Βαρθολομαίος: «Αγωνιζόμαστε για να σωθεί η Ορθοδοξία από εθνικισμό, εσωστρέφεια και αυταρχισμό»

Τον παλμό του Πατριαρ­χείου και το στίγμα του για τα γεγο­νότα που δια­δρα­μα­τί­ζο­νται στον Ορθό­δοξο κόσμο με αφορμή την κρίση στην Ουκρα­νία, αλλά και το πώς αντι­λαμ­βά­νε­ται τον πολυ­σή­μα­ντο και πολυ­διά­στατο ρόλο του το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο, έδωσε σήμερα ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος από την Ιερό Ναό των Αγίων Απο­στό­λων Φερί­κιοι που κάποτε έσφυζε από ζωή και το ελλη­νικό στοι­χείο υπερ­τε­ρούσε ενώ τώρα δίνει απλά μαρ­τυ­ρία πίστεως με τους λιγο­στούς πλέον Έλληνες που δια­μέ­νουν στην Πόλη.

Ο Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος  επέλεξε να στείλει  ένα δυνατό  μήνυμα σε ολό­κληρο τον ορθό­δοξο κόσμο από την πρώτη του κιόλας λει­τουρ­γία μετά την αψυ­χο­λό­γητη απόφαση της Μόσχας για διακοπή Κοι­νω­νίας με το Φανάρι.

«Το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο αγω­νί­ζε­ται για να δια­σώ­ζε­ται η Ορθο­δο­ξία από τους κιν­δύ­νους του εθνι­κι­σμού, της εσω­στρε­φείας και της αυταρ­χίας, του άγονου συντη­ρη­τι­σμού και του φοντα­με­ντα­λι­σμού, της υπο­τι­μή­σεως των επι­τευγ­μά­των του σύγ­χρο­νου πολι­τι­σμού και της αρνή­σεως του δια­λό­γου με τον κόσμο».

Στην πρώτη  Θεία Λει­τουρ­γία που χορο­στά­τησε μετά την απόφαση της Εκκλη­σίας της Ρωσίας να δια­κό­ψει  την Κοι­νω­νία με το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο, ο Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος φρό­ντισε να ξεκα­θα­ρί­σει πως το Φανάρι δεν σκο­πεύει να αφήσει τον ουκρα­νικό λαό απρο­στά­τευτο και την Εκκλη­σία της Ουκρα­νίας στην τύχη της.

«Είναι αδια­νό­ητο ο Οικου­με­νι­κός Θρόνος ο οποίος έχει εκ των ιερών κανόνων την ευθύνη για την ενότητα και την ευστά­θεια της Ορθο­δο­ξίας να αδρανεί και να σιωπά  όταν ένας ορθό­δο­ξος λαός πάσχει και ανα­ζη­τεί λύση εκκλη­σια­στι­κών προ­βλη­μά­των τα οποία τον ταλα­νί­ζουν επί αιώνες. Προ­σβλέ­πει δε και προ­σφεύ­γει στον Οικου­με­νικό Θρόνο αιτού­με­νος στη­ριγμό και προ­στα­σία» είπε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης με απο­φα­σι­στικό ύφος.

Εξη­γώ­ντας πως το Πατριαρ­χείο παρεμ­βαί­νει επειδή οφείλει και όχι για να κάνει επί­δειξη δύναμης, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης σημεί­ωσε πως αν αδια­φο­ρή­σουμε θα πρέπει να απο­λο­γη­θούμε στον Θεό και την Ιστορία.

Είπε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Παρεμ­βαί­νουμε οφει­λε­τι­κώς – όπως πράτ­τουμε και σήμερα – πάντοτε επί τη βάση αυθε­ντι­κώς εκκλη­σια­στι­κών, γνησίως οικου­με­νι­κών και αμιγώς υπε­ρε­θνι­κών κρι­τη­ρίων για την αλήθεια και την παρά­δοση της Εκκλη­σίας για την προ­ά­σπιση της κανο­νι­κής τάξεως και της ταυ­τό­τη­τος της Ορθο­δο­ξίας προς οικο­δομή του Σώματος του Χριστού και όχι για τον εαυτό μας και επί­δειξη ισχύος και δυνά­μεως κοσμι­κής. Αδια­φο­ρού­ντες θα είμεθα ανα­πο­λό­γη­τοι ενώπιων Θεού και Ιστο­ρίας».

Στην σύντομη ομιλία του ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος ανα­φέρ­θηκε στην απο­στολή του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου σε σχέση με τον άνθρωπο, τον πολι­τι­σμό και την πρόοδο.

Ο Οικου­με­νι­κός Θρόνος είπε ο Πατριάρ­χης «Μεριμνά για τον άνθρωπο και τα οξέα υπαρ­ξιακά προ­βλή­ματά του, για την αντι­με­τώ­πιση των μεγάλων προ­κλή­σεων της εποχής μας, στη βαση των θεο­δώ­ρη­των αξιών της Ορθο­δό­ξου Παρα­δό­σεως μας. Απο­δει­κνύει δια της πολυ­διά­στα­της ευλο­γη­μέ­νης βακτη­ρίας του ότι δύναται να μετου­σιώ­νει το παρελ­θόν σε παρόν, το παρόν σε μέλλον, το χθες και το σήμερα σε αύριο».

Ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του επε­σή­μανε πως: «Το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο όχι μόνο επιλύει διορ­θό­δοξα προ­βλή­ματα αλλά δια­σώ­ζει και προ­βά­λει τον παγκό­σμιο πολι­τι­σμό της Ορθο­δο­ξίας τις ακα­τά­λη­πτες αξίες της εκκλη­σια­στι­κής παρα­δό­σεως την πίστη στον εν Χριστώ αιώνιο προ­ο­ρι­σμό του ανθρώ­που. Την προ­στα­σία της ιερό­τη­τος του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που και του οίκου του, του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος. Την αλλη­λεγ­γύη και τον διάλογο, την ενότητα και την συνερ­γα­σία, την ειρήνη και την καταλ­λαγή».

Για να συμπλη­ρώ­σει: «Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλη­σία δεν καλ­λιερ­γεί και δεν προάγει απλώς τις πολύ­τι­μες αξίες της Ορθό­δο­ξης Παρά­δο­σης αλλά επη­ρε­ά­ζει δημιουρ­γι­κώς το πολι­τι­σμικό γίγνε­σθαι. Δημιουρ­γεί και διδά­σκει υψηλό πολι­τι­σμό κοι­νω­νίας και αγάπης. Το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο σφρά­γισε και σφρα­γί­ζει ανε­ξί­τηλα την ιστορία της ανθρω­πό­τη­τος. Απο­τε­λεί δε και σήμερα ελπίδα για το παρόν και το μέλλον».

Μάλιστα  υπεν­θύ­μισε μια παλαιό­τερη φράση του δια­πρε­πούς Θεο­λό­γου  μητρο­πο­λίτη Περ­γά­μου Ιωάννη λέγο­ντας πως το Πατριαρ­χείο απο­τε­λεί ένα ιστο­ρικό παρά­δοξο «έναν θεσμό που ακόμη κι αν δεν τον είχαμε δοσμένο από τη Χάρη του Θεού και μάλιστα στο Γένος μας θα έπρεπε να τον εφεύ­ρουμε».

Η συγκί­νηση του Πατριάρχη

Όπως συνέβη και πρό­σφατα κατά την διάρ­κεια της επί­σκε­ψης του στην Αθήνα, έτσι και σήμερα ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης συγκι­νή­θηκε όταν ανα­φέρ­θηκε στους αγώνες που δίνει το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο ώστε να προ­στα­τευ­τούν τα ιερά και τα όσια του Γένους και της Πίστης.

Σήμερα, ο Πατριάρ­χης ενέταξε στην ομιλία του ένα από­σπα­σμα από την Β ΄Προς Κοριν­θί­ους Επι­στολή του Απο­στό­λου Παύλου ο οποίος περι­γρά­φει προς τους χρι­στια­νούς την φύση του απο­στο­λι­κού έργου και το συνέ­δεσε αυτό  με την απο­στολή του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου.

«…ἐν παντὶ συνι­στῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκο­νοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψε­σιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στε­νο­χω­ρίαις, ἐν πληγαῖς, ἐν φυλα­καῖς, ἐν ἀκα­τα­στα­σίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυ­πνίαις, ἐν νηστε­ίαις, ἐν ἁγνότητι, ἐν γνώσει, ἐν μακρο­θυ­μίᾳ, ἐν χρη­στότητι, ἐν Πνε­ύματι Ἁγίῳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυ­πο­κρίτῳ, ἐν λόγῳ ἀλη­θε­ίας, ἐν δυνάμει Θεοῦ, διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιο­σύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀρι­στε­ρῶν, διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας, διὰ δυσφη­μίας καὶ εὐφη­μίας, ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς, ὡς ἀγνο­ο­ύμε­νοι καὶ ἐπι­γι­νω­σκόμε­νοι, ὡς ἀπο­θνήσκο­ντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν, ὡς παι­δευ­όμε­νοι καὶ μὴ θανα­το­ύμε­νοι, ὡς λυπο­ύμε­νοι ἀεὶ δὲ χαίρο­ντες, ὡς πτωχοὶ πολλοὺς δὲ πλου­τίζο­ντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχο­ντες» διάβασε προς τους πιστούς ο Πατριάρ­χης που δεν έκρυψε την συγκί­νηση του ειδικά στην φράση «ὡς ἀπο­θνήσκο­ντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν, ὡς παι­δευ­όμε­νοι καὶ μὴ θανα­το­ύμε­νοι».

Μνη­μό­νευσε κανο­νικά τον Μόσχας

Αξίζει να σημειω­θεί, αν και ήταν ανα­με­νό­μενο, πως κατά την διάρ­κεια της ανά­γνω­σης των Διπτύ­χων της Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας κατά τη διάρ­κεια της πατριαρ­χι­κής χορο­στα­σίας, το όνομα του Πατριάρχη Ρωσίας ανα­φέρ­θηκε κανο­νικά αφού το Πατριαρ­χείο Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως δεν έχει προ­χω­ρή­σει στην διακοπή Κοι­νω­νίας με την Εκκλη­σία της Ρωσίας αφού αυτή η διακοπή είναι μονο­με­ρής.

πηγή newpost.gr

Συντά­κτης Σωτήρης Τζούμας