Δ. Κρεμαστινός: «Τα κυβερνητικά μέτρα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ύφεση»

Κύριε Κρε­μα­στινέ, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με τα νέα μέτρα της κυβέρ­νη­σης τα οποία κρί­νο­νται άδικα και δυσβά­στα­κτα για τους νησιώ­τες. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Τα μέτρα αυτά είναι πρω­τί­στως αντι­συ­νταγ­μα­τικά. Ο νομο­θέ­της θα πρέπει, όταν ψηφίζει έναν νόμο, να λαμ­βά­νει υπόψη τη νησιω­τι­κό­τητα. Δηλαδή να δια­φο­ρο­ποιεί­ται το νομο­θε­τικό έργο όσον αφορά τη νησιω­τική Ελλάδα. Αυτά τα μέτρα που φέρνει η κυβέρ­νηση, όχι μόνον δεν προ­ά­γουν την ανά­πτυξη –κυρίως στα νησιά- αλλά την κατα­στρέ­φουν, και οδηγούν με μαθη­μα­τική ακρί­βεια σε ύφεση. Κατά συνέ­πεια είναι αντί­θετα με το Σύνταγμα. Η κατάρ­γηση του μειω­μέ­νου συντε­λε­στή ΦΠΑ σε όλα τα νησιά, οι αυξή­σεις που επέρ­χο­νται, το τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, η κατάρ­γηση της έκπτω­σης στα αλκο­ο­λούχα ποτά… όλα αυτά σωρευ­τικά, οδηγούν σε δρα­μα­τική μείωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος. Αυτό θα έχει συνέ­πειες καθώς θα πρέπει πλέον να αντα­γω­νι­στούμε άλλες χώρες που παρέ­χουν πιο φτηνές υπη­ρε­σίες και σε καλύ­τε­ρες τιμές.

Κατά συνέ­πεια θα πρέπει οι νησιώ­τες βου­λευ­τές να προ­α­σπί­σουν την νησιω­τι­κό­τητα, ψηφί­ζο­ντας αρνη­τικά. Η κυβέρ­νηση οφείλει να επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τεί αυτά τα μέτρα που πλήτ­τουν τα νησιά καθώς θα υπάρ­ξουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες συνέ­πειες από ό,τι στην υπό­λοιπη Ελλάδα. Εάν οι ίδιοι οι βου­λευ­τές απο­δέ­χο­νται αυτά τα μέτρα, τότε είναι αρμό­διος ο ίδιος ο κόσμος να κρίνει τι είναι καλό και κακό για το μέλλον του.

Με αφορμή και αυτό που είπατε, εκτι­μάτε ότι είναι καλύ­τερο να γίνουν άμεσα εκλογές ή να γίνει προ­σπά­θεια εθνικής συνεν­νό­η­σης;

Ποια λύση να δώσουν οι εκλογές; Να ανέβει η Νέα Δημο­κρα­τία στην εξουσία και να επα­νέλ­θει ο Σύριζα στην αντι­πο­λί­τευση, όπως παλαιό­τερα; Γιατί δεν λύθηκαν τόσα χρόνια τα προ­βλή­ματα της χώρας; Άρα η κυβέρ­νηση που θα πρέπει να καθίσει στο τραπέζι της δια­πραγ­μά­τευ­σης ξανά, θα πρέπει να είναι μια κυβέρ­νηση του λεγό­με­νου ‘ευρω­παϊ­κού τόξου’ και όχι να απο­τε­λεί­ται από δύο μόνον κόμματα που εναλ­λάσ­σο­νται στην εξουσία και έχουν απο­τύ­χει το ένα περισ­σό­τερο από το άλλο. Δεν μπορεί να συνε­χι­στεί αυτή η ιστορία…

Με αφορμή την πραγ­μα­το­ποί­ηση της 1ης Συν­διά­σκε­ψης της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης στην Αθήνα, στις 14 και 15 Μαΐου, πώς βλέπετε να δρο­μο­λο­γού­νται οι επό­με­νες εξε­λί­ξεις στον χώρο σας;

