Υπό εξαφάνιση οι μαιευτήρες στην περιφέρεια – Στα όριά τους οι κάτοικοι των απομακρυσμένων νησιών

Μετα­κο­μί­ζουν σε γει­το­νι­κές πόλεις με νοσο­κο­μείο ή ακόμα και στην Αθήνα

Η Στέλλα Λεγάκη είναι η μονα­δική μαία της Αμοργού. Υπη­ρε­τεί στο νησί τα τελευ­ταία οκτώ χρόνια. Στο κατά τα άλλα δημο­φι­λές νησί των Κυκλά­δων δεν υπάρχει γυναι­κο­λό­γος, ούτε παι­δί­α­τρος. Πριν τοπο­θε­τη­θεί η ίδια, δεν υπήρχε ούτε μαία.

«Κατά το εννε­ά­μηνο της εγκυ­μο­σύ­νης η γυναίκα πρέπει να παρα­κο­λου­θεί­ται του­λά­χι­στον μία φορά τον μήνα» λέει στα «ΝΕΑ». «Στο νησί δεν υπάρχει γυναι­κο­λό­γος, οπότε εγώ καλού­μαι να καλύψω τόσο το γυναι­κο­λο­γικό όσο και το μαιευ­τικό κομμάτι.

Κάνω και υπε­ρή­χους, παρα­κο­λουθώ τις εγκύους αλλά υπάρχει πάντοτε ανα­σφά­λεια για την περί­πτωση που θα συμβεί κάτι έκτακτο» συνε­χί­ζει. Ωστόσο, τα έκτακτα περι­στα­τικά δεν λείπουν. «Εχουν τύχει περι­στα­τικά παλίν­δρο­μης κύησης.

Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις η γυναίκα πρέπει να φύγει άμεσα από το νησί, και αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Μπορεί να έχουμε κακο­και­ρία, ή να μην μπορεί να σηκωθεί εναέριο μέσο.

Σε πρόωρο τοκετό έχει τύχει να στείλω τη γυναίκα στην Αθήνα. Αλλο περι­στα­τικό έχει πάει στην Κρήτη. Και συνήθως όλα τα ανάποδα συμ­βαί­νουν νύχτα» περι­γρά­φει χαρα­κτη­ρι­στικά.

«Κατά κανόνα τον τελευ­ταίο μήνα πριν από τον τοκετό οι γυναί­κες πηγαί­νουν στην Αθήνα» επι­βε­βαιώ­νει από την πλευρά της η Ελευ­θε­ρία Ψυχο­γιού, κάτοι­κος Αμοργού και μέλος του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Οπως εξηγεί, αν κάποια γυναίκα δεν δια­θέ­τει σπίτι ή δεν έχει κάποιον συγγενή στην πρω­τεύ­ουσα, ανα­γκα­στικά νοι­κιά­ζει ή πηγαί­νει σε ξενο­δο­χείο.

Ωστόσο, όπως σημειώ­νει, η λύση συχνά δίνεται από την αλλη­λεγ­γύη των κατοί­κων, οι οποίοι αν έχουν δια­μέ­ρι­σμα στην πρω­τεύ­ουσα το παρα­χω­ρούν σε συντο­πί­τες τους για τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες της κύησης και την πρώτη περίοδο μετά τη γέννα. «Ευτυχώς, υπάρχει η αίσθηση του φιλό­τι­μου και της αλλη­λεγ­γύης» τονίζει.

Ούτε η αλλη­λεγ­γύη, όμως, ούτε κάποιες πρω­το­βου­λίες που έχουν ληφθεί τα τελευ­ταία χρόνια προς απά­λυνση του δυσβά­στα­χτου κόστους της εγκυ­μο­σύ­νης στην άγονη γραμμή – όπως η θέσπιση του Ατο­μι­κού Φακέλου Υγείας και η συμβολή ΜΚΟ, σαν τη «Hope Genesis» – μπορούν να αντι­στρέ­ψουν τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Οπως σε πολλούς άλλους τομείς, έτσι και στην κύηση οι ανι­σό­τη­τες μεταξύ αστικών κέντρων και περι­φέ­ρειας είναι χαώδεις.

