Πυρά από Κωσταράκο: «Το σύνδρομο των «ημετέρων» αφήνει ακέφαλες τις Ενοπλες Δυνάμεις»

Νέα, σκληρή επίθεση κατά της κυβέρ­νη­σης και ειδικά κατά του νέου υπουρ­γού Εθνικής Αμυνας, Ευάγ­γε­λου Απο­στο­λάκη, εξα­πο­λύει ο Στρα­τη­γός Μιχαήλ Κωστα­ρά­κος, Επί­τι­μος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και π. Πρό­ε­δρος της Στρα­τιω­τι­κής Επι­τρο­πής της ΕΕ.

Η ανάρ­τησή του έχει τίτλο: «Το σύν­δρομο των «ημε­τέ­ρων» αφήνει ακέ­φα­λες τις Ενοπλες Δυνά­μεις» και ο κ. Κωστα­ρά­κος, ο οποίος βρί­σκε­ται σε κόντρα και με τον Πάνο Καμμένο τονίζει:

Έχει περάσει ήδη μια εβδο­μάδα από την υπουρ­γο­ποί­ηση του κ. Απο­στο­λάκη και ακόμη δεν έχει ορισθεί νέος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Ουσια­στικά οι Ένοπλες Δυνά­μεις (ΕΔ) παρα­μέ­νουν ακέ­φα­λες από τη στιγμή που απο­στρα­τεύ­τηκε ο Ναύ­αρ­χος Απο­στο­λά­κης. Ανέ­κα­θεν, το ΚΥΣΕΑ απο­φά­σιζε ταυ­τό­χρονα με την λήξη της θητείας του εκά­στοτε ΑΓΕΕΘΑ και τον αντι­κα­τα­στάτη του. Αυτό δεν ίσχυσε αυτήν τη φορά με απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία ενός κενού στην κεφαλή των ΕΔ.

Οι ΕΔ δεν μπορούν και δεν πρέπει να παρα­μέ­νουν ακέ­φα­λες ούτε ώρα. Ο νομο­θέ­της έχει σαφώς προ­βλέ­ψει γι’ αυτήν την περί­πτωση. Στην περί­πτωση που ο ΑΓΕΕΘΑ απου­σιά­ζει ή ασθενεί, αντι­κα­θί­στα­ται από τον Υπαρ­χηγό του ΓΕΕΘΑ για ένα περιο­ρι­σμένο χρονικό διά­στημα έως 20 ημερών. Και ο λόγος είναι προ­φα­νής και λογικός, να δοθεί ο απαι­τού­με­νος χρόνος στον Αρχηγό είτε να προ­λά­βει να επα­νέλ­θει στη χώρα είτε να αναρ­ρώ­σει από κάποιο τυχόν μικρό πρό­βλημα υγείας που αντι­με­τω­πί­ζει. Ο αντι­κα­τα­στά­της του απλά φρο­ντί­ζει να μη δημιουρ­γη­θούν προ­βλή­ματα παρέ­λευ­σης προ­θε­σμιών και να συνε­χι­στεί η δια­χεί­ριση της συνή­θους λει­τουρ­γίας. Μετά την παρέ­λευση του 20ημέρου, ο ορισμός νέου ΑΓΕΕΘΑ είναι επι­βε­βλη­μένη.

Ακέ­φα­λες

Μαζί με την ορι­στική απο­χώ­ρηση του κ. Απο­στο­λάκη από τη θέση του ΑΓΕΕΘΑ, εξέ­λειψε και η αιτιο­λο­γία ορισμού προ­σω­ρι­νού αντι­κα­τα­στάτη, υπό την έννοια και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου. Ο ΑΓΕΕΘΑ δεν απου­σιά­ζει προ­σω­ρινά, ούτε και  ασθενεί. Δεν υφί­στα­ται. Και ως εκ τούτου, δημιουρ­γεί­ται κενό εξου­σίας. Ένας Υπαρ­χη­γός που «αντι­κα­θι­στά» έναν ουδέ­ποτε τοπο­θε­τη­θέ­ντα Αρχηγό δεν επαρκεί για την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων του ΑΓΕΕΘΑ και ουσια­στικά είναι νομο­θε­τικά έωλος για την αντι­με­τώ­πιση οποιασ­δή­ποτε κατα­στά­σεως, καθώς η πραγ­μα­τική πηγή της εξου­σίας, δεν απου­σιά­ζει, απλά δεν υπάρχει.

