“Νέα εχθρική πράξη της Τουρκίας: Εξέδωσε NAVTEX, στα έξι μίλια από το Καστελόριζο”

Γράφει η Ευαγ­γε­λία Μ. Παναή

Ως τώρα, μεγάλο μέρος του Ελλη­νι­κού λαού, απο­δέ­χτηκε κάθε μυθο­πλα­σία που του σέρ­βι­ραν οι κυβερ­νή­σεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ: «ο αέρας παρέ­συρε το Oruc Reis εντός των Ελλη­νι­κών υδάτων» όσο και της ΝΔ: «Το Oruc Reis πλέει εντός Ελλη­νι­κής Υφα­λο­κρη­πί­δας αλλά δεν ερευνά», που ύστερα έγινε: «Άπλωσε καλώδια, αλλά αυτό δεν μας προ­κα­λεί βλάβη, αφού δεν τρυπάει» κλπ, κλπ. Και πώς να μην γίνει αυτό, αφού ο μεγάλος συμ­βι­βα­σμός, έγινε από το 1996, από τους επαί­σχυ­ντους χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης Σημίτη στα Ίμια και στην ακόμη πιο επαί­σχυ­ντη και εθνο­κτόνα συνθήκη της Μαδρί­της που υπέ­γραψε ο Σημίτης το 1997, η οποία κυριο­λε­κτικά άνοιξε την κερ­κό­πορτα, για να γκρι­ζά­ρει το Αιγαίο. Διότι όλες οι Ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών, απο­κρύ­πτουν τεχνηέ­ντως το γεγονός ότι, εδώ και δεκα­ε­τίες, η Τουρκία διαρκώς και σταθερά, θεμε­λιώ­νει δίκαιο, πάνω σε ανήθικα, παρά­λογα και παρά­νομα τετε­λε­σμένα, τα οποία «χτίζει» συστη­μα­τικά, βήμα-βήμα, ή καλύ­τερα, επεισόδιο-επεισόδιο, βάσει καλά προ­με­λε­τη­μέ­νου σχεδίου. Παρα­βιά­ζο­ντας το Διεθνές Δίκαιο, με πράξεις παρά­νο­μες, ανή­θι­κες, επι­κίν­δυ­νες και επι­θε­τι­κές, που δεν είναι καθόλου σπα­σμω­δι­κές και σίγουρα όχι ανε­ξάρ­τη­τες η μία από την άλλη, αλλά αντι­θέ­τως, κάθε μία, απο­τε­λεί έναν κρίκο, μιας μεγάλης αλυ­σί­δας, που τυλίγει γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ελλη­νι­σμού και των Ελλη­νι­κών Δικαίων και Συμ­φε­ρό­ντων! Η κυβέρ­νηση, για να δια­σκε­δά­σει τις εύλογες ανη­συ­χίες και την αγα­νά­κτηση του Ελλη­νι­κού λαού για την φοβική αντι­με­τώ­πιση της Τουρ­κίας, αλλά και για να καλύψει τις λαν­θα­σμέ­νες επι­λο­γές της, καλ­λιερ­γεί κατά κόρον τρεις του­λά­χι­στον μύθους: α) Ό,τι παρά­νομο και επι­θε­τικό δια­πράτ­τουν κατά καιρούς οι ιμπε­ρια­λι­στι­κές τουρ­κι­κές κυβερ­νή­σεις ενα­ντίον της Ελλάδας, γίνεται (δήθεν), για τον αντι­πε­ρι­σπα­σμό της τουρ­κι­κής κοινής γνώμης από τα εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα της Τουρ­κίας, γεγονός που ισχύει, μόνον έως ένα ορι­σμένο βαθμό, αλλά δεν είναι αυτός, ο κύριος λόγος. β) Ότι είναι «υπόθεση χρόνου» και οσο­νούπω επί­κει­ται (δήθεν), επιβολή κυρώ­σεων από την Ευρω­παϊκή Ένωση ενα­ντίον της Τουρ­κίας, απο­σιω­πώ­ντας τον διαρκή, μακρο­χρό­νιο, σταθερό και αδιαμ­φι­σβή­τητα φιλο­τουρ­κικό προ­σα­να­το­λι­σμό, της πολι­τι­κής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και των επί μέρους μελών της, με προ­ε­ξάρ­χουσα φυσικά την Γερ­μα­νία, που ήταν και είναι ο σύμ­μα­χος, ο συναί­τε­ρος και ο υπο­στη­ρι­κτής της Τουρ­κίας, ήδη, από την περίοδο της σφαγής και του ξερι­ζω­μού του Μικρα­σια­τι­κού Ελλη­νι­σμού το 1922. γ) Ότι η Ελλάδα έχει (δήθεν) να προσ­δοκά, αλλαγή στάσης -επί το φιλελληνικότερον-, στην πολι­τική των ΗΠΑ, με την εναλ­λαγή Τραμπ-Μπάιντεν, στην κυβέρ­νηση, δια­στρέ­φο­ντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα δεκα­ε­τιών που απο­δει­κνύει ότι, η πολι­τική των ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε φιλο­τουρ­κική, είτε κυβερ­νού­σαν οι Ρεπου­μπλι­κά­νοι, είτε κυβερ­νού­σαν οι Δημο­κρα­τι­κοί. Έτσι, δια­στρέ­φε­ται η πραγ­μα­τι­κό­τητα και απο­κρύ­πτε­ται η αλήθεια, ότι: Έπρεπε προ πάρα πολλού, η εξω­τε­ρική πολι­τική της Ελλάδας, να χαράσ­σε­ται με μονα­δικό και απο­κλει­στικό γνώμονα, τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ελλάδας, του Ελλη­νι­κού Λαού και του Ελλη­νι­σμού! Και μόνον! Και όχι με βάση τα ΝΑΤΟικά και τα Ευρω­γερ­μα­νικά συμ­φέ­ρο­ντα, όπως γίνεται δεκα­ε­τίες τώρα, με κατα­στρο­φικά για την Ελλάδα και την Κύπρο απο­τε­λέ­σματα! Η Τουρκία έχει προ πολλού επι­λέ­ξει και εφαρ­μό­ζει συστη­μα­τικά, ανυ­πο­χώ­ρητα και με διαρκώς αυξα­νό­μενο θράσος, μια επι­θε­τική, ιμπε­ρια­λι­στική πολι­τική, γεμάτη με παρά­νο­μες πράξεις που κατα­πα­τούν το Διεθνές Δίκαιο, πολι­τική που δεν θα εγκα­τα­λεί­ψει ποτέ, ώσπου να πετύχει τους στόχους της! Αντι­θέ­τως, είναι η Ελλάδα που έπρεπε αντί να είναι το υπάκουο παιδί στην εξυ­πη­ρέ­τηση των ΝΑΤΟικών και Ευρω­γερ­μα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων, να έχει ήδη προ πολλού, αλλάξει την στάση της και προ πάντων την

