Βασ. Υψηλάντης: Έγινε δεκτή η πρότασή μου για μερική απασχόληση των εποχικά εργαζομένων, την περίοδο της ανεργίας τους, δίχως περικοπές

Ο Κοσμή­το­ρας της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης, στη χθεσινή ομιλία του στην ολο­μέ­λεια της Βουλής των Ελλήνων επί του σ/ν του Υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης «Ανα­μόρ­φωση επαγ­γελ­μα­τι­κής ασφά­λι­σης, εξ ορθο­λο­γι­σμός ασφα­λι­στι­κής νομο­θε­σίας, συντα­ξιο­δο­τι­κές ρυθ­μί­σεις, σύστημα διο­ρι­σμού και προ­σλή­ψεων των εκπαι­δευ­τι­κών της δημό­σιας υπη­ρε­σίας απα­σχό­λη­σης και λοιπές δια­τά­ξεις», εξέ­φρασε μεταξύ άλλων την ικα­νο­ποί­ηση του, λέγο­ντας, ότι βλέπει ένα αίτημα, που είχε δια­τυ­πώ­σει με παρεμ­βά­σεις του, να υλο­ποιεί­ται σε αυτό το νομο­σχέ­διο και στο άρθρο 181 για την σπο­ρα­δική απα­σχό­ληση των τακτι­κώς επι­δο­τού­με­νων ανέργων. Συγκε­κρι­μένα ανέφερε ότι « Η προ­τει­νό­μενη ρύθμιση απο­σκο­πεί στην απρό­σκο­πτη κατα­βολή των επι­δο­μά­των καθώς και στην κατα­πο­λέ­μηση πιθανώς αδή­λω­της εργα­σίας και σήμερα νιώθω μεγάλη ικα­νο­ποί­ηση που ένα αίτημα μας παίρνει σάρκα και οστά. Γι’ αυτό οφείλω να ευχα­ρι­στήσω δημόσια τον Υπουργό και τον Υφυ­πουργό Εργα­σίας. »

Ο βου­λευ­τής επίσης εξήρε τη διάταξη του άρθρου 122, η οποία ανα­φέ­ρε­ται στη χορή­γηση εφάπαξ στους κλη­ρι­κούς και απο­κα­θι­στά μια ακόμη στρέ­βλωση, που επέφερε ο Νόμος Κατρού­γκα­λου, αλλά και για την αύξηση του ορίου οφειλής ασφα­λι­σμέ­νων για τη στοι­χειο­θέ­τηση συντα­ξιο­δό­τη­σης, για τη δυνα­τό­τητα εργα­σίας των συντα­ξιού­χων δίχως καμιά περι­κοπή και για τη συντα­ξιο­δό­τηση των ανη­λί­κων τέκνων απο­θα­νό­ντος συντα­ξιού­χου.

 

 

Τα σημα­ντι­κό­τερα σημεία της ομιλίας του Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη είναι το παρα­κάτω:

 

«Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

 

Από τις δια­τά­ξεις του υπό ψήφιση νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Εργα­σίας, ανα­δει­κνύ­ε­ται μια μεταρ­ρύθ­μιση με βαθύ κοι­νω­νικό απο­τύ­πωμα που λαμ­βά­νει υπόψη τις ανάγκες τόσο των συντα­ξιού­χων όσο και των νέων ασφα­λι­σμέ­νων και μελ­λο­ντι­κών συντα­ξιού­χων, ενώ ταυ­τό­χρονα ρυθ­μί­ζει θέματα των ευά­λω­των κοι­νω­νι­κών ομάδων.

 

