Ξαφνικό… κούρεμα απειλεί χιλιάδες μικρομεσαίους

Με τον φόβο για φέσια… της διπλα­νής πόρτας θα κοι­μού­νται χιλιά­δες μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, εφόσον ψηφι­σθεί, ως έχει, το προ­σχέ­διο του νόμου για την εξω­δι­κα­στική διευ­θέ­τηση χρέους του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας.

Σύμφωνα με το draft που έχει δοθεί σε φορείς για την υποβολή παρα­τη­ρή­σεων, αν μια -μικρή ή μεγάλη- επι­χεί­ρηση ή ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας κριθούν βιώ­σι­μοι με δια­γραφή χρεών και υπάρξει συναί­νεση του­λά­χι­στον του 60% των πιστω­τών τους, «κου­ρεύ­ο­νται» ισόποσα όλες οι οφειλές τους.

Θεω­ρη­τικά, πρό­κει­ται για σωστό μέτρο. Η ζημία μοι­ρά­ζε­ται σε όλους τους πιστω­τές, οι οποίοι πλη­ρώ­νουν τον κίνδυνο που είχαν ανα­λά­βει, στην πράξη, όμως, πρό­κει­ται για ρύθμιση που ενδέ­χε­ται να προ­κα­λέ­σει περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα από αυτά που επι­χει­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει.

Αυτή τη στιγμή, οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες που αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα και μπορούν να κάνουν χρήση της εξω­δι­κα­στι­κής διευ­θέ­τη­σης υπο­λο­γί­ζο­νται σε περίπου 200 χιλιά­δες. Αν η παρα­πάνω διάταξη ψηφι­σθεί ως έχει, θα οδη­γή­σει χιλιά­δες μικρο­με­σαίες κυρίως επι­χει­ρή­σεις στην εγγραφή δυσβά­στα­κτων ζημιών.

Ζημίες που ενδέ­χε­ται να απο­δει­χθούν κατα­λυ­τι­κές για το κεφά­λαιο κίνησής τους και επο­μέ­νως τη δυνα­τό­τητα απρό­σκο­πτης λει­τουρ­γίας τους.

Το θέμα ήδη προ­κα­λεί την αντί­δραση της αγοράς, που ζητά να καταρ­γη­θεί η παρα­πάνω διάταξη και να επα­νέλ­θει ο νομο­θέ­της στη λογική του νόμου Δένδια για την εξω­δι­κα­στική διευ­θέ­τηση χρέους.

Ο νόμος Δένδια προ­βλέ­πει ότι η δια­γραφή χρεών βαρύνει μόνο τους πιστω­τές που συναι­νούν σε αυτή, εξαι­ρώ­ντας έτσι χιλιά­δες μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις που απο­τε­λούν προ­μη­θευ­τές προ­βλη­μα­τι­κών επι­χει­ρή­σεων. Άλλωστε, για τις περισ­σό­τε­ρες εται­ρείες με τζίρο ως 2,5 εκατ. ευρώ, οι οφειλές προς τρά­πε­ζες και Δημόσιο (ταμεία, εφορία) απο­τε­λούν, συνήθως, πάνω από το 40% των συνο­λι­κών τους χρεών.

Αντι­δρά­σεις προ­κα­λούν και άλλες δια­τά­ξεις του draft. Η αγορά θεωρεί δυσλει­τουρ­γική την ανάθεση σχεδόν του συνόλου της δια­δι­κα­σίας της εξω­δι­κα­στι­κής διευ­θέ­τη­σης στον θεσμό του δια­με­σο­λα­βητή.

Πρό­κει­ται για θεσμό που έχει δοκι­μα­σθεί στο πρό­σφατο παρελ­θόν (σ.σ. καταρ­γή­θηκε το 2013), με πενιχρά έως απο­γοη­τευ­τικά απο­τε­λέ­σματα, σύμφωνα με μεγάλα δικη­γο­ρικά γραφεία και ελεγ­κτι­κές εται­ρείες.

Το draft του σχεδίου νόμου που δόθηκε σε φορείς προ­βλέ­πει ότι ο δια­με­σο­λα­βη­τής θα αξιο­λο­γεί τη βιω­σι­μό­τητα της εται­ρείας (σ.σ. ανε­ξαρ­τή­τως μεγέ­θους) ή του ελεύ­θε­ρου επαγ­γελ­μα­τία και θα ειση­γεί­ται το ποσοστό της δια­γρα­φής χρέους, προ­κει­μέ­νου να κατα­στεί βιώσιμη.

Πρό­κει­ται για μια χρο­νο­βόρο δια­δι­κα­σία καθώς η επι­χεί­ρηση θα πρέπει να κατα­θέ­τει στον δια­με­σο­λα­βητή λεπτο­μερή στοι­χεία και αυτός, βάσει τυπο­ποι­η­μέ­νης φόρμας με στοι­χεία όπως τα κέρδη προ φόρων, τόκων και απο­σβέ­σεων και η συσχέ­τισή τους με τον καθαρό δανει­σμό ή με τα ίδια κεφά­λαια, να κρίνει αν είναι βιώσιμη.

Αν κριθεί βιώσιμη, θα κατα­τί­θε­ται σχέδιο εξυ­γί­αν­σης, το οποίο θα πρέπει να έχει τη συναί­νεση του 60% των πιστω­τών της εται­ρείας ή του ελεύ­θε­ρου επαγ­γελ­μα­τία, ενώ αν επι­τευ­χθεί η ανα­γκαία συναί­νεση, οι όποιες απο­φά­σεις δια­γρα­φής θα βαρύ­νουν, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, το σύνολο των πιστω­τών της.

Με δεδο­μένο ότι οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις μπορούν να κάνουν χρήση του άρθρου 106 του πτω­χευ­τι­κού κώδικα, η ρύθμιση αφορά, στην πράξη, μόνο στις μικρές και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις καθώς και ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες που αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα.

Πρό­κει­ται για περι­πτώ­σεις που είναι πολύ πιθανόν, σύμφωνα με ελεγ­κτι­κές εται­ρείες, να μην υπάρ­χουν δημο­σιευ­μέ­νοι ισο­λο­γι­σμοί ή να δια­πι­στώ­νε­ται ακόμη και προ­βλη­μα­τική τήρηση βιβλίων. Αν συνυ­πο­λο­γι­σθεί ότι ακόμη και προ­βλη­μα­τι­κοί όμιλοι, με τζίρο άνω του 1 δισ., δεν δημο­σί­ευαν ισο­λο­γι­σμούς, γίνεται αντι­λη­πτό το μέγεθος του πραγ­μα­τι­κού προ­βλή­μα­τος που ενδέ­χε­ται να αντι­με­τω­πί­σουν οι δια­με­σο­λα­βη­τές.

Σύμφωνα με την αγορά, πρέπει να αλλάξει η φιλο­σο­φία του νόμου και να δοθούν απλο­ποι­η­μέ­νες λύσεις που να λει­τουρ­γούν ως δέλεαρ για όσες μικρές επι­χει­ρή­σεις επι­διώ­κουν να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους και να συνε­χί­σουν τη λει­τουρ­γία τους. Στην παρα­πάνω λογική, δικη­γο­ρικά γραφεία, ελεγ­κτι­κές εται­ρείες αλλά και επι­χει­ρή­σεις, σημειώ­νουν ότι το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας πρέπει να επι­στρέ­ψει στη φιλο­σο­φία του Νόμου Δένδια.

Ο νόμος προ­βλέ­πει ότι η επι­χεί­ρηση με τζίρο κάτω από 2,5 εκατ. ευρώ, που επι­θυ­μεί να κάνει εξω­δι­κα­στική διευ­θέ­τηση χρέους, απευ­θύ­νε­ται στην τράπεζα στην οποία χρωστά το μεγα­λύ­τερο ποσό.

Η επι­χεί­ρηση καλεί­ται να κατα­θέ­σει στοι­χεία οικο­νο­μι­κής θέσης και περιου­σια­κής κατά­στα­σης, βάσει των οποίων η τράπεζα κρίνει τη βιω­σι­μό­τητά της. Εφόσον στη συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης συναι­νέ­σει το 40% των πιστω­τών και ο οφει­λέ­της είναι συνεπής με την εξυ­πη­ρέ­τηση των υπο­χρε­ώ­σεών του μετά τη ρύθμιση, το Δημόσιο μπορεί να δια­γρά­ψει έως και το 100% των προ­στί­μων και προ­σαυ­ξή­σεων που έχουν επι­βλη­θεί επί της αρχικής οφειλής.

.euro2day.gr/