Αιτείτε και δοθήσεται υμίν ζητείτε και ευρύσετε

Αλλη­γο­ρι­κός ο λόγος του Ευαγ­γε­λίου, ευσπλα­χνι­κός ο Θεός, δεν κωφεύει στις ικεσίες και παρα­κλή­σεις μας, προ­τρέ­πει ο Ευαγ­γε­λι­στής Ματ­θαίος, μην διστά­σετε στην δια­τύ­πωση των αίτη­μά­των σας, μην στα­μα­τή­σετε να ζητάτε.

Το αίτημα σας θα εκπλη­ρω­θεί και αυτό που ζητάτε θα το βρήτε.

Αν το παιδί δεν κλάψει, η μάνα δεν θα το ταίσει, ο αιτών, ο ζητών και το παιδί, δεν είναι τίποτα περισ­σό­τερο και τίποτα λιγό­τερο από την ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Οι Κοι­νω­νίες όπως σήμερα είναι δομη­μέ­νες, δεν έχουν απέ­να­ντι τους έναν ευσπλα­χνικο ΘΕΟ με ανοικτά τα αυτιά του, αλλά ένα ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ άπληστο και αδηφάγο.

Η ικα­νο­ποί­ηση των Κοι­νω­νι­κών αναγκών, δεν προ­κύ­πτει μετά από ένα απλό αίτημα η μια απλή παρά­κληση.

Άβυσσος χωρίζει τα συμ­φέ­ρο­ντα του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ από τα συμ­φέ­ρο­ντα του ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ και τις ανάγκες του.

Σύστημα και Κοι­νω­νία βρί­σκο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές όχθες του ποταμού, αντι­θε­τικά τα συμ­φέ­ρο­ντα τους, δεν έχουν την ίδια πλεύση, δεν έχουν την ίδια ρότα.

Πολυ­μή­χανο και πολυ­τά­λα­ντο το ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, Διεθνές και ντόπιο, μηχα­νεύ­ο­νται και ανα­κα­λύ­πτουν τρόπους και μεθό­δους, απόλυτα επι­τυ­χείς, με στόχο την καθυ­πό­ταξη των πολιτών, τον εκμαυ­λι­σμό και την εκμη­δέ­νιση κάθε μορφής αντί­στα­σης.

Στα χρόνια ανά­πτυ­ξης και ενδυ­νά­μω­σης του ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ταυ­τό­χρονα, μελε­τή­θηκε, σχε­διά­στηκε και δημιουρ­γή­θηκε ο νέος πολίτης.

Πολίτης άνευρος και αμέ­το­χος, αδύ­να­μος και άβουλος, με μόνες και επι­τρε­πό­με­νες επι­λο­γές, αυτές του ΥΠΑΚΟΥΟΥ ΥΠΗΚΟΟΥ.

Πολίτης κατα­να­λω­τής, πολίτης παρα­γω­γός υπε­ρα­ξίας και γεν­νή­το­ρας νέων υπο­ταγ­μέ­νων πολιτών.

Πολίτης παρα­γω­γός με αμοιβές που δεν φτάνουν να καλύ­ψουν τα έξοδα ανεκτής δια­βί­ω­σης, αλλα σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς των υπη­ρε­τών του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, είναι αρκετά για να μπορεί να παράγει και να ανα­πα­ρά­γει.

Πολίτης κατα­να­λω­τής, με στο­χευ­μέ­νες και προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες επι­λο­γές κατα­να­λω­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, τροφή και μέσο για την επι­βί­ωση του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

Το κέρδος, το χρήμα, η δια­τή­ρηση και ενί­σχυση της ΕΞΟΥΣΙΑΣ τους και ο ευτε­λι­σμός του πολίτη, είναι το υπό­βα­θρο των επι­λο­γών τους.

Πολι­τική και Οικο­νο­μική εξουσία συμπλέ­ουν και συμπράτ­τουν, κοινά τα συμ­φέ­ρο­ντα κοινές οι επι­διώ­ξεις.

