Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος γνωστού ξενοδόχου

Να μη γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος γνω­στού ξε­νο­δό­χου της Ρόδου και μιας γυ­ναί­κας, υπαλ­λή­λου της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας, για το αδί­κη­μα της απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση από κοι­νού και κατά συ­νή­θεια, όπου το συ­νο­λι­κό όφε­λος και η αντί­στοι­χη ζημία υπερ­βαί­νουν τις 30.000 ευρώ αλλά και τις 120.000 ευρώ, απο­φά­σι­σε με βού­λευ­μα, που εξέ­δω­σε, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, κρί­νο­ντας ουσία αβά­σι­μη τη μή­νυ­ση, που υπο­βλή­θη­κε σε βάρος τους.

Με­τα­ξύ ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, της οποί­ας ο εγκα­λών τυγ­χά­νει πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της οποί­ας είναι ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, συ­νή­φθη συ­νερ­γα­σία από το έτος 2006 πε­ρί­που.

Η εται­ρεία του εγκα­λού­ντος, δρα­στη­ριο­ποιού­με­νη στο εμπό­ριο σι­δή­ρου, προ­μή­θευε στην εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, δρα­στη­ριο­ποιού­με­νη στο ξε­νο­δο­χεια­κό κλάδο, σί­δη­ρο και οι­κο­δο­μι­κά υλικά.

Στο πλαί­σιο της συ­νερ­γα­σί­ας τους, όλες οι προ­μή­θειες υλι­κών εξο­φλού­ντο από την εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου με δί­γραμ­μες επι­τα­γές εις δια­τα­γήν της εται­ρεί­ας του εγκα­λού­ντος.

Το φθι­νό­πω­ρο του έτους 2010 η εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ζή­τη­σε από την εται­ρεία του εγκα­λού­ντος να υπο­βά­λει προ­σφο­ρά σχε­τι­κά με την προ­μή­θεια σι­δή­ρου για την κα­τα­σκευή ενός νέου ξε­νο­δο­χεί­ου.

Η προ­σφο­ρά της εται­ρεί­ας του εγκα­λού­ντος δεν ικα­νο­ποί­η­σε την εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και η με­τα­ξύ τους συ­νερ­γα­σία  διε­κό­πη  το  έτος  2011.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στο βού­λευ­μα, αυτό  το  γε­γο­νός  οδή­γη­σε  τον εγκα­λού­ντα να ελέγ­ξει διε­ξο­δι­κά τις συ­ναλ­λα­γές που είχε η εται­ρεία του με την εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, τα προη­γού­με­να έτη.

Ο εγκα­λών κα­τήγ­γει­λε ότι διε­πί­στω­σε πως είχαν εκ­δο­θεί εν αγνοία του από τη δική του εται­ρεία, κατά τα έτη 2006 και 2007, τι­μο­λό­για υλι­κών αξίας 160.000 ευρώ προς την εται­ρεία του πρώ­του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, για την έκ­δο­ση των οποί­ων εγκα­λεί τη δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, υπάλ­λη­λο του λο­γι­στη­ρί­ου του την επί­μα­χη πε­ρί­ο­δο.

Συ­μπε­ραί­νει ότι τα τι­μο­λό­για αυτά (τα οποία ου­δό­λως προσ­διο­ρί­ζει) αφο­ρού­σαν «μάλ­λον» ανύ­παρ­κτες συ­ναλ­λα­γές και το συ­μπέ­ρα­σμα αυτό το στη­ρί­ζει στο ό,τι το ανω­τέ­ρω χρη­μα­τι­κό ποσό ου­δέ­πο­τε ει­σπρά­χθη­κε από την εται­ρεία του.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, εξε­τα­ζό­με­νος ανω­μο­τί στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, προ­σκό­μι­σε φω­το­α­ντί­γρα­φα δί­γραμ­μων επι­τα­γών της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελά­δος, εκ­δο­θει­σών από την εται­ρεία του προς αυτή του εγκα­λού­ντος, συ­νο­λι­κού χρη­μα­τι­κού ποσού άνω των 450.000 ευρώ, για το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 19/12/2006 έως 16/11/2007.

