Αγωγή κατά του Δήμου Ρόδου για τροχαίο στον Μονόλιθο λόγω απουσίας πινακίδας STOP και διαγράμμισης

• Ο δικη­γό­ρος κ. Χρι­στό­δου­λος Μαλια­ρά­κης κατέ­θεσε αγωγή εκ μέρους παθού­σας οδηγού, περι­γρά­φο­ντας συν­θή­κες που οδή­γη­σαν σε σφοδρή σύγκρουση σε επαρ­χιακή οδό χωρίς ρυθ­μι­στική σήμανση και ζητώ­ντας χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για υλικές ζημιές και ηθική βλάβη

Μια υπόθεση με έντονη κοι­νω­νική και θεσμική διά­σταση ανα­δει­κνύει, εκ νέου, τις ευθύνες της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης για την οδική ασφά­λεια. Αγωγή που κατα­τέ­θηκε στο Μονο­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου στρέ­φε­ται κατά του Δήμου Ρόδου για παρά­λειψη σήμαν­σης σε κρίσιμη συμβολή δρόμων στον Μονό­λιθο, παρά­λειψη η οποία, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της παθού­σας, οδήγησε με μαθη­μα­τική ακρί­βεια σε τροχαίο.

Την αγωγή συνέ­ταξε και υπέβαλε ο δικη­γό­ρος κ. Χρι­στό­δου­λος Μαλια­ρά­κης, περι­γρά­φο­ντας ανα­λυ­τικά τις συν­θή­κες του συμ­βά­ντος, το νομικό πλαίσιο ευθύνης και το ύψος των αξιώ­σεων.

Το χρονικό του συμ­βά­ντος: από την αγρο­τική οδό στην επαρ­χιακή

Το τροχαίο σημειώ­θηκε την Κυριακή 28 Ιουλίου 2024, στις 16:40, στην επαρ­χιακή οδό Μονο­λί­θου – Κάστρου Μονο­λί­θου. Η παθούσα οδηγός κινού­νταν με κατεύ­θυνση προς το Κάστρο, στη δεξιά λωρίδα κυκλο­φο­ρίας, με ταχύ­τητα περίπου 30 χλμ./ώρα, όταν όχημα που ερχόταν από ανώνυμη αγρο­τική οδό, εκ δεξιών, επι­χεί­ρησε αρι­στερή στροφή για να εισέλ­θει στην επαρ­χιακή χωρίς να ανα­κό­ψει ταχύ­τητα και χωρίς να παρα­χω­ρή­σει προ­τε­ραιό­τητα. Ακο­λού­θησε σφοδρή σύγκρουση που προ­κά­λεσε εκτε­τα­μέ­νες υλικές ζημιές στο όχημα της παθού­σας.

Καθο­ρι­στικό στοι­χείο της υπό­θε­σης είναι ότι στο σημείο δεν υπήρχε ρυθ­μι­στική πινα­κίδα Ρ-2 (STOP) ούτε ορι­ζό­ντια δια­γράμ­μιση «γραμμή δια­κο­πής πορείας». Σύμφωνα με το δικό­γραφο, η έλλειψη αυτών των μέτρων οδήγησε τον οδηγό της αγρο­τι­κής οδού στην εσφαλ­μένη εντύ­πωση ότι, βάσει του άρθρου 30 παρ. 5 του Κώδικα Οδικής Κυκλο­φο­ρίας, ίσχυε ο γενικός κανόνας «δεξιάς προ­τε­ραιό­τη­τας». Ωστόσο, η ίδια διάταξη (περ. β’) ορίζει ρητά ότι οι επαρ­χια­κές οδοί έχουν πάντοτε προ­τε­ραιό­τητα έναντι συμ­βαλ­λό­με­νων αγρο­τι­κών οδών, κάτι που στην πράξη θα έπρεπε να απο­τυ­πώ­νε­ται με σαφή σήμανση. Η απουσία της κατα­λο­γί­ζε­ται στον Δήμο ως παρά­νομη και υπαίτια παρά­λειψη.

Στην αγωγή ανα­φέ­ρε­ται ότι το οδικό τμήμα παρου­σιά­ζει αυξη­μένη κυκλο­φο­ρία, ιδιαί­τερα στα τέλη Ιουλίου στο μέσο της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Κάτοι­κοι και επαγ­γελ­μα­τίες είχαν – σύμφωνα πάντα με τους ισχυ­ρι­σμούς – επα­νει­λημ­μένα προει­δο­ποι­ή­σει για την ανάγκη τοπο­θέ­τη­σης πινα­κί­δας και δια­γράμ­μι­σης, χωρίς αντα­πό­κριση. Μάλιστα γίνεται λόγος και για άλλα τροχαία στο ίδιο σημείο, απο­δι­δό­μενα στην ίδια αιτία: την ανυ­παρ­ξία ορθής σήμαν­σης.

