B. Xατζηγιακουμής: Θέλω να συμβάλω με όλες στην ανάκαμψη και ενίσχυση της Δημοκρατκής Παράταξης

Στις επι­κεί­με­νες βου­λευ­τι­κές εκλογές θα είστε υπο­ψή­φιος με το Κίνημα Αλλαγής στα Δωδε­κά­νησα. Πώς κατα­λή­ξατε σε αυτήν την επιλογή; Τι πιστεύ­ετε ότι μπο­ρείτε να προ­σφέ­ρετε στην περιοχή;

Όπως γνω­ρί­ζετε έχω μια μακρά πολι­τική, κοι­νω­νική και συν­δι­κα­λι­στική δρα­στη­ριό­τητα και πολύ­χρονη θητεία στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, την οποία υπη­ρέ­τησα επί είκοσι τέσσερα χρόνια από διά­φο­ρες θέσεις.

Επί οκτώ χρόνια ήμουν δήμαρ­χος του Δήμου Δικαίου της Κω και μέλος του ΔΣ της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοι­νο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου (ΤΕΔΚΔ). Ως εκπρό­σω­πος της ΤΕΔΚΔ άσκησα επί τέσσερα χρόνια τα καθή­κο­ντα του προ­έ­δρου της Οικο­νο­μι­κής και Κοι­νω­νι­κής Επι­τρο­πής (ΟΚΕ) Δωδε­κα­νή­σου. Στο πλαίσιο της ΟΚΕ συνερ­γά­στηκα στενά με τους εκπρο­σώ­πους του Επαγ­γελ­μα­τι­κού – Βιο­τε­χνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, της Ένωσης Συνε­ται­ρι­σμών Δωδε­κα­νή­σου, του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, με τους οποίους είχαμε αρμο­νική και απο­δο­τική πιστεύω συνερ­γα­σία και ειση­γη­θή­καμε προ­τά­σεις και λύσεις για πολλά θέματα που απα­σχο­λού­σαν τότε τις κοι­νω­νίες των νησιών μας. Μην ξεχνάμε ότι οι ΟΚΕ είναι κατα­ξιω­μέ­νος πανευ­ρω­παϊ­κός θεσμός κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου και επί­λυ­σης προ­βλη­μά­των με την συνερ­γα­σία όλων των κοι­νω­νι­κών εταίρων.

Μέσα από αυτές τις δρα­στη­ριό­τη­τες απέ­κτησα σημα­ντι­κές γνώσεις και εμπει­ρίες για τα προ­βλή­ματα της περιο­χής αλλά και της χώρας, που σχε­τί­ζο­νται με θέματα Διοί­κη­σης και Ανά­πτυ­ξης. Θεωρώ ότι με εφόδια αυτές τις γνώσεις και εμπει­ρίες, μπορώ να συνει­σφέρω με τις ιδέες και τις προ­τά­σεις μου, στην προ­ώ­θηση και επίλυση πολλών προ­βλη­μά­των των κατοί­κων των νησιών μας, αν οι συμπο­λί­τες μας μου κάνουν την τιμή να τους εκπρο­σω­πήσω στο Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο.

Μια άλλη βασική παρά­με­τρος που επη­ρέ­ασε την απόφασή μου, ήταν η θέληση να συμ­βάλλω με όλες μου τις δυνά­μεις στην ανά­καμψη και ενί­σχυση της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης, η οποία παρά τα λάθη και τις παρα­λεί­ψεις, έχει προ­σφέ­ρει πάρα πολλά στους Δωδε­κα­νή­σιους τα τελευ­ταία σαράντα περίπου χρόνια, αλλά και νωρί­τερα, στα λίγα χρόνια που κυβέρ­νησε την Ελλάδα πριν την χούντα, με τον Γεώργιο Παπαν­δρέου και τον Γιάννη Ζίγδη.

