Η ΔΕΥΑΡ ασκεί ένσταση για να σώσει τα 16,6 εκατ. ευρώ του έργου λυμάτων της Αφάντου

• Ομόφωνα το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Επι­χεί­ρη­σης ενέ­κρινε την ένσταση κατά της από­φα­σης του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου που απέρ­ριψε την πρόταση χρη­μα­το­δό­τη­σης. Η προ­θε­σμία λήγει την Πέμπτη 24 Σεπτεμ­βρίου 2026 και δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα νέας υπο­βο­λής

Σε αγώνα δρόμου με τον χρόνο έχει μπει η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Δήμου Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να μη χαθεί η χρη­μα­το­δό­τηση ύψους 16,6 εκατ. ευρώ για την ολο­κλή­ρωση των υπο­δο­μών επε­ξερ­γα­σίας λυμάτων της Αφάντου. Το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ συνε­δρί­ασε εκτά­κτως, διά περι­φο­ράς, την Τρίτη 22 Σεπτεμ­βρίου 2026 και απο­φά­σισε ομόφωνα να προ­σβά­λει την απορ­ρι­πτική απόφαση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, κάνο­ντας λόγο για μη συνε­κτί­μηση στοι­χείων που είχε κατα­θέ­σει, αλλά και για άνιση μετα­χεί­ριση σε σχέση με άλλο έργο της ίδιας πρό­σκλη­σης.

Την εισή­γηση έφερε ο πρό­ε­δρος του Δ.Σ. και δημο­τι­κός σύμ­βου­λος κ. Σωτήρης Βαγια­νός, ο οποίος ζήτησε τη δια­δι­κα­σία διά περι­φο­ράς λόγω των ασφυ­κτι­κών προ­θε­σμιών.

Με την απόφαση 639/2026 το συμ­βού­λιο εγκρί­νει το κείμενο της ένστα­σης, ανα­λαμ­βά­νει συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις που προ­τεί­νε­ται να ενσω­μα­τω­θούν ως ειδικοί όροι στην απόφαση ένταξης και εξου­σιο­δο­τεί τον κ. Βαγιανό να υπο­γρά­ψει και να υπο­βά­λει την ένσταση, να κατα­θέ­σει ό,τι συμπλη­ρω­μα­τικό ζητηθεί και να εκπρο­σω­πή­σει την Επι­χεί­ρηση σε όλα τα στάδια της εξέ­τα­σης.

Παράλ­ληλα, εγκρί­θηκε προ­λη­πτικά η προ­σφυγή στη δικαιο­σύνη, εφόσον η ένσταση απορ­ρι­φθεί εν όλω ή εν μέρει, με εξου­σιο­δό­τηση στον πρόεδρο να ορίσει πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο. Όπως εξη­γεί­ται στην εισή­γηση, η επιλογή αυτή έγινε ώστε να μη χρεια­στεί νέα απόφαση υπό πίεση χρόνου.

Η ένσταση θα κοι­νο­ποι­η­θεί επίσης στο Υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, στη Γενική Γραμ­μα­τεία ΕΣΠΑ και στην Εθνική Αρχή Συντο­νι­σμού, καθώς και στο Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και στη Γενική Γραμ­μα­τεία Συντο­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Λυμάτων.

Η ΔΕΥΑΡ είχε υπο­βά­λει την πρόταση στις 30 Μαρτίου 2026, μία ημέρα πριν λήξει η πρό­σκληση της Ειδικής Υπη­ρε­σίας Δια­χεί­ρι­σης του Προ­γράμ­μα­τος «Νότιο Αιγαίο», που αφο­ρούσε οικι­σμούς τρίτης προ­τε­ραιό­τη­τας. Στις 15 Ιουλίου 2026 η Υπη­ρε­σία δια­τύ­πωσε 21 παρα­τη­ρή­σεις, στις οποίες η Επι­χεί­ρηση απά­ντησε εμπρό­θε­σμα στις 31 Ιουλίου.

Ακο­λού­θη­σαν, σύμφωνα με την εισή­γηση, 6 εβδο­μά­δες χωρίς καμία επι­κοι­νω­νία. Στις 11 Σεπτεμ­βρίου η ΔΕΥΑΡ κατέ­θεσε μέσω του πλη­ρο­φο­ρια­κού συστή­μα­τος πλήρη σειρά συμπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χείων, ανάμεσά τους υπό­μνημα απα­ντή­σεων, 15 παραρ­τή­ματα, έκθεση συμ­μόρ­φω­σης, έγγραφο για το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς των αντλιο­στα­σίων και σχέδιο εναλ­λα­κτι­κής όδευσης, δηλώ­νο­ντας δια­θέ­σιμη και για συνά­ντηση εργα­σίας.

Τρεις ημέρες αργό­τερα, στις 14 Σεπτεμ­βρίου, κοι­νο­ποι­ή­θηκε η απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη που απέρ­ρι­πτε την πρόταση ήδη από το πρώτο στάδιο της αξιο­λό­γη­σης, δηλαδή στον έλεγχο πλη­ρό­τη­τας και επι­λε­ξι­μό­τη­τας, για 6 λόγους. Η απόφαση στη­ρί­χθηκε σε εισή­γηση απόρ­ρι­ψης της 10ης Σεπτεμ­βρίου, ενώ, όπως επι­ση­μαί­νει η ΔΕΥΑΡ, στο σκε­πτικό της δεν γίνεται καμία αναφορά στην υποβολή της 11ης Σεπτεμ­βρίου.

