«Να δοθεί μέρισμα και στους 27 δήμους»- Επιστολή του Δημάρχου Λειψών στον πρωθυπουργό

Κύριε πρω­θυ­πουργέ και κύριοι υπουρ­γοί, θα ήθελα πριν προ­χω­ρήσω στην ουσία της παρα­κάτω επι­στο­λής, να σας δια­βε­βαιώσω για την αντι­κει­με­νι­κό­τητα με την οποία έχω αντι­με­τω­πί­σει την κυβέρ­νηση το διά­στημα που έχω την τιμή να υπηρετώ το νησί των Λειψών από τη θέση του δημάρ­χου. Μια αντι­κει­με­νι­κό­τητα για την οποία έχω κατη­γο­ρη­θεί εξαι­τίας της δημό­σιας ανα­γνώ­ρι­σης των  θετικών σας  έργων και ενερ­γειών τα οποία έχετε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει επ’ ωφελεία των νησιών μας. Η ίδια όμως αντι­κει­με­νι­κό­τητα μου επι­βάλ­λει, δημόσια πάλι, να καταγ­γείλω ως απα­ρά­δε­κτη, για το μέλλον των μικρών μας τόπων, την εξίσωση της φορο­λό­γη­σης με την υπό­λοιπη Ελλάδα.

Εκφρά­ζουμε την βαθύ­τατη απο­γο­ή­τευσή μας για την απώλεια ίσως του δικαιό­τε­ρου μέτρου που είχε ποτέ εφαρ­μο­στεί στη νησιω­τική χώρα, με ιδιαί­τερα ευερ­γε­τι­κές επι­πτώ­σεις στην μικρο­οι­κο­νο­μία των νησιών, και δη των πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νων, που πάσχι­ζαν να βγουν απ την απο­μό­νωση, με ό’ τι αυτή προ­κα­λούσε σε βάρος τους. Και μιλάμε για νησιά που ο πλη­θυ­σμός τους, αθροι­στικά, δεν ξεπερ­νάει αυτόν μιας μικρής κωμό­πο­λης της ηπει­ρω­τι­κής χώρας και που τα επόμενα χρόνια ίσως όλα μαζί ν’ απο­τε­λούν ένα μεγάλο χωριό ύστερα από την πλέον κατα­στρο­φική, πρό­σφατη απόφαση σας για κατάρ­γηση αυτού του μέτρου που ουσια­στικά απο­τε­λούσε το μονα­δικό ανάχωμα στην στα­διακή ερήμωση τους, χωρίς να μπορεί σε αρκετές περι­πτώ­σεις ούτε αυτό να την εμπο­δί­ζει γιατί από μόνο του δεν ήταν αρκετό.

Η οργή και ο θυμός είναι διά­χυ­τοι στους κατοί­κους των νησιών μας γιατί για ακόμη μία φορά αντι­με­τω­πί­στη­καν “ισότιμα” μεν ως προς τις υπο­χρε­ώ­σεις τους απέ­να­ντι στο κράτος, αλλά εντελώς άνισα ως προς την έγνοια και τη φρο­ντίδα του. Αλήθεια, είμαστε περί­ερ­γοι να μάθουμε πόσο καλά σας κάνει να αισθά­νε­στε το άνευ προη­γου­μέ­νου γεγονός ότι καταρ­γή­σατε ένα ειδικό ανα­πτυ­ξιακό μέτρο που το θέσπι­σαν (υπό μορφή ατε­λειών και φορο­α­παλ­λα­γών τότε) και το σεβά­στη­καν ακόμη και οι κατα­κτη­τές της Δωδε­κα­νή­σου, πριν απ το 1922 μέχρι την ενσω­μά­τωση τους και έως άρτι; Και ποιά λαν­θα­σμένη αντί­ληψη σας κάνει να πιστεύ­ετε ότι ο μόνιμος και καθο­λι­κός χαρα­κτή­ρας των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών μπορεί να υπο­κα­τα­στα­θεί με μία εφάπαξ και επι­λε­κτική παροχή που κατη­γο­ριο­ποιεί τους νησιώ­τες, όχι σε οικο­νο­μικά αδύ­να­μους και σε εύρω­στους αλλά σε τυχε­ρούς και σε γκα­ντέ­μη­δες ενι­σχύ­ο­ντας το αίσθημα της αδικίας για την επιλογή αρκετών από αυτούς να είναι έντιμοι και συνε­πείς απέ­να­ντι στο κράτος και νοι­κο­κύ­ρη­δες απέ­να­ντι στις οικο­γέ­νειες τους; Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η απόδοση μερί­σμα­τος σε ένα τμήμα της κάθε τοπικής κοι­νω­νίας απέτυχε να εξα­γο­ρά­σει τις συνει­δή­σεις των ανθρώ­πων της, γιατί ο τρόπος με τον οποίο μοι­ρά­στηκε δεν στη­ρί­χτηκε σε αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια και πάλι.

