Δικάζεται ημεδαπός που έριψε πέτρα στην έδρα δικαστηρίου διαμαρτυρόμενος για την απόφαση

Την 24η Ιανουα­ρίου 2025 θα εκδι­κα­στεί ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο έναν ημεδαπό για από­πειρα επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βλάβης κατά συρροή, για δια­τά­ραξη δικα­στι­κών συνε­δριά­σεων και για βία κατά δικα­στι­κών λει­τουρ­γών από δράστη που φέρει αντι­κεί­μενο με το οποίο μπορεί να προ­κλη­θεί σωμα­τική βλάβη στο πρόσωπο κατά του οποίου στρά­φηκε η πράξη.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», παρα­πο­νού­με­νος για την έκβαση δίκης έριψε μία πέτρα στην έδρα του δικα­στη­ρίου.

Εκπρο­σω­πού­με­νος από τον δικη­γόρο κ. Δημήτρη Καρα­γε­ώργη ζήτησε την αυτο­πρό­σωπη παρου­σία των μαρ­τύ­ρων κατη­γο­ρίας στην δίκη, ενώ επι­ση­μάν­θηκε πως δεν αρνεί­ται την πράξη αλλά την απο­σα­φή­νιση των συν­θη­κών κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα για την επι­μέ­τρηση της ποινής, αλλά και για να διευ­κρι­νι­στεί ότι η πέτρα δεν ήταν υπερ­με­γέ­θης, αφού ήταν στην τσέπη του. Από την πλευρά του ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, που παρα­στά­θηκε για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, ζήτησε από το δικα­στή­ριο ομοίως την αυτο­πρό­σωπη παρου­σία του κατη­γο­ρού­με­νου.

Εν πάση περι­πτώ­σει, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται την 2α Ιουνίου 2022 στην Κω, κατά την διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Κω, όπου παρί­στα­ντο προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας σε δύο υπο­θέ­σεις, οι οποίες συνεκ­δι­κά­ζο­νταν, με κατη­γο­ρου­μένη την πρώην σύζυγό του, για το αδίκημα της παρα­βί­α­σης δικα­στι­κής από­φα­σης, μετά την απαλ­λα­κτική πρόταση της Εισαγ­γε­λέως της έδρας κι ενώ ο πρό­ε­δρος του Δικα­στη­ρίου, είχε μόλις εκφω­νή­σει την αθω­ω­τική απόφαση, ερχό­με­νος στο κέντρο του δια­δρό­μου του ακρο­α­τη­ρίου, έβγαλε μια ευμε­γέθη πέτρα από την τσέπη του και την εκσφεν­δό­νισε από μικρή από­σταση με δύναμη προς την σύνθεση του Δικα­στη­ρίου, επι­χει­ρώ­ντας τοιου­το­τρό­πως να προ­κα­λέ­σει σωμα­τική βλάβη σε βάρος των μελών της σύν­θε­σης του Δικα­στη­ρίου, ήτοι της Αντει­σαγ­γε­λέως Πρω­το­δι­κών (Εισαγ­γε­λέως της έδρας) και του Πρω­το­δίκη, πλην όμως η πράξη του δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε από λόγους ανε­ξάρ­τη­τους της βού­λη­σής του.

Ειδι­κό­τερα η πέτρα, χτύπησε στο προ­στα­τευ­τικό πλε­ξι­γκλάς που βρι­σκό­ταν τοπο­θε­τη­μένο στην έδρα του Δικα­στη­ρίου και έθραυσε αυτό, με συνέ­πεια τον τραυ­μα­τι­σμό (από τα θραύ­σματα) του γραμ­μα­τέως της σύν­θε­σης του Δικα­στη­ρίου – για τον οποίο έχει σχη­μα­τι­σθεί έτερη δικο­γρα­φία.

Η ανωτέρω περι­γρα­φό­μενη πράξη σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο μπο­ρούσε να προ­κα­λέ­σει στους παθό­ντες βαριά σωμα­τική βλάβη, συνε­πεία της οποίας θα εμπο­δί­ζο­νταν σημα­ντικά και για πολύ χρόνο να χρη­σι­μο­ποιούν το σώμα τους.

Του απο­δί­δε­ται ακόμη ότι δια­τά­ραξε σοβαρά την συνε­δρί­αση του Δικα­στη­ρίου, καθόσον συνε­πεία της πράξης του διέκοψε τη δια­δι­κα­σία – συνε­δρί­αση και επα­νήλθε εκ νέου, μετά την παρέ­λευση 25 λεπτών για την εκδί­καση των λοιπών προσ­διο­ρι­σθέ­ντων υπο­θέ­σεων.