Η ‘Δημο­κρα­τική Συμπάραταξη’ έχει να κάνει με τον προ­βλη­μα­τι­σμό και τα όνειρα των ψηφο­φό­ρων του Πασόκ που βλέπουν ότι τα πράγ­ματα οδεύουν προς το χει­ρό­τερο. Πρέπει ο ίδιος ο κόσμος να έρθει για να στη­ρί­ξει αυτή την προ­σπά­θεια. Τα τελευ­ταία χρόνια, είδαμε ότι δημιουρ­γή­θη­καν πολλά κόμματα δια­μαρ­τυ­ρίας τα οποία, απο­δεί­χθηκε στην πράξη –όπως ο Σύριζα- ότι εάν κυβερ­νού­σαν θα έκαναν ακριβώς τα ίδια πράγ­ματα. Άρα, κατά συνέ­πεια, τι νόημα έχει αυτή η αυτα­πάτη; Στόχος της ‘Δημο­κρα­τι­κής Συμπάραταξης’ είναι η επά­νο­δος των δυνά­μεων που στή­ρι­ζαν παρα­δο­σιακά το Πασόκ, στον ίδιο χώρο και όχι η έννοια ότι δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά το Πασόκ είτε θα το υπο­κα­τα­στή­σουν άλλοι σχη­μα­τι­σμοί.

Για να περά­σουμε στα τεκται­νό­μενα της Βουλής, κ. Κρε­μα­στινέ, γινό­μα­στε όλοι θεατές του ‘παραλόγου’ με τις εντά­σεις, τα φρα­στικά επει­σό­δια και τους πολύ υψηλούς τόνους που κυριαρ­χούν εκεί μέσα. Πώς το σχο­λιά­ζετε έχοντας και πολλά χρόνια κοι­νο­βου­λευ­τική πείρα;

Νομίζω πως όλο το…. κακό το κάνει η τηλε­ό­ραση! Οι βου­λευ­τές, θέλουν να δεί­χνουν προς τα έξω αυτή την εικόνα, νομί­ζο­ντας ότι συγκι­νούν περισ­σό­τερο τον κόσμο. Δυστυ­χώς, αυτός είναι ο ουσια­στι­κό­τε­ρος λόγος. Διότι μόλις απο­συρ­θούν οι κάμερες… δεν βλέπω να συνε­χί­ζουν τις συμπλο­κές και τις εντά­σεις. Μόλις πάνε στο καφε­νείο της Βουλής… εκεί είναι όλα μια χαρά! Σας λέω ότι εκτός Βουλής είναι όλοι φίλοι.

Κατά την άποψή σας, το υπάρχον οικονομικό-φορολογικό περι­βαλ­λον θα βοη­θή­σει τις επεν­δύ­σεις που τόσο χρειά­ζε­ται η χώρα και ειδι­κό­τερα ο τόπος μας;

Ο μόνος τρόπος να βγει η ελλη­νική οικο­νο­μία από την κρίση είναι να κάνουμε ό,τι έκανε η Γερ­μα­νία μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο. Δεν πλήρωνε τα δάνειά της, μέχρις ότου άρχισε να ανα­πτύσ­σε­ται η οικο­νο­μία της με την παρα­γωγή, την εξαγωγή κ.λπ. και να έχει κέρδη. Δυστυ­χώς, όμως η Γερ­μα­νία επέβαλε στην Ελλάδα ακριβώς το αντί­θετο: δηλαδή πρώτα να αδυ­να­τί­σουμε οικο­νο­μικά για να γίνουμε ελκυ­στι­κοί και να έρθουν εδώ οι επεν­δυ­τές να επεν­δύ­σουν σε μια χώρα η οποία θα έχει οικο­νο­μικά καταρ­ρεύ­σει. Αυτό ήταν λάθος, ευθύς εξαρχής και δυστυ­χώς μέχρι σήμερα, δεν κατα­φέ­ραμε να το ανα­τρέ­ψουμε. Χρεια­ζό­μα­στε περίοδο χάριτος χωρίς να πλη­ρώ­νουμε όλες αυτές τις υπο­χρε­ώ­σεις για του­λά­χι­στον 20 χρόνια, ώστε να επέλθει η ανά­πτυξη και να ανα­πνεύ­σουμε. Νομίζω ότι είναι η πιο υλο­ποι­ή­σιμη πρόταση.