Τ. Πότσος : «Αντιλαϊκά μέτρα υποκρύπτει η ”δημιουργική ασάφεια”»

Πώς εξε­λίσ­σο­νται οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μεταξύ της κυβέρ­νη­σης και των δανει­στών; Εκτι­μάτε πως θα υπάρξει συμ­φω­νία τελικά με τους δανει­στές;

Συμ­φω­νία υπάρχει και το πλαίσιό της έχει προσ­διο­ρι­στεί στις 20 Φεβρουα­ρίου στο Eurogroup ανάμεσα στην συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους εταί­ρους της ΕΕ. Δηλαδή, είναι το μνη­μό­νιο, είναι η επέ­κταση του μνη­μο­νίου, η συνέ­χιση της ίδιας πολι­τι­κής είναι όλα τα αντι­λαϊκά μέτρα που περι­γρά­φο­νται με σαφή­νεια και με «δημιουρ­γική ασάφεια» τα δήθεν “φιλο­λαϊκά”, επειδή θα εξει­δι­κευ­θούν αντι­λαϊκά. Επι­βε­βαιώ­θηκε αυτή η συμ­φω­νία στην επτα­μερή συνά­ντηση του Αλ. Τσίπρα με τις ηγέ­τι­δες δυνά­μεις της ΕΕ , δεσμευό­μενη η Ελλη­νική κυβέρ­νηση να επι­τα­χύ­νει τις δια­δι­κα­σίες εφαρ­μο­γής της, με συνέ­χιση της ίδιας αντι­λαϊ­κής πορείας. Η κυβερ­νη­τική προ­πα­γάνδα προ­σπα­θεί να πείσει ότι η κυβέρ­νηση δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται για το καλό του «λαού και της χώρας», ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η δια­πραγ­μά­τευση αφορά την ανάγκη του κεφα­λαίου σήμερα για χαλά­ρωση της δημο­σιο­νο­μι­κής πολι­τι­κής και άμεση χρη­μα­το­δό­τηση της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης με θύμα τον λαό.

Θα ανα­γκα­στεί τελικά η κυβέρ­νηση να τεθεί εκτός ευρω­ζώ­νης;

Είναι καθαρό ότι σε αυτήν τη φάση κυριαρ­χεί ως επιλογή η ανεύ­ρεση συμ­βι­βα­σμού. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση δε θέλει το ελλη­νικό κεφά­λαιο να χάσει όσα προ­νό­μια έχει από τη συμ­με­τοχή του στην ΕΕ και την Ευρω­ζώνη. Επι­διώ­κει, μια ανα­γκαία χαλά­ρωση της περιο­ρι­στι­κής πολι­τι­κής, ώστε να έρθει χρήμα που θα στη­ρί­ξει τα επεν­δυ­τικά σχέδια των μονο­πω­λια­κών ομίλων. Ακόμα και στο ενδε­χό­μενο που θα είχαμε μια όξυνση της αντι­πα­ρά­θε­σης με την Ευρω­ζώνη, πάλι οι εργα­ζό­με­νοι, τα φτωχά λαϊκά στρώ­ματα θα καλού­νταν να πλη­ρώ­σουν το κόστος μιας τέτοιας εξέ­λι­ξης με νέα μέτρα λιτό­τη­τας, που απλώς θα παρου­σιά­ζο­νταν ως απο­τέ­λε­σμα της «αγέ­ρω­χης» και «περή­φα­νης στάσης» της κυβέρ­νη­σης, αφή­νο­ντας πάντα ανέγ­γι­χτο το κεφά­λαιο. Γι’ αυτό και εμείς λέμε στο λαό ότι, απ’ όποια εξέλιξη της δια­πραγ­μά­τευ­σης, θα είναι χαμένος από χέρι. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να χάνεται χρόνος. Το κύριο είναι η οργά­νωση της πάλης με άξονα την ανά­κτηση των απω­λειών και τη διεκ­δί­κηση ικα­νο­ποί­η­σης των σύγ­χρο­νων εργα­τι­κών – λαϊκών αναγκών, το ξήλωμα όλου του αντερ­γα­τι­κού – αντι­λαϊ­κού πλαι­σίου.

