Ερώτηση Μ.Κεφαλογιάννη για τις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε Κρήτη και Δωδεκάνησα

Τις παρά­νο­μες διεκ­δι­κή­σεις της Τουρ­κίας σε Κρήτη και Δωδε­κά­νησα καταγ­γέλ­λει ο Μανώλης Κεφα­λο­γιάν­νης, με παρέμ­βαση του στην επι­τροπή ΕΕ-Τουρκίας στο Ε.Κ.

«Οι χάρτες των παρά­νο­μων διεκ­δι­κή­σεων της Τουρ­κίας σε Αιγαίο και Ανα­το­λική Μεσό­γειο παρου­σιά­στη­καν στο Ε.Κ από τον Μανώλη Κεφα­λο­γιάννη»

«Η Κρήτη και τα Δωδε­κά­νησα έχουν κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα και Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο», ερώτηση του Μανώλη Κεφα­λο­γιάννη.

Ο Μανώλης Κ. Κεφα­λο­γιάν­νης κατά τη χθεσινή συνε­δρί­αση της Μικτής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής ΕΕ-Τουρκίας παρου­σί­ασε στα μέλη της Επι­τρο­πής τους χάρτες των παρά­νο­μων διεκ­δι­κή­σεων της Τουρ­κίας στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και τους ενη­μέ­ρωσε για την κατά­φωρη παρα­βί­αση των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της Ελλάδος και της Κύπρου καθώς και για την κατα­πά­τηση από πλευράς της Τουρ­κίας του Διε­θνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασ­σας.

Παράλ­ληλα ο Έλληνας ευρω­βου­λευ­τής κατέ­θεσε ερώτηση προς την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή για τις έκνομες και προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες της Τουρ­κίας που παρα­βιά­ζουν ευθέως και το Διεθνές Δίκαιο και τη Σύμβαση του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας που ρητά στο άρθρο 121 ανα­φέ­ρει ότι όλα τα νησιά που κατοι­κού­νται και έχουν οικο­νο­μική ζωή έχουν δικαί­ωμα υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ όπως και οι ηπει­ρω­τι­κές περιο­χές.

Ανα­λυ­τικά η ερώτηση:

«Η χώρα μου, η Ελλάδα αν και είναι ένας πυλώνας ειρήνης, στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας στην περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Μία χώρα που σέβεται πλήρως το Διεθνές Δίκαιο και επιζητά σχέσεις καλής γει­το­νίας και συνερ­γα­σίας με όλες τις χώρες αντι­με­τω­πί­ζει μία συνεχή και απρό­κλητη επι­θε­τική και παρά­νομη πολι­τική από πλευράς της Τουρ­κίας, μίας υπό ένταξη χώρας που δεν σέβεται τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των γει­τό­νων της και λει­τουρ­γεί έξω από κάθε έννοια Διε­θνούς Δικαίου όπως αυτή έχει κατα­γρα­φεί και κατα­δι­κα­στεί απε­ρί­φρα­στα σε όλες τις Εκθέ­σεις Προόδου της εντα­ξια­κής της πορείας.

Πριν μερι­κούς μήνες επι­βλή­θη­καν στην Τουρκία αυστη­ρό­τα­τες κυρώ­σεις για τις παρά­νο­μες γεω­τρή­σεις που επι­χει­ρεί εντός της Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας. Παρά τη διεθνή κατα­κραυγή και απο­δο­κι­μα­σία στις 13 Νοεμ­βρίου 2019 ο μόνιμος αντι­πρό­σω­πος της Τουρ­κίας στον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών απέ­στειλε επι­στολή προς το Γενικό Γραμ­μα­τέα με την οποία υπο­στή­ριζε ότι τα ελλη­νικά νησιά των Δωδε­κα­νή­σων δεν έχουν δικαί­ωμα ΑΟΖ παρά μόνο χωρικά ύδατα. Ενώ η τουρ­κική πλευρά στις 27 Νοεμ­βρίου 2019 υπέ­γραψε το γνωστό μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας με τη Λιβύη με το οποίο οριο­θέ­τησε ΑΟΖ μεταξύ Λιβύης και Τουρ­κίας, ένα παρά­νομο και άκυρο μνη­μό­νιο που δεν παράγει ασφαλώς κανένα έννομο απο­τέ­λε­σμα, που αγνοεί τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της Ελλάδας και με το οποίο παρα­βιά­ζε­ται κατά­φωρα η Σύμβαση του ΟΗΕ για τη Θάλασσα και συγκε­κρι­μένα το άρθρο 121 καθώς δεν ανα­γνω­ρί­ζει κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα στην Κρήτη και στα Δωδε­κά­νησα ενώ εξα­φα­νί­ζει από το χάρτη το νησιω­τικό σύμπλεγμα του Καστε­λο­ρί­ζου.

Μία παρά­νομη θέση που εξέ­φρασε μόλις πριν από λίγες ημέρες και ο Τούρκος πρό­ε­δρος που συγκε­κρι­μένα ανέφερε: « Μιλούν για υφα­λο­κρη­πίδα γύρω από την Κρήτη. Δεν υπάρχει υφα­λο­κρη­πίδα γύρω από τα νησιά, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Εκεί αφορά μόνο τα χωρικά ύδατα».

Ενώ μόλις χθες ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης της Τουρ­κίας Κ. Κιλιν­τσά­ρο­γλου προ­χώ­ρησε ένα βήμα παρα­πέρα και απεί­λησε την ελλη­νική κυριαρ­χία στην Κρήτη δηλώ­νο­ντας ότι είναι τουρ­κική πλην της περιο­χής των Χανίων.

Κατόπιν των ανωτέρω ερω­τά­ται η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή:

–          Είναι σε γνώση της τα παρα­πάνω και τι  ενέρ­γειες και κυρώ­σεις προ­τί­θε­ται να προβεί σχετικά με την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα και επι­θε­τι­κό­τητα;

–          Σε τι ενέρ­γειες προ­τί­θε­ται να προβεί ώστε να εναρ­μο­νι­στεί η Τουρκία με το ευρω­παϊκό κεκτη­μένο και να υπο­γρά­ψει τη Συμ­φω­νία του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας;