Νομοσχέδιο για το περιβάλλον: Τρεις αλλαγές στο παρά πέντε

Στην από­συρση των άρθρων για τις περιο­χές Natura και τις Ειδικές Περι­βαλ­λο­ντι­κές Μελέτες (ΕΠΜ), καθώς και δύο ρυθ­μί­σεων για τα όρια των παρα­δο­σια­κών οικι­σμών και την «ανα­γνώ­ριση» των οδών θα προ­χω­ρή­σει το υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος. Στο πολυ­νο­μο­σχέ­διο, που ψηφί­ζε­ται σήμερα, προ­στέ­θη­καν και ορι­σμέ­νες νέες τρο­πο­λο­γίες που αφορούν μεταξύ άλλων την ανα­στολή της εκτός σχεδίου δόμησης στη Μύκονο και τους προ­σει­σμι­κούς ελέγ­χους κτιρίων.

Σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές, η από­συρση των συγκε­κρι­μέ­νων άρθρων –όπως και η ανα­στολή δόμησης στη Μύκονο– έγινε με παρέμ­βαση του πρω­θυ­πουρ­γού. Τα άρθρα που απο­σύρ­θη­καν:

• Καταρ­γού­σαν την υπο­χρέ­ωση οι ΕΠΜ να κατα­λή­γουν στον ορισμό χρήσεων γης (σύμφωνα με την αιτιο­λο­γική έκθεση, πρό­κει­ται για «απο­δέ­σμευση των ζωνών προ­στα­σίας από τις γενικές χρήσεις του πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού»).

• Οριζαν ότι οι υφι­στά­με­νες δρα­στη­ριό­τη­τες μένουν ως έχουν και όσες έχουν αδειο­δο­τη­θεί μπορεί να υλο­ποι­η­θούν, ανε­ξάρ­τητα με το αν έχουν επι­πτώ­σεις στην ακε­ραιό­τητα της προ­στα­τευό­με­νης περιο­χής.

• Εδιναν τη δυνα­τό­τητα οι ζώνες στις οποίες θα χωρί­ζε­ται μια προ­στα­τευό­μενη περιοχή (λ.χ. από­λυ­της προ­στα­σίας, προ­στα­σίας της φύσης) να χωρί­ζο­νται σε «υπο-ζώνες».

• Υπο­χρέ­ω­ναν τον μελε­τητή των ΕΠΜ να λαμ­βά­νει υπόψη τις υφι­στά­με­νες δρα­στη­ριό­τη­τες, την εξυ­πη­ρέ­τηση των λει­τουρ­γιών που είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μέ­νες με τον πολε­ο­δο­μικό ή οικι­στικό χαρα­κτήρα περιο­χών, τα ειδικά χωρο­τα­ξικά πλαίσια, καθώς και «τις οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­στι­κές απαι­τή­σεις, και τις περι­φε­ρεια­κές και τοπικές ιδιο­μορ­φίες». Ολοι αυτοί οι παρά­γο­ντες δεν σχε­τί­ζο­νται με την προ­στα­σία ειδών και οικο­τό­πων.

• Εδιναν δικαί­ωμα στον υπουργό Περι­βάλ­λο­ντος με απόφασή του (αντί για προ­ε­δρικό διά­ταγμα) να «διορ­θώ­νει» τα όρια οικι­σμών. Επρό­κειτο για μια ρύθμιση, η οποία «φωτο­γρά­φιζε» τη γνωστή υπόθεση στο Πάπιγκο.

Οσον αφορά τις νέες ρυθ­μί­σεις, που κατα­τέ­θη­καν την Παρα­σκευή:

• Ανα­στέλ­λε­ται η έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών στις εκτός σχεδίου περιο­χές της Μυκόνου έως το τέλος του έτους. Εξαι­ρεί­ται η έκδοση αδειών μικρής κλί­μα­κας, η μεγάλη του­ρι­στική επέν­δυση (ΕΣΧΑΣΕ) που αδειο­δο­τή­θηκε προ διετίας και η ανα­θε­ώ­ρηση οικο­δο­μι­κών αδειών (αλλά χωρίς αύξηση συντε­λε­στή). Στις περι­πτώ­σεις αυτές τις άδειες θα εκδίδει η κεντρική υπη­ρε­σία του ΥΠΕΝ (ΔΑΟΚΑ). Σύμφωνα με την αιτιο­λο­γική έκθεση, η ανα­στολή επι­βάλ­λε­ται λόγω της εκπό­νη­σης Ειδικού Πολε­ο­δο­μι­κού Σχεδίου (ΕΠΣ) στο νησί. Το επι­χεί­ρημα αυτό θα είχε λογική αν ίσχυε κάτι ανάλογο και για τη Σαντο­ρίνη και την Ελα­φό­νησο (όπου επίσης βρί­σκο­νται υπό εκπό­νηση ΕΠΣ) ή αν η ανα­στολή επι­βαλ­λό­ταν αμέσως μόλις ανα­κοι­νώ­θηκε η πρόθεση εκπό­νη­σης ΕΠΣ από το ΥΠΕΝ (η σύμβαση υπε­γράφη τον Αύγου­στο του 2022 και η υλο­ποί­ησή της ήδη βρί­σκε­ται εκτός χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος). Είναι πιθανό η ρύθμιση να συν­δέ­ε­ται με την (πολ­λά­κις εξαγ­γελ­θείσα αλλά ουδέ­ποτε υλο­ποι­η­θείσα) πραγ­μα­το­ποί­ηση πολε­ο­δο­μι­κών ελέγχων στο νησί, μετά τον ξυλο­δαρμό υπαλ­λή­λου της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των.

