο και αν κάποιοι προ­σπα­θούν να το μειώ­σουν, είναι η ολο­κλή­ρωση του φράγ­μα­τος του Γαδουρά. Τώρα προ­σπα­θεί να εξα­σφα­λί­σει τη χρη­μα­το­δό­τηση για τη Β’ φάση της υδρο­δό­τη­σης περιο­χών της Νότιας και Δυτικής Ρόδου από το φράγμα.

Επίσης ενί­σχυσε τον τομέα της υγείας θεσπί­ζο­ντας οικο­νο­μικά κίνητρα από ίδιους πόρους για να καλυ­φθούν οι κενές θέσεις ιατρών στα Κέντρα Υγείας και στα Πολυ­δύ­ναμα Περι­φε­ρειακά Ιατρεία στα μικρά νησιά ή στις απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές των μεγα­λύ­τε­ρων νησιών…

Θα μπο­ρού­σαμε επίσης να μιλάμε για ώρα για τις σημα­ντι­κές επι­τυ­χίες στον του­ρι­σμό και τις πρωτιές που έχουν κατα­κτη­θεί στο συγκε­κρι­μένο κλάδο στον οποίο στη­ρί­ζο­νται σχεδόν απο­κλει­στικά οι οικο­νο­μίες των νησιών.

Είναι επίσης γνωστό το πάθος του με τη γαστρο­νο­μία και την τοπική παρα­γωγή; Πώς προ­έ­κυψε αυτό;

Ήταν πάντα κοντά στους αγρότες και παρα­γω­γούς, από την εποχή του Επι­με­λη­τη­ρίου, έχοντας δια­κρί­νει τη σπου­δαιό­τητα του πρω­το­γενή τομέα, οποίος βρί­σκε­ται σε απόλυτη σύνδεση και συνά­φεια με την τοπική γαστρο­νο­μική παρά­δοση και κουλ­τούρα που τυχαί­νει να είναι πλούσια και αστεί­ρευτη στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου.

Σε κάθε μας ταξίδι στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό ανα­ζη­τού­σαμε τα μέρη με καλό φαγητό. Σύμφωνα με το Γιώργο, εάν εμείς ως μέσοι ταξι­διώ­τες δίναμε έμφαση στη γαστρο­νο­μία, το ίδιο ισχύει και στην περί­πτωση όσων επι­σκέ­πτο­νται στα νησιά μας. Έδωσε έμφαση στον τομέα αυτό και επι­στέ­γα­σμα της όλης αυτής προ­σπά­θειας ήταν η κατά­κτηση του τίτλου της Γαστρο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας της Ευρώπης το 2019.

Τι είναι αυτό που εύχεστε στον Γιώργο Χατζη­μάρκο για το πολι­τικό του μέλλον;

Του εύχομαι να εισπρά­ξει σε ηθικό επίπεδο αυτό το οποίο θέλει από την πολι­τική και αυτό που του αξίζει. Να κατα­λά­βουν όλοι ότι το κίνητρό του είναι η προ­σφορά στον συνάν­θρωπο, προ­σφορά επί της ουσίας και όχι στα λόγια!

Θα θέλατε τα παιδιά σας να ακο­λου­θή­σουν τα χνάρια του πατέρα τους και να ασχο­λη­θούν με την πολι­τική;

Δεν θα έλεγα ότι θέλω να ακο­λου­θή­σουν τα χνάρια κανενός. Θέλω να κάνουν αυτό που αγαπάνε. Μόνο όταν αγαπάς κάτι το κάνεις με μεγα­λύ­τερο πάθος και επι­τυ­χη­μένα. Σα μητέρα εύχομαι να χαρά­ξουν τη δική τους πορεία.

Κλεί­νο­ντας, θέλω να μου πείτε ποιο πιστεύ­ετε ότι είναι μεγα­λύ­τερο στοί­χημα για το μέλλον που έχει να δώσει ο Γ. Χατζη­μάρ­κος ως περι­φε­ρειάρ­χης;

Υπάρ­χουν πολλά πρό­τζεκτ σε εξέλιξη και υπό επε­ξερ­γα­σία. Εάν ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος κερ­δί­σει τις εκλογές, πράγμα που πιστεύω προ­σω­πικά ότι θα συμβεί, θα απο­γειώ­σει την Περι­φέ­ρεια! Θα ολο­κλη­ρω­θούν έργα που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη και θα δρο­μο­λο­γη­θούν νέα. Στη νέα θητεία θα φανεί έντονα όλο το έργο που έχει παρα­χθεί τα τελευ­ταία χρόνια.

Το Νότιο Αιγαίο με τα 49 του νησιά, είναι η πιο δύσκολη και συνάμα η πιο όμορφη Περι­φέ­ρεια. Κάθε νησί είναι ξεχω­ρι­στό, οι άνθρω­ποι είναι ζεστοί, αυθε­ντι­κοί. Αξίζει να δου­λεύει κανείς για να ξεκλει­δώ­σει αυτή τη μεγάλη δυνα­μική που κρύβει το Νότιο Αιγαίο. Κατα­λα­βαίνω πολύ το Γιώργο που με όλο του το είναι, παλεύει να οδη­γή­σει τα νησιά μπροστά!

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.