Με μεγάλη μου χαρά βλέπω ένα αίτημα που είχα δια­τυ­πώ­σει με παρεμ­βά­σεις μου τόσο στο Υπουρ­γείο όσο και δημόσια μέσα από το βήμα αυτό της Βουλής σήμερα να υλο­ποιεί­ται με το άρθρο 181 για την σπο­ρα­δική απα­σχό­ληση των τακτι­κώς επι­δο­τού­με­νων ανέργων. Προ­βλέ­πε­ται εφεξής ότι δεν θα ανα­στέλ­λε­ται η επι­δό­τηση σε περί­πτωση απα­σχό­λη­σης με συμ­βά­σεις εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου μίας ημέρας, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι αυτή δεν υπερ­βαί­νει σωρευ­τικά τις τρεις ημέρες εβδο­μα­διαίως και τις δώδεκα μηνιαίως. Όπως είχα επι­ση­μά­νει και παλαιό­τερα, οι συμ­βά­σεις μίας ημέρας, είναι αρκετά συχνές στις δρα­στη­ριό­τη­τες, του του­ρι­στι­κού επι­σι­τι­στι­κού κλάδου. Η προ­τει­νό­μενη ρύθμιση απο­σκο­πεί στην απρό­σκο­πτη κατα­βολή των επι­δο­μά­των καθώς και στην κατα­πο­λέ­μηση πιθανώς αδή­λω­της εργα­σίας και σήμερα νιώθω μεγάλη ικα­νο­ποί­ηση που ένα αίτημα μας παίρνει σάρκα και οστά. Γι’ αυτό οφείλω να ευχα­ρι­στήσω δημόσια τον Υπουργό και τον Υφυ­πουργό Εργα­σίας.

 

Το άρθρο 114 που ανα­φέ­ρε­ται στην απα­σχό­ληση των συντα­ξιού­χων έρχεται να διορ­θώ­σει μια αδικία ετών, που είχε ψηφι­στεί από την Κυβέρ­νηση Σύριζα με τον ν. 4387/2016 γνωστό ως Νόμο Κατρού­γκα­λου.

Με το Νόμο Κατρού­γκα­λου, στους απα­σχο­λού­με­νους συντα­ξιού­χους οι συντά­ξεις κατα­βάλ­λο­νταν μειω­μέ­νες σε ποσοστό 60% για όσο χρόνο επέ­λε­γαν να συνε­χί­σουν να εργά­ζο­νται. Αντι­με­τω­πί­ζο­νταν η επιλογή αυτή των συντα­ξιού­χων, από την Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ, ως τιμωρία με ποινή την περι­κοπή της σύντα­ξης τους κατά 60%!

 

Με το νόμο 4670/2020, γνωστό ως νόμο Βρούτση, η κυβέρ­νηση μας βελ­τί­ωσε την στρέ­βλωση αυτή του Νόμου Κατρού­γκα­λου, και έτσι το ποσό της σύντα­ξης που παρα­κρα­τείτο μειώ­θηκε στο 30%, από το 60%. Σήμερα, η Κυβέρ­νηση καταρ­γεί πλήρως την παρα­κρά­τηση αυτή και πλέον ο συντα­ξιού­χος δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται τιμω­ρη­τικά αλλά με σεβασμό στους κόπους μιας ζωής με την κατα­βολή των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών κατά τον εργα­σιακό βίο λαμ­βά­νο­ντας ολό­κληρη την σύνταξη ανε­ξαρ­τή­τως αν εργά­ζε­ται ή όχι. Το όφελος διπλό: αφενός ενι­σχύ­ε­ται το εισό­δημα των συντα­ξιού­χων και αφε­τέ­ρου προ­ω­θεί­ται η νόμιμη και δηλω­μένη εργασία. Παράλ­ληλα, θεσπί­ζε­ται ένας μη αντα­πο­δο­τι­κός πόρος υπέρ του e-ΕΦΚΑ, ο οποίος για τους μισθω­τούς εργα­ζό­με­νους συντα­ξιού­χους είναι 10% επί των ασφα­λι­στέων απο­δο­χών, ενώ για τους μη μισθω­τούς εργα­ζό­με­νους συντα­ξιού­χους είναι το 50% επί της επι­λε­γεί­σας ασφα­λι­στι­κής κλάσης.

 

Περαι­τέρω, με το άρθρο 115 δίδεται η δυνα­τό­τητα συντα­ξιο­δό­τη­σης μη μισθω­τών με ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών στον e-ΕΦΚΑ έως €30.000 από €20.000 που ισχύει σήμερα και έως €10.000 για αγρότες από €6.000 που ισχύει σήμερα, με προ­κα­θο­ρι­σμένα κρι­τή­ρια δια­πί­στω­σης πραγ­μα­τι­κής αδυ­να­μίας πλη­ρω­μής. Δίνεται λύση σε ένα ζήτημα που αντι­με­τώ­πι­ζαν χιλιά­δες υπο­ψή­φιοι συντα­ξιού­χοι, που είχαν οφειλές στον ΕΦΚΑ ιδίως στο πρώην ΟΑΕΕ, και δεν μπο­ρού­σαν να πάρουν σύνταξη. Πλέον, το όριο οφειλών διευ­ρύ­νε­ται, αλλά υπάρ­χουν συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια υπα­γω­γής που τίθε­νται, ακριβώς για να μην υπάρξει κατα­στρα­τή­γηση της διά­τα­ξης από συστη­μα­τι­κούς κακο­πλη­ρω­τές. Επο­μέ­νως, πολλοί συνάν­θρω­ποι μας θα έχουν μετά τον Νόμο Κατρού­γκα­λου που τους κρα­τούσε όμηρους τη δυνα­τό­τητα να απε­γκλω­βι­στούν και να συντα­ξιο­δο­τη­θούν.

