Κραυγή αγωνίας από το ΚΕΘΕΑ: Ζητεί στήριξη για να μην έχουν «ημερομηνία λήξης» τα προγράμματά του

Χιλιά­δες εξαρ­τη­μέ­νους και οικο­γέ­νειες υπο­στή­ριξε το ΚΕΘΕΑ το 2015, σύμφωνα με τον απο­λο­γι­σμό του έργου του που δόθηκε σήμερα στη δημο­σιό­τητα. Συγ­χρό­νως, το ΚΕΘΕΑ ανέ­πτυξε νέες δράσεις, μέσα από ΕΣΠΑ και χορη­γίες, για να αντα­πο­κρι­θεί στις νέες ανάγκες, με έμφαση στους χρήστες στον δρόμο και στα άτομα με διπλή διά­γνωση, πχ χρήστες ουσιών και ασθε­νείς. Προ­τε­ραιό­τητα του ΚΕΘΕΑ, σύμφωνα με τους εκπρο­σώ­πους του,  είναι να εξα­σφα­λι­στεί η βιω­σι­μό­τητα των νέων μονάδων μετά τη λήξη της χρη­μα­το­δό­τη­σής τους, ώστε να συνε­χι­στεί η λει­τουρ­γία τους.

Στον κύριο κορμό θερα­πευ­τι­κών υπη­ρε­σιών του ΚΕΘΕΑ, σε 26 πόλεις και 18 σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα, καλύ­φθη­καν 6.688 θέσεις θεραπείας-επανένταξης. Ταυ­τό­χρονα υπο­στη­ρί­χθη­καν 5.628 μέλη οικο­γε­νειών.

Ο χρήστης που ζητά θερα­πεία στο ΚΕΘΕΑ έχει ξεκι­νή­σει, με χρήση κάν­να­βης, στην ηλικία των 16 ετών. Σχεδόν ένα χρόνο πριν έχει εγκα­τα­λεί­ψει το σχολείο. Στα 19,5 αρχίζει τη συστη­μα­τική χρήση ηρωίνης. Στα 22 του χρόνια περίπου την χρη­σι­μο­ποιεί πρώτη φορά ενέσιμα, ενώ την ίδια περίοδο συλ­λαμ­βά­νε­ται πρώτη φορά. Η πορεία του στη συστη­μα­τική ενέσιμη χρήση συνε­χί­ζε­ται για  περισ­σό­τερο από 10 χρόνια, πριν φτάσει να ζητήσει βοήθεια από το ΚΕΘΕΑ στην ηλικία των 31,5 ετών. Τη στιγμή που κάνει επαφή με τις υπη­ρε­σίες του ΚΕΘΕΑ εξα­κο­λου­θεί να δια­μέ­νει με τη γονική του οικο­γέ­νεια και είναι άνεργος με μικρά δια­στή­ματα περι­στα­σια­κής εργα­σίας. Αντι­με­τω­πί­ζει  προ­βλή­ματα υγείας, με συχνό­τερα την ηπα­τί­τιδα C και τα ορθο­πε­δικά προ­βλή­ματα, και έχει νομικές εκκρε­μό­τη­τες.

Στα προ­γράμ­ματα του ΚΕΘΕΑ που λει­τουρ­γούν στην κοι­νω­νία ο μέσος χρόνος αντα­πό­κρι­σης στο αίτημα για βοήθεια είναι μία μέρα, ενώ άμεση δυνα­τό­τητα ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης, ενη­μέ­ρω­σης και παρα­πο­μπής σε κατάλ­λη­λες υπη­ρε­σίες δίνουν και οι δύο γραμμές βοή­θειας του ΚΕΘΕΑ, που μέσα στη χρονιά δέχθη­καν 3.282 κλήσεις.

Οι νέες υπη­ρε­σίες του ΚΕΘΕΑ

Το Δίκτυο Φρο­ντί­δας Εξαρ­τη­μέ­νων στον Δρόμο το 2015 υπο­στή­ριξε 3.157 άτομα. Πρό­κει­ται για έναν πλη­θυ­σμό του οποίου τα ποσοστά αστε­γίας έχουν αυξηθεί σημα­ντικά την τελευ­ταία 6ετία. Βιώνει έντονο κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό, έχει μειω­μένο κίνητρο για θερα­πεία και ανάγκη από στέγη, ιατρική φρο­ντίδα, σίτιση, ανθρώ­πινη επαφή και συναι­σθη­μα­τική στήριξη.

Πιο ανα­λυ­τικά το 2015, μέσω των κινητών του μονάδων και των χώρων άμεσης πρό­σβα­σης, το Δίκτυο πραγ­μα­το­ποί­ησε 3.880 ιατρι­κές πράξεις, διέ­νειμε 34.098  μερίδες φαγητού και 83.641 σύριγ­γες, αριθμός που αντι­στοι­χεί σχεδόν στο 1/3 των συριγ­γών που δια­νε­μή­θη­καν πανελ­λα­δικά μέσα στο έτος. Η λει­τουρ­γία του δικτύου, που βασί­στηκε σε χορηγία, ολο­κλη­ρώ­νε­ται τον Σεπτέμ­βριο του 2016.

Επι­πλέον, την τελευ­ταία διετία σχεδόν 2.000 άτομα έλαβαν υπη­ρε­σίες στα και­νο­τόμα Πολυ­δύ­ναμα Ψυχο­δια­γνω­στικά Κέντρα διπλής διά­γνω­σης (συνύ­παρξη, εξάρ­τη­σης και ψυχια­τρι­κής δια­τα­ρα­χής). Η πρώτη περί­ο­δος λει­τουρ­γίας των Κέντρων τερ­μα­τί­στηκε στα μέσα του 2015 με τη λήξη του διετούς προ­γράμ­μα­τος ΕΣΠΑ από το οποίο επι­δο­τού­νταν. Τα Κέντρα κάλυψαν σημα­ντικά κενά σε εθνικό επίπεδο σε ό,τι αφορά την υπο­στή­ριξη ανθρώ­πων με διπλή διά­γνωση, και, προς το παρόν, έχει εξα­σφα­λι­στεί 8μηνη παρά­ταση της λει­τουρ­γίας τους.

Σήμερα σε μεγάλο βαθμό οι νέες υπη­ρε­σίες που ανα­πτύσ­σο­νται, όπως επε­σή­μα­ναν οι εκπρό­σω­ποι του ΚΕΘΕΑ, είναι κατ’ ουσίαν υπη­ρε­σίες με  ημε­ρο­μη­νία λήξης, οι οποίες, όταν σταματά η χρη­μα­το­δό­τηση από το πρό­γραμμα στο οποίο εντάσ­σο­νται, κλεί­νουν, ξανα­στέλ­νο­ντας τους ανθρώ­πους πίσω στη χρήση και στο περι­θώ­ριο. Ζήτησαν, ως εκ τούτου, να υπάρχει μέριμνα, εφόσον οι υπη­ρε­σίες αυτές αξιο­λο­γού­νται θετικά, να συνε­χί­ζε­ται η  στε­λέ­χωση τους, ώστε να μην δια­κό­πτε­ται η παροχή κοι­νω­νικά ανα­γκαίων υπη­ρε­σιών.

Οι εκπρό­σω­ποι του ΚΕΘΕΑ ζήτησαν επίσης στα­θε­ρό­τητα χρη­μα­το­δό­τη­σης και κάλυψη των συνο­λι­κών αναγκών σε προ­σω­πικό. Επε­σή­μα­ναν ότι τα κον­δύ­λια που δια­τί­θε­νται στη θερα­πευ­τική αντι­με­τώ­πιση των εξαρ­τή­σεων δεν πρέπει να λογί­ζο­νται ως δαπάνη αλλά ως επέν­δυση στη δημόσια υγεία και την κοι­νω­νική συνοχή. Έκαναν επίσης λόγο για  θολό και συγκε­χυ­μένο τοπίο από πλευρά εθνικής πολι­τι­κής και στρα­τη­γι­κής και ζήτησαν εθνικό σχέδιο δράσης και συντο­νι­σμό, όπως προ­βλέ­πε­ται, άλλωστε, και από τον νόμο 4139. Τέλος ανα­φέρ­θη­καν στην ανάγκη  αντι­με­τώ­πι­σης γρα­φειο­κρα­τι­κών ή νομο­θε­τι­κών προ­σκομ­μά­των που δυσχε­ραί­νουν το έργο του οργα­νι­σμού.

protothema.gr