Δικάζεται 37χρονος για εμπρηστική επίθεση στο Αστυνομικό Μέγαρο Ρόδου

• Ορί­στη­κε η δι­κά­σι­μος για την υπό­θε­ση που είχε συ­γκλο­νί­σει τη Ρόδο τον Οκτώ­βριο του 2025, με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο να κα­λεί­ται να λο­γο­δο­τή­σει για 3 κα­κουρ­γη­μα­τι­κές πρά­ξεις, ενώ πα­ρα­μέ­νει προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού

Στην τε­λι­κή της ευ­θεία ει­σέρ­χε­ται η υπό­θε­ση του 37χρο­νου ημε­δα­πού που επι­χεί­ρη­σε να βάλει φωτιά στο Αστυ­νο­μι­κό Μέ­γα­ρο της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δω­δε­κα­νή­σου, καθώς, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η εκ­δί­κα­σή της προσ­διο­ρί­στη­κε για τις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο θα συ­νε­δριά­σει ως πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο επί κα­κουρ­γη­μά­των. Ο ορι­σμός της δι­κα­σί­μου έρ­χε­ται να κα­λύ­ψει το δι­κο­νο­μι­κό κενό που είχε ανα­δει­χθεί την προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο, όταν το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου είχε κλη­θεί να απο­φαν­θεί για την τύχη του κα­τη­γο­ρού­με­νου χωρίς να υπάρ­χει ακόμη ημε­ρο­μη­νία δίκης, απο­φα­σί­ζο­ντας τε­λι­κά την πα­ρά­τα­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο οποί­ος κρα­τεί­ται στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού από τα τέλη Οκτω­βρί­ου 2025, θα βρε­θεί έτσι στο εδώ­λιο σχε­δόν 11 μήνες μετά το πρω­ι­νό εκεί­νο που προ­κά­λε­σε σοκ στην το­πι­κή κοι­νω­νία και έθεσε εκ νέου στο προ­σκή­νιο το ζή­τη­μα της δια­χεί­ρι­σης ατό­μων με ψυ­χια­τρι­κό ιστο­ρι­κό που έχουν δια­πρά­ξει σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα.

Το χρο­νι­κό της επί­θε­σης

Το επει­σό­διο εκτυ­λί­χθη­κε το πρωί της 20ής Οκτω­βρί­ου 2025, όταν ο 37χρο­νος ει­σήλ­θε στο Αστυ­νο­μι­κό Μέ­γα­ρο κρα­τώ­ντας πλα­στι­κή σα­κού­λα μέσα στην οποία είχε το­πο­θε­τή­σει μπι­τό­νι γε­μά­το βεν­ζί­νη. Αφού άφησε τη σα­κού­λα στο πά­τω­μα της ει­σό­δου, άναψε ανα­πτή­ρα και έβαλε φωτιά στο μπι­τό­νι, πε­τώ­ντας στη συ­νέ­χεια τον ανα­πτή­ρα δίπλα στο ση­μείο πριν επι­χει­ρή­σει να τρα­πεί σε φυγή. Η πράξη του χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα επι­κίν­δυ­νη, καθώς εκεί­νη την ώρα βρί­σκο­νταν εντός του κτη­ρί­ου τόσο προ­σω­πι­κό όσο και πο­λί­τες.

Αστυ­νο­μι­κοί που βρί­σκο­νταν στον χώρο αντέ­δρα­σαν ακα­ριαία, έσβη­σαν τη φωτιά πριν αυτή εξα­πλω­θεί και ακι­νη­το­ποί­η­σαν τον δρά­στη προ­τού προ­λά­βει να απο­μα­κρυν­θεί. Η σύλ­λη­ψη πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε χωρίς τραυ­μα­τι­σμούς. Κατά τη σω­μα­τι­κή έρευ­να που ακο­λού­θη­σε εντο­πί­στη­κε στην κα­το­χή του ανα­δι­πλού­με­νος σου­γιάς συ­νο­λι­κού μή­κους 20 εκα­το­στών, με λάμα 10 εκα­το­στών, ο οποί­ος κα­τα­σχέ­θη­κε ως πει­στή­ριο μαζί με το μπι­τό­νι.

Η ομο­λο­γία και το κί­νη­τρο

Κατά την προ­α­νά­κρι­ση ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ομο­λό­γη­σε αμέ­σως την πράξη του και πε­ριέ­γρα­ψε με λε­πτο­μέ­ρειες τον τρόπο με τον οποίο έδρα­σε. Όπως φέ­ρε­ται να υπο­στή­ρι­ξε, την ίδια ημέρα είχε προ­μη­θευ­τεί το μπι­τό­νι με τη βεν­ζί­νη, έχο­ντας αρ­χι­κά απο­φα­σί­σει να βάλει φωτιά στο Δη­μαρ­χείο. Εκεί ωστό­σο, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, απο­θαρ­ρύν­θη­κε από την πα­ρου­σία πολ­λών αν­θρώ­πων και κα­τευ­θύν­θη­κε τε­λι­κά προς το Αστυ­νο­μι­κό Μέ­γα­ρο.