Μπορεί η κυβέρ­νηση να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλημα της έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας;

Η κυβέρ­νηση δεσμεύ­θηκε στην επτα­μερή συνά­ντηση να παρου­σιά­σει «πλήρη», «συγκε­κρι­μένο» και «κοστο­λο­γη­μένο» κατά­λογο ανα­διαρ­θρώ­σεων, εντός του πλαι­σίου της αντι­λαϊ­κής συμ­φω­νίας της 20ής Φλεβάρη προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει η χρη­μα­το­δό­τηση της χώρας. Στο μεταξύ, τα υπάρ­χο­ντα κον­δύ­λια -2 δις- από τα «διαρ­θρω­τικά ταμεία» της ΕΕ και τα ΕΣΠΑ για προ­γράμ­ματα που τρέχουν, επι­χει­ρεί να δια­φη­μί­σει η συγκυ­βέρ­νηση ως νέα «πακέτα» για την «ανθρω­πι­στική κρίση», δηλαδή για τη δια­χεί­ριση της ακραίας φτώ­χειας. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αυτά που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη, όπως τα περι­βό­ητα «voucher» για την ανα­κύ­κλωση της ανερ­γίας και άλλα προ­γράμ­ματα για την παροχή τζάμπα εργα­σίας στο κεφά­λαιο… Άρα η όποια χρη­μα­το­δό­τηση, θα συνο­δευ­τεί με νέα αντι­λαϊκά μέτρα πάνω στα προη­γού­μενα και απ’ αυτήν τη σκοπιά ο λαός δεν έχει κανένα όφελος για να ταυ­τί­ζε­ται με την πολι­τική της κυβέρ­νη­σης.

Ποια στάση θα κρα­τή­σει από εδώ και στο εξής το ΚΚΕ;

Το ΚΚΕ είναι μπροστά παντού στα λαϊκά προ­βλή­ματα, παλεύει, αγω­νί­ζε­ται, συζητά, ενη­με­ρώ­νει, στέ­κε­ται σταθερά απέ­να­ντι σε κάθε αντι­λαϊκή πολι­τική και καλεί το λαό να παλέψει για αυτά που του αξίζουν σήμερα σε σχέση με τον πλούτο που παράγει. Το ΚΚΕ κάλεσε ήδη το λαό με το συλ­λα­λη­τή­ριο στις 27 Φεβρουα­ρίου να μη δείξει καμιά ανοχή στη νέα συμ­φω­νία κυβέρ­νη­σης – ΕΕ για επέ­κταση του μνη­μο­νίου. Να παλέψει για άμεση κατάρ­γηση μνη­μο­νίων και εφαρ­μο­στι­κών νόμων. Να φέρει η Κυβέρ­νηση τώρα την πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την κατάρ­γηση των μνη­μο­νίων και των εφαρ­μο­στι­κών νόμων στη Βουλή.

Όσοι είχαν ελπίδες για κάτι καλύ­τερο, δεν πρέπει να απο­γοη­τευ­τούν, αλλά να αντι­δρά­σουν.

Οι εργα­ζό­με­νοι, ο λαός μπορεί να τα κατα­φέ­ρει, οργα­νώ­νο­ντας τον αγώνα και τη συμ­μα­χία του, παλεύ­ο­ντας για έναν άλλο δρόμο ανά­πτυ­ξης που θα υπη­ρε­τεί τις σύγ­χρο­νες λαϊκές ανάγκες, με απο­δέ­σμευση από την ΕΕ, με μονο­μερή δια­γραφή του χρέους, με κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση των μονο­πω­λίων και με το λαό στην εξουσία.

Αυτός είναι ο δρόμος μιας πραγ­μα­τικά περή­φα­νης και αξιο­πρε­πούς στάσης του ελλη­νι­κού λαού.

