Αποχώρηση από το Ποτάμι με αιχμές κατά Θεοδωράκη

Για «αντι­δη­μο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες» και «αρχη­γι­κές πολι­τι­κές» εγκαλεί τον επι­κε­φα­λής του Ποτα­μιού, Σταύρο Θεο­δω­ράκη, ένα πρώην, πλέον, στέ­λε­χος του κόμ­μα­τος δύο μόλις ημέρες πριν την κρίσιμη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση.

Ο Κυριά­κος Κωστό­που­λος, πρώην στέ­λε­χος του Ποτα­μιού, με ανάρ­τησή του στο Facebook χαρα­κτη­ρί­ζει «φαρ­σο­κω­μω­δία» την προ­σάρ­τηση Λυκούδη, Ψαρια­νού, Τατσό­που­λου και Λυμπε­ράκη στα ψηφο­δέλ­τια του κόμ­μα­τος, ενώ χαρα­κτη­ρί­ζει αντι­δη­μο­κρα­τι­κές τις δια­δι­κα­σίες που ακο­λου­θεί ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης, αιτία που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, οδήγησε στην απο­χώ­ρησή του.

«Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπρο­σω­πεί το νέο, το και­νού­ριο, το δια­ϕο­ρε­τικό! Το σύμβολό του , τα λογό­τυπά του! Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντι­γραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόρι­στες ιδέες και αρχη­γι­κές πολι­τι­κές», κατα­λή­γει η ανα­κοί­νωση.

Ολό­κληρη η ανάρ­τηση του κ. Κωστό­που­λου

«Μπήκα στο Ποτάμι κάποιες ώρες μετά την ανα­κοί­νωση του κ. Θεο­δω­ράκη, ελπί­ζο­ντας ότι κάτι άλλο πάει να γίνει στα πολι­τικά πράγ­ματα της χώρας. Πάντα ήμουν και θα είμαι αισιό­δο­ξος για την πορεία της Ελλάδας είτε στο εσω­τε­ρικό είτε στο εξω­τε­ρικό . Η ανα­κοί­νωση ενός νέου εγχει­ρή­μα­τος από έναν άνθρωπο που ξεκί­νησε να μιλάει για μία άλλη Ελλάδα , για ένα άλλο κράτος , με βρήκε σύμϕωνο από την αρχή και έτσι απο­ϕά­σισα να ακο­λου­θήσω και να γίνω εθε­λο­ντής σε αυτή την προ­σπά­θεια . Ορί­στηκα λόγω των επι­κεί­με­νων ευρω­ε­κλο­γών συντο­νι­στής του ν. Λάρισας με στόχο να επι­κοι­νω­νήσω όσο μπο­ρούσα τη νέα αυτή κίνηση και να οργα­νώσω όσο καλύ­τερα μπο­ρούσα την κάθοδο στη δοκι­μα­σία των ευρω­ε­κλο­γών. Θεωρώ ότι η συμβολή μου , με τα μέσα που είχα και το χρόνο που διέθετα , ήταν σημα­ντική. Σε μεγάλο βαθμό κατα­ϕέ­ραμε , με τους λιγο­στούς συνερ­γά­τες που πίστε­ψαν στο εγχεί­ρημα , να συμ­βά­λουμε στην εκπρο­σώ­πηση του Ποτα­μιού στην Ευρω­βουλή όπως ϕάνηκε και από τα απο­τε­λέ­σματα στο ν. Λάρισας και έτσι να ενδυ­να­μώ­σουμε την προ των εκλογών δυνα­μική του κινή­μα­τος.

Το «λάθος» το δικό μου ήταν ότι, σαν δημόσιο πρόσωπο όπως είναι ο κάθε ένας από εμάς , απο­ϕά­σισα σε μία δεδο­μένη στιγμή να εκϕράσω δημόσια την αντί­θεσή μου και την αντίρ­ρησή μου σε μία απόϕαση του κινή­μα­τος. Όσοι διά­βα­σαν τότε την δια­ϕο­ρο­ποί­ησή μου γνω­ρί­ζουν καλύ­τερα. Ήταν η συνέ­χεια των αντι­δη­μο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών του κ. Θεο­δω­ράκη που είχαν ήδη αρχίσει από το συνέ­δριο στο Λαύριο το καλο­καίρι του περα­σμέ­νου έτους και αυτό που ξεχεί­λισε το ποτήρι στη δική μου αίσθηση δημο­κρα­τι­κό­τη­τας. Όσοι ήταν παρό­ντες και δεν νιώθουν στρα­τιω­τά­κια αντι­λαμ­βά­νο­νται τι ακριβώς εννοώ. Και άλλα κόμματα έχουν δια­ϕο­ρε­τι­κές απόψεις ανάμεσα στα μέλη τους αλλά του­λά­χι­στον δια­τη­ρούν και σέβο­νται τη δημο­κρα­τι­κό­τητα στην έκϕραση . Στο συνέ­δριο εξε­λέ­γη­σαν τα «όργανα» που επι­θυ­μούσε ο επι­κε­ϕα­λής . Όργανα που δεν συνε­δρί­α­σαν ποτέ. Όργανα που ήταν για το θεα­θή­ναι. Στρα­τιω­τά­κια που απο­τέ­λε­σαν την συντο­νι­στική του Ποτα­μιού , η οποία τι έκανε ; Ρητο­ρικό το ερώτημα . Επι­κύ­ρωνε «αμάσητα» την κάθε απόϕαση του επι­κε­ϕα­λής.

Και συνε­χί­ζε­ται η ϕαρ­σο­κω­μω­δία – χωρίς συνι­στώ­σες βέβαια – και βλέ­πουμε πέραν των Λυκούδη, Ψαρια­νού, Τατσό­που­λου να μπαίνει σϕήνα και η Δράση – Λυμπε­ράκη. Τα συμπε­ρά­σματα δικά σας.

Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπρο­σω­πεί το νέο , το και­νού­ριο, το δια­ϕο­ρε­τικό! Το σύμβολό του, τα λογό­τυπά του ! Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντι­γραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόρι­στες ιδέες και αρχη­γι­κές πολι­τι­κές.

Αποχωρώ λοιπόν με πικρία αλλά και ευχα­ρί­στηση που δε θα συμ­με­τέχω τελικά σε αυτό το συνον­θύ­λευμα. Χαί­ρο­μαι που γνώρισα και­νού­ριους ανθρώ­πους και μοι­ρα­στή­καμε τις ίδιες αγωνίες».

‘ Εθνος