Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού-Σύγχρονος Μεσαίωνας η διαβίωση των παιδιών

Η παιδική κακο­ποί­ηση δεν έχει χώρα, δεν έχει χρώμα, δεν έχει όρια ηθικής.

Τα παιδιά είναι ο ευαί­σθη­τος κρίκος της ανθρώ­πι­νης κοι­νω­νίας. Εξω­θού­νται σε σκληρή εργασία, κακο­ποιού­νται σεξουα­λικά από τη βρεφική ηλικία, στε­ρού­νται το χάδι και τη φρο­ντίδα των γονιών, ξυλο­κο­πού­νται, δεν έχουν πρό­σβαση σε στοι­χειώ­δεις συν­θή­κες υγιει­νής, δεν έχουν σπίτι ούτε να δια­νυ­κτε­ρεύ­σουν.

Στιγ­μιό­τυπο από το Μεσαί­ωνα; Όχι! Την εποχή των smartphones και των apps που κάνουν παι­χνι­δάκι τη ζωή μας, εκα­τομ­μύ­ρια παιδιά δεν έχουν δει στη ζωή τους ούτε ένα παι­χνίδι.

Και όσο και να καμα­ρώ­νουμε τα τελευ­ταίας τεχνο­λο­γίας γκα­τζε­τά­κια που έχουμε στη συλλογή μας, για το μόνο που δεν μπο­ρούμε να είμαστε υπε­ρή­φα­νοι είναι για το πώς συμπε­ρι­φε­ρό­μα­στε στα παιδιά μας.

Στην Ευρώπη του Δια­φω­τι­σμού, η ζωή των παιδιών είναι βυθι­σμένη στο σκοτάδι

Η Ελλη­νική Ιατρο­δι­κα­στική Εταιρία (ΕΙΕ) συμ­με­τείχε σε μεγάλη πανευ­ρω­παϊκή έρευνα με την επω­νυ­μία PIECES για την κακο­ποί­ηση των παιδιών. Τα απο­τε­λέ­σματα της έρευνας απο­τυ­πώ­νουν ότι η δια­βί­ωση τους είναι δρα­μα­τική και συνεχώς επι­δει­νώ­νε­ται.

Συγκε­κρι­μένα, κάθε χρόνο 9.100 παιδιά ηλικίας από 0-19 ετών χάνουν τη ζωή τους από κακώ­σεις. Το ένα τρίτο από αυτές αφορούν κακώ­σεις που έχουν προ­κλη­θεί εσκεμ­μένα. Τα παιδιά που έχουν υποστεί κάποια μορφή σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης αγγί­ζουν τα 18 εκα­τομ­μύ­ρια. Σωμα­τική κακο­ποί­ηση έχουν υποστεί 44 εκα­τομ­μύ­ρια παιδιά ενώ το 23% αυτών είναι θύματα ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

Τα παιδιά κλαίνε πονούν, διεκ­δι­κούν την αγάπη μας, τη φρο­ντίδα μας. Όταν όμως δεν μπορούν να βρουν διέξοδο στα προ­βλή­ματά τους τότε σκέ­φτο­νται την αυτο­κτο­νία. Στην Ελλάδα της κρίσης και του μνη­μο­νίου το 2012 και το 2013 εκτο­ξεύ­τηκε ο αριθμός των παιδιών που αυτο­κτό­νη­σαν, δολο­φο­νή­θη­καν ή έχασαν τη ζωή τους από άλλες βίαιες ενέρ­γειες. Σύμφωνα με την Ευρω­παϊκή Έρευνα είχαμε αύξηση 20% των θυμάτων- παιδιών (έως 19 ετών) από ανθρω­πο­κτο­νίες ή άλλες βίαιες ενέρ­γειες.

Και ο αριθμός αυτός απο­τυ­πώ­νει με τα πλέον μελανά χρώματα τη δια­βί­ωση των παιδιών στη χώρα μας.

Τα στοι­χεία από το Χαμό­γελο του Παιδιού δεν προ­κα­λούν χαμό­γελο

Σύμφωνα με την έκθεση του 2014 του “Χαμό­γε­λου του Παιδιού”

H οργά­νωση δέχθηκε 283.369 κλήσεις, δηλαδή 777 την ημέρα στην Εθνική Γραμμή SOS 1056

Έγιναν 107 Επι­τό­πιες παρεμ­βά­σεις για 176 παιδιά που βρί­σκο­νταν σε άμεσο κίνδυνο

Έγινε δια­χεί­ριση 719 καταγ­γε­λιών για συνο­λικά 1439 παιδιά

Έγιναν 7151 κλήσεις στην Ευρω­παϊκή Γραμμή για τα Εξα­φα­νι­σμένα Παιδιά

Δια­χεί­ριση 111 σοβαρών περι­στα­τι­κών εξα­φα­νι­σμέ­νων παιδιώv. Το 90% των ανα­ζη­τού­με­νων παιδιών βρέ­θη­καν

Παιδιά μετα­να­στών: Κακο­με­τα­χεί­ρηση και σεξουα­λική βία

Τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για κακο­με­τα­χεί­ριση και σεξουα­λική βία ενα­ντίον παιδιών (και γυναι­κών) προ­σφύ­γων και μετα­να­στών στην Ευρώπη κρούει η Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες.