• Ανα­τί­θε­ται στο Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο (και) η διε­νέρ­γεια πρω­το­βάθ­μιων και δευ­τε­ρο­βάθ­μιων προ­σει­σμι­κών ελέγχων. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι δεν αφορά μόνο κτίρια του Δημο­σίου αλλά και «κρί­σι­μες λει­τουρ­γίες του ιδιω­τι­κού τομέα». Ολο το πλαίσιο διε­νέρ­γειας των ελέγχων, από την ιεράρ­χηση των προ­τε­ραιο­τή­των έως την αμοιβή των μηχα­νι­κών και του ΤΕΕ θα καθο­ρι­στούν με υπουρ­γική απόφαση.

• Δίνεται η δυνα­τό­τητα (με υπουρ­γική απόφαση) απα­γό­ρευ­σης της πρό­σβα­σης στη χερσαία και θαλάσ­σια περιοχή του Ναυα­γίου στη Ζάκυνθο. Επι­τρέ­πε­ται στην Περι­φέ­ρεια Ιονίων Νήσων να ανα­θέ­σει απευ­θείας σε ιδιώτη τη φύλαξη της περιο­χής έως και το τέλος Οκτω­βρίου.

• Παρα­τεί­νε­ται για ακόμα μια φορά (έως τον Σεπτέμ­βριο) η έναρξη λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος επι­στρο­φής – εγγύ­η­σης πλα­στι­κών και γυά­λι­νων φιαλών (γνωστό ως DRS).

• Ορί­ζε­ται ότι το Δημόσιο δεν θα προ­βάλ­λει δικαιώ­ματα κυριό­τη­τας για δασικές εκτά­σεις που περι­ήλ­θαν στην κυριό­τητα μονα­στη­ριών με διά­ταγμα του 1930. Επ’ αυτού είχε εκδοθεί και απόφαση του Αρείου Πάγου (6/2020) που δικαί­ωσε μονα­στήρι στη Θεσ­σα­λία, το οποίο ζήτησε να ανα­γνω­ρι­στεί η κυριό­τητά του σε έκταση 13.800 στρεμ­μά­των. Αξιο­ση­μεί­ωτο πάντως είναι ότι βάσει νόμου του 2014 (Ν. 4301) τα μονα­στή­ρια εξα­κο­λου­θούν να μην έχουν υπο­χρέ­ωση να δηλώ­νουν στο κτη­μα­το­λό­γιο τέτοιες ιδιο­κτη­σίες, ρύθμιση που υπο­νο­μεύει τον ρόλο του κτη­μα­το­λο­γίου αφού αφήνει ιδιο­κτη­σιακά «κενά» στη βάση δεδο­μέ­νων.

• Επι­τρέ­πε­ται κατά παρέκ­κλιση της νομο­θε­σίας η επέ­κταση υφι­στά­με­νων βιο­μη­χα­νιών σε εκτός σχεδίου περιο­χές του Πηλίου. Σύμφωνα με την αιτιο­λο­γική έκθεση, αφορά εγκα­τα­στά­σεις συσκευα­σίας και μετα­ποί­η­σης αγρο­τι­κών και κτη­νο­τρο­φι­κών προ­ϊ­ό­ντων, κάτι που ωστόσο δεν προ­κύ­πτει από τη (γενική) ρύθμιση.

Εκθεση

Κατά τα λοιπά, χθες δημο­σιεύ­θηκε και η έκθεση της Επι­στη­μο­νι­κής Επι­τρο­πής της Βουλής. Η επι­τροπή επε­σή­μανε αρκετά προ­βλη­μα­τικά σημεία: τη μετα­βί­βαση της ελεγ­κτι­κής αρμο­διό­τη­τας για τα ύδατα στη ΡΑΕ (αντί­κει­ται στη νομο­λο­γία), την ακύρωση της μετε­γκα­τά­στα­σης του χωριού Ακρινή (υφί­στα­νται δικα­στι­κές απο­φά­σεις), ορι­σμέ­νες από τις ρυθ­μί­σεις για τις προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές και τις ειδικές περι­βαλ­λο­ντι­κές μελέτες, τη «διόρ­θωση» των ορίων προ­στα­τευό­με­νων οικι­σμών με υπουρ­γική απόφαση αντί προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος, τη «νομι­μο­ποί­ηση» των εκχερ­σω­μέ­νων δασικών εκτά­σεων («ενι­σχύ­ε­ται η πεποί­θηση στους καλ­λιερ­γη­τές ως προς το σύννομο της εκμε­τάλ­λευ­σης») κ.ά. Τέλος, με επι­στολή τους προς τον πρω­θυ­πουργό εννέα περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις εξέ­φρα­σαν χθες την απο­γο­ή­τευσή τους για το περιε­χό­μενο του σχεδίου νόμου.

Πηγή kathimerini.gr