Στην Αττική ένας στους δύο γυναι­κο­λό­γους

Η άνιση πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες υγείας κρί­σι­μες για την έγκυο απο­τυ­πώ­νε­ται γλαφυρά στην εξαι­ρε­τικά ανι­σό­με­τρη κατα­νομή των γυναικολόγων-μαιευτήρων ανά την ελλη­νική επι­κρά­τεια.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ, από τους συνο­λικά 3.090 μαιευτήρες-γυναικολόγους σε πανελ­λα­δικό επίπεδο οι 1.494, ή ποσοστό 46,2%, δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Αττική.

Ακο­λου­θεί η Κεντρική Μακε­δο­νία με 560, εκ των οποίων οι 424 στον Νομό Θεσ­σα­λο­νί­κης, η Θεσ­σα­λία με 156, εκ των οποίων οι 82 δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη Λάρισα, και η Κρήτη με 146, από τους οποίους οι 87 βρί­σκο­νται στο Ηρά­κλειο.

Μικρό­τε­ρος είναι ο αριθμός των γυναικολόγων-μαιευτήρων σε Δυτική Ελλάδα (141), Ανα­το­λική Μακε­δο­νία και Θράκη (132), Πελο­πόν­νησο (97), Ηπειρο (89, εκ των οποίων οι 56 στα Γιάν­νενα), Στερεά Ελλάδα (79), Ιόνια Νησιά (59, εκ των οποίων οι 34 στην Κέρκυρα), Νότιο Αιγαίο (55), Δυτική Μακε­δο­νία (50, εκ των οποίων οι 30 στην Κοζάνη) και Βόρειο Αιγαίο (32).

Σε 11 νομούς της χώρας, μάλιστα, ο αριθμός των γυναικολόγων-μαιευτήρων είναι μονο­ψή­φιος. Ετσι, απα­ντώ­νται από 9 σε Καστο­ριά, Θεσπρω­τία και Χίο, 8 σε Αρκαδία και Σάμο, 7 στη Λευκάδα, 6 στα Γρεβενά, από 5 σε Φλώρινα και Κεφαλ­λο­νιά, 4 στη Φωκίδα και μόλις 3 στην Ευρυ­τα­νία.

Στην περί­πτωση των Κυκλά­δων, ο μεγάλος αριθμός των κατοι­κη­μέ­νων νησιών έχει ως απο­τέ­λε­σμα η κατα­νομή των μαιευτήρων-γυναικολόγων στο εσω­τε­ρικό του συμπλέγ­μα­τος να είναι ιδιαι­τέ­ρως άνιση.

Είναι ενδει­κτικό ότι στον ιστό­τοπο του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Κυκλά­δων εμφα­νί­ζο­νται 9 κατα­χω­ρί­σεις γυναι­κο­λό­γων στη Σύρο, 6 στη Σαντο­ρίνη, 5 στη Νάξο, 4 σε Ανδρο και Τήνο, 3 στη Μύκονο, 2 στην Πάρο και από 1 σε Μήλο και Σίφνο.

«Οι γυναί­κες που ζουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές επι­σκέ­πτο­νται τον γιατρό στο πλη­σιέ­στερο νοσο­κο­μείο, ενώ υπάρ­χουν και κάποιοι λίγοι συνά­δελ­φοι που ασκούν ιδιω­τική επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα» λέει από την πλευρά του ο Λουκάς Κλέν­τζε­ρης, πρό­ε­δρος της Ενωσης Μαιευ­τή­ρων Γυναι­κο­λό­γων Ελλάδος και διδά­κτωρ του Πανε­πι­στη­μίου του Σέφιλντ στο Ηνωμένο Βασί­λειο. Οπως εξηγεί, το 4%-6% των τοκετών θα είναι πρόωροι, κάτι που σημαί­νει ότι το μωρό θα γεν­νη­θεί πριν από τις 38 εβδο­μά­δες.