Ωστόσο η χρονική συγκυ­ρία είναι δύσκολη. Η χώρα δεν έχει βρει τον ρυθμό της, πολλοί λένε ότι δεν έχει επι­στρέ­ψει στην κανο­νι­κό­τητα, ότι δεν φαί­νε­ται να κερ­δί­ζει το στοί­χημα της Ανά­πτυ­ξης. Δύσκολο πλαίσιο για έναν νέο βου­λευτή. Έτσι δεν είναι;

Η χώρα πράγ­ματι υπο­φέ­ρει από υπα­νά­πτυξη, φορο­ε­πι­δρομή που την επέβαλε η Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ανεργία, υπο­νό­μευση των θεσμών από τους λάτρεις του Μαδούρο.Το βιοτικό επίπεδο όλων και ιδίως της μεσαίας τάξης έχει δεχτεί σκληρό πλήγμα, ως απο­τέ­λε­σμα του τρίτου αχρεί­α­στου και πιο σκληρού Μνη­μο­νίου, που έχει την σφρα­γίδα του Α. Τσίπρα. Παράλ­ληλα συμ­βαί­νουν θλιβερά γεγο­νότα που δεί­χνουν ότι η Δημο­κρα­τία στην χώρα μας χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερη θωρά­κιση απέ­να­ντι στις ορέξεις της πολι­τι­κής εξου­σίας. Όλοι βλέ­πουμε καθη­με­ρινά σχεδόν, τις αθλιό­τη­τες που γίνο­νται με αφορμή το υπαρκτό και παγκό­σμιο σκάν­δαλο NOVARTIS και την σκευω­ρία που έχει στηθεί εις βάρος πολι­τι­κών προ­σώ­πων. Για τα πρόσωπα αυτά η έρευνα του FBI, αλλά και η έρευνα των τρα­πε­ζι­κών τους λογα­ρια­σμών από την αρμόδια επι­τροπή της Βουλής επί 16 μήνες, δεν απέ­δειξε τίποτα απο­λύ­τως. Είναι επο­μέ­νως προ­φα­νές ότι μέλημα της κυβέρ­νη­σης δεν είναι η δια­λεύ­κανση του σκαν­δά­λου και η τιμωρία των ενόχων, όπως έγινε σε όλες τις άλλες χώρες, αλλά η σπίλωση των πολι­τι­κών της αντι­πά­λων. Αυτό όμως δεν είναι δημο­κρα­τία, δεν είναι κανο­νι­κό­τητα, αλλά αυταρ­χι­σμός. Θυμίζει έντονα τις μαύρες εποχές της δεξιάς μετά τον εμφύλιο πόλεμο, η οποία «τύλιγε σε μια κόλλα χαρτί» τους πολι­τι­κούς της αντι­πά­λους, με κύρια θύματα τους τότε αρι­στε­ρούς και δημο­κρα­τι­κούς πολίτες.

Χρειά­ζε­ται λοιπόν επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα όπως ορθά θίξατε και επι­τά­χυνση των ανα­πτυ­ξια­κών ρυθμών, ώστε να μην βρε­θούμε προ δυσά­ρε­στων απρο­ό­πτων και μάλιστα πολύ σύντομα. Χρειά­ζε­ται επίσης ένα συνε­κτικό σχέδιο μεταρ­ρυθ­μί­σεων που θα μας πάει μπροστά και θα μας βγάλει ορι­στικά από την κρίση. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν γρήγορα, με απο­φα­σι­στι­κό­τητα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και με τις μεγα­λύ­τε­ρες δυνατές κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­κές συναι­νέ­σεις.

Ναι! Είναι δύσκολο το πλαίσιο και αυτή ακριβώς είναι μια όμορφη πρό­κληση για μένα. Να συμβάλω με ενέρ­γειες και προ­τά­σεις στην επα­να­φορά της χώρας στην κανο­νι­κό­τητα και στην ανά­πτυξη.

Δεν επι­λέ­ξατε μια δύσκολη ώρα και για το Κίνημα Αλλαγής; Πολλοί ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δεν θα αντέξει την πόλωση που θα υπάρξει μεταξύ Τσίπρα- Μητσο­τάκη.

Το Κίνημα Αλλαγής πέρασε μεν δύσκο­λες στιγμές, τώρα όμως όπως απο­δεί­χθηκε στο πρό­σφατο συνέ­δριό μας, εμφα­νί­ζε­ται συσπει­ρω­μένο και ισχυρό, και είναι έτοιμο να εκφρά­σει και πάλι την μεγάλη Δημο­κρα­τική Προ­ο­δευ­τική Παρά­ταξη. Κανένα δεν πείθουν οι ψευ­το­γέ­φυ­ρες του ΣΥΡΙΖΑ, ή η συνύ­παρξη στην πολι­τική του στέγη ακρο­δε­ξιών και φερό­με­νων ως κεντρο­α­ρι­στε­ρών. Οι τελευ­ταίοι ενώ ασκού­σαν δρι­μύ­τατη κριτική στα πεπραγ­μένα του κ. Τσίπρα και της Κυβέρ­νη­σης μιας «παρ­δα­λής» (όπως την απο­κα­λού­σαν) Αρι­στε­ράς, που όμως συνερ­γά­ζο­νταν «άψογα» με τη ακρο­δε­ξιά, είδαν ξαφνικά «το φως το αληθινό», και στην απελ­πι­σμένη τους προ­σπά­θεια να περι­σώ­σουν τις πολι­τι­κές τους φιλο­δο­ξίες «ανα­κά­λυ­ψαν» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε! Αλήθεια σε τι άλλαξε; Άλλαξε μήπως ο άκρατος λαϊ­κι­σμός του, η ενο­χο­ποί­ηση οποιου­δή­ποτε δεν συμ­φω­νεί μαζί του, η συνεχής κοροϊ­δία του λαού μας, η διαρκής υπο­τί­μηση της νοη­μο­σύ­νης μας;