Με τρο­πο­λο­γία η κυβέρ­νηση επι­χει­ρεί να πάρει τα απο­θε­μα­τικά οργα­νι­σμών και επι­χει­ρή­σεων. Ποια η άποψή σας;

Η κίνηση αυτή είναι άλλη μια μορφή εσω­τε­ρι­κού δανει­σμού, που φορ­τώ­νε­ται βεβαίως απο­κλει­στικά στην πλάτη του λαού. Γνω­ρί­ζουν την «πεπα­τη­μένη» που εξα­σφα­λί­ζει κέρδη για το κεφά­λαιο και δεν διστά­ζουν για χάρη του να τσα­κί­σουν τα ασφα­λι­στικά δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων. Η “άμεση ρευ­στο­ποί­ηση” που υπό­σχε­ται η κυβέρ­νηση είναι κενό γράμμα, αφού η αιτία πίσω απ’ τον εσω­τε­ρικό δανει­σμό είναι η έλλειψη ρευ­στό­τη­τας της κυβέρ­νη­σης. Οι εργα­ζό­με­νοι και ο λαός δεν πρέπει να επι­τρέ­ψουν στην κυβέρ­νηση να “βάλει χέρι” στα ασφα­λι­στικά ταμεία και σ’ άλλους δημό­σιους φορείς.

Πώς είδατε το ζήτημα που αφορά τη μετα­στέ­γαση των τσιγ­γά­νων καθώς μέχρι το τέλος Μαρτίου θα πρέπει το δημο­τικό συμ­βού­λιο να κοι­νο­ποι­ή­σει την απόφαση της στην Περι­φέ­ρεια;

Οι ευθύνες για την κατά­σταση που διαιω­νί­ζε­ται στο Καρα­κό­νερο είναι τερά­στιες και βαρύ­νουν τόσο τις Κυβερ­νή­σεις μέχρι σήμερα, όσο την Περι­φέ­ρεια και το Δήμο.

Αντι­κει­με­νικά όποια κοι­νω­νική ομάδα αφή­νε­ται στην τύχη της, περι­θω­ριο­ποιεί­ται, οδη­γεί­ται σε εξα­θλί­ωση και να ευδο­κι­μούν τα φαι­νό­μενα παρα­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς. Στη δική μας περιοχή στο Καρα­κό­νερο χρόνια τώρα οι γύρω κάτοι­κοι και οι ίδιοι οι τσιγ­γά­νοι, ζουν σε ιδιαί­τερα επι­κίν­δυ­νες συν­θή­κες με την καύση των καλω­δίων, την έξαρση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας και την έλλειψη υπο­δο­μών. Όσα κατα­σταλ­τικά μέτρα κι αν πάρουν δεν θα λυθεί κανένα πρό­βλημα, ούτε η παρα­βα­τι­κό­τητα, ούτε η εγκλη­μα­τι­κό­τητα. Το πρό­βλημα είναι πολι­τικό, είναι ταξικό και υπάρ­χουν πολι­τι­κές ευθύνες.

Η Τοπική Διοί­κηση πήρε χρήματα μέσα από τα ΕΣΠΑ. Πού πήγαν όμως τόσα χρόνια αυτά τα λεφτά και πως αξιο­ποι­ή­θη­καν; Δεν υπάρχει καμιά αναφορά. Υπάρ­χουν παρα­δείγ­ματα άλλων Δήμων όπου με τα κον­δύ­λια αυτά έφτια­ξαν σύγ­χρο­νες εγκα­τα­στά­σεις με υπο­δο­μές νερού, ενέρ­γειας, έφτια­ξαν σχολείο, ιατρείο που άλλαξαν τελείως την συμπε­ρι­φορά αυτού του κόσμου.

Αντί­θετα εδώ, οι δημο­τι­κές και περι­φε­ρεια­κές αρχές συντη­ρούν το πρό­βλημα εδώ και δεκα­ε­τίες , χωρίς να παίρ­νουν κανένα μέτρο ώστε να αντι­με­τω­πι­στεί το ζήτημα δια­βί­ω­σης των τσιγ­γά­νων με την μετε­γκα­τά­στασή τους σε σπίτια με υπο­δο­μές, αλλά ούτε και μέτρα βελ­τί­ω­σης των απα­ρά­δε­κτων συν­θη­κών στον καταυ­λι­σμό δεν παίρ­νουν.