Για κάθε επι­τα­γή υπάρ­χει   και   αντί­στοι­χη   από­δει­ξη   πα­ρα­λα­βής   από   την   εται­ρεία   του εγκα­λού­ντος. Από τις ανω­τέ­ρω επι­τα­γές, άλλες έχουν εξο­φλη­θεί από την Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος στην εται­ρεία του εγκα­λού­ντος και άλλες έχουν οπι­σθο­γρα­φη­θει σε τρί­τους (κατά κύριο λόγο σε άλλη ανώ­νυ­μη εται­ρεία, προ­φα­νώς προ­μη­θεύ­τρια της εται­ρεί­ας του εγκα­λού­ντος). Με βάση τα ανω­τέ­ρω, οι επι­τα­γές πράγ­μα­τι ει­σπρά­χθη­καν από την εται­ρεία του εγκα­λού­ντος, υπάρ­χουν δε οι υπο­γρα­φές του ιδίου στα σώ­μα­τα των επι­τα­γών,   φω­το­α­ντί­γρα­φα   των   οποί­ων   ο   πρώ­τος   κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­σκο­μί­ζει, γε­γο­νός που ο εγκα­λών δεν αμ­φι­σβη­τεί στην από 8/5/2014 ανα­κρι­τι­κή του κα­τά­θε­ση.

Από τα ανω­τέ­ρω, σύμ­φω­να με το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών, δεν προ­έ­κυ­ψε πα­ρά­στα­ση ψευ­δούς γε­γο­νό­τος ως αλη­θούς ή αθέ­μι­τη πα­ρα­σιώ­πη­ση ή από­κρυ­ψη αλη­θών γε­γο­νό­των από τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους στον εγκα­λού­ντα. Όσον αφορά   στον   περί   ει­κο­νι­κό­τη­τας   των   συ­ναλ­λα­γών   ισχυ­ρι­σμό   του εγκα­λού­ντος,  αλη­θής ή υπο­τι­θέ­με­νος,  ου­δό­λως συ­νε­πά­γε­ται  βλάβη της πε­ριου­σί­ας του ή άλλων εν­νό­μων αγα­θών του. Εντύ­πω­ση δε προ­κά­λε­σε στο δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, το γε­γο­νός ότι ο εγκα­λών στην από 28/7/2011 έγκλη­ση του ανα­φέ­ρε­ται μεν σε ει­κο­νι­κές συ­ναλ­λα­γές, εγκα­λεί δε τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους γα την μη εί­σπρα­ξη χρη­μα­τι­κών ποσών προ­ερ­χο­μέ­νων από τις κα­ταγ­γελ­λό­με­νες από τον ίδιο ως ει­κο­νι­κές συ­ναλ­λα­γές.

Σχε­τι­κά δε με το εάν τα χρη­μα­τι­κά ποσά των επι­τα­γών, τα οποία φαί­νε­ται να ει­σπράτ­τει κατ’ εντο­λή του εγκα­λού­ντος η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, ιδιο­ποι­ή­θη­καν πα­ρα­νό­μως από την ίδια, ο εγκα­λών, κα­τα­θέ­το­ντας στο πλαί­σιο της ανά­κρι­σης, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν μπό­ρε­σε να αντι­λη­φθεί το έλ­λειμ­μα των 160.000 ευρώ εγκαί­ρως γιατί εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο είχε με­γά­λο φόρτο ερ­γα­σί­ας και «ό,τι κι αν του έφερ­νε η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη το υπέ­γρα­φε».

Το χρη­μα­τι­κό ποσό, που ο ίδιος κα­ταγ­γέλ­λει ότι ει­σέ­πρα­ξε είναι ση­μα­ντι­κά υψηλό ώστε να μην μπο­ρεί να το δια­πι­στώ­σει εγκαί­ρως, κατά το κλεί­σι­μο των λο­γι­στι­κών βι­βλί­ων του.

Πε­ραι­τέ­ρω δεν προ­έ­κυ­ψε ότι ο εγκα­λών όχλη­σε τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο όταν διε­πί­στω­σε το υπο­τι­θέ­με­νο έλ­λειμ­μα στο τα­μείο της εται­ρεί­ας του.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέρ­γος Λε­βέ­ντης.