ΝΔ: «Το 13άρι των ψεμάτων του κ. Τσίπρα στην περσινή Δ.Ε.Θ.»

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημο­κρα­τίας, εκδό­θηκε η ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

«Το Μέγαρο Μαξίμου και ο κ. Τσίπρας επι­διώ­κουν απε­γνω­σμένα να γυρί­σουν την ατζέντα του δημο­σίου δια­λό­γου πολλές δεκα­ε­τίες πίσω. 

Χρη­σι­μο­ποιούν αυτή τη μέθοδο προ­πα­γάν­δας επι­χει­ρώ­ντας να κάνουν τους Έλληνες να ξεχά­σουν τα πεπραγ­μένα τους: Την αβά­στα­χτη υπερ­φο­ρο­λό­γηση, την προ­κλη­τική τους ανι­κα­νό­τητα και τα συνεχή ψέματα. 

Δεν πρό­κει­ται να τους ακο­λου­θή­σουμε στην τακτική τους. Γυρί­ζουμε μόνο ένα χρόνο πίσω για να θυμί­σουμε 13 ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις, από την περσινή ομιλία του κ. Τσίπρα, στις 10 Σεπτεμ­βρίου 2016, στη Δ.Ε.Θ.

Του τις υπεν­θυ­μί­ζουμε για να μη τις επα­να­λά­βει φέτος.

Ιδού, το 13άρι των ψεμάτων του κ. Τσίπρα στην περσινή Δ.Ε.Θ.:

1. “Το πρώτο βήμα της αμέσως επό­με­νης περιό­δου, είναι να κλείσει σύντομα και με θετικό πρόσημο η δεύτερη αξιο­λό­γηση”. Η λέξη γρήγορα, όπως όλες οι λέξεις άλλωστε στο στόμα του κ. Τσίπρα, έχασε το νόημά της καθώς η δεύτερη αξιο­λό­γηση δεν έκλεισε το φθι­νό­πωρο του 2016, αλλά το καλο­καίρι του 2017 και πιο συγκε­κρι­μένα στις 15 Ιουνίου 2017.
2. “Το δεύτερο βήμα, είναι να ορι­στι­κο­ποι­η­θούν τα μέτρα και οι τρόποι ελά­φρυν­σης του χρέους, σε συνέ­χεια των σχε­τι­κών απο­φά­σεων του Eurogroup”. Η δεύτερη αξιο­λό­γηση έκλεισε με πολύ­μηνη καθυ­στέ­ρηση, αλλά τα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους εξα­κο­λου­θούν να παρα­μέ­νουν ζητού­μενο και έχουν παρα­πεμ­φθεί για το 2018.
3. “Το τρίτο βήμα, είναι να εντα­χθεί η Ελλάδα στο πρό­γραμμα επα­να­γο­ράς ομο­λό­γων της Ε.Κ.Τ.”. Ανέκ­δοτο κατά­ντησε η συμ­με­τοχή μας στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της Ε.Κ.Τ., καθώς η Κυβέρ­νηση απέτυχε δυόμιση χρόνια τώρα να μας εντάξει σε αυτό.
4. “Το τέταρτο βήμα είναι να κατα­φέ­ρει η ελλη­νική οικο­νο­μία να κατα­γρά­ψει τους υψηλούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης που όλοι προ­βλέ­πουν για το 2017”. Τελικά, ακόμη και η Κυβέρ­νηση ψαλί­δισε τις προ­βλέ­ψεις της για το 2017. Αντί για ανά­πτυξη 2,7%, τώρα προ­βλέ­πει 1,8%, δηλαδή ρυθμό ανά­πτυ­ξης υπο­δι­πλά­σιο από αυτόν που μπορεί να τρέξει η Ελλη­νική οικο­νο­μία. Και μάλιστα, σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον που όλη η ευρω­ζώνη ανα­πτύσ­σε­ται ταχύ­τερα από ότι αρχικά ανα­με­νό­ταν.
5. “Αξιο­ποιούμε το πακέτο Γιούν­κερ και αυξά­νουμε τις δημό­σιες επεν­δύ­σεις για δεύτερη συνε­χό­μενη χρονιά στο μεγα­λύ­τερο επίπεδό τους από την αρχή της κρίσης”. Ο Γιούν­κερ το ξέρει ότι αξιο­ποι­ή­θηκε το “πακέτο του”; Γιατί σύμφωνα με τα στοι­χεία του European Fund for Strategic Investment (EFSI), η Ελλάδα είναι ουραγός έχοντας δεσμεύ­σει λιγό­τερο από 1 δις ευρώ, ενώ στο πλαίσιο του τρίτου Μνη­μο­νίου, ήδη από τον Αύγου­στο 2015, γινόταν λόγος για αξιο­ποί­ηση πόρων ύψους 35 δις ευρώ. Όσο για το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων, πέρυσι μειώ­θηκε κατά 118.000.000 ευρώ έναντι του 2015 και κατά 462.000.000 ευρώ σε σχέση με το στόχο του 2016.
6. “Στόχος μας παρα­μέ­νει να απο­κλι­μα­κώ­σουμε το ύψος του πλε­ο­νά­σμα­τος για το 2019 στο 2,5% και το 2020 στο 2%”. Απο­δεί­χτηκε τόσο απο­φα­σι­σμέ­νος ο κ. Τσίπρας στην επί­τευξη και αυτού του στόχου, που υπέ­γραψε πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% του Α.Ε.Π., όχι μόνο για το 2019 και το 2020, αλλά μέχρι το 2022 και δέσμευσε τη χώρα σε διαρκή λιτό­τητα μέχρι το 2060!
7. “Με τα χαμη­λό­τερα – εφικτά – πλε­ο­νά­σματα, λοιπόν, και την ουσια­στική διεύ­ρυνση της φορο­λο­γι­κής βάσης, θα έχουμε σε δυο χρόνια τον κατάλ­ληλο δημο­σιο­νο­μικό χώρο, ώστε να μειώ­σουμε αισθητά τα φορο­λο­γικά βάρη”. Θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα. Υπο­σχό­ταν μείωση φόρων και τελικά το μόνο που μείωσε ήταν το αφο­ρο­λό­γητο όριο!
8. “Να αντι­κα­τα­στα­θεί δηλαδή ο ΕΝΦΙΑ από έναν δικαιό­τερο φόρο. Σε πρώτη φάση, όμως, μέσα στο 2017, προ­σα­να­το­λι­ζό­μα­στε στην επέ­κταση των απαλ­λα­γών ώστε να ελα­φρυν­θούν τα πιο ευάλωτα στρώ­ματα”. Πάλι ψέμα. Καμία διεύ­ρυνση των απαλ­λα­γών δεν έγινε για τα ευάλωτα στρώ­ματα του πλη­θυ­σμού. Μόνο συρ­ρί­κνωσή τους. Γι’ αυτό ανυ­πο­μο­νούν να δουν την “ελά­φρυνση” όσοι πάρουν τα εκκα­θα­ρι­στικά του ΕΝΦΙΑ τις επό­με­νες μέρες.
9. “Η προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας από πλει­στη­ρια­σμούς”. Η υπό­σχεση για προ­στα­σία από πλει­στη­ρια­σμούς έγινε δια­φή­μιση των “άμεσων με ένα κλικ, καλών, αρι­στε­ρών, ηλε­κτρο­νι­κών πλει­στη­ρια­σμών”.
10. “Η δια­τή­ρηση των κύριων συντά­ξεων”. Μόνο που όσοι βγαί­νουν στη σύνταξη με το νόμο Κατρού­γκα­λου, ιδίως όσοι δού­λε­ψαν περισ­σό­τερα χρόνια και με αυξη­μέ­νες εισφο­ρές, βλέπουν μειώ­σεις μέχρι 30%. Και ενώ οι παλιοί συντα­ξιού­χοι θα δουν μειώ­σεις 18% – 24% κατά μέσο όρο από την 1η Ιανουα­ρίου 2019.
11.  “Για τους επι­χει­ρη­μα­τίες, θεσπί­ζουμε λογα­ρια­σμό απο­κλει­στι­κής χρήσης για πληρωμή προ­μη­θευ­τών, μισθο­δο­σίας και ασφα­λι­στι­κών και φορο­λο­γι­κών εισφο­ρών, χωρίς δυνα­τό­τητα κατά­σχε­σης”. Όχι μόνο ακα­τά­σχε­τος λογα­ρια­σμός δεν έγινε, αλλά, αντί­θετα μέχρι το τέλος Ιουνίου 2017 είχαν γίνει κατα­σχέ­σεις σε 954.114 φορο­λο­γου­μέ­νους, ενώ 1.600.000 φορο­λο­γού­με­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν το φάσμα της κατά­σχε­σης.
12. “Οι ασφα­λι­στι­κές οφειλές των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών και των αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων  στον ΟΑΕΕ και στο ΕΤΑΑ που καθί­στα­νται ληξι­πρό­θε­σμες ως και τις 31 Δεκεμ­βρίου 2016, παγώ­νουν”. Το μόνο που πάγωσε είναι το αίμα των εργα­ζο­μέ­νων που άρχισαν να πλη­ρώ­νουν τις διο­γκω­μέ­νες ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές του νόμου Κατρού­γκα­λου, που με την αλλαγή της βάσης υπο­λο­γι­σμού αυξή­θη­καν ακόμη περισ­σό­τερο από τη διάδοχό του.
13. “Στο Ελλη­νικό, βρι­σκό­μα­στε πλέον πολύ κοντά στο σημείο έναρξης των εργα­σιών”. Όσο “γρήγορα” έκλεισε η δεύτερη αξιο­λό­γηση, άλλο τόσο “κοντά” είμαστε στην έναρξη των εργα­σιών στο Ελλη­νικό.

Ανα­μέ­νουμε από την Κυβέρ­νηση να δώσει απα­ντή­σεις σε καθένα από αυτά τα ζητή­ματα. Και όχι να πανη­γυ­ρί­ζει προ­κλη­τικά, ζώντας στο δικό της κόσμο, για τα δήθεν επι­τεύγ­ματά της, την ώρα που οι πολίτες πιέ­ζο­νται και η οικο­νο­μία ακόμα δεν έχει επα­νέλ­θει στην κατά­σταση που ήταν πριν την έλευση της Κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Ανα­μέ­νουμε, επίσης, με ενδια­φέ­ρον τις νέες υπο­σχέ­σεις και τα νέα ψέματα που θα σερ­βί­ρει φέτος ο κ. Τσίπρας, καθώς και τις δικαιο­λο­γίες του για την απο­τυ­χία να αντα­πο­κρι­θεί σε όσα ανέφερε πέρυσι. Ελπί­ζουμε να βρει κάτι πιο ευφά­ντα­στο από το ότι “για όλα φταίνε οι άλλοι”».