Η μονα­δική λύση είναι η απο­γκε­το­ποί­ηση και η ένταξη των τσιγ­γά­νων στην κοι­νω­νία, ελα­χι­στο­ποιώ­ντας τα προ­βλή­ματα δια­βί­ω­σης και παρα­βα­τι­κό­τη­τας.

Να αρχίσει άμεσα η δια­δι­κα­σία μετε­γκα­τά­στα­σης σε σπίτια με πλήρεις υπο­δο­μές, απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών ώστε να νομι­μο­ποι­η­θούν όσοι ασκούν εμπο­ρι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και μέριμνα για τη μόρφωση των παιδιών τους σε νηπια­γω­γεία, σχολεία με τμήματα βοη­θη­τι­κής διδα­σκα­λίας για τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουν, με υπο­χρε­ω­τική εκπαί­δευση, γιατί η έλλειψη δια­παι­δα­γώ­γη­σης σε συν­δυα­σμό με την εξα­θλί­ωση γεννούν την παρα­βα­τι­κό­τητα.  Άμεσα, αν θέλουν να λυθεί το ζήτημα πρέπει να υπάρξει σχε­δια­σμός ανέ­γερ­σης κατοι­κιών με πρό­βλεψη για τους άστε­γους και τους τσιγ­γά­νους, με πλήρη υποδομή και κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες (νερό, ενέρ­γεια, σχολείο, ιατρείο κλπ).

Οι άθλιες συν­θή­κες που ζούν και τους οδηγούν σε απο­μό­νωση από το κοι­νω­νικό σύνολο, έρμαια στα εγκλη­μα­τικά κυκλώ­ματα, θα κάνουν την κατά­σταση ακόμα πιο αφόρητη για τους κατοί­κους της περιο­χής του Καρα­κό­νε­ρου, αλλά και των ίδιων των τσιγ­γά­νων.

Με αφορμή τη δύσκολη συγκυ­ρία στην οποία βρί­σκε­ται η χώρα και την απόφαση του ΣΤΕ για το δημο­τικό φόρο εκτι­μάτε πως θα μπο­ρέ­σει η δημο­τική αρχή να υλο­ποι­ή­σει το έργο της;

Η Δημο­τική Αρχή στρέ­φε­ται στους συνή­θεις ύπο­πτους να πλη­ρώ­σουν την απώλεια από τα έσοδα του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ., που είναι πάλι ο Ροδια­κός λαός. Καμιά πίεση προς την κυβέρ­νηση για να καλύψει όχι μόνο το κενό που αφήνει στα έσοδα ο ΔΗΦΟΔΩ, αλλά και τις ανάγκες που υπήρχαν και πριν την κατάρ­γηση του ΔΗΦΟΔΩ, με απο­τέ­λε­σμα την υπο­λει­τουρ­γία των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών , την ανυ­παρ­ξία έργων υπο­δο­μής όπως αντι­πλημ­μυ­ρι­κής, και αντι­πυ­ρι­κής προ­στα­σίας, αντι­σει­σμι­κής θωρά­κι­σης. Αυτή η συνει­δητή πολι­τική στάση της Δημο­τι­κής Αρχής αντι­κει­με­νικά οδηγεί σε παρα­πέρα απα­ξί­ωση τις υπη­ρε­σίες, σε εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση και ιδιω­τι­κο­ποί­ηση. Στην κατεύ­θυνση αυτήν οδηγούν και οι δηλώ­σεις υπουρ­γών της κυβέρ­νη­σης τις οποίες υιο­θε­τούν και στελέχη του Δήμου και της Περι­φέ­ρειας για μη χρη­μα­το­δό­τηση από την κεντρική εξουσία της τοπικής διοί­κη­σης, δήθεν στο πλαίσιο της οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας.

Γι΄αυτό καλούμε το λαό της περιο­χής μας να μην περι­μέ­νει. Να βγει μπροστά, να αγω­νι­στεί για τα αυτο­νό­ητα, για τις πραγ­μα­τι­κές σύγ­χρο­νες ανάγκες του.