Ως κί­νη­τρο της ενέρ­γειάς του φέ­ρε­ται να επι­κα­λέ­στη­κε την άρ­νη­ση υπη­ρε­σί­ας Πρό­νοιας να του χο­ρη­γή­σει έγ­γρα­φο σχε­τι­κό με την αστε­γία του. Ο θυμός και η ψυ­χο­λο­γι­κή φόρ­τι­ση που του προ­κά­λε­σε, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, η μη εξυ­πη­ρέ­τη­σή του από τη δη­μό­σια υπη­ρε­σία τον οδή­γη­σαν σε αυτή την ακραία πράξη εκτό­νω­σης.

Οι κα­τη­γο­ρί­ες που θα αντι­με­τω­πί­σει

Σε βάρος του 37χρο­νου ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη για 3 αδι­κή­μα­τα. Συ­γκε­κρι­μέ­να, κα­τη­γο­ρεί­ται για εμπρη­σμό από τον οποίο μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κοι­νός κίν­δυ­νος τόσο για ξένα πράγ­μα­τα όσο και για άν­θρω­πο, για δια­κε­κρι­μέ­νη φθορά ξένης ιδιο­κτη­σί­ας πράγ­μα­τος που χρη­σι­μεύ­ει για το κοινό όφε­λος με μέσο τη φωτιά, σε βαθμό από­πει­ρας, καθώς και για πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία.

Μετά την απο­λο­γία του στον Ανα­κρι­τή του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου εκ­δό­θη­κε ένταλ­μα προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με ημε­ρο­μη­νία έναρ­ξης την 20ή Οκτω­βρί­ου 2025. Η κύρια ανά­κρι­ση πε­ρα­τώ­θη­κε και ο Πρό­ε­δρος Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου συμ­φώ­νη­σε με την απευ­θεί­ας πα­ρα­πο­μπή του κα­τη­γο­ρού­με­νου στο ακρο­α­τή­ριο, δια­τάσ­σο­ντας πα­ράλ­λη­λα τη δια­τή­ρη­ση της κρά­τη­σης έως τη συ­μπλή­ρω­ση του εξα­μή­νου. Με τη λήξη του εξα­μή­νου, στις 20 Απρι­λί­ου 2026, το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου απο­φά­σι­σε την πα­ρά­τα­ση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, κρί­νο­ντας ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νει στον Κο­ρυ­δαλ­λό μέχρι την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης.

Το βε­βα­ρη­μέ­νο πα­ρελ­θόν που θα σκιά­σει τη δίκη

Η δίκη της 22ας Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 απο­κτά ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα λόγω της ποι­νι­κής ιστο­ρί­ας του κα­τη­γο­ρού­με­νου, η οποία δε­σπό­ζει στη δι­κο­γρα­φία. Ο 37χρο­νος έχει αφή­σει πίσω του πε­ρισ­σό­τε­ρες από 20 εμπρη­στι­κές πρά­ξεις σε δη­μό­σιους και ιδιω­τι­κούς χώ­ρους της Ρόδου, οι οποί­ες είχαν συ­ντα­ρά­ξει την το­πι­κή κοι­νω­νία σε προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο. Στό­χοι εκεί­νων των επι­θέ­σε­ων υπήρ­ξαν, με­τα­ξύ άλλων, πο­λι­τι­κά γρα­φεία, πα­νε­πι­στη­μια­κές εγκα­τα­στά­σεις, εκ­κλη­σί­ες, το Δι­κα­στι­κό Μέ­γα­ρο Ρόδου και το τουρ­κι­κό Προ­ξε­νείο. Οι πυρ­κα­γιές που προ­κά­λε­σε είχαν επι­φέ­ρει σο­βα­ρές υλι­κές ζη­μιές, ενώ σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις είχε υπάρ­ξει κίν­δυ­νος και για αν­θρώ­πι­νες ζωές.

Για εκεί­νη τη σειρά εγκλη­μά­των ο τότε 26χρο­νος κρί­θη­κε ένο­χος από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου και κα­τα­δι­κά­στη­κε σε κά­θειρ­ξη 12 ετών και 6 μηνών, με διά­τα­ξη εγκλει­σμού στην ψυ­χια­τρι­κή κλι­νι­κή των φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού για του­λά­χι­στον 6 έτη. Η από­φα­ση κα­τέ­στη αμε­τά­κλη­τη το 2017, όταν ο Άρειος Πάγος απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση αναί­ρε­σης που είχε ασκή­σει. Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο είχε ανα­γνω­ρί­σει στο πρό­σω­πό του το ελα­φρυ­ντι­κό του μειω­μέ­νου κα­τα­λο­γι­σμού λόγω ψυ­χι­κής νόσου, είχε κρί­νει ωστό­σο ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αντι­λαμ­βα­νό­ταν τις συ­νέ­πειες των πρά­ξε­ών του και ελάμ­βα­νε μέτρα προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει τη σύλ­λη­ψη. Ια­τρι­κές εκ­θέ­σεις της επο­χής τον κα­τέ­γρα­φαν ως πά­σχο­ντα από μει­κτή δια­τα­ρα­χή προ­σω­πι­κό­τη­τας.