Η εκπρό­σω­πος της Y.A, Μελίσα Φλέ­μινγκ, υπο­γράμ­μισε ότι τα παιδιά πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες βρί­σκο­νται σε αυξη­μένο κίνδυνο να υπο­στούν βία και κακο­με­τα­χεί­ριση, ιδίως στα κέντρα υπο­δο­χής, ή σε πολλά μέρη όπου συγκε­ντρώ­νο­νται πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, όπως σε πάρκα, σιδη­ρο­δρο­μι­κούς σταθ­μούς, σταθ­μούς λεω­φο­ρείων και στις άκρες των δρόμων. Πολλά κέντρα υπο­δο­χής δεν έχουν επαρκή φωτισμό ούτε ξεχω­ρι­στούς χώρους για γυναί­κες μόνες και για οικο­γέ­νειες με παιδιά.

«Από μαρ­τυ­ρίες και ανα­φο­ρές που έχουμε δεχθεί, υπάρ­χουν περι­στα­τικά παιδιών που κατα­φεύ­γουν σε σεξ για λόγους επι­βί­ω­σης προ­κει­μέ­νου να πλη­ρώ­σουν δια­κι­νη­τές για να συνε­χί­σουν το ταξίδι τους, είτε επειδή δεν έχουν άλλα χρήματα ή επειδή έχουν πέσει θύματα ληστείας. Τα ασυ­νό­δευτα παιδιά είναι δυνατόν να είναι ιδιαί­τερα ευάλωτα επειδή δεν χαίρουν της προ­στα­σίας και της φρο­ντί­δας ενός ενήλικα. Μπορεί επίσης σε ορι­σμέ­νες χώρες να βρί­σκο­νται σε κέντρα κρά­τη­σης, ακόμα και μαζί με ενή­λι­κες, γεγονός που τα θέτει σε μεγά­λους κιν­δύ­νους» ανέφερε η κ.Μελίσα Φλέ­μινγκ .

Πως ορίζει ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας (WHO) την παιδική μετα­χεί­ριση

Σύμφωνα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας η κακο­με­τα­χεί­ριση των παιδιών περι­λαμ­βά­νει: «Όλες οι μορφές σωμα­τι­κής, συναι­σθη­μα­τι­κής, σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, παρα­μέ­λη­σης ή αμελούς δια­παι­δα­γώ­γη­σης ή εμπο­ρι­κής ή άλλης εκμε­τάλ­λευ­σης, που γίνο­νται στο πλαίσιο κάποιας σχέσης ευθύνης, εμπι­στο­σύ­νης ή δύναμης με το παιδί, με απο­τέ­λε­σμα την πραγ­μα­τική ή δυνη­τική βλάβη στην υγεία του παιδιού, στην επι­βί­ωση, στην ανά­πτυξη ή στην αξιο­πρέ­πειά του. Η παιδική κακο­με­τα­χεί­ριση εμφα­νί­ζε­ται σε παιδιά κάτω των 18 ετών».

Τέσ­σε­ρις είναι οι βασικοί της τύποι της παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.

• Σωμα­τική Κακο­ποί­ηση

• Σεξουα­λική Κακο­ποί­ηση ή Σεξουα­λική Παρα­βί­αση ή Αιμο­μι­ξία

• Συναι­σθη­μα­τική και Ψυχο­λο­γική Κακο­ποί­ηση

• Παρα­μέ­ληση

Τι είναι η Σύμβαση για τα Δικαιώ­ματα του Παιδιού

Πρό­κει­ται για τον πρώτο παγκό­σμιο νομικά δεσμευ­τικό κώδικα για τα δικαιώ­ματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απο­λαμ­βά­νουν. Θέτει στοι­χειώ­δεις αρχές για την ευη­με­ρία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέ­λι­ξής τους και απο­τε­λεί­ται από 54 άρθρα. Η Σύμβαση ξεκί­νησε με πρω­το­βου­λία της Πολω­νι­κής κυβέρ­νη­σης και της UNICEF, υιο­θε­τή­θηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέ­λευση του ΟΗΕ στις 20 Νοε­μεμ­βρίου 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επι­κυ­ρω­θεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επι­κυ­ρώ­θηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92). Η 20η Νοεμ­βρίου έχει καθιε­ρω­θεί ως Παγκό­σμια Ημέρα Δικαιω­μά­των του Παιδιού. Ολό­κληρη τη Σύμβαση για τα Δικαιώ­ματα του Παιδιού μπο­ρείτε να τη δια­βά­σετε εδώ

Πώς ανα­γνω­ρί­ζουμε την παιδική κακο­ποί­ηση

•Το παιδί εμφα­νί­ζει απότομη αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά του και στη σχολική του επίδοση

• Δεν έχει εξε­τα­σθεί από γιατρό για προ­βλή­ματα υγείας που παρα­τή­ρη­σαν οι δάσκα­λοι και επι­σή­μα­ναν στους γονείς

• Έχει μαθη­σια­κές δυσκο­λίες ή δυσκο­λίες συγκέ­ντρω­σης

• Είναι πάντα σε εγρή­γορση, σαν να φοβάται ότι κάτι κακό πρό­κει­ται να του συμβεί

• Υπάρχει ελλιπής κηδε­μο­νία

• Είναι υπερ­βο­λικά παθη­τικό, συγκα­τα­βα­τικό, απο­σύ­ρε­ται

• Έρχεται στο σχολείο νωρί­τερα, φεύγει αργό­τερα και ποτέ δεν θέλει να γυρίσει σπίτι.

Παιδιά SOS 1056

Για οποια­δή­ποτε περαι­τέρω πλη­ρο­φο­ρία ή διευ­κρί­νιση μπο­ρείτε να καλέ­σετε στην «Εθνική Τηλε­φω­νική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056» ή ηλε­κτρο­νικά στην διεύ­θυνση [email protected], ώστε να συζη­τή­σετε με ψυχο­λόγο όλα αυτά που μπορεί να σας απα­σχο­λούν σε σχέση με το παιδί σας.