Στο έλεος

Καταντά «πρω­το­τυ­πία» αλλά και πάλι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος, είναι οι ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό και στα κατά έναν επι­πλέον χρόνο ήδη γερα­σμένα πυρο­σβε­στικά αερο­σκάφη, που εμφα­νί­ζουν συχνό­τερα βλάβες, καθη­λώ­νο­νται περισ­σό­τε­ρες φορές στο έδαφος για συντή­ρηση και ανε­βά­ζουν το ποσοστό επι­κιν­δυ­νό­τη­τας για τους πιλό­τους τους. Τα 12 Κανα­ντέρ CL-215, σύμφωνα με στοι­χεία του αρχη­γείου του Π.Σ., έχουν συμπλη­ρώ­σει 40 χρόνια επι­χει­ρή­σεων, με τα περισ­σό­τερα να παρου­σιά­ζουν μεγάλο ποσοστό βλαβών κατά τη διάρ­κεια των απο­γειώ­σεων, ενώ επι­σκευή τους δαπα­νηρή, καθώς τα ανταλ­λα­κτικά κοστί­ζουν αρκετές χιλιά­δες ευρώ. Οι ελλεί­ψεις, ωστόσο, δεν αφορούν μόνο στα εναέρια μέσα. «Υπάρ­χουν συνά­δελ­φοι που δεν έχουν ούτε δεύτερη φόρμα σε περί­πτωση που θέλουν να αλλά­ξουν αυτή που φοράνε. Οι ελλεί­ψεις στα μέσα ατο­μι­κής προ­στα­σίας είναι και φέτος ορατές» λένε οι πυρο­σβέ­στες που θα πρέπει να ανα­δει­χθούν σε σύγ­χρο­νους ήρωες. Στο έλεος του Θεού. Πως το είχε πει πέρσι ο κ. Δένδιας; «Εάν το κατα­φέ­ρουμε και πάλι με το στόλο γηρα­σμένο ακόμα ένα χρόνο, με λιγό­τερα αερο­πλάνα, με λιγό­τερα μέσα θα είναι ένα θαύμα.» Αυτό ακριβώς και φέτος. Μην πούμε πως θέλουμε πολλά θαύματα για κάθε χρόνο που περνά.