Ομιλία του Δ. Γάκη στα εγκαίνια της έκθεσης στη Βουλή για την επταετία 1967-74 στη Ρόδο

Δημή­τρης Γάκης στα εγκαί­νια της έκθεσης της Βουλής για τη «σκο­τεινή επτα­ε­τία 1967-74» στη Ρόδο: «Η ιστο­ρική γνώση είναι σημα­ντική για τη θωρά­κιση της Δημο­κρα­τίας μας απέ­να­ντι στους εχθρούς της, που υψώνουν φωνές μίσους και απα­ξί­ω­σης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη»

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης, εκπρο­σω­πώ­ντας τη Βουλή των Ελλήνων, απεύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό στα εγκαί­νια της έκθεσης / ημερίδα με τίτλο: «Σκο­τεινή επτα­ε­τία, 1967-1974: η δικτα­το­ρία των συνταγ­μα­ταρ­χών», που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Παρα­σκευή 17 Νοεμ­βρίου 2017 στη Ρόδο.

Στην ομιλία του, ο Δημή­τρης Γάκης, αφού συνε­χάρη τους διορ­γα­νω­τές για τη σημα­ντική αυτή εκδή­λωση ιστο­ρι­κής μνήμης και περι­συλ­λο­γής που φιλο­ξε­νεί­ται στη Ρόδο, επε­σή­μανε τη σημασία της έρευνας, ώστε το σύνολο των δια­θέ­σι­μων τεκ­μη­ρίων και αρχεια­κών υλικών να φωτί­σουν με τον πιο αμε­ρό­λη­πτο και αντι­κει­με­νικό τρόπο όλες τις πλευρές της πλού­σιας και γεμάτης κοι­νω­νικά επι­τεύγ­ματα ιστο­ρίας της Ελλάδας.

«Σήμερα, σε μια κρίσιμη, οικο­νο­μικά και κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τικά, συγκυ­ρία, δεν έχουμε ανάγκη μόνον για εκδη­λώ­σεις μνήμης, αλλά και μια αναφορά για την προ­ο­πτική και την ανά­πτυξη της Χώρας. Ανα­πό­φευ­κτα συγκρί­νουμε την ιστο­ρική πορεία που βύθισε την Ελλάδα στο 7χρονο σκοτάδι της απο­μό­νω­σης και τη συμβολή της οργα­νω­μέ­νης αντί­στα­σης στο εσω­τε­ρικό και της διε­θνούς στή­ρι­ξης του αντι­δι­κτα­το­ρι­κού αγώνα στο εξω­τε­ρικό, που οδήγησε στη μετά­βαση στη Δημο­κρα­τία. Τα μηνύ­ματα της ιστο­ρίας μέσα από τα σημα­ντικά αρχειακά τεκ­μή­ρια της έκθεσης, ανα­πα­ρι­στούν την ίδια τη δια­δρομή με τις εξε­λί­ξεις του τόπου μας 5 δεκα­ε­τίες πριν», επε­σή­μανε ο βου­λευ­τής και συνέ­χισε: «Ζούμε σε μια εποχή που δεχό­μα­στε καθη­με­ρινά καται­γι­σμό πλη­ρο­φο­ριών. Πλη­ρο­φο­ρίες που, όσο δια­τί­θε­νται ανε­πε­ξέρ­γα­στες, δε συνι­στούν γνώση, αντί­θετα, κάποιες φορές εντεί­νουν τη σύγχυση και τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό. Το παρελ­θόν το ίδιο, η Ιστορία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος ιστο­ρι­κός της εποχής μας, ο Έντζο Τρα­βέρσο, απο­τε­λεί ένα συνεχές πεδίο μάχης. Στις ημέρες μας ιδίως, που γίνεται προ­σπά­θεια να ξανα­γρα­φεί η Ιστορία, να λησμο­νη­θούν ή να ανα­θε­ω­ρη­θούν οι τρα­γω­δίες ή τα έπη που έγραψαν οι λαοί στην πορεία τους, η ιστο­ρική έρευνα και τεκ­μη­ρί­ωση είναι πολυ­τι­μό­τερη από ποτέ. Στο πλαίσιο αυτό, η Βουλή των Ελλήνων μέσα από συστη­μα­τική προ­σπά­θεια που κάνει τα τελευ­ταία χρόνια «για την ανα­σύ­σταση της ιστο­ρι­κής μνήμης», συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά ώστε να ενερ­γο­ποι­η­θούν όλοι: Ιδρύ­ματα, αρχεία, άνθρω­ποι, συλ­λο­γι­κό­τη­τες, θεσμοί, φορείς, ΤΑ, έτσι ώστε το σύνολο των δια­θέ­σι­μων υλικών να δια­μορ­φώ­σουν καθαρή εικόνα, να φωτί­σουν με τον πιο αμε­ρό­λη­πτο και αντι­κει­με­νικό τρόπο όλες τις πλευρές της πλού­σιας και γεμάτης κοι­νω­νικά επι­τεύγ­ματα ιστο­ρίας της χώρας μας. Η επτα­ε­τία υπήρξε όντως μια σκο­τεινή εποχή. Μια εποχή βίαιης περι­στο­λής των δικαιω­μά­των και των ελευ­θε­ριών, εποχή οπι­σθο­δρό­μη­σης σε πολλούς τομείς, εποχή σκο­τα­δι­σμού και ανα­κο­πής της πολι­τι­στι­κής και κοι­νω­νι­κής άνθησης που δια­φαι­νό­ταν λίγα χρόνια πριν. Όλα αυτά φαί­νο­νται σήμερα μακρινά. Ωστόσο η Δημο­κρα­τία οφείλει να επα­γρυ­πνεί, να υπε­ρα­σπί­ζε­ται τον εαυτό της, να επι­ζη­τεί διαρκώς την εμβά­θυνση και τη διεύ­ρυνσή της και να απαντά στις προ­κλή­σεις του σήμερα. Για τη συνεχή επέ­κταση των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των, για την ενί­σχυση της αλλη­λεγ­γύης, μέσα στην δίνη της προ­σφυ­γι­κής κρίσης, με τις συνε­χείς προ­σπά­θειες για μια ποιο­τική Παιδεία», κατέ­ληξε στην ομιλία του ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου.