ΣτΕ: Συνταγματικός ο αποκλεισμός των παχύσαρκων από το διορισμό στις γραμματείες των Στρατοδικείων

Σύμ­φω­νος με το Σύνταγμα και την ισχύ­ουσα νομο­θε­σία είναι ο περιο­ρι­σμός που επι­βάλ­λε­ται για την απα­σχό­ληση δικα­στι­κών γραμ­μα­τέων στα Στρα­το­δι­κεία, απο­κλεί­ο­ντας τους παχύ­σαρ­κους.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, με απόφαση του Γ’ Τμή­μα­τός του έκρινε ότι σχετική διάταξη απο­κλει­σμού των παχύ­σαρ­κων από την είσοδό τους στις δικα­στι­κές γραμ­μα­τείες των στρα­το­δι­κείων είναι συνταγ­μα­τι­κός ανεκτή για λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, αφού οι δικα­στι­κοί γραμ­μα­τείς των Στρα­το­δι­κείων ανήκουν στις Ένοπλές Δυνά­μεις με καθή­κο­ντα στρα­τιω­τι­κού χαρα­κτήρα, τα οποία ανά­γο­νται τελικά στην Εθνική Άμυνα της χώρας.

Η υπόθεση, που έφθασε προς κρίση στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας αφο­ρούσε στον απο­κλει­σμό υπο­ψή­φιας από σχετικό δια­γω­νι­σμό πρό­σλη­ψης δικα­στι­κών γραμ­μα­τέων η οποία είχε βάρος 82 κιλά.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση του ΣτΕ, η συνταγ­μα­τική αρχή της αξιο­κρα­τίας (άρθρο 5 Συντάγ­μα­τος), προ­βλέ­πει ότι η πρό­σβαση κάθε Έλληνα πολίτη σε δημό­σιες θέσεις και αξιώ­ματα γίνεται με κρι­τή­ρια που συνά­πτο­νται με την προ­σω­πική του αξία και ικα­νό­τητα», αλλά ο νομο­θέ­της μπορεί «να θεσπί­ζει ρυθ­μί­σεις, οι οποίες απο­κλί­νουν από την αρχή αυτή, εφ’ όσον δικαιο­λο­γού­νται από επι­τα­κτι­κούς λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, είναι πρό­σφο­ρες και ανα­γκαίες για την επί­τευξη του επι­διω­κό­με­νου με αυτές σκοπού και δεν παρα­βιά­ζουν την  συνταγ­μα­τική αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας».

Να σημειω­θεί ότι, σύμφωνα με το νόμο 2292/1995, οι δικα­στι­κοί γραμ­μα­τείς υπά­γο­νται στους στρα­τιω­τι­κούς νόμους και στρα­τιω­τι­κούς κανο­νι­σμούς και ως προς τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις πρό­σληψη, (με δια­γω­νι­σμό), των δικα­στι­κών γραμ­μα­τέων ισχύουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ισχύουν και για τους λοιπούς στρα­τιω­τι­κούς.

Σύμφωνα με το ΣτΕ, προς πλήρωση των κενών θέσεων ανθυπασπιστών- γραμ­μα­τέων του δικα­στι­κού σώματος των Ενόπλων Δυνά­μεων, «οι υπο­ψή­φιοι που πάσχουν από «ελαφρά παχυ­σαρ­κία» κρί­νο­νται «ικανοί δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας» («Ι 2») και ως εκ τούτου «ακα­τάλ­λη­λοι» προς κατά­ταξη, με συνέ­πεια να απο­κλεί­ο­νται του δια­γω­νι­σμού».

Ο δε  απο­κλει­σμός αυτός  των υπο­ψη­φίων, συνε­χί­ζουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας, «εκ του λόγου ότι πάσχουν από «ελαφρά παχυ­σαρ­κία» δικαιο­λο­γεί­ται από απο­χρώ­ντες λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, δοθέ­ντος ότι οι δικα­στι­κοί γραμ­μα­τείς των Ενόπλων Δυνά­μεων ανήκουν στο στρα­τιω­τικό προ­σω­πικό αυτών, τα δε καθή­κο­ντά τους, ως εκ του προ­έ­χο­ντος στρα­τιω­τι­κού χαρα­κτήρα τους, ανά­γο­νται εν τέλει στην Εθνική Άμυνα της Χώρας».

Στη δικα­στική απόφαση σημειώ­νε­ται ότι οι δικα­στι­κοί γραμ­μα­τείς των Στρα­το­δι­κείων δεν υπο­χρε­ού­νται να εκτε­λούν μόνο τα καθή­κο­ντα της κυρίας θέσεώς τους, αλλά, ως αξιω­μα­τι­κοί υπο­χρε­ού­νται σε  εκτέ­λεση ασκή­σεων και υπο­βάλ­λο­νται σε  ειδική εκπαί­δευση,   ενώ «δεν υπη­ρε­τούν μόνο σε στρα­τιω­τικά δικα­στή­ρια αλλά και   σε μονάδες, συγκρο­τή­ματα και σχη­μα­τι­σμούς   των Ενόπλων Δυνά­μεων».

Κατά συνέ­πεια, «η θέσπιση ειδικών σωμα­τι­κών προ­σό­ντων, μεταξύ των οποίων το επίδικο ειδικό προσόν του σωμα­τι­κού βάρους κάτω του ορίου της «ελαφράς παχυ­σαρ­κίας», δεν αντι­βαί­νει ούτε στη διάταξη του άρθρου 5 παρά­γρα­φος 1 του Συντάγ­μα­τος, με την οποία κατο­χυ­ρώ­νε­ται η πρό­σβαση κάθε Έλληνα πολίτη σε δημό­σιες θέσεις και αξιώ­ματα κατά τον λόγο της προ­σω­πι­κής του αξίας και ικα­νό­τη­τας, ούτε στη συνταγ­μα­τική αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας» προ­σθέ­τουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας.