Αθώα η 46χρονη για το σφραγισμένο ξενοδοχείο που λειτουργούσε μετά την αποδοχή των αυτοτελών ισχυρισμών της υπεράσπισης

• Το αυ­τό­φω­ρο δι­κα­στή­ριο απάλ­λα­ξε την 46χρονη ημε­δα­πή και για τις 2 υπο­θέ­σεις για τις οποί­ες είχε κα­τη­γο­ρη­θεί, κά­νο­ντας δε­κτούς τους αρ­νη­τι­κούς και αυ­το­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς που ανέ­πτυ­ξε ο συ­νή­γο­ρός της κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος, ενώ εν τω με­τα­ξύ η μο­νά­δα απο­σφρα­γί­στη­κε από την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Υπη­ρε­σία Του­ρι­σμού, καθώς εξα­σφα­λί­στη­κε το πι­στο­ποι­η­τι­κό πυ­ρα­σφά­λειας

Με αθω­ω­τι­κή από­φα­ση και για τις 2 ποι­νι­κές διώ­ξεις που είχαν ασκη­θεί σε βάρος της ολο­κλη­ρώ­θη­κε η δι­κα­στι­κή πε­ρι­πέ­τεια της 46χρο­νης ημε­δα­πής, νό­μι­μης εκ­προ­σώ­που της εται­ρεί­ας που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τη γνω­στή πλέον ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα, η οποία είχε βρε­θεί στο επί­κε­ντρο αλ­λε­πάλ­λη­λων αστυ­νο­μι­κών επεμ­βά­σε­ων μέσα στον Αύ­γου­στο λόγω της λει­τουρ­γί­ας της παρά τη σφρά­γι­ση.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε την κα­τη­γο­ρου­μέ­νη αθώα για το σύ­νο­λο των αδι­κη­μά­των που της απο­δί­δο­νταν, απο­δε­χό­με­νο τους αρ­νη­τι­κούς και αυ­το­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς που προ­έ­βα­λε η υπε­ρά­σπι­ση. Η εξέ­λι­ξη αυτή, σε συν­δυα­σμό με την απο­σφρά­γι­ση της μο­νά­δας που ακο­λού­θη­σε την έκ­δο­ση του πι­στο­ποι­η­τι­κού πυ­ρα­σφά­λειας, φαί­νε­ται να κλεί­νει, του­λά­χι­στον στο σκέ­λος αυτό, μια υπό­θε­ση που απα­σχό­λη­σε έντο­να τις αρχές στην καρ­διά της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

Οι 2 διώ­ξεις και το πλέγ­μα των κα­τη­γο­ριών

Η 46χρονη είχε συλ­λη­φθεί 2 φορές μέσα σε διά­στη­μα μόλις 6 ημε­ρών, την πρώτη φορά στις 11 Αυ­γού­στου 2026 και τη δεύ­τε­ρη το από­γευ­μα της 17ης Αυ­γού­στου 2026, με τη μο­νά­δα να δια­πι­στώ­νε­ται και στις 2 πε­ρι­πτώ­σεις ότι επα­να­λει­τουρ­γού­σε κατά πα­ρά­βα­ση της σφρά­γι­σης που είχε επι­βλη­θεί από την αρ­μό­δια υπη­ρε­σία του­ρι­σμού. Σε βάρος της κι­νή­θη­καν ποι­νι­κές διώ­ξεις για λει­τουρ­γία ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης χωρίς άδεια της αρχής, για απεί­θεια λόγω της μη συμ­μόρ­φω­σης προς την από­φα­ση σφρά­γι­σης, καθώς και για πα­ρε­μπό­δι­ση απο­τρο­πής κοι­νού κιν­δύ­νου, ενώ στο πλαί­σιο των συλ­λή­ψε­ων της είχαν απο­δο­θεί και οι κα­τη­γο­ρί­ες της πα­ρα­βί­α­σης σφρα­γί­δας αρχής και της έκ­θε­σης. Οι διώ­ξεις ασκή­θη­καν λόγω της ιδιό­τη­τάς της ως νό­μι­μης εκ­προ­σώ­που των εται­ρειών που συν­δέ­ο­νται με την ιδιο­κτη­σία και την εκ­με­τάλ­λευ­ση της μο­νά­δας.