Στο σημείο αυτό, θέλω να κατα­στήσω σαφές, ότι αυτή μου η σκέψη δεν συνιστά ουδεμία αμφι­σβή­τηση στην επαγ­γελ­μα­τική αρτιό­τητα του νυν Υπαρ­χη­γού ή στις προ­σω­πι­κές σχέσεις μεταξύ αυτού και της λοιπής ανώ­τα­της στρα­τιω­τι­κής ηγεσίας. Οι καλύ­τε­ροι στρα­τη­γοί του κόσμου είναι αδύνατο να επι­χει­ρή­σουν απο­τε­λε­σμα­τικά χωρίς ένα σωστό οργα­νω­τικό και διοι­κη­τικό πλαίσιο που θα τους υπο­στη­ρί­ζει. Πλην όμως, υφί­στα­ται νομι­μο­ποι­η­τικό κενό το οποίο ανα­δεί­χθηκε και κατά τον περα­σμένο Ιούλιο, με τη μειω­μένη αντί­δραση στη πυρ­κα­γιά στο Μάτι, κι ως εκ τούτου, οι κυβερ­νώ­ντες θα έπρεπε να είναι καλύ­τερα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι για να το αντι­με­τω­πί­σουν, αντί να το «ρισκά­ρουν».

Συνεπώς, οι ΕΔ της χώρας μας είναι ουσια­στικά ακέ­φα­λες. Κάποιοι μπορούν να ισχυ­ρι­στούν ότι ο Αρχηγός είναι παρών, διότι είναι ο ίδιος με χτες, μόνο που τώρα φοράει πολι­τικά και τον απο­κα­λούν Υπουργό. Και τοπο­θέ­τησε έναν Στρα­τηγό της εμπι­στο­σύ­νης του να «φυλάει» την καρέκλα, μην τους την πάρουν και δεν «προ­λά­βουμε να ολο­κλη­ρώ­σουμε το έργο μας»; Αρχικά, όλοι είπαμε ότι ο ορισμός του νέου ΑΓΕΕΘΑ καθυ­στε­ρεί λόγω της εκκρε­μό­τη­τας της λήψης ψήφου εμπι­στο­σύ­νης. Αυτό έδειχνε μια σοβα­ρό­τητα και ένα σεβασμό στη λαϊκή εντολή. Τώρα φαί­νε­ται ότι θα περι­μέ­νουμε και την ψηφο­φο­ρία για τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών. Αν αυτό είναι αλήθεια βρι­σκό­μα­στε μπροστά σε μια φάρσα που εξε­λίσ­σε­ται σε εκτροπή και μπορεί να εξε­λι­χθεί σε τρα­γω­δία. Ανα­ρω­τιέ­μαι πως συν­δέ­ο­νται τα δύο ζητή­ματα και για ποιόν λόγο δεν μπορούν να τύχουν παράλ­λη­λου χει­ρι­σμού.

Εμμο­νι­κές φοβίες του Τσίπρα

Η σύνδεση της επι­λο­γής του ΑΓΕΕΘΑ με τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών δείχνει ότι κάποιοι παίζουν με τις εμμο­νι­κές φοβίες του κ.Τσίπρα για τις ΕΔ, καθώς δεν πιστεύω ότι υπάρχει έστω και ένας εν ενέρ­γεια ή από­στρα­τος στρα­τιω­τι­κός που να υπο­στη­ρί­ζει ή να απο­δέ­χε­ται την Συμ­φω­νία των Πρεσπών. Μονα­δική εξαι­ρεση ισως ειναι ο ΥΕΘΑ κ. Απο­στο­λα­κης που ειναι ομως πλεον πολι­τι­κός και υπουρ­γός του ΣΥΡΙΖΑ, και τον βου­λευτή ΣΥΡΙΖΑ κ.Ντζι­μανη ( από­στρα­τος Αντγος) της Κοζάνης που σαν στρα­τη­γός τρα­γου­δούσε «καλη­νύ­χτα Μακε­δο­νία» προ­δι­κά­ζο­ντας την πολι­τική μειο­δο­τική θεση του κόμ­μα­τος του. ( Τι θα ψηφίσει άραγε; )Ας είναι σίγου­ρος ο κ. Τσίπρας πως δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τις ΕΔ. Οι ΕΔ ήταν, είναι και θα είναι πάντα πιστές στους όρκους τους, «στο Σύνταγμα, τους νόμους, και τα ψηφί­σματα του Κράτους». Ας ανη­συ­χή­σει καλύ­τερα για όσους ισχυ­ρί­ζο­νται το αντί­θετο, για μενα κοινοί συκο­φά­ντες και πολι­τι­κοί απα­τε­ώ­νες. Ας έχει καλύ­τερα τον νου του σε εκεί­νους που παρι­στά­νουν τους «ημέ­τε­ρους» και τους «πραι­τω­ρια­νούς», που δεν είναι όμως παρά πολι­τικά ιδιο­τε­λείς και­ρο­σκό­ποι.

Σε κάθε περί­πτωση ένα «σχήμα» διοι­κή­σεως που αρνεί­ται να εγκα­τα­λεί­ψει τη θέση του, έστω και αν αυτό οφεί­λε­ται στη προ­α­γωγή του, πρέπει να μας φοβίζει και πρέπει να ανα­χαι­τι­σθεί άμεσα. Αν αυτή του η άρνηση συν­δέ­ε­ται καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο με την κύρωση της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών, ακόμη χει­ρό­τερα. Είναι η πρώτη φορά που το κορυ­φαίο γεγονός για τις ΕΔ, η επιλογή της ηγεσίας τους, συν­δέ­ε­ται άμεσα με τις τρέ­χου­σες πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Ο κ. Τσίπρας «σπι­λώ­νει» τις ΕΔ και την ηγεσία τους με το να τους εντάσ­σει στους πολι­τι­κούς του σχε­δια­σμούς. Αυτό συμ­βαί­νει για πρώτη φορά από την μετα­πο­λί­τευση και μετέ­πειτα. Και δεν ειναι θετική εξέλιξη. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να εμπι­στεύ­ε­ται τις ΕΔ της χώρας που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι διοικεί.

Η νομι­μό­τητα και η εύρυθμη λει­τουρ­γία τους πρέπει να απο­κα­τα­στα­θεί άμεσα. Ο κ. Καμ­μέ­νος έφυγε και δεν μπορεί να χρεωθεί το κενό εξου­σίας παρόλο που αυτός το δημιούρ­γησε με την επιλογή και πρότασή του για τη θέση του αντι­κα­τα­στάτη του, και τις αλλο­πρό­σαλ­λες απο­φά­σεις του ως ΥΕΘΑ, που σκοπό είχαν κατα τη γνώμη μου την ικα­νο­ποί­ηση της δικής του ψευ­δαί­σθη­σης διαιώ­νι­σης της εξου­σίας του.

Η ευθύνη όμως για τις ακέ­φα­λες ΕΔ βαρύνει απο­κλει­στικά τον κ. Τσίπρα. Θα πρέπει να κατα­λά­βει ότι οι ΕΔ σε μια χώρα όπως η Ελλάδα είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για να αφή­νε­ται έρμαιο στους προ­σω­πι­κούς σχε­δια­σμούς ή τις ορέξεις του καθενός. Η ευθύνη για τον Υπουργό του, για την ηγεσία των ΕΔ και για τις ίδιες τις ΕΔ βαρύνει τελικά απο­κλει­στικά τον ίδιο. Δεν μπορεί να την εκχω­ρή­σει σε κανένα ούτε να κρυφτεί από την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Δεν επι­τρέ­πε­ται να απα­ξιώ­νει τις ΕΔ εμπι­στευό­με­νος πρώην ένστο­λους πολι­τι­κούς και­ρο­σκό­πους, ούτε μπορεί να επι­κα­λε­στεί «αυτα­πά­τες». Ιδίως μάλιστα αν έχει προει­δο­ποι­η­θεί τόσο έντονα για την «εκτροπή» που επέ­τρεψε ή ανέ­χθηκε να γίνει.

‘Για μια Ελλαδα υπε­ρή­φανη και ισχυρή’

πηγή in.gr