Διευ­ρυ­μένα μεν τα εισο­δη­μα­τικά κρι­τή­ρια, χωρίς αντί­κρι­σμα όμως, αφού ασή­μα­ντα περιου­σιακά στοι­χεία όπως μία βάρκα, η οποία κοστί­ζει λιγό­τερο από ένα μετα­χει­ρι­σμένο αυτο­κί­νητο μικρής κατη­γο­ρίας, με την οποία ο νησιώ­της καλύ­πτει μέρος των ελά­χι­στων καθη­με­ρι­νών του αναγκών και συμπλη­ρώ­νει τον βιο­πο­ρι­σμό του, συνιστά “κρι­τή­ριο πολυ­τε­λούς δια­βί­ω­σης”, όπως προ­κλη­τικά και προ­σβλη­τικά με κόκκινα γράμ­ματα του εμφα­νί­ζει η εφαρ­μογή. Και οι περισ­σό­τε­ροι από αυτούς που δεν κρί­θη­καν δικαιού­χοι πραγ­μα­τικά  θεωρούν πολυ­τέ­λεια το αυτο­κί­νητο λόγω της οικο­νο­μι­κής τους δυσχέ­ρειας. Το σίγουρο είναι ότι ακόμη κι αυτοί που το πήραν και δεί­χνουν προς στιγμήν ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι, θα δουν σύντομα όλους τους  λογα­ρια­σμούς τους (δημο­τικά τέλη κα.) να φου­σκώ­νουν και να το εξα­νε­μί­ζουν σιγά σιγά, μαζί με όλα τ’ άλλα ανα­γκαία αγαθά που θα κληθούν να πλη­ρώ­σουν ακρι­βό­τερα.

Είναι προ­φα­νές ότι ελά­χι­στοι γνω­ρί­ζετε τι σημαί­νει να ζει κανείς σε  μικρό νησί και να μεγα­λώ­νει την οικο­γέ­νειά του κάτω από απρό­βλε­πτες και επι­κίν­δυ­νες συν­θή­κες.

Ο τομέας της τοπικής ανά­πτυ­ξης θα δεχθεί χτύπημα κάτω απ’ τη ζώνη. Ποιος νοήμων μικρο­με­σαίος επεν­δυ­τής θα βάλει τα χρήματά του σ’ ένα τόσο φορο­λο­γικά τοξικό περι­βάλ­λον, και πόσο αντα­γω­νι­στι­κοί πλέον μπο­ρούμε να είμαστε στον του­ρι­σμό με τόση φορο­λό­γηση και  από φέτος με το πρό­σθετο τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης που θεσπί­σατε; Και ενώ θα έπρεπε να εκμε­ταλ­λευ­τούμε τα απανωτά λάθη της Τουρ­κίας για να απο­γειώ­σουμε τον του­ρι­σμό μας, εμείς της επι­στρέ­φουμε τις ευκαι­ρίες δίνο­ντας της παράλ­ληλα όσο χρόνο χρειά­ζε­ται για να μας ποδο­πα­τή­σει.

Το τρίτο και μεγα­λύ­τερο θύμα της υπό­θε­σης, και παρά­πλευρα ξανά οι δημότες, είναι οι δήμοι των 27 νησιών για τους οποίους αντί να γίνο­νται ενέρ­γειες μείωσης ή και κατάρ­γη­σης των φόρων προς το κράτος καλού­νται να απο­δί­δουν το 1/4 του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού τους υπό μορφή φόρου 24%. Στα 4 εκ. που είναι ο γενικός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του δήμου Λειψών θα δίνουμε το 1 εκ. στην εφορία μειώ­νο­ντας αντί­στοιχα τις δαπάνες σε πολύ σημα­ντι­κές υπη­ρε­σίες.

Άραγε θα δείξετε τον πρέ­πο­ντα πολι­τικό σεβασμό στο θεσμό που με αυτο­θυ­σία υπη­ρε­τούμε δίνο­ντας μέρισμα και στους δήμους, για να καλύ­ψουν τη ζημιά απ’ τις μειώ­σεις στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό τους, για έργα και προ­μή­θειες που αφορούν τη ζωή των νησιω­τών και τις ελά­χι­στες αξιο­πρε­πείς ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες (νερό, καθα­ριό­τητα, ασφά­λεια, φωτι­σμός κα.);

Το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο απο­τε­λεί μέχρι στιγμής εξαγ­γε­λία η οποία εξ’ ορισμού προ­κα­λεί καχυ­πο­ψία και όχι άδικα. Απο­τε­λεί δια­χρο­νικό αίτημα της νησιω­τι­κής χώρας ακόμη και αυτής στην οποία δεν ίσχυε ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς, άρα αυτα­πό­δει­κτα θεω­ρεί­ται επι­πρό­σθετο και όχι αντι­σταθ­μι­στικό μέτρο όπως τώρα παρου­σιά­ζε­ται. Απαιτεί δε, πολλή μελέτη και εξέταση δεκάδων παρα­μέ­τρων και κατά συνέ­πεια δύσκολα θα μπο­ρέ­σει να έχει τη διεισ­δυ­τι­κό­τητα και τη δικαιο­σύνη που εξα­σφά­λιζε το προη­γού­μενο φορο­λο­γικό καθε­στώς.

Σε κανένα σημείο της παρού­σας επι­στο­λής δεν υπαι­νι­χθή­καμε το παρα­μι­κρό για τις προ­θέ­σεις σας, ούτε ασκή­σαμε πολι­τική κριτική για άλλο όφελος. Εξάλλου δεν είναι δική μας δουλειά. Θα πρέπει όμως να ανα­λο­γι­στείτε το κακό, που έστω και ακούσια προ­κα­λέ­σατε, και να πράξετε ανάλογα δεί­χνο­ντας τη δέουσα πολι­τική γεν­ναιό­τητα.

Καλές γιορτές σε σας και στις οικο­γέ­νειές σας.

     Με εκτί­μηση,

   Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ

   Φώτιος Μιχ. Μάγγος