Τα πρόωρα μωρά χρειά­ζο­νται εξει­δι­κευ­μένη φρο­ντίδα από εξει­δι­κευ­μένο νοση­λευ­τικό και ιατρικό προ­σω­πικό σε κατάλ­ληλα οργα­νω­μέ­νες μονάδες. Ομως, υπάρ­χουν αντι­κει­με­νι­κές δυσκο­λίες στην ανά­πτυξη πλήρως στε­λε­χω­μέ­νων μονάδων για νεογνά, καθώς πρό­κει­ται για άκρως εξει­δι­κευ­μέ­νες δομές.

Ως εκ τούτου, σημειώ­νει, τα περι­στα­τικά υψηλού κιν­δύ­νου θα πρέπει να μετα­φέ­ρο­νται στα αστικά κέντρα «για να μπο­ρούμε να κάνουμε τη δουλειά μας με τον σωστό τρόπο».

Παρά τις δυσκο­λίες, ο ίδιος τονίζει ότι το επίπεδο της μαιευ­τι­κής φρο­ντί­δας στην Ελλάδα είναι πολύ καλό.

«Η περι­γεν­νη­τική θνη­σι­μό­τητα είναι μικρή και η μητρική θνη­σι­μό­τητα είναι πάρα πολύ χαμηλή. Ανε­ξαρ­τή­τως τού ότι κάνουμε πολλές και­σα­ρι­κές. Μάλιστα, ο μεγάλος αριθμός και­σα­ρι­κών έχει επη­ρε­ά­σει θετικά μερι­κούς από τους δείκτες αυτούς» κατα­λή­γει.

Στην Αττική 4 στους 10 παι­διά­τρους

Εκτός από τους γυναι­κο­λό­γους, εξαι­ρε­τικά άνιση είναι και η κατα­νομή των παι­διά­τρων: Από το σύνολο των 3.857 σε πανελ­λα­δικό επίπεδο, οι 1.614 δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Αττική, ποσοστό που αντι­στοι­χεί στο 41,8% του συνόλου.

Στον αντί­ποδα, υπάρ­χουν 8 παι­δί­α­τροι στη Φλώρινα, από 7 σε Φωκίδα, Γρεβενά και Λευκάδα, 4 στη Ζάκυνθο και μόλις 2 στην Ευρυ­τα­νία.

«Στην Αμοργό πρό­βλημα υπάρχει και αφού γεν­νη­θεί ένα παιδί γιατί δεν έχουμε παι­δί­α­τρο» λέει η Ελευ­θε­ρία Ψυχο­γιού.

«Αυτό το παιδί πρέπει να το βλέπει τακτικά ένας παι­δί­α­τρος. Οι Αρχές στέλ­νουν ενίοτε παι­δί­α­τρο από τη Νάξο, όμως πλέον επειδή δεν υπάρχει άλλος γιατρός ίδιας ειδι­κό­τη­τας στο γει­το­νικό νησί, δεν μπορούν να στεί­λουν στην Αμοργό ούτε έστω κάθε 15 ημέρες» συμπλη­ρώ­νει.

Η έλλειψη παι­διά­τρου, δε, δημιουρ­γεί αρρυθ­μίες και στη λει­τουρ­γία του δημο­τι­κού βρε­φι­κού σταθμού του νησιού.

«Ο βρε­φι­κός σταθμός είναι έτοιμος από κτι­ριακή άποψη, έχει ψηφι­στεί ο κανο­νι­σμός που ορίζει τα τροφεία, με κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια και τις καλύ­τε­ρες προ­δια­γρα­φές. Ομως, για να λει­τουρ­γή­σει ο σταθμός πρέπει κάθε 15 μέρες τα παιδιά να εξε­τά­ζο­νται από παι­δί­α­τρο.

Αφού δεν μας στέλ­νουν, πώς θα λει­τουρ­γή­σει ο σταθμός;» διε­ρω­τά­ται η κάτοι­κος και δημο­τική σύμ­βου­λος του νησιού.

Πηγή tanea.gr