Κατόπιν αιτή­μα­τος της παθού­σας, η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών του Δήμου Ρόδου, με το υπ’ αρ. πρωτ. 47276/24-09-2024, υπο­γε­γραμ­μένο από τον ανα­πλη­ρωτή διευ­θυ­ντή, ανα­φέ­ρει ρητώς ότι η επαρ­χιακή οδός είχε προ­τε­ραιό­τητα έναντι της ανώ­νυ­μης οδού. Το ίδιο έγγραφο δια­βι­βά­στηκε στο αρμόδιο τμήμα με οδηγίες για λήψη μέτρων βελ­τί­ω­σης των συν­θη­κών: τοπο­θέ­τηση πινα­κί­δας Ρ-2 (STOP) και χάραξη γραμμής δια­κο­πής πορείας στην αγρο­τική οδό. Η επί­κληση του εγγρά­φου από την πλευρά της παθού­σας προ­βάλ­λε­ται ως έμμεση ομο­λο­γία ότι, κατά τον χρόνο του ατυ­χή­μα­τος, τα κρίσιμα αυτά στοι­χεία σήμαν­σης απου­σί­α­ζαν.

Υπο­χρε­ώ­σεις σήμαν­σης και συντή­ρη­σης: τι προ­βλέ­πουν ΚΟΚ και ειδικοί νόμοι

Στο δικό­γραφο παρα­τί­θε­νται εκτενώς οι δια­τά­ξεις του ΚΟΚ για τη ρυθ­μι­στική σήμανση (πινα­κί­δες Ρ-1 έως Ρ-77) και ειδικά η Ρ-2 «Υπο­χρε­ω­τική διακοπή πορείας», καθώς και οι κανόνες ορι­ζό­ντιας σήμαν­σης για τη «γραμμή δια­κο­πής πορείας». Επι­πλέον, γίνεται επί­κληση των υπο­χρε­ώ­σεων του έχοντος αρμο­διό­τητα επί της οδού να λαμ­βά­νει κάθε μέτρο ώστε η κυκλο­φο­ρία να μη δημιουρ­γεί κίνδυνο ή ζημία. Παράλ­ληλα, μνη­μο­νεύ­ο­νται δια­τά­ξεις που ορίζουν ότι οι δήμοι είναι αρμό­διοι για κατα­σκευή, συντή­ρηση και έλεγχο των δημο­τι­κών/κοι­νο­τι­κών οδών και υπο­χρε­ού­νται σε τακτι­κούς ελέγ­χους και άμεση απο­κα­τά­σταση επι­κιν­δυ­νο­τή­των, ακόμη και με προ­σω­ρινή σήμανση.

Η αγωγή περι­γρά­φει ότι, εξαι­τίας της μη παρα­χώ­ρη­σης προ­τε­ραιό­τη­τας από το όχημα που εισήλθε στην επαρ­χιακή, προ­κλή­θηκε σφοδρή πλευ­ρική σύγκρουση στο Ford Fiesta της παθού­σας, με σημα­ντι­κές υλικές βλάβες στο εμπρό­σθιο δεξί τμήμα. Το πραγ­μα­τικό αυτό σκηνικό συν­δέ­ε­ται ευθέως – σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς – με την έλλειψη απα­γο­ρευ­τι­κού σήματος και δια­γράμ­μι­σης στο στόμιο της αγρο­τι­κής οδού.

Το συνο­λικό αιτού­μενο ποσό ανέρ­χε­ται σε 12.737,10 ευρώ, ήτοι άθροι­σμα των 2.737,10 ευρώ για υλικές ζημιές και 10.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Ζητεί­ται, επίσης, η επι­δί­καση νόμιμων τόκων από την επίδοση της αγωγής μέχρι την ολο­σχερή εξό­φληση, καθώς και η κατα­δίκη του Δήμου στη δικα­στική δαπάνη και στην αμοιβή του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου.

Η υπόθεση ανα­δει­κνύει μια κρίσιμη πτυχή της χρηστής διοί­κη­σης: η προ­λη­πτική σήμανση και η έγκαιρη επέμ­βαση στις οδικές υπο­δο­μές δεν απο­τε­λούν απλώς τεχνι­κές λεπτο­μέ­ρειες αλλά βασική, νομο­θε­τη­μένη υπο­χρέ­ωση των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών. Η αγωγή στη­ρί­ζε­ται σε δια­τά­ξεις που προ­βλέ­πουν τακτι­κούς ελέγ­χους του οδικού δικτύου, κατα­γραφή ευρη­μά­των, άμεση λήψη προ­σω­ρι­νών μέτρων σε περί­πτωση επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και ολο­κλή­ρωση απο­κα­τά­στα­σης εντός ασφυ­κτι­κών προ­θε­σμιών. Η μη τήρηση αυτών συνιστά ακόμη και πει­θαρ­χικό παρά­πτωμα, σύμφωνα με τα επι­κα­λού­μενα νομικά κείμενα.