Η γραμ­μή της υπε­ρά­σπι­σης που έγινε δεκτή

Ο συ­νή­γο­ρος της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος ανέ­πτυ­ξε ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου μια σειρά αρ­νη­τι­κών και αυ­το­τε­λών ισχυ­ρι­σμών, οι οποί­οι έγι­ναν δε­κτοί και οδή­γη­σαν στην απαλ­λα­γή της εντο­λέ­ως του.

Πρώ­τος και βα­σι­κός άξο­νας της υπε­ρα­σπι­στι­κής γραμ­μής ήταν ο χα­ρα­κτή­ρας των απο­δι­δό­με­νων αδι­κη­μά­των ως διαρ­κών εγκλη­μά­των. Όπως υπο­στή­ρι­ξε η υπε­ρά­σπι­ση, ο δρά­στης διαρ­κούς εγκλή­μα­τος δεν τελεί κάθε ημέρα χω­ρι­στή αυ­το­τε­λή πράξη αλλά ένα και μο­να­δι­κό ενιαίο έγκλη­μα, με συ­νέ­πεια να μην είναι νοητή η επα­νει­λημ­μέ­νη δίωξη για την ίδια συ­μπε­ρι­φο­ρά σε δια­φο­ρε­τι­κά χρο­νι­κά ση­μεία.

Δεύ­τε­ρος κρί­σι­μος ισχυ­ρι­σμός αφο­ρού­σε το γε­γο­νός ότι για τις ίδιες ακρι­βώς πρά­ξεις είχε ήδη πα­ρα­πεμ­φθεί, δι­κα­στεί και κα­τα­δι­κα­στεί στις 10 Αυ­γού­στου 2026 η 49χρονη αδελ­φή της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, στην οποία είχε απο­δο­θεί από το δι­κα­στή­ριο η ιδιό­τη­τα της εν τοις πράγ­μα­σι δια­χει­ρί­στριας και εκ­προ­σώ­που των εμπλε­κό­με­νων εται­ρειών και της είχε επι­βλη­θεί ποινή φυ­λά­κι­σης 18 μηνών, με­τα­τρα­πεί­σα προς 10 ευρώ ημε­ρη­σί­ως. Κατά την υπε­ρά­σπι­ση, ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός αυτός δέ­σμευε πλέον την ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή ως προς το πρό­σω­πο που εκ­προ­σω­πεί τις εται­ρεί­ες, με απο­τέ­λε­σμα η κί­νη­ση νέων διώ­ξε­ων κατά άλλου προ­σώ­που για τις ίδιες πρά­ξεις να κα­θί­στα­ται απα­ρά­δε­κτη, αφού με­τέ­τρε­πε την ατο­μι­κή ποι­νι­κή ευ­θύ­νη σε συλ­λο­γι­κή με εναλ­λασ­σό­με­νους κάθε φορά κα­τη­γο­ρού­με­νους για το ίδιο διαρ­κές αδί­κη­μα. Επι­ση­μάν­θη­κε μά­λι­στα ότι η κα­τα­δί­κη της αδελ­φής δη­μιούρ­γη­σε και ζή­τη­μα εκ­κρε­μο­δι­κί­ας, καθώς κατά της κα­τα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης έχει ασκη­θεί έφεση, η εκ­δί­κα­ση της οποί­ας εκ­κρε­μεί.

