Μητσοτάκης για το τέλος της Ενισχυμένης Εποπτείας: Κλείνει 12ετής κύκλος που έφερε πόνο

Το αύριο πρέπει να είναι πιο δίκαιο με περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες σε όλους

Μεγα­λύ­τερη εθνική ευχέ­ρεια στις οικο­νο­μι­κές μας επι­λο­γές με μέτρα μετρη­μένα, που αυξά­νουν τον συνο­λικό πλούτο υπέρ όλης της κοι­νω­νίας»

«Η απαλ­λαγή από την Ενι­σχυ­μένη Επο­πτεία σημαί­νει μεγα­λύ­τερη εθνική ευχέ­ρεια στις οικο­νο­μι­κές μας επι­λο­γές. Όχι όμως και επι­στροφή στα λάθη που έφεραν την οδυνηρή μνη­μο­νιακή περι­πέ­τεια. Με μία συνετή πολι­τική που εξα­ντλεί τον δημο­σιο­νο­μικό χώρο, χωρίς όμως να τον ναρ­κο­θε­τεί. Με μέτρα μετρη­μένα, που αυξά­νουν τον συνο­λικό πλούτο υπέρ όλης της κοι­νω­νίας», ανα­φέ­ρει σε μήνυμα του ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σχετικά με την έξοδο της χώρας από την ενι­σχυ­μένη επο­πτεία.

Όπως ανα­φέ­ρει ο πρω­θυ­πουρ­γός,  η 20ή Αυγού­στου του 2022 είναι μία ιστο­ρική ημέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες: με τον πιο επίσημο τρόπο, η χώρα μας εξέρ­χε­ται από το καθε­στώς της Ενι­σχυ­μέ­νης Ευρω­παϊ­κής Επο­πτείας. Κλείνει, έτσι, ένας δωδε­κα­ε­τής κύκλος που έφερε πόνο στους πολίτες, καθή­λωση στην οικο­νο­μία και διχασμό στην κοι­νω­νία. Για να ξεπρο­βά­λει, όμως, ένας νέος, καθαρός ορί­ζο­ντας ανά­πτυ­ξης, ενό­τη­τας και ευη­με­ρίας για όλους.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης προ­σθέ­τει πως σημε­ρινή εξέλιξη σημα­το­δο­τεί το τέλος των Μνη­μο­νίων και όσων επι­βλή­θη­καν στο όνομά τους: δυσβά­στα­χτοι φόροι και περι­κο­πές μισθών και συντά­ξεων. Τρα­πε­ζι­κοί έλεγχοι και υπο­θή­κευση της δημό­σιας περιου­σίας. Υπο­βάθ­μιση της εθνικής Άμυνας, της δημό­σιας Παι­δείας και Υγείας. Αλλά και περι­θω­ριο­ποί­ηση της θέσης της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον κόσμο. Όλα αυτά ανήκουν, ευτυχώς, στο παρελ­θόν.

Τονίζει πως στο παρελ­θόν ανήκουν, επίσης, και οι πληγές που άνοιξαν στον κορμό της κοι­νω­νίας μας, αυτά τα 12 χρόνια: φανα­τι­σμοί, φωτιές, βία, αλλά και τρα­γι­κοί θάνατοι, όπως εκείνοι της Marfin. Τυφλή αμφι­σβή­τηση των θεσμών. Πάνω και κάτω πλα­τείες, όπου φύτρωσε το ψέμα δίπλα στο δηλη­τή­ριο της Χρυσής Αυγής. Για ν’ ακο­λου­θή­σει, μετά, μία τετρα­ε­τία δημα­γω­γίας που κόστισε 100 δισ. και έσπρωξε τον τόπο στο χείλος του γκρεμού. Χρειά­στη­καν σκληρές μάχες κατά του λαϊ­κι­σμού για να παρα­μεί­νει η χώρα σε ευρω­παϊκή τροχιά.