Το Κίνημα Αλλαγής πορεύ­ε­ται αυτό­νομα, με συγκε­κρι­μένη προ­γραμ­μα­τική πρόταση που έχει κατα­τε­θεί με το πρό­γραμμα «ΕΛΛΑΔΑ», θα εκφρά­σει και πάλι την πραγ­μα­τική Προ­ο­δευ­τική Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη και θα είναι ο ρυθ­μι­στής των εξε­λί­ξεων μετε­κλο­γικά.

Πάντως δεν λείπουν αυτοί που λένε ότι χαρί­ζε­στε στην Ν.Δ και τον Κ. Μητσο­τάκη, ότι ακο­λου­θείτε την γραμμή τους, ότι τα έχετε βρει για την επόμενη μέρα των εκλογών.

Αυτά είναι φαντα­σιώ­σεις των επι­τε­λείων του μεγάρου Μαξίμου. Αντί να απο­λο­γη­θούν οι ίδιοι, που συγκυ­βέρ­νη­σαν τέσσερα χρόνια αγκαλιά με την ακρο­δε­ξιά και έδειξαν ανοχή στην Χρυσή Αυγή (ακόμα δεν ολο­κλή­ρω­σαν την δίκη), επι­κα­λού­νται τώρα που τους γύρισε ο λαός την πλάτη, την συγκρό­τηση μετώπου ενάντια στην ακρο­δε­ξιά και τον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό. Χρη­σι­μο­ποιούν μάλιστα ως βασικό επι­χεί­ρημα την παρά­λογη και ολο­κλη­ρω­τική «λογική» ότι όποιος δεν συμ­φω­νεί με αυτό είναι ακρο­δε­ξιός ή νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρος.

Αλήθεια η πολι­τική που έχουν ακο­λου­θή­σει από την πρώτη μέρα που ανέ­λα­βαν την δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας μέχρι και σήμερα είναι αρι­στερή; Ακόμα και ο Κριστόφ Γκιλί, ο γνωστός Γάλλος οικο­νο­μι­κός ανα­λυ­τής, που στο πρόσωπό του η γαλλική αρι­στερά έχει βρει την ελπίδα για την ανα­γέν­νησή της, σημειώ­νει: «Τελικά είτε ο κ. Τσίπρας βρί­σκε­ται στην εξουσία, είτε ένα κόμμα της δεξιάς, το απο­τέ­λε­σμα είναι το ίδιο». Για να μην θυμη­θούμε αντί­στοι­χες δηλώ­σεις πολλών πρώην συνερ­γα­τών του κ. Τσίπρα (κ. Λαφα­ζά­νης, κα Κων­στα­ντο­πού­λου, κ. Μητρό­που­λος κ.α.). Είναι γενι­κευ­μένη πλέον η άποψη ότι οι πρώην δήθεν επα­να­στά­τες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν γίνει τα «καλά παιδιά» του μεγάλου κεφα­λαίου και των συντη­ρη­τι­κών κύκλων της Ε.Ε. Αυτή η πολι­τική κάθε άλλο παρά αρι­στερή είναι!!!

Προ­σπα­θούν λοιπόν αυτοί που απο­τε­λούν την νέα Δεξιά της χώρας, να μας κατη­γο­ρή­σουν ότι τα έχουμε βρει με την Ν.Δ. Αστειό­τη­τες, ψευ­δο­λο­γίες, αθλιό­τη­τες. Για εμάς το δίλημμα ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με την Ν.Δ είναι ένα ψευ­το­δί­λημμα. Το Κίνημα Αλλαγής θα προ­χω­ρή­σει αυτό­νομα και επι­διώ­κει να φέρει ένα τέτοιο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα, ώστε να πάρει από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας την τρίτη εντολή, σύμφωνα με το σύνταγμα.