Κα­τά­στα­ση ανά­γκης λόγω υπερ­πλη­ρό­τη­τας

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δό­θη­κε από την υπε­ρά­σπι­ση και στο πραγ­μα­τι­κό αδιέ­ξο­δο που είχε δη­μιουρ­γη­θεί στην κο­ρύ­φω­ση της του­ρι­στι­κής σεζόν. Η συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας της μο­νά­δας, όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, δεν οφει­λό­ταν σε αδια­φο­ρία ή εγκλη­μα­τι­κή διά­θε­ση αλλά σε κα­τά­στα­ση ανά­γκης, καθώς όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα ξε­νο­δο­χεία της πε­ριο­χής πα­ρου­σί­α­ζαν υπερ­πλη­ρό­τη­τα, γε­γο­νός που κα­θι­στού­σε αδύ­να­τη τη με­τα­φο­ρά και με­τα­στέ­γα­ση των του­ρι­στών που διέ­με­ναν στη μο­νά­δα. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι κατά την επι­χεί­ρη­ση εκ­κέ­νω­σης της 3ης Αυ­γού­στου 2026 στο ξε­νο­δο­χείο διέ­με­ναν, κατά δή­λω­ση των υπευ­θύ­νων, 216 άτομα και η εκ­κέ­νω­ση δεν είχε κα­τα­στεί δυ­να­τή.

Το ζή­τη­μα της πυ­ρα­σφά­λειας και η νο­μι­κή πλάνη

Κομ­βι­κό ση­μείο της υπε­ρα­σπι­στι­κής επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας απο­τέ­λε­σε το ζή­τη­μα της πυ­ρα­σφά­λειας, το οποίο βρι­σκό­ταν εξαρ­χής στη ρίζα της σφρά­γι­σης. Ο κ. Κου­τσού­κος τό­νι­σε ότι η μη ύπαρ­ξη του πι­στο­ποι­η­τι­κού πυ­ρα­σφά­λειας δεν ση­μαί­νει ότι δεν υπήρ­χε πυ­ρα­σφά­λεια και ότι υφί­στα­το κίν­δυ­νος, καθώς το σύ­στη­μα πυ­ρα­σφά­λειας ήταν εγκα­τε­στη­μέ­νο και σε πλήρη λει­τουρ­γία, με το μόνο εκ­κρε­μές στοι­χείο να είναι η ολο­κλή­ρω­ση της γρα­φειο­κρα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας για την έκ­δο­ση του σχε­τι­κού πι­στο­ποι­η­τι­κού.

Στο ίδιο πλαί­σιο, η υπε­ρά­σπι­ση επι­κα­λέ­στη­κε νο­μι­κή πλάνη της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης. Όπως ανα­πτύ­χθη­κε, απο­τε­λεί πάγια πρα­κτι­κή δε­κα­ε­τιών η λει­τουρ­γία ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων πριν από την τυ­πι­κή χο­ρή­γη­ση της άδειας πυ­ρο­προ­στα­σί­ας, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας έχει κα­τα­θέ­σει στην πυ­ρο­σβε­στι­κή υπη­ρε­σία αί­τη­ση με πλήρη δι­καιο­λο­γη­τι­κά, οπότε και χο­ρη­γεί­ται έγ­γρα­φο προ­σω­ρι­νής λει­τουρ­γί­ας ολί­γων ημε­ρών λόγω του όγκου των ελέγ­χων σε εκα­το­ντά­δες επι­χει­ρή­σεις. Πα­ρό­μοιο έγ­γρα­φο, με ημε­ρο­μη­νία λήξης της πε­ριό­δου χά­ρι­τος τη 12η Αυ­γού­στου 2026, είχε χο­ρη­γη­θεί κατά τους ισχυ­ρι­σμούς και στην εται­ρεία εκ­με­τάλ­λευ­σης της μο­νά­δας, γε­γο­νός που, όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, δη­μιούρ­γη­σε στην κα­τη­γο­ρου­μέ­νη την εύ­λο­γη πε­ποί­θη­ση ότι το ξε­νο­δο­χείο μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γεί έως την ημε­ρο­μη­νία εκεί­νη, προ­κει­μέ­νου να ελεγ­χθούν τα έγ­γρα­φα και οι εγκα­τα­στά­σεις από το αρ­μό­διο κλι­μά­κιο. Η πλευ­ρά της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης πα­ρέ­πεμ­ψε επί­σης σε προ­σω­ρι­νό πι­στο­ποι­η­τι­κό που είχε λάβει η εται­ρεία από την πυ­ρο­σβε­στι­κή υπη­ρε­σία ήδη από τον Αύ­γου­στο του 2023.

