Οι 4 παράγοντες που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα

Η κακή ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, η κού­ρα­ση, το αν­θρώ­πι­νο λάθος και η από­σπα­ση της προ­σο­χής ευ­θύ­νο­νται για σχε­δόν το 90% (εννέα στα δέκα) των σο­βα­ρών τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των, που συχνά απο­βαί­νουν και θα­να­τη­φό­ρα, σύμ­φω­να με μια νέα αμε­ρι­κα­νι­κή επι­στη­μο­νι­κή έρευ­να.

Στε­να­χώ­ρια και θυμός σχε­δόν δε­κα­πλα­σιά­ζουν τον κίν­δυ­νο, η κό­πω­ση τον τρι­πλα­σιά­ζει και η αφη­ρη­μά­δα λόγω από­σπα­σης της προ­σο­χής τον δι­πλα­σιά­ζει. Η με­γα­λύ­τε­ρη αύ­ξη­ση κιν­δύ­νου -πάνω από 35 φορές- είναι όταν κα­νείς οδη­γεί με­θυ­σμέ­νος ή υπό την επή­ρεια ναρ­κω­τι­κών ου­σιών.

Η χρήση κι­νη­τού τη­λε­φώ­νου από τον οδηγό (είτε για να μι­λή­σει, είτε για να στεί­λει ή να δια­βά­σει κά­ποιο μή­νυ­μα), το σκύ­ψι­μο του οδη­γού για να πιά­σει κά­ποιο αντι­κεί­με­νο δίπλα του (π.χ. το κι­νη­τό του) και η χρη­σι­μο­ποί­η­ση του ρα­διο­φώ­νου, του αιρ-κο­ντί­σιον ή της οθό­νης αφής του αυ­το­κι­νή­του του απο­τε­λούν συ­νή­θεις αι­τί­ες από­σπα­σης της προ­σο­χής του, που μπο­ρεί να απο­βούν μοι­ραί­ες.

Όταν κα­νείς πλη­κτρο­λο­γεί ένα αριθ­μό στο κι­νη­τό την ώρα που οδη­γεί, ο κίν­δυ­νος ατυ­χή­μα­τος αυ­ξά­νει κατά 12 φορές, ενώ αν απλώς σκύ­βει για να πιά­σει τη συ­σκευή του, κατά έξι φορές. Εξα­πλά­σιος είναι επί­σης ο κίν­δυ­νος αν ο οδη­γός στέλ­νει γρα­πτά μη­νύ­μα­τα από το κι­νη­τό του ή «σερ­φά­ρει» στο δια­δί­κτυο. Σύμ­φω­να με τους επι­στή­μο­νες, αυτές οι τε­λευ­ταί­ες συ­νή­θειες έχουν τα τε­λευ­ταία χρό­νια αυ­ξή­σει ση­μα­ντι­κά τα τρο­χαία, καθώς οι άν­θρω­ποι – ακόμη και όταν οδη­γούν- θέ­λουν να είναι συ­νε­χώς «συν­δε­δε­μέ­νοι» μέσω του κι­νη­τού τους.

Οι ερευ­νη­τές του Πο­λυ­τε­χνεί­ου της Βιρ­τζί­νια (Virginia Tech), με επι­κε­φα­λής τον διευ­θυ­ντή του Ιν­στι­τού­του Με­τα­φο­ρών Τομ Ντίν­γκους, που έκα­ναν τη σχε­τι­κή δη­μο­σί­ευ­ση στο πε­ριο­δι­κό της Εθνι­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών των ΗΠΑ (PNAS), χρη­σι­μο­ποί­η­σαν κά­με­ρες το­πο­θε­τη­μέ­νες στο πίσω μέρος του αυ­το­κι­νή­του για να πα­ρα­κο­λου­θούν τις συ­νή­θειες των οδη­γών και μετά έκα­ναν σύ­γκρι­ση με τα στα­τι­στι­κά στοι­χεία για τα τρο­χαία.

Οι επι­στή­μο­νες υπο­λό­γι­σαν ότι, σε πάνω από τις μισές δια­δρο­μές με το αυ­το­κί­νη­τό του, ένας οδη­γός ασχο­λεί­ται πα­ράλ­λη­λα με κάτι άλλο, εκτός από το να οδη­γεί, οπότε υπερ­δι­πλα­σιά­ζε­ται ο κίν­δυ­νος ατυ­χή­μα­τος.

Ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γων κιν­δύ­νου είναι η τα­ραγ­μέ­νη συ­ναι­σθη­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση του οδη­γού, αν είναι π.χ. θυ­μω­μέ­νος, λυ­πη­μέ­νος, κλαί­ει, βρί­σκε­ται σε υπερ­διέ­γερ­ση κ.α. Μια τέ­τοια ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση αυ­ξά­νει κατά 9,8 φορές τον κίν­δυ­νο τρο­χαί­ου. Εξάλ­λου, η οδή­γη­ση με τα­χύ­τη­τα πάνω από το εκά­στο­τε όριο αυ­ξά­νει κατά 13 φορές τον κίν­δυ­νο.

Τα αν­θρώ­πι­να λάθη συχνά σχε­τί­ζο­νται με φρε­νά­ρι­σμα σε λάθος ση­μείο και σε λάθος χρόνο, καθώς επί­σης με την έλ­λει­ψη εξοι­κεί­ω­σης με το αυ­το­κί­νη­το που οδη­γεί ο οδη­γός, καθώς και με την άγνοια των συν­θη­κών του δρό­μου.

Από την άλλη, λάθη όπως το να «κολ­λά­ει» κα­νείς πίσω από άλλο αυ­το­κί­νη­το, να μα­σου­λά­ει κάτι, να μι­λά­ει με το παιδί του ή άλλον συ­νε­πι­βά­τη στο πίσω κά­θι­σμα, να ‘χο­ρεύ­ει’ στο ρυθμό της μου­σι­κής που ακού­ει ή (για τις γυ­ναί­κες οδη­γούς) να βάζει μέικ-απ, στην πράξη αυ­ξά­νουν πολύ λίγο τον κίν­δυ­νο τρο­χαί­ου.

Σύμ­φω­να με τους ερευ­νη­τές, η νε­ό­τε­ρη γενιά οδη­γών, ιδίως οι νε­ό­τε­ροι σε ηλι­κία, είναι πιο επιρ­ρε­πείς σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες, που τους κά­νουν να μην κοι­τά­ζουν πια τον δρόμο. Ο Ντίν­γκους επε­σή­μα­νε ότι αν αυτή η τάση συ­νε­χι­σθεί, χωρίς να λη­φθούν μέτρα (που θα πε­ριο­ρί­ζουν την από­σπα­ση της προ­σο­χής από κι­νη­τά τη­λέ­φω­να κλπ), τότε η επό­με­νη και η με­θε­πό­με­νη γενιά οδη­γών θα κιν­δυ­νεύ­ουν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο να πέ­σουν θύ­μα­τα τρο­χαί­ου. Πρω­τί­στως όμως, οι ίδιοι οι οδη­γοί πρέ­πει να αντι­λη­φθούν τον κίν­δυ­νο και να αυ­το­πει­θαρ­χη­θούν, συ­νει­δη­το­ποιώ­ντας ότι η οδή­γη­ση απαι­τεί συ­γκέ­ντρω­ση.

thetoc.gr