« Όταν επισημαίναμε τα προβλήματα που δημιουργούσε στα νησιά ο νόμος για τους δασικούς χάρτες, κάποιοι είχαν κλειστά τα αυτιά τους»

Ο Τομε­άρ­χης Του­ρι­σμού και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Μάνος Κόν­σο­λας , έκανε την ακό­λουθη δήλωση:

« Η κυβέρ­νηση ανα­κά­λυψε αργά τα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γεί ο νόμος που η ίδια ψήφισε για τους δασι­κούς χάρτες στα νησιά μας.

Ο Αν. Υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος προ­α­νήγ­γειλε νέα νομο­θε­τική ρύθμιση, κάτι που συνιστά παρα­δοχή του προ­βλή­μα­τος. Έστω και αργά, οφείλει να συνερ­γα­στεί με την αυτο­διοί­κηση για να υπάρξει μια επαρκής και ρεα­λι­στική λύση.

Η διαφορά μας είναι ότι όταν το 2017 είχαμε επι­ση­μά­νει όλα αυτά τα προ­βλή­ματα, η κυβέρ­νηση αδια­φο­ρούσε.

Στην ομιλία μου στη Βουλή στις 11 Απρι­λίου του 2017, κατά τη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου για τους δασι­κούς χάρτες, είχα ανα­φερ­θεί σε αυτά τα προ­βλή­ματα , ανα­λυ­τικά και τεκ­μη­ριω­μένα.

Ζήτησα να ανα­στα­λεί η δια­δι­κα­σία ανάρ­τη­σης των δασικών χαρτών στα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου.

Ανα­φέρ­θηκα στην Πάτμο, ως παρά­δειγμα, όπου το 80% του νησιού θεω­ρεί­ται δάσος.

Δεν ελή­φθη­σαν υπόψη οι ζώνες οικι­στι­κού ελέγχου με το ΦΕΚ 621/2001, γιατί αυτές τις ισχύ­ου­σες ζώνες οικι­στι­κού ελέγχου, από τη στιγμή που έρχεται μια άλλη δημόσια υπη­ρε­σία, η δασική υπη­ρε­σία,  και τους αγνοεί , δημιουρ­γώ­ντας ένα τερά­στιο χωρο­τα­ξικό πρό­βλημα. Στην ουσία, ακυ­ρώ­νει αυτό που ήδη υπάρχει, εγκλω­βί­ζο­ντας  και θέτο­ντας εν αμφι­βόλω ιδιω­τι­κές περιου­σίες. Όταν μάλιστα και με τις συγκε­κρι­μέ­νες ΖΟΕ  είχε απα­γο­ρευ­τεί η δόμηση στη χώρα της Πάτμου, ενώ δεν προ­χώ­ρησε και η επέ­κταση οικι­σμών. Τώρα τα πράγ­ματα γίνο­νται ακόμα χει­ρό­τερα…

Αγνο­ή­θηκε το γεγονός ότι η Πάτμος, η Σύμη, όπως και όλα τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, ήταν οι τελευ­ταίες περιο­χές που ενσω­μα­τώ­θη­καν στον εθνικό κορμό, αφού τελού­σαν υπό Ιταλική κατοχή, με ό, τι αυτό σημαί­νει για τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν με συμ­βό­λαια και τίτλους ιδιο­κτη­σίας.

Ο νόμος 4389 του 2016 που έφερε η κυβέρ­νηση για τους δασι­κούς χάρτες , ουσια­στικά αμφι­σβη­τεί την ιδιο­κτη­σία  έχοντας, όμως, εισπρά­ξει φόρους και έσοδα τα προη­γού­μενα χρόνια, από αυτούς τους ανθρώ­πους.

Όταν τα λέγαμε, κάποιοι είχαν κλειστά τα αυτιά τους».