 

Επι­τρέψτε μου να εξάρω την διάταξη του άρθρου 122, η οποία ανα­φέ­ρε­ται στη χορή­γηση εφάπαξ στους κλη­ρι­κούς και απο­κα­θι­στά μια ακόμη μια στρέ­βλωση που επέφερε ο Νόμος Κατρού­γκα­λου.

Με την προ­τει­νό­μενη ρύθμιση δίνεται η δυνα­τό­τητα χορή­γη­σης εφάπαξ στους κλη­ρι­κούς του πρώην Ταμείου Προ­νοίας Ορθο­δό­ξου Εφη­με­ρια­κού Κλήρου Ελλάδος, οι οποίοι, ενώ έχουν συμπλη­ρώ­σει το 70ο έτος της ηλικίας τους, συνε­χί­ζουν να ασκούν το λει­τούρ­γημά τους και επι­λέ­γουν να μην λάβουν την κύρια σύνταξη που δικαιού­νται από τον e-ΕΦΚΑ. Η ρύθμιση κρί­νε­ται ανα­γκαία ενόψει της ιδιαί­τε­ρης φύσης του λει­τουρ­γή­μα­τος των κλη­ρι­κών, καθώς στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις οι κλη­ρι­κοί απο­κλεί­ο­νταν από τη λήψη εφάπαξ παροχής, παρότι κατέ­βα­λαν εισφο­ρές καθ’ όλη τη διάρ­κεια του ασφα­λι­στι­κού τους βίου.

 

Μια αναφορά και στην τρο­πο­λο­γία Καιρίδη, την οποία πρέπει να επι­ση­μά­νουμε:

 

1. επι­βάλ­λει αυξη­μέ­νες κυρώ­σεις σε εργο­δό­τες και μετα­κλη­τούς αλλο­δα­πούς εργα­ζό­με­νους που παρα­βιά­ζουν τους όρους της μετά­κλη­σης και ενι­σχύει την πάταξη της παρά­νο­μης δια­κί­νη­σης μετα­να­στών.

 

2. βάζει τάξη στο καθε­στώς όσων αλλο­δα­πών δια­μέ­νουν στην Ελλάδα, για μεγάλο χρονικό διά­στημα, και εργά­ζο­νται και ενι­σχύει τη δημόσια ασφά­λεια. Η άδεια δεν παρέχει κανένα άλλο δικαί­ωμα.

 

3. Η διάταξη ενι­σχύει τα δημόσια έσοδα, σε φόρους και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, και μειώνει τη δαπάνη των μηνιαίων επι­δο­μά­των που σήμερα χορη­γού­νται στους αιτού­ντες άσυλο, σε όλη τη διάρ­κεια εξέ­τα­σης της αίτησής τους.

4. Η ρύθμιση άπαξ εφαρ­μό­ζε­ται, με ισχύ ενός έτους, και δεν αλλάζει σε τίποτα τις πάγιες δια­τά­ξεις περί νόμιμης μετα­νά­στευ­σης,

5. Δεν είναι η πρώτη φορά μιας τέτοιας ρύθ­μι­σης. Η ελλη­νική πολι­τεία, κατά το παρελ­θόν, έχει προβεί σε ρυθ­μί­σεις του καθε­στώ­τος δια­μο­νής πολιτών τρίτων χωρών,

 

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές, το ΝΣ απο­κα­θι­στά αδικίες, απο­νέ­μει λογι­κο­φανή δικαιώ­ματα που ικα­νο­ποιούν το αυτο­νό­ητο, το αίσθημα δικαίου, και τις ανάγκες της εργα­σια­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και για τους λόγους αυτούς θα το υπερ­ψη­φίσω. »