Δεν απα­ντή­σατε όμως. Θα συνερ­γα­στείτε τελικά με την Ν.Δ. μετε­κλο­γικά;

Η πρό­ε­δρός μας Φώφη Γεν­νη­ματά έχει δώσει ξεκά­θαρη απά­ντηση στο ερώτημα αυτό και η απά­ντηση αυτή επι­κυ­ρώ­θηκε ομόφωνα με απόφαση του πρό­σφα­του συνε­δρίου του Κινή­μα­τος Αλλαγής.

Το Κίνημα Αλλαγής ζητά από τον λαό να μας δώσει την εκλο­γική δύναμη που χρεια­ζό­μα­στε, ώστε να πάρει από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας την τρίτη εντολή. Αυτό σημαί­νει, εφ’ όσον βεβαίως κανένα κόμμα δεν έχει αυτο­δυ­να­μία, ότι το πρώτο και το δεύτερο κόμμα δεν θα κατα­φέ­ρουν να σχη­μα­τί­σουν κυβέρ­νηση. Άρα το Κίνημα Αλλαγής δεν θα έχει συνερ­γα­στεί ούτε με την Ν.Δ., ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει βέβαια το εντελώς θεω­ρη­τικό σενάριο να σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει όμως έστω και ένας Έλληνας που πιστεύει ότι μπορεί να συμβεί αυτό;

Αν ταυ­τό­χρονα λάβουμε όμως υπ’ όψη μας και τα παρα­κάτω δεδο­μένα:

• Ότι η χώρα χρειά­στηκε ως τώρα τρία μνη­μό­νια και ακόμα δεν πατά στέρεα στα πόδια της,

• Ότι οι άλλες χώρες που βρέ­θη­καν στην ίδια θέση με μας ξεπέ­ρα­σαν τα προ­βλή­ματα με πολι­τική συναί­νεση και κυβερ­νη­τική συνερ­γα­σία,

• Ότι αυτοί που θα καταρ­γού­σαν ως δια μαγείας τα μνη­μό­νια (Αν. Σαμαράς & Αλ. Τσίπρας) ψήφισαν τελικά νέα μνη­μό­νια πολύ χει­ρό­τερα από αυτά των προ­κα­τό­χων τους,

• Ότι αν δεν κατα­φέ­ρουμε να συνεν­νοη­θούμε μεταξύ μας, αν δηλαδή δεν πετύ­χουμε επί τέλους την εθνική συνεν­νό­ηση, δεν πρό­κει­ται να βγούμε από την κρίση,

Τότε προ­κύ­πτει το ακό­λουθο ερώτημα:

Ποιός μπορεί να πετύχει την εθνική συνεν­νό­ηση και πώς;

Η απά­ντηση είναι απλή. Μόνο το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ, ως τρίτος πόλος ανάμεσα σε δύο άκρως πολω­μέ­νες πολι­τι­κές δυνά­μεις, και με δια­κη­ρυγ­μένη εδώ και χρόνια την πολι­τική ανα­γκαιό­τητα της εθνικής συνεν­νό­η­σης, μπορεί να φέρει στο ίδιο τραπέζι την Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε όμως το πρό­βλημα ποιός θα συνερ­γα­στεί με ποιον δεν θα είναι πρό­βλημα του Κινή­μα­τος Αλλαγής, αλλά της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε τα δύο αυτά κόμματα θα πρέπει να ανα­λά­βουν την ευθύνη ή να συμ­φω­νή­σουν σε ένα ελά­χι­στο πρό­γραμμα ορι­στι­κής εξόδου από την κρίση ή αν θα οδη­γή­σουν την πατρίδα σε νέες περι­πέ­τειες. Ας μην προ­σπα­θούν λοιπόν ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. να παρα­πλα­νή­σουν για άλλη μια φορά τους πολίτες απευ­θύ­νο­ντας ψευ­το­δι­λήμ­ματα στο Κίνημα Αλλαγής, αλλά ας προ­ε­τοι­μα­στούν να ανα­λά­βουν το μερίδιο της εθνικής ευθύνης που θα τους «κατα­νεί­μει» ο λαός στις επό­με­νες εκλογές, διότι το Κίνημα Αλλαγής θα τους φέρει προ των ευθυνών τους!