Πώς θα στηθούν τα θαλάσσια αιολικά πάρκα στην Ελλάδα

Ισχυρό momentum κατα­γρά­φε­ται στην παρούσα φάση για την δημιουρ­γία του ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σίου που θα επι­τρέ­ψει την ανά­πτυξη θαλάσ­σιων αιο­λι­κών πάρκων στην Ελλάδα, με δεδο­μένο το ισχυρό επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον που έχει ήδη εκδη­λω­θεί από ξένους και ελλη­νι­κούς ομίλους, αλλά και την αυξη­μένη έμφαση που δίνεται σε επίπεδο ΕΕ για τον εν λόγω κλάδο.

Στο φόντο αυτό, το σχέδιο νομο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης που έχει θέσει σε δημόσια δια­βού­λευση η Ελλη­νική Επι­στη­μο­νική Εται­ρεία Αιο­λι­κής Ενέρ­γειας (ΕΛΕΤΑΕΝ) για τα Θαλάσ­σια Αιολικά Πάρκα συζη­τεί­ται σήμερα σε δια­δι­κτυακή εκδή­λωση με τη συμ­με­τοχή της πολι­τι­κής ηγεσίας του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, των εμπλε­κό­με­νων αρχών και φορέων (ΡΑΕ, ΑΔΜΗΕ, ΔΑΠΕΕΠ) και εται­ρειών όπως η νορ­βη­γική Equinor, η ισπα­νική Iberdrola, η ΤΕΡΝΑ Ενερ­γειακή, η ΔΕΗ Ανα­νε­ώ­σι­μες, η Blue Float και ο όμιλος Κοπε­λού­ζου.

Μεταξύ άλλων, η πρόταση που κατα­τέ­θηκε επι­χει­ρεί να απα­ντή­σει σε πέντε βασικά ερω­τή­ματα:

1. Πώς δια­σφα­λί­ζε­ται το δικαί­ωμα ανά­πτυ­ξης και υλο­ποί­η­σης του έργου σε μια θαλάσ­σια έκταση.

2. Ποιος φορέας θα έχει την ευθύνη για τον σχε­δια­σμό, την μελέτη και την αδειο­δό­τηση του Θαλάσ­σιου Αιο­λι­κού Πάρκου

3. Ποιος φορέας θα έχει την ευθύνη για το σχε­δια­σμό, τη μελέτη και την αδειο­δό­τηση του έργου σύν­δε­σης στο Ηλε­κτρικό Δίκτυο

4. Πώς δια­σφα­λί­ζε­ται το δικαί­ωμα σύν­δε­σης στο δίκτυο.

5. Πώς καθο­ρί­ζε­ται ο τρόπος απο­ζη­μί­ω­σης της παρα­γό­με­νης ενέρ­γειας.

Η μελέτη που τέθηκε σε δια­βού­λευση προ­έ­κρινε μια διαφανή δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία με ποσο­τικά κρι­τή­ρια για την επιλογή των φορέων υλο­ποί­η­σης των Θαλάσ­σιων Αιο­λι­κών Πάρκων, τη δέσμευση της σύν­δε­σης στο δίκτυο και το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης. Οι ενδια­φε­ρό­με­νοι επεν­δυ­τές θα έχουν την ευθύνη για τον σχε­δια­σμό και την ανά­πτυξη των project, ενώ ο ΑΔΜΗΕ θα έχει την ευθύνη σχε­δια­σμού και ανά­πτυ­ξης των ανα­γκαίων μεγάλων έργων στο Σύστημα Μετα­φο­ράς προ­κει­μέ­νου να δημιουρ­γη­θεί ο κατάλ­λη­λος ηλε­κτρι­κός χώρος.

Κρίσιμο ζήτημα για την ανά­πτυξη των θαλάσ­σιων αιο­λι­κών πάρκων στην Ελλάδα είναι προ­φα­νώς η χωρο­θέ­τησή τους. Ελλεί­ψει ολο­κλη­ρω­μέ­νου Θαλάσ­σιου Χωρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού προ­τεί­νε­ται να προη­γη­θεί -εν είδει μετα­βα­τι­κού σχεδίου- η κατάρ­τιση ενός Ειδικού Πλαι­σίου Όρων Ανά­πτυ­ξης Θαλάσ­σιων Αιο­λι­κών Πάρκων, με εφαρ­μογή της υφι­στά­με­νης χωρο­τα­ξι­κής νομο­θε­σίας και την εξέταση περι­βαλ­λο­ντι­κών κρι­τη­ρίων, ανα­πτυ­ξια­κών κρι­τη­ρίων (συμ­βα­τό­τητα των πάρκων με άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες όπως ο του­ρι­σμός, η αλιεία, η ναυ­σι­πλοΐα) καθώς και θεμάτων εθνικής άμυνας. Τα ειδικά αυτά πλαίσια θα πρέπει να υπο­βλη­θούν σε Στρα­τη­γική Περι­βαλ­λο­ντική Εκτί­μηση.

Η διεθνής εμπει­ρία

Στην Ευρώπη, τα θεσμικά πλαίσια ανά­πτυ­ξης Θαλάσ­σιων Αιο­λι­κών Πάρκων μπορεί να ομα­δο­ποι­η­θούν σε τρεις κατη­γο­ρίες:

• Το πολύ ανοιχτό – απο­κε­ντρω­μένο μοντέλο, όπως αυτό που εφαρ­μό­ζε­ται στη Μεγάλη Βρε­τα­νία, όπου το κράτος έχει το ρόλο του ρυθ­μι­στή αλλά τα διοι­κη­τικά βάρη και τους όλους τους κιν­δύ­νους τους φέρουν από πολύ νωρίς οι επεν­δυ­τές.

• Το συγκε­ντρω­τικό μοντέλο, όπως ισχύει στο Βέλγιο, τη Δανία ή την Ολλαν­δία. όπου τα διοι­κη­τικά βάρη και τους σχε­τι­κούς κιν­δύ­νους φέρει το κράτος.

• Το ενδιά­μεσο μοντέλο είναι αυτό που εφαρ­μό­ζουν χώρες όπως η Γαλλία, όπου τα βάρη και οι κίν­δυ­νοι μοι­ρά­ζο­νται.

Μεταξύ αυτών των εναλ­λα­κτι­κών λύσεων θα πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα, και να δημιουρ­γή­σει το δικό της μοντέλο, ώστε να «βάλει στην πρίζα» τα offshore αιολικά και να αξιο­ποι­ή­σει το δεδη­λω­μένο επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον. Και πολύ περισ­σό­τερο καθώς οι σχε­τι­κές επεν­δύ­σεις εμπε­ριέ­χουν υψηλή εγχώρια προ­στι­θέ­μενη αξία καθώς ενερ­γο­ποιούν σειρά κλάδων (βιο­μη­χα­νία καλω­δίων, ναυ­πη­γεία, λιμάνια, βιο­μη­χα­νία κλπ.).

Πηγή: moneyreview.gr