Από­λυ­τος ο έλεγχος της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ από το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ, ελεγ­χό­με­νες και καθο­δη­γού­με­νες ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, Πρω­θυ­πουρ­γοί και διά­φο­ροι μεγα­λο­πα­ρά­γο­ντες, υπάλ­λη­λοι του ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ και των ΤΡΑΠΕΖΩΝ.

Νομο­θε­τική, Δικα­στική και Εκτε­λε­στική Εξουσία σε δια­τε­ταγ­μέ­νες απο­στο­λές, πει­θή­νια όργανα των πατρώ­νων τους.

ΟΜΝΥΟΥΝ οι πάτρω­νες στο όνομα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και των Προ­σω­πι­κών ελευ­θε­ριών, με ανα­πε­πτα­μέ­νες τις Σημαίες αυτών των ιδα­νι­κών, αγω­νί­ζο­νται δήθεν

για τους Λαούς και τις χώρες που δεν ελέγ­χουν, στις χώρες των δικών τους συμ­φε­ρό­ντων, ανε­ρυ­θρί­α­στα τα ποδο­πα­τούν και τα ευτε­λί­ζουν.

Προ­σφέ­ρουν και δια­τεί­νο­νται, ότι αυτά είναι η πεμ­πτου­σία των Δημο­κρα­τι­κών ελευ­θε­ριών, από τη μια, τις εκλογές για την ανά­δειξη Κυβερ­νή­σεων, στα πλαίσια λει­τουρ­γίας της ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και από την άλλη την ελευ­θε­ρία του λόγου.

Ελευ­θε­ρία του λόγου μόνο για τους εντε­ταλ­μέ­νους κον­δυ­λο­φό­ρους του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, με επι­κοι­νω­νια­κούς φραγ­μούς για κάθε αντί­θετη άποψη και ένα ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ απο­προ­σα­να­το­λι­σμού και χαύ­νω­σης.

Τα Πολι­τικά Κόμματα σε επίπεδο Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, σε όλη τη γκάμα του Πολι­τι­κού φάσμα­τος, μοιά­ζουν με ξαδελ­φά­κια από τον ίδιο πατέρα και δια­φο­ρε­τι­κές μανάδες.

Στη­ρίγ­ματα της μεγάλης οικο­γέ­νειας, της οικο­γέ­νειας του ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, παίζουν το παι­χνίδι τους, ένα παι­χνίδι δήθεν δια­φο­ρο­ποι­ή­σεων και αντί­θε­των πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών προ­τά­σεων.

Οι αντι­θέ­σεις δεν εξυ­πη­ρε­τούν και δεν έχουν καμιά τύχη, αν είναι καθαρά ποσο­τι­κές ενταγ­μέ­νες στο σύστημα και όχι ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ και με στόχο την ανα­τροπή του Συστή­μα­τος.

Όταν και εφ όσον το απο­φα­σί­σει ο μεγάλος μας και ανε­πα­νά­λη­πτος Πρω­θυ­πουρ­γός μας, ο Ελλη­νι­κός Λαός θα κληθεί να επι­λέ­ξει την νέα του Κυβέρ­νηση.

Τι αιτεί­ται ο λαός και τί ζητά από αυτή την επιλογή, την δια­τή­ρηση της σημε­ρι­νής του υπο­δού­λω­σης ή την ελευ­θε­ρία του;

Τι επι­θυ­μεί, την δια­τή­ρηση του ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ή ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ;

Οφεί­λουμε να κατα­νο­ή­σουμε ότι, οι όποιες μικρο­πο­σο­τι­κές αλλαγές δεν σπάνε τις αλυ­σί­δες της σκλα­βιάς μας, το μέλλον δεν ανήκει σε εμας αλλά στους επι­γό­νους μας.

Αυτό το τελευ­ταίο, οφεί­λουν να το κατα­νο­ή­σουν και να το ενστερ­νι­στούν τα Κόμματα που ισχυ­ρί­ζο­νται ότι υπη­ρε­τούν την Δημο­κρα­τία και τα Λαϊκά συμ­φέ­ρο­ντα και να πράξουν ανάλογα.

Ρόδος, 24/2/2023