ουσία και το περιε­χό­μενο της εξω­τε­ρι­κής της πολι­τι­κής, με βάση τα συμ­φέ­ρο­ντα του Ελλη­νι­σμού! Αυτό, προ­ϋ­πο­θέ­τει να γίνει αμέσως, ό,τι βασικό και απα­ραί­τητο δεν έγινε μέχρι σήμερα: α) Ελλάδα και Κύπρος να είναι μια ενιαία και αδιαί­ρετη επι­χει­ρη­σιακή οντό­τητα! Η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε να είχε ήδη υπο­γρα­φεί ΧΘΕΣ! β) Η Ελλάδα να έχει επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα έτσι ώστε να αντι­στοι­χούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ με τον εναέριο χώρο της, δηλαδή τα δέκα μίλια, και αυτό έπρεπε να έχει ήδη γίνει ΧΘΕΣ! γ) Η Ελλάδα να χαράξει την αμυ­ντική της πολι­τική και τους εξο­πλι­σμούς της, με βάση την άμυνα και την προ­στα­σία του Λαού και της Χώρας μας, αλλά και την προ­στα­σία των Εθνικών μας Συμ­φε­ρό­ντων, με ό,τι αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει και συνε­πά­γε­ται σε εξο­πλι­σμό και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ! δ) Η Ελλάδα να προ­χω­ρή­σει στην προ­μή­θεια δικού της ερευ­νη­τι­κού σκάφους και στην διε­νέρ­γεια δικών της θαλασ­σίων ερευνών για υδρο­γο­νάν­θρα­κες και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ! Το Καστελ­λό­ριζο, δεν είναι η εσχατιά της Ελλάδας! Όποιος το πιστεύει, πέφτει στην παγίδα της τουρ­κι­κής προ­πα­γάν­δας! Το Καστελ­λό­ριζο είναι το κέντρο των συμ­φε­ρό­ντων του Ελλη­νι­σμού, το κέντρο του τόξου, που ξεκι­νάει από το τριε­θνές του Έβρου, δια­τρέ­χει όλα τα Ελλη­νικά νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, τα Δωδε­κά­νησα, και φτάνει μέχρι και την χερ­σό­νησο της Καρ­πα­σίας, στην Κύπρο! Το Καστελ­λό­ριζο, είναι ακριβώς, ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ! Και ως τέτοιο πρέπει να προ­στα­τευ­θεί και να προ­στα­τευ­θούν και τα δικαιώ­ματα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ελλη­νι­σμού, που απορ­ρέ­ουν με βάση το διεθνές δίκαιο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα!

Ευαγ­γε­λία Μ. Παναή

Παρα­δείσι Ρόδος