Η απο­σφρά­γι­ση της μο­νά­δας

Κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας εξέ­λι­ξη, που σφρά­γι­σε ου­σια­στι­κά τη νέα ει­κό­να της υπό­θε­σης, απο­τε­λεί το γε­γο­νός ότι η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Υπη­ρε­σία Του­ρι­σμού προ­χώ­ρη­σε στην απο­σφρά­γι­ση του ξε­νο­δο­χεί­ου, καθώς εξα­σφα­λί­στη­κε πλέον το πι­στο­ποι­η­τι­κό πυ­ρα­σφά­λειας. Με τον τρόπο αυτό ήρθη η εκ­κρε­μό­τη­τα που τα­λά­νι­ζε τη μο­νά­δα επί σχε­δόν 3 χρό­νια και η επι­χεί­ρη­ση επα­νέρ­χε­ται σε κα­θε­στώς νό­μι­μης λει­τουρ­γί­ας, επι­βε­βαιώ­νο­ντας κατά την υπε­ρά­σπι­ση ότι το ζή­τη­μα ήταν εξαρ­χής δια­δι­κα­στι­κού και όχι ου­σια­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα.

Το ιστο­ρι­κό μιας υπό­θε­σης με πολλά επει­σό­δια

Η υπό­θε­ση ανα­τρέ­χει στις 20 Οκτω­βρί­ου 2023, όταν η μο­νά­δα σφρα­γί­στη­κε κατ’ εφαρ­μο­γή από­φα­σης της αρ­μό­διας υπη­ρε­σί­ας του­ρι­σμού που είχε εκ­δο­θεί στις 20 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023, με τον λόγο της σφρά­γι­σης να αφορά το πι­στο­ποι­η­τι­κό πυ­ρα­σφά­λειας. Σε έλεγ­χο που διε­νερ­γή­θη­κε στις 11 Ιου­νί­ου 2026 δια­πι­στώ­θη­κε ότι η σφρά­γι­ση είχε πα­ρα­βια­στεί και το ξε­νο­δο­χείο λει­τουρ­γού­σε κα­νο­νι­κά, υπο­δε­χό­με­νο πε­λά­τες, με απο­τέ­λε­σμα να ενη­με­ρω­θεί η ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή στις 12 Ιου­νί­ου 2026 και να ακο­λου­θή­σει η έκ­δο­ση εγ­γρά­φου της 31ης Ιου­λί­ου 2026 για την εκ­κέ­νω­ση και την εκ νέου σφρά­γι­ση της μο­νά­δας.

Η επι­χεί­ρη­ση εκ­κέ­νω­σης της 3ης Αυ­γού­στου 2026 προ­σέ­κρου­σε στην πα­ρου­σία των 216 φι­λο­ξε­νού­με­νων και δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε, ενώ τότε συ­νε­λή­φθη η 49χρονη αδελ­φή της 46χρο­νης, η οποία οδη­γή­θη­κε ενώ­πιον του αυ­τό­φω­ρου δι­κα­στη­ρί­ου και κρί­θη­κε ένοχη για πα­ρε­μπό­δι­ση απο­τρο­πής κοι­νού κιν­δύ­νου, πα­ρα­βί­α­ση σφρα­γί­δων και απεί­θεια, με την ποινή των 18 μηνών να με­τα­τρέ­πε­ται και με την έφεση κατά της από­φα­σης να εκ­κρε­μεί. Ακο­λού­θη­σαν οι 2 συλ­λή­ψεις της 46χρο­νης, στις 11 και στις 17 Αυ­γού­στου 2026, οι οποί­ες οδή­γη­σαν στις δίκες που κα­τέ­λη­ξαν πλέον στην πλήρη απαλ­λα­γή της. Με την αθω­ω­τι­κή κρίση και την απο­σφρά­γι­ση της μο­νά­δας, η υπό­θε­ση ει­σέρ­χε­ται σε νέα φάση, με μόνη πλέον εκ­κρε­μό­τη­τα την εκ­δί­κα­ση της έφε­σης της 49χρο­νης.