«Μόνον όποιος δεν λησμο­νεί βρίσκει τη δύναμη να προ­χω­ρεί. Γι’ αυτό και οφεί­λουμε να διδα­χθούμε από την πρό­σφατη εμπει­ρία. Από τις δια­χρο­νι­κές και δια­κομ­μα­τι­κές ευθύνες που οδή­γη­σαν στα Μνη­μό­νια με σπα­τά­λες πέρα από τις αντοχές μας. Από τις πολι­τι­κές που επι­δεί­νω­σαν τις συνέ­πειές τους. Αλλά και από τους χει­ρι­σμούς που απέ­τρε­ψαν την πιο γρήγορη έξοδο από την επο­πτεία των διεθνών εταίρων μας», ανα­φέ­ρει και επι­ση­μαί­νει πως:

«Η Ελλάδα σήμερα είναι μία άλλη Ελλάδα. Εμφα­νί­ζει υψηλή ανά­πτυξη και μεγάλη πτώση της ανερ­γίας, που ήδη μειώ­θηκε 3 μονάδες από πέρυσι και 5 από το 2019. Ενώ, ταυ­τό­χρονα, οι πολίτες της έχουν, πλέον, απαλ­λα­γεί ή ελα­φρυν­θεί από πολλούς φόρους που επι­βλή­θη­καν τα πέτρινα χρόνια. Όλοι πλη­ρώ­νουν λιγό­τε­ρες εισφο­ρές και σχεδόν όλοι χαμη­λό­τερο ΕΝΦΙΑ. Αυξή­θηκε κατά 63 ευρώ ο κατώ­τα­τος μισθός. Και στη­ρί­ζο­νται στο­χευ­μένα οι πιο αδύ­να­μοι».

Δια­βά­στε ολό­κληρο το μήνυμα του πρω­θυ­πουρ­γού:

Η 20ή Αυγού­στου του 2022 είναι μία ιστο­ρική ημέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες: με τον πιο επίσημο τρόπο, η χώρα μας εξέρ­χε­ται από το καθε­στώς της Ενι­σχυ­μέ­νης Ευρω­παϊ­κής Επο­πτείας. Κλείνει, έτσι, ένας δωδε­κα­ε­τής κύκλος που έφερε πόνο στους πολίτες, καθή­λωση στην οικο­νο­μία και διχασμό στην κοι­νω­νία. Για να ξεπρο­βά­λει, όμως, ένας νέος, καθαρός ορί­ζο­ντας ανά­πτυ­ξης, ενό­τη­τας και ευη­με­ρίας για όλους.

Η σημε­ρινή εξέλιξη σημα­το­δο­τεί το τέλος των Μνη­μο­νίων και όσων επι­βλή­θη­καν στο όνομά τους: δυσβά­στα­χτοι φόροι και περι­κο­πές μισθών και συντά­ξεων. Τρα­πε­ζι­κοί έλεγχοι και υπο­θή­κευση της δημό­σιας περιου­σίας. Υπο­βάθ­μιση της εθνικής Άμυνας, της δημό­σιας Παι­δείας και Υγείας. Αλλά και περι­θω­ριο­ποί­ηση της θέσης της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον κόσμο. Όλα αυτά ανήκουν, ευτυχώς, στο παρελ­θόν.

Στο παρελ­θόν ανήκουν, επίσης, και οι πληγές που άνοιξαν στον κορμό της κοι­νω­νίας μας, αυτά τα 12 χρόνια: φανα­τι­σμοί, φωτιές, βία, αλλά και τρα­γι­κοί θάνατοι, όπως εκείνοι της Marfin. Τυφλή αμφι­σβή­τηση των θεσμών. Πάνω και κάτω πλα­τείες, όπου φύτρωσε το ψέμα δίπλα στο δηλη­τή­ριο της Χρυσής Αυγής. Για ν’ ακο­λου­θή­σει, μετά, μία τετρα­ε­τία δημα­γω­γίας που κόστισε 100 δισ. και έσπρωξε τον τόπο στο χείλος του γκρεμού. Χρειά­στη­καν σκληρές μάχες κατά του λαϊ­κι­σμού για να παρα­μεί­νει η χώρα σε ευρω­παϊκή τροχιά.