Τα επι­χει­ρή­ματα της ΔΕΥΑΡ

Βασικός άξονας της ένστα­σης είναι ότι τα στοι­χεία που περι­ήλ­θαν στον φάκελο πριν από την έκδοση της από­φα­σης δεν εξε­τά­στη­καν, με απο­τέ­λε­σμα, κατά την Επι­χεί­ρηση, πλάνη ως προς 2 του­λά­χι­στον από τους 6 λόγους απόρ­ρι­ψης. Η ΔΕΥΑΡ σημειώ­νει μάλιστα ότι η ίδια η Υπη­ρε­σία, τον Ιούλιο, είχε λάβει υπόψη στοι­χεία που της είχαν σταλεί ατύπως με ηλε­κτρο­νικό ταχυ­δρο­μείο.

Το δεύτερο σκέλος αφορά την ίση μετα­χεί­ριση. Στην ίδια πρό­σκληση, το έργο των δικτύων απο­χέ­τευ­σης και της εγκα­τά­στα­σης επε­ξερ­γα­σίας λυμάτων Λάρδου, το οποίο η Επι­χεί­ρηση χαρα­κτη­ρί­ζει τεχνικά απαι­τη­τι­κό­τερο, πέρασε από δια­δο­χι­κούς γύρους διευ­κρι­νί­σεων και εντά­χθηκε στις 24 Αυγού­στου 2026, μόλις 17 ημέρες πριν από την εισή­γηση απόρ­ρι­ψης για την Αφάντου.

Η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η αξιο­λό­γηση ξεπέ­ρασε το αντι­κεί­μενο του πρώτου σταδίου, δια­τυ­πώ­νο­ντας τεχνι­κές κρίσεις επί εγκε­κρι­μέ­νων ορι­στι­κών μελετών που καλύ­πτο­νται από εν ισχύι περι­βαλ­λο­ντι­κούς όρους και έχουν λάβει ομόφωνη θετική γνω­μο­δό­τηση του Τεχνι­κού Συμ­βου­λίου Δημο­σίων Έργων Δωδε­κα­νή­σου στις 3 Ιουνίου 2026. Προ­βάλ­λει επίσης ότι ζητή­θη­καν έγγραφα που δεν προ­βλέ­πο­νται στην πρό­σκληση, όπως γνω­μο­δο­τή­σεις υπη­ρε­σιών επί των μελετών περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων και η μελέτη διευ­θέ­τη­σης του Μπρα­σια­νού.

Με την ένσταση η Επι­χεί­ρηση προ­σκο­μί­ζει όσα έγγραφα θεω­ρή­θη­καν ελλιπή και ανα­λαμ­βά­νει ρητές δεσμεύ­σεις, με σημα­ντι­κό­τερη τη διε­νέρ­γεια γεω­τε­χνι­κής έρευνας και τη σύνταξη γεω­τε­χνι­κής μελέτης για το τμήμα βαθιάς εκσκα­φής, πριν από τη δια­κή­ρυξη του πρώτου υπο­έρ­γου. Ζητά επίσης να μη συμ­με­τέ­χουν στην εξέταση της ένστα­σης όσοι μετεί­χαν στην αξιο­λό­γηση και να υπο­βλη­θούν δηλώ­σεις μη σύγκρου­σης συμ­φε­ρό­ντων. Το αίτημα είναι η ανά­κληση ή η μεταρ­ρύθ­μιση της απορ­ρι­πτι­κής από­φα­σης και η μετά­βαση της πρό­τα­σης στο δεύτερο στάδιο.

Η προ­θε­σμία των 10 ημερών είναι ανα­τρε­πτική και εκπνέει την Πέμπτη 24 Σεπτεμ­βρίου 2026, χωρίς δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης. Επειδή η ένσταση έχει ενδι­κο­φανή χαρα­κτήρα, η μη άσκησή της θα απέ­κλειε και κάθε μετα­γε­νέ­στερη δικα­στική προ­σφυγή. Καθώς η πρό­σκληση έχει κλείσει από τις 31 Μαρτίου, δεν υπάρχει περι­θώ­ριο νέας υπο­βο­λής, γεγονός που καθιστά την ένσταση τη μόνη οδό για τη διεκ­δί­κηση των κον­δυ­λίων.

Η ΔΕΥΑΡ υπο­γραμ­μί­ζει ότι το έργο συν­δέ­ε­ται ευθέως με τις υπο­χρε­ώ­σεις της χώρας από την Οδηγία 91/271/ΕΟΚ για τα αστικά λύματα, αλλά και με την προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας και του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος. Με κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία επι­λε­ξι­μό­τη­τας δαπανών την 31η Δεκεμ­βρίου 2029, κάθε επι­πλέον καθυ­στέ­ρηση, όπως σημειώ­νε­ται, θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη δυνα­τό­τητα ολο­κλή­ρω­σης του έργου εντός της προ­γραμ­μα­τι­κής περιό­δου.