Αναβιώνουν δύο υποθέσεις τραπεζικών σκανδάλων

Ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σουν την 11η Νο­εμ­βρί­ου 2019 δύο υπο­θέ­σεις τρα­πε­ζι­κών σκαν­δά­λων που εκτυ­λί­χθη­καν στην Λαϊκή Τρά­πε­ζα Κύ­πρου στην Ρόδο και στην Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα της Καρ­πά­θου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με την υπ’ αρίθμ. 1254/24-06-2019 από­φα­ση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου αναι­ρέ­θη­κε η υπ’ αρίθμ. 107/2017 από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία έχει κρι­θεί ένοχη, για άμεση συ­νέρ­γεια σε απάτη ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας που τε­λέ­στη­κε από πρώην διευ­θυ­ντή του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, ο οποί­ος έχει στο με­τα­ξύ απο­βιώ­σει, μια τρα­πε­ζι­κή υπάλ­λη­λος.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου εκ­δό­θη­κε μετά από επα­νά­λη­ψη της δίκης κα­τό­πιν άλλης αναί­ρε­σης προη­γού­με­νης κα­τα­δι­κα­στι­κής.

Στην κα­τη­γο­ρού­με­νη είχε επι­βλη­θεί ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών με 3ετή ανα­στο­λή, ενώ της ανα­γνω­ρί­στη­κε ελα­φρυ­ντι­κό.

Το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο και στην δίκη που ακο­λού­θη­σε δια­τή­ρη­σε την πρω­τό­δι­κη ποινή που της είχε επι­βλη­θεί και πλέον θα επα­νε­ξε­τά­σει την υπό­θε­ση συ­νο­λι­κά.

Η ίδια και ο πρώην διευ­θυ­ντής φέ­ρο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να στη Pόδο την 30ή Αυ­γού­στου 2003 να έπει­σαν επι­χει­ρη­μα­τία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, να υπο­γρά­ψει με τη Λαϊκή Tρά­πε­ζα σύμ­βα­ση πώ­λη­σης και επα­να­γο­ράς τί­τλων του Eλλη­νι­κού Δη­μο­σί­ου (repos) ονο­μα­στι­κής αξίας 422.375 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία πώ­λη­σης την 31η Αυ­γού­στου 2004 και συμ­φω­νη­θεί­σα τιμή 498.402 ευρώ. Δι­καιού­χοι των repos ήταν ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας και η σύ­ζυ­γός του.

Φέ­ρο­νται ει­δι­κό­τε­ρα να πα­ρέ­στη­σαν στους ανω­τέ­ρω, ψευ­δώς, ότι επρό­κει­το για σύμ­βα­ση με την τρά­πε­ζα και έκα­ναν χρήση πλα­στών εγ­γρά­φων, όμοιων με τα χρη­σι­μο­ποιού­με­να από την τρά­πε­ζα, χωρίς η τρά­πε­ζα να γνω­ρί­ζει για τη σύ­να­ψή τους.

Το θύμα φέ­ρε­ται να κα­τέ­βα­λε το ποσό των 422.375 ευρώ και όταν εμ­φα­νί­σθη­κε στο κα­τά­στη­μα Pόδου της Λαϊ­κής Tρά­πε­ζας, την 31η Αυ­γού­στου 2004, για να ζη­τή­σει την επα­να­γο­ρά των τί­τλων, η τρά­πε­ζα δια­πί­στω­σε την απάτη και ανα­γκά­σθη­κε να τους απο­ζη­μιώ­σει.

Η ίδια απο­λο­γού­με­νη αρ­νή­θη­κε τα όσα της απο­δί­δο­νται, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη για την ως άνω αδι­κο­πρα­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά φέρει ο πρώην διευ­θυ­ντής, που είχε το γε­νι­κό πρό­σταγ­μα για όλες τις συ­ναλ­λα­γές του επι­χει­ρη­μα­τία με την τρά­πε­ζα και ότι η ίδια, όπως κι άλλοι υπάλ­λη­λοι, εκτε­λού­σαν τις εντο­λές του.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Σάβ­βας Παυ­λί­δης.

– Σε δεύ­τε­ρο βαθμό θα εξε­τα­στεί υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο τον πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, στο υπο­κα­τά­στη­μα Καρ­πά­θου, που κρί­θη­κε ένο­χος υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, το οποίο είχαν εμπι­στευ­τεί στον υπαί­τιο, λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας και του επι­βλή­θη­κε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ και της εμ­φά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Σύμ­φω­να με το πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα, στην Κάρ­πα­θο, την 5η Σε­πτεμ­βρί­ου 2008, ημέρα Πα­ρα­σκευή και περί ώρα 14.30 και ενώ το τα­μείο της τρά­πε­ζας είχε κλεί­σει, εμ­φα­νί­στη­κε ο μη­νυ­τής, προ­κει­μέ­νου να προ­βεί σε χρη­μα­τι­κή κα­τά­θε­ση 90.000 ευρώ, σε με­τρη­τά.

Μόλις ει­σήλ­θε εντός του υπο­κα­τα­στή­μα­τος φέ­ρε­ται να κα­τευ­θύν­θη­κε προς τον ταμία, ο οποί­ος όμως του είπε ότι λόγω λή­ξε­ως του ωρα­ρί­ου τα τα­μεία είχαν κλεί­σει και κά­λε­σε τον διευ­θυ­ντή. Αφού κα­τέ­φτα­σε ο διευ­θυ­ντής, φέ­ρε­ται να προ­έ­τρε­ψε τον πε­λά­τη να αφή­σει τα χρή­μα­τα εντός του υπο­κα­τα­στή­μα­τος ούτως ώστε να κα­τα­με­τρη­θούν και να κα­τα­τε­θούν την επό­με­νη ερ­γά­σι­μη ημέρα, ήτοι την Δευ­τέ­ρα, 8 Σε­πτεμ­βρί­ου 2008. Μετά ταύτα ο κα­τα­θέ­της πεί­στη­κε, έχο­ντας εμπι­στο­σύ­νη στον διευ­θυ­ντή και στην αξιο­πι­στία της τρά­πε­ζας, άφησε τα χρή­μα­τα και απο­χώ­ρη­σε.

Εντού­τοις μέχρι και την 15η Φε­βρουα­ρί­ου 2012, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η κα­τά­θε­ση του ποσού στον λο­γα­ρια­σμό του.

Για τα ανω­τέ­ρω κα­τέ­θε­σε και ο τα­μί­ας, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι ο πε­λά­της προ­σήλ­θε στην τρά­πε­ζα προ­κει­μέ­νου να κάνει κα­τά­θε­ση και ότι ο ίδιος του είπε ότι τα τα­μεία είχαν κλεί­σει, πα­ρα­πέ­μπο­ντας τον στον διευ­θυ­ντή. Πε­ραι­τέ­ρω άλλος μάρ­τυ­ρας κα­τέ­θε­σε ότι συ­νό­δευ­σε μέχρι την τρά­πε­ζα τον πε­λά­τη προ­κει­μέ­νου ο τε­λευ­ταί­ος να προ­βεί στην κα­τά­θε­ση ποσού 90.000 ευρώ.

Ο ισχυ­ρι­σμός του διευ­θυ­ντή ότι δα­νεί­στη­κε από τον πε­λά­τη το ανω­τέ­ρω ποσό, σύμ­φω­να με το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, κα­ταρ­ρί­πτε­ται, αφε­νός μεν από τις προ­α­να­φερ­θεί­σες κα­τα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων, αφε­τέ­ρου από το γε­γο­νός ότι τα αντί­γρα­φα των επι­τα­γών που προ­σκό­μι­σε, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι εκ­δό­θη­καν υπέρ του πε­λά­τη και προς εξα­σφά­λι­σή του για δά­νειο, δεν προ­έ­κυ­ψε ότι είναι εις χεί­ρας του πε­λά­τη κα­θό­σον αυτός ου­δέ­πο­τε εμ­φά­νι­σε αυτές και προ­σέ­τι κα­τα­θέ­τει ότι ου­δέ­πο­τε έλαβε γνώση για την έκ­δο­σή τους.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου πα­ρέ­στη στον πρώτο βαθμό ο δι­κη­γό­ρος κ. Μ. Κου­τσού­κος και ως συ­νή­γο­ροι πο­λι­τι­κής αγω­γής οι κ.κ. Κ. Δια­κο­νής και Στ. Αλε­ξαν­δρής.