Μόνον όποιος δεν λησμο­νεί βρίσκει τη δύναμη να προ­χω­ρεί. Γι’ αυτό και οφεί­λουμε να διδα­χθούμε από την πρό­σφατη εμπει­ρία. Από τις δια­χρο­νι­κές και δια­κομ­μα­τι­κές ευθύνες που οδή­γη­σαν στα Μνη­μό­νια με σπα­τά­λες πέρα από τις αντοχές μας. Από τις πολι­τι­κές που επι­δεί­νω­σαν τις συνέ­πειές τους. Αλλά και από τους χει­ρι­σμούς που απέ­τρε­ψαν την πιο γρήγορη έξοδο από την επο­πτεία των διεθνών εταίρων μας.

Η Ελλάδα σήμερα είναι μία άλλη Ελλάδα. Εμφα­νί­ζει υψηλή ανά­πτυξη και μεγάλη πτώση της ανερ­γίας, που ήδη μειώ­θηκε 3 μονάδες από πέρυσι και 5 από το 2019. Ενώ, ταυ­τό­χρονα, οι πολίτες της έχουν, πλέον, απαλ­λα­γεί ή ελα­φρυν­θεί από πολλούς φόρους που επι­βλή­θη­καν τα πέτρινα χρόνια. Όλοι πλη­ρώ­νουν λιγό­τε­ρες εισφο­ρές και σχεδόν όλοι χαμη­λό­τερο ΕΝΦΙΑ. Αυξή­θηκε κατά 63 ευρώ ο κατώ­τα­τος μισθός. Και στη­ρί­ζο­νται στο­χευ­μένα οι πιο αδύ­να­μοι.

Θα επα­να­λάβω ότι η ανάταξη της χώρας δεν ήταν ούτε ευνόητη, ούτε εύκολη. Πολύ περισ­σό­τερο καθώς επι­τεύ­χθηκε εν μέσω αλλε­πάλ­λη­λων προ­κλή­σεων: από τις μετα­να­στευ­τι­κές εισβο­λές στον Έβρο και τη μόνιμη επι­θε­τι­κό­τητα των γει­τό­νων μέχρι την παγκό­σμια παν­δη­μία και την «έκρηξη» στην ενέρ­γεια και στον πλη­θω­ρι­σμό από τον πόλεμο στην Ουκρα­νία. Μέτωπα διαρκή, για τα οποία η Πολι­τεία έχει δια­θέ­σει, ήδη, 50 δισε­κα­τομ­μύ­ρια.

Κι όμως, σ’ έναν αβέβαιο κόσμο, η χώρα μας βαδίζει με τη βεβαιό­τητα της συνέ­πειας και του απο­τε­λέ­σμα­τος. Ενι­σχύ­ο­ντας τις Ένοπλες Δυνά­μεις με σύγ­χρονα μέσα και τη Διπλω­μα­τία μας με δυνα­μι­κές πρω­το­βου­λίες. Θέτο­ντας σε νέες τροχιές τη δημόσια Παιδεία και Υγεία. Αυξά­νο­ντας τα συλ­λο­γικά έσοδα από την υπε­ρα­πό­δοση της οικο­νο­μίας. Μετα­τρέ­πο­ντας την Ελλάδα σε ένα απέ­ρα­ντο εργο­τά­ξιο με εκα­το­ντά­δες μεγάλα και μικρά έργα. Και ψηφιο­ποιώ­ντας το κράτος σε τέτοιο βαθμό που ξεχνάμε πώς ήταν η ζωή μας πριν το gov.gr.

Η απαλ­λαγή από την Ενι­σχυ­μένη Επο­πτεία σημαί­νει μεγα­λύ­τερη εθνική ευχέ­ρεια στις οικο­νο­μι­κές μας επι­λο­γές. Όχι όμως και επι­στροφή στα λάθη που έφεραν την οδυνηρή μνη­μο­νιακή περι­πέ­τεια. Άλλωστε, τα όσα προ­α­νέ­φερα οφεί­λο­νται, ακριβώς, σε μία συνετή πολι­τική που εξα­ντλεί τον δημο­σιο­νο­μικό χώρο, χωρίς όμως να τον ναρ­κο­θε­τεί. Με μέτρα μετρη­μένα, που αυξά­νουν τον συνο­λικό πλούτο υπέρ όλης της κοι­νω­νίας.

Προ­χω­ράμε χωρίς να ξεχνάμε. Γιατί ξέρουμε, πλέον, ότι οι χαμη­λό­τε­ροι φόροι οδηγούν στην ανά­πτυξη και οι επεν­δύ­σεις σε νέες δου­λειές. Ξέρουμε πως η Ευρώπη δεν έχει μόνο την όψη του ελέγχου, αλλά και της αλλη­λεγ­γύης που δυνα­μώ­νει τη θέση της χώρας. Και ότι, τελικά, η οικο­νο­μική ανε­ξαρ­τη­σία συμ­βα­δί­ζει με την εθνική, όπως και η πρόοδος του κράτους μπορεί να μετα­φρά­ζε­ται σε στήριξη και όφελος για κάθε ελλη­νικό νοι­κο­κυ­ριό.

Η τελευ­ταία τριετία απαντά, έτσι, στην πράξη στα διδάγ­ματα της τελευ­ταίας 12ετίας. Δείχνει τον δρόμο για να μη γυρί­σουμε ποτέ, μα ποτέ, πίσω στα όσα ζήσαμε. Σφυ­ρη­λα­τεί την αυτο­γνω­σία μας. Και μας καλεί να βαδί­σουμε ενω­μέ­νοι με όπλο την αλήθεια και τις ρεα­λι­στι­κές λύσεις και όχι το ψέμα και τις εύκολες αρνή­σεις. Σε μία πορεία που ίσως να κρύβει και λάθη, αλλά που σίγουρα δεν θα είναι μία λάθος πορεία!

Στα δύσκολα χρόνια που προη­γή­θη­καν, ο λαός μας υπέφερε πολλά. Όμως απέ­δειξε και πολλά. Χάρη στις δικές του θυσίες, η πατρίδα στάθηκε γρήγορα στα πόδια της. Τα παθή­ματα έγιναν μαθή­ματα ώριμης ευθύνης στις πολι­τι­κές μας συμπε­ρι­φο­ρές. Κι όταν χρειά­στηκε, οι Ελλη­νί­δες και οι Έλληνες εμπι­στεύ­τη­καν και συστρα­τεύ­τη­καν με την Πολι­τεία και τις υπεύ­θυ­νες δυνά­μεις, απέ­να­ντι στις κοινές απειλές. Τους ευχα­ρι­στώ από την καρδιά μου.

Το αύριο μπορεί και πρέπει να είναι πιο δίκαιο, με περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες σε όλους. Για να μην ξανα­ζή­σουμε το brain drain των νέων, οι γυναί­κες να ζουν και να εργά­ζο­νται με ασφά­λεια και ισο­τι­μία, τα άτομα με ανα­πη­ρία και κάθε αδύ­να­μος να νιώθουν τη φρο­ντίδα του κράτους, σε μία χώρα κατο­χυ­ρω­μέ­νων δικαιω­μά­των και καλά αμει­βό­με­νης εργα­σίας, ανοι­χτής Παι­δείας και αξιο­πρε­πούς Υγείας. Το μπο­ρούμε.

Σήμερα η κυβέρ­νηση, πριν ακόμη κλείσει η πρώτη της τετρα­ε­τία, γράφει τους τίτλους τέλους σε μία πολυετή δοκι­μα­σία. Ας τους μετα­τρέ­ψουμε, λοιπόν, σε πρόλογο μιας νέας συναρ­πα­στι­κής δια­δρο­μής. Με πρώτο σταθμό την ανά­κτηση της Επεν­δυ­τι­κής Βαθ­μί­δας και σταθερή πυξίδα το Εθνικό Σχέδιο Ανά­καμ­ψης που θα οικο­δο­μή­σει την ισχυρή, σύγ­χρονη και αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα. Με στα­θε­ρό­τητα, συνέ­χεια και συνέ­πεια.