“Ο κ. Περιφερειάρχης με δηλώσεις του στρέφεται κατά της απεργίας των ναυτεργατών”

Δίχως να πει λέξη για τα δικαιώ­ματα και τις ανάγκες των ναυ­τερ­γα­τών,  που τσα­κί­ζουν ανε­λέ­ητα οι εφο­πλι­στές και τα κόμματά τους, και μη μπο­ρώ­ντας να κρύψει την απο­στροφή του για άλλη μια φορά για τις απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις, ο κ. Περι­φε­ρειάρ­χης με δηλώ­σεις του στρέ­φε­ται κατά της απερ­γίας των ναυ­τερ­γα­τών.

Η έκκληση κ. Περι­φε­ρειάρχη για να μην πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η απεργία, έχει συγκε­κρι­μένη αντερ­γα­τική στό­χευση όταν:

Ο ρεα­λι­σμός των εφο­πλι­στών αρχίζει και τελειώ­νει εκεί που θίγο­νται τα συμ­φέ­ρο­ντά τους.

Οι απο­δε­κτές λύσεις για τους εφο­πλι­στές είναι η ικα­νο­ποί­ηση των αξιώ­σεών τους για μεγα­λύ­τε­ρες μειώ­σεις μισθών των ναυ­τερ­γα­τών και ανα­σφά­λι­στη εργασία.

Ο τρόπος διεκ­δί­κη­σης των αιτη­μά­των των εφο­πλι­στών είναι να δένουν τα καράβια τους το χειμώνα και να μένουν τα μικρά νησιά της Περι­φέ­ρειας χωρίς ακτο­πλοϊκή συγκοι­νω­νία.

Ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα των εφο­πλι­στών είναι να έχουν δρο­μο­λό­για «οδύσ­σειες»  το καλο­καίρι, με τους ναυ­τερ­γά­τες στο πόδι 72 ώρες τη βδομάδα , με απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρίες, για να μην υπο­στούν πλήγμα τα κέρδη τους.

Την Κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη οι εφο­πλι­στές την αντι­λαμ­βά­νο­νται ως επι­δο­τή­σεις δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων για να δρο­μο­λο­γούν πλοία σε «άγονες γραμμές» όπως λένε τα μικρά νησιά.

Οι συχνές μηχα­νι­κές βλάβες, που παρου­σιά­ζουν τα ακτο­πλοϊκά πλοία, είναι απόρ­ροια της πολι­τι­κής «ανόρ­θω­σης» των κερδών των εφο­πλι­στών, γιατί μπορούν με την υπο­γραφή του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας να έχουν εν πλω και χωρίς στα­μα­τημό γέρικα πλοία, εξα­ντλη­μένα, ενώ θα έπρεπε να είναι στο δια­λυ­τή­ριο και να υπο­νο­μεύ­ουν  την ασφά­λεια της ανθρώ­πι­νης ζωής στη θάλασσα.

Κρί­σι­μης σημα­σίας λοιπόν ζήτημα είναι η εξυ­πη­ρέ­τηση των κατοί­κων των νησιών, η τακτική, φθηνή και ασφαλής σύνδεσή τους με την ηπει­ρω­τική χώρα και ναυ­τερ­γά­τες με ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες δου­λειάς και δια­σφα­λι­σμένα εργα­σιακά δικαιώ­ματα.

Γι’ αυτό, γνω­ρί­ζο­ντας πολύ καλά οι νησιώ­τες την επι­θε­τι­κό­τητα και την αδιαλ­λα­ξία  κυβερ­νή­σεων και  κεφα­λαίου με όλα όσα έχουν χάσει μέχρι σήμερα, αντι­λαμ­βά­νο­νται τους αγώνες κάθε κλάδου εργα­ζο­μέ­νων ως υπόθεση και της δικής τους αντί­στα­σης.

Γι’ αυτό η αμέ­ρι­στη συμπα­ρά­σταση των εργα­ζο­μέ­νων των νησιών στον δίκαιο αγώνα των ναυ­τερ­γα­τών είναι το μόνο πλήγμα που βρίσκει στόχο την πολι­τική που είναι ένοχη για τα κοινά δεινά νησιωτών-ναυτεργατών.

Ρόδος 23/08/2018