«Τα μνημόνια είναι παρόντα στην καθημερινή μας ζωή»

Ευθεία επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ εξα­πέ­λυσε από το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο ο Αντώνης Σαμαράς, τονί­ζο­ντας ότι η στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης επι­δεί­νωσε την εικόνα που έχουν οι αγορές για την Ελλάδα. Θεω­ρείτε πως η ένταση βοηθά την κατά­σταση της χώρας;

Προ­φα­νώς οι εντά­σεις, οι τυφλές αντι­πα­ρα­θέ­σεις και ο διχα­σμός δεν βοηθούν καμιά χώρα να εμπε­δώ­σει τη δημο­κρα­τία και να βαδίσει σ´ ένα δρόμο παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης. Όμως εδώ δεν πρό­κει­ται περί αυτού. Εδώ έχουμε στην ουσία μια απο­νε­νο­μι­μο­ποι­η­μένη κυβέρ­νηση, μας κυβερ­νούν το δεύτερο και το τέταρτο κόμμα, η μεγάλη πλειο­ψη­φία του λαού μας εξα­κο­λου­θεί και συν­θλί­βε­ται από τις μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές. Υπάρχει δηλαδή ανα­ντι­στοι­χία μεταξύ της βουλής και της λαϊκής βού­λη­σης και εκείνο που επείγει είναι η απο­κα­τά­σταση της νομι­μό­τη­τας, δηλαδή μια κυβέρ­νηση με νωπή λαϊκή εντολή που θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί το χρέος και θα ανα­λά­βει τις τύχες της χώρας. Ακριβώς αυτό θέλει να απο­φύ­γει η κυβέρ­νηση και γι αυτό σηκώνει τους τόνους της πόλωσης και της αντι­πα­ρά­θε­σης, ακόμα και με επι­χει­ρή­ματα εκφο­βι­σμού για την τύχη των κατα­θέ­σεων ή για τη δυνα­τό­τητα μιας μελ­λο­ντι­κής κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ να πλη­ρώ­νει μισθούς και συντά­ξεις.

Γιατί εμμένει τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ για την προ­σφυγή στις κάλπες και τι θα πράξει στο θέμα της εκλογής του προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας;

Σε συνέ­χεια αυτών που σας απά­ντησα στην προη­γού­μενη ερώτηση, σας απα­ντάμε και πάλι ότι δεν είναι δυνατόν να συνε­χί­σει να μας κυβερνά μια κυβέρ­νηση μειο­ψη­φίας. Με ποιό κύρος και με ποιά λαϊκή υπο­στή­ριξη μπορεί αυτή η κυβέρ­νηση να μας εκπρο­σω­πεί στην Ευρώπη και στα διεθνή φόρα; Με ποιά στήριξη μπορεί να συνε­χί­ζει να νομο­θε­τεί και να παίρνει σοβαρές απο­φά­σεις, δεσμεύ­ο­ντας τη χώρα για τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες; Ο ελλη­νι­κός λαός αυτό το κατα­λα­βαί­νει πολύ καλά, όπως κατα­λα­βαί­νει ότι η ψήφιση του προ­έ­δρου της δημο­κρα­τίας από αυτή τη βουλή, σημαί­νει συνέ­χιση της ίδιας κατα­στρο­φι­κής πολι­τι­κής για δύο χρόνια ακόμα.

Θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τελικά η συνά­ντηση του κ. Θεο­δω­ράκη με τον κ. Αλέξη Τσίπρα, που ανα­βλή­θηκε, ενδε­χο­μέ­νως εξαι­τίας της έντασης που έχει δημιουρ­γη­θεί;

Νομίζω ότι η ακύρωση της προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νης συνά­ντη­σης από τον κ. Θεο­δω­ράκη, μιας συνά­ντη­σης που ο ίδιος είχε ζητήσει, δείχνει και το μέγεθος της σοβα­ρό­τη­τάς του. Είναι πραγ­μα­τικά γελοία η δικαιο­λο­γία που προ­έ­βαλε ότι δήθεν θίχτηκε από την συνά­ντηση Τσίπρα – Καμ­μέ­νου, όταν μάλιστα ο ίδιος προ­βάλ­λει σαν βασικό του επι­χεί­ρημα την ανάγκη δια­λό­γου και εθνικής συνεν­νό­η­σης μεταξύ των κομ­μά­των. Από εκεί κι έπειτα είναι προ­φα­νές ότι για μας η πολι­τική δεν είναι τερτίπι. Εφόσον ο κ. Θεο­δω­ρά­κης ωρι­μά­σει και πάλι είμαστε εδώ για να συζη­τή­σουμε.

Οι εταίροι της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ πιστεύ­ουν ότι η Αθήνα αλλάζει γνώμη σχετικά με το θέμα της πρόωρης εξόδου από το πρό­γραμμα, τον επόμενο χρόνο, και μπορεί να ζητήσει μια πιστω­τική γραμμή για να αντι­κα­τα­στή­σει τα κεφά­λαια από το ΔΝΤ. Πραγ­μα­τικά μπορεί η Ελλάδα να απο­κο­πεί νωρί­τερα από τα προ­γράμ­ματα χρη­μα­το­δό­τη­σης και το ΔΝΤ;

Κοι­τάξτε, είναι σαφές ότι η κυβέρ­νηση κινεί­ται σε συν­θή­κες πανικού και άγχους,  βλέ­πο­ντας τις δημο­σκο­πή­σεις, αλλά και την πραγ­μα­τι­κό­τητα που υπάρχει στο λαό. Με αυτή την έννοια βιά­ζε­ται να εξαγ­γεί­λει πράγ­ματα, όπως η έξοδος από το ΔΝΤ, προ­σπα­θώ­ντας μονο­με­ρώς και βεβια­σμένα να δημιουρ­γή­σει θετικές εντυ­πώ­σεις για τα απο­τε­λέ­σματα της πολι­τι­κής της. Όμως η πραγ­μα­τι­κό­τητα την δια­ψεύ­δει και αυτό συνέβη και στη σύνοδο του ΔΝΤ, αλλά και στα αρμόδια ευρω­παϊκά όργανα, που μέχρι τώρα έχουν συνη­θί­σει να συν­δια­λέ­γο­νται με μια κυβέρ­νηση απόλυτα πει­θή­νια στα κελεύ­σματα των δανει­στών. Σίγουρα η ανάγκη χρη­μα­το­δό­τη­σης είναι μεγάλη, αφού σύμφωνα με όλα τα δεδο­μένα το χρη­μα­το­δο­τικό κενό των δύο επό­με­νων χρόνων ενδέ­χε­ται να φθάσει μέχρι και τα 25 δις. Το αν η χώρα μας μπορεί να απο­κο­πεί από τα προ­γράμ­ματα που μας επι­βλή­θη­καν από τους δανει­στές, αυτό εξαρ­τά­ται από το τι θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί η επόμενη κυβέρ­νηση, που με τη θέληση του λαού, ευελ­πι­στούμε ότι θα είναι μια κυβέρ­νηση κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς έχουμε πεί επα­νει­λημ­μένα, ότι θα διεκ­δι­κή­σουμε δια­γραφή του μεγα­λύ­τε­ρου μέρους του χρέους, ανα­στολή πλη­ρω­μής των τόκων και απο­πλη­ρωμή του υπο­λοί­που με ρήτρα ανά­πτυ­ξης, πάντα μέσα από δια­πραγ­μά­τευση σε ευρω­παϊκό επίπεδο, αφού το χρέος ούτως ή άλλως είναι ευρω­παϊκό και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.

«To 2015, η ελλη­νική οικο­νο­μία προ­βλέ­πε­ται πως θα επι­στρέ­ψει σε δια­δι­κα­σία οικο­νο­μι­κής μεγέ­θυν­σης και η Ελλάδα θα επι­τύ­χει το υψη­λό­τερο κυκλικά προ­σαρ­μο­σμένο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα στον κόσμο» ανέφερε ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Χρήστος Σταϊ­κού­ρας, στην ομιλία του επί του προ­σχε­δίου του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του επό­με­νου έτους, στην αρμόδια Επι­τροπή της Βουλής. Ποια είναι η κατά­σταση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας; Θεω­ρείτε πως θα στα­μα­τή­σουν τα μέτρα που έφεραν σε δύσκολη θέση τους πολίτες;

Εάν συνε­χί­σει να μας κυβερνά αυτή η συγκυ­βέρ­νηση, τα σκληρά και επώδυνα μέτρα για τον ελλη­νικό λαό δεν θα στα­μα­τή­σουν. Τα μνη­μό­νια και οι μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές δεν υπάρ­χουν επειδή έρχεται η τρόικα, ή επειδή παίρ­νουμε τις δόσεις, υπάρ­χουν επειδή η βουλή έχει ψηφίσει εκα­το­ντά­δες εφαρ­μο­στι­κούς νόμους που απορ­ρέ­ουν ακριβώς από αυτά. Κατά συνέ­πεια, οι μειώ­σεις των εισο­δη­μά­των και οι περι­κο­πές των συντά­ξεων, η εξα­φά­νιση των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και των ατο­μι­κών δικαιω­μά­των,  το ξεπού­λημα της δημό­σιας περιου­σίας και των στρα­τη­γι­κών τομέων της οικο­νο­μίας, δεν θα στα­μα­τή­σουν,  αν δεν ανα­τρα­πεί αυτή η κυβέρ­νηση. Αυτό πρέπει να το κατα­λά­βει ο ελλη­νι­κός λαός και να μην πιστεύει αφελώς ότι τα μνη­μό­νια τελειώ­νουν και ότι μπαί­νουμε στο δρόμο της ανά­καμ­ψης. Τα μνη­μό­νια, δυστυ­χώς είναι παρόντα στην καθη­με­ρινή μας ζωή και δεν θα στα­μα­τή­σουν αν δεν καταρ­γή­σουμε όλους αυτούς τους εφαρ­μο­στι­κούς νόμους που επέ­βαλ­λαν την σκληρή λιτό­τητα για το λαό και τα ασύδοτα προ­νό­μια στα μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα.

Το αίτημα της Ελλάδας είναι δίκαιο και το Βρε­τα­νικό Μουσείο πρέπει να το ανα­γνω­ρί­σει, δήλωσε η δικη­γό­ρος Αμάλ  Aλαμουντίν- Κλούνι, μιλώ­ντας σε συνέ­ντευξη Τύπου από το Μουσείο της Ακρό­πο­λης, όπου ξενα­γή­θηκε κατά την επί­σκεψη της. Γιατί όμως το θέμα δεν προ­χώ­ρησε περισ­σό­τερο από την κυβέρ­νηση;

Δεν μπορώ να ξέρω πράγ­ματι αν η κυβέρ­νηση θέλει να διεκ­δι­κή­σει επί της ουσίας την επι­στροφή των μαρ­μά­ρων,  εκείνο που μόνο που θα πω, είναι η αβά­στα­κτη αμε­τρο­έ­πεια της κ. Κεφα­λο­γιάννη, που ούτε λίγο ούτε πολύ, διέ­γραψε το ρόλο και την έμπνευση της αεί­μνη­στης Μελίνας και μας είπε ότι, για πρώτη φορά τώρα γίνεται αυτή η σοβαρή προ­σπά­θεια για την επι­στροφή των μαρ­μά­ρων.