Τζ. Στίγκλιτς: Καταργήστε το ευρώ, σας καταστρέφει

Ο τρόπος, με τον οποίο αντι­με­τω­πί­στηκε η Ελλάδα, και οι επι­βλη­θεί­σες περι­κο­πές, είναι εμβλη­μα­τι­κές της απο­τυ­χίας του ευρώ, γράφει ο Αμε­ρι­κα­νός νομπε­λί­στας στο νέο του βιβλίο, όπου τεκ­μη­ριώ­νει γιατί το κοινό νόμισμα απειλεί την Ευρώπη. «Τα κατα­σκευα­στικά λάθη του, μοιά­ζουν αξε­πέ­ρα­στα. Είναι καιρός να σκεφτεί κανείς την κατάρ­γησή του», συμπε­ραί­νει ο Στί­γκλιτς, ο οποίος θεωρεί την Γερ­μα­νία υπεύ­θυνη για την απο­τυ­χία του.

Κατά τον δια­πρεπή οικο­νο­μο­λόγο, το ευρώ είναι εμπόδιο για την ανά­καμψη της ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μίας και θεωρεί την κατάρ­γηση του κοινού ευρω­παϊ­κού νομί­σμα­τος ως τη μονα­δική δυνα­τό­τητα για να δοθεί ώθηση στην παρα­λυ­μένη Ευρώπη.

«Το ευρώ δημιουρ­γή­θηκε για να εξα­σφα­λί­σει την ανά­πτυξη και να φέρει μεγα­λύ­τερη αλλη­λεγ­γύη στην Ευρώπη. Συνέβη, όμως, το ακριβώς αντί­θετο. Ορι­σμέ­νες χώρες βρί­σκο­νται σε βαθιά οικο­νο­μική ύφεση, η οποία είναι μεγα­λύ­τερη από τη μεγάλη ύφεση της δεκα­ε­τίας του ΄30» και επειδή «τα κατα­σκευα­στικά λάθη του ευρώ μοιά­ζουν αξε­πέ­ρα­στα, είναι καιρός να σκεφτεί κανείς την κατάρ­γησή του».

Ο Αμε­ρι­κα­νός νομπε­λί­στας καθιστά, μάλιστα, την Γερ­μα­νία υπεύ­θυνη για το γεγονός ότι το ευρώ απέτυχε. Ήταν «μοιραία η απόφαση» να δημιουρ­γη­θεί η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά το πρότυπο της γερ­μα­νι­κής Ομο­σπον­δια­κής Τρά­πε­ζας (Μπού­ντε­σμπανκ / Bundesbank), η οποία ασχο­λεί­ται μόνο με την κατα­πο­λέ­μηση του πλη­θω­ρι­σμού και λιγό­τερο με την οικο­νο­μική ανά­πτυξη. Επίσης, με τους κανόνες για τις οφειλές αφαι­ρέ­θηκε από τις κυβερ­νή­σεις κάθε δυνα­τό­τητα να εξι­σορ­ρο­πη­θούν οι δια­φο­ρές στο ρυθμό ανά­πτυ­ξης με μια προ­λη­πτική πολι­τική. Η αντι­με­τώ­πιση της Ελλάδας και οι επι­βλη­θεί­σες περι­κο­πές είναι, κατά τον Στί­γκλιτς, εμβλη­μα­τι­κές αυτής της απο­τυ­χη­μέ­νης πολι­τι­κής. Η συνέ­πειά της ήταν να εμπο­δί­σει το ευρώ την ανά­πτυξη στην Ευρώπη, να βαθύνει η διά­σπαση και να κατα­στεί επεν­δυ­τικό φρένο.

Παρα­θέ­τει, επίσης, και ένα τρο­μα­κτικό αριθμό για το πόσο κοστί­ζει το ευρώ στις χώρες μέλη της ευρω­ζώ­νης. Εάν η νομι­σμα­τική ένωση συνε­χί­σει να υπάρχει με τη σημε­ρινή της ανα­πο­τε­λε­σμα­τική μορφή θα έχει τρο­μα­κτι­κές απώ­λειες της τάξεως των 200 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ριων ευρώ σε πλούτο και ευη­με­ρία. Το ποσόν αυτό, είναι το 20πλάσιο των συνο­λι­κών οικο­νο­μι­κών επι­δό­σεων της ευρω­ζώ­νης. Εάν, δηλαδή, οι Ευρω­παίοι δια­τη­ρή­σουν το ευρώ θα είναι σαν να εργά­ζο­νται για 20 χρόνια δωρεάν.

Ο Στί­γκλιτς βλέπει ως την καλύ­τερη λύση να μετα­τρα­πεί επι­τέ­λους η ευρω­ζώνη σε μια πραγ­μα­τική νομι­σμα­τική ένωση. Η άκαμπτη, όμως, γερ­μα­νική στάση και όλοι οι (εφαρ­μο­στέοι) κανόνες θα έπαιρ­ναν πολύ χρόνο και θα ήταν δαπα­νη­ροί ώστε να επι­τευ­χθεί αυτός ο στόχος.

Γι’ αυτό η διά­σπαση (του ευρώ) είναι ο μόνος πολι­τικά εφικτός δρόμος. Για να περιο­ρι­στούν οι ζημιές, ο νομπε­λί­στας οικο­νο­μο­λό­γος προ­τεί­νει τη διά­σπασή του σε ένα βόρειο και νότιο ευρώ. Ετσι, θα μπο­ρέ­σει να αντι­με­τω­πι­σθεί καλύ­τερα το δια­φο­ρε­τικό επίπεδο ανά­πτυ­ξης των χωρών της ευρω­ζώ­νης.

Der Spiegel