Κουμπενάς: Η κρουαζιέρα συμβάλλει ουσιαστικά στην ελληνική οικονομία

Η κρουα­ζιέρα απο­τε­λεί έναν από τους πιο δυνα­μι­κούς πυλώνες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, με εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επι­βά­τες να αφήνουν ετησίως σημα­ντικό οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα σε νησιά και λιμάνια.

Πίσω, όμως, από τη λαμπερή εικόνα των γιγα­ντιαίων πλοίων που κατα­πλέ­ουν σε λιμάνια όπως του Πειραιά, της Μυκόνου ή τη θαλάσ­σια περιοχή της καλ­ντέ­ρας στη Σαντο­ρίνη, κρύ­βε­ται ένα ιδιαί­τερα υψηλό κόστος λει­τουρ­γίας.

Σύμφωνα με ενδει­κτι­κούς υπο­λο­γι­σμούς ναυ­τι­λια­κών πρα­κτό­ρων, η παρα­μονή ενός μόνο κρουα­ζιε­ρό­πλοιου 60.000 τόνων και μήκους 230 μέτρων για 24 ώρες στο λιμάνι του Πειραιά, ξεπερνά τα 104.000 ευρώ, ποσό που περι­λαμ­βά­νει τέλη πλο­ή­γη­σης, ρυμουλ­κών, προ­σόρ­μι­σης, επι­βα­τών, απο­κο­μι­δής απο­βλή­των και περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­βα­ρύν­σεων.

Αυτό είναι το επι­πλέον κόστος του πλοίου που προ­στί­θε­ται στις περίπου 100.000 ευρώ που είναι το καθη­με­ρινό λει­τουρ­γικό του κόστος.

Κι όμως, παρά το υψηλό αυτό κόστος, η κρουα­ζιέρα τρο­φο­δο­τεί δεκάδες επαγ­γέλ­ματα, ενι­σχύει την απα­σχό­ληση, δημιουρ­γεί προ­στι­θέ­μενη αξία σε τοπικές κοι­νω­νίες και συνει­σφέ­ρει με εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ στα δημόσια ταμεία.

Για τον Γιώργο Κου­μπενά, πρόεδρο της Ένωσης Εφο­πλι­στών Κρουα­ζιε­ρό­πλοιων και Φορέων Ναυ­τι­λίας και Ανώτατο Διευ­θυ­ντή Επι­χει­ρή­σεων της Celestyal, το ζητού­μενο δεν είναι να επι­βα­ρυν­θεί περαι­τέρω ένας ήδη κοστο­βό­ρος κλάδος, αλλά να υπάρξει στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός και θεσμική προ­σέγ­γιση που θα δια­σφα­λί­σει τη βιώσιμη ανά­πτυξή του κλάδου και τη μέγιστη απόδοση των οφελών για την ελλη­νική οικο­νο­μία.

Σημα­ντική η συνει­σφορά του κλάδου

Μιλώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τονίζει ότι η συνει­σφορά του κλάδου στην ελλη­νική οικο­νο­μία είναι καθο­ρι­στική αφού “στη Σαντο­ρίνη, μόνο από το τελε­φε­ρίκ και το τέλος κρουα­ζιέ­ρας, τα έσοδα φτάνουν τα 25 με 30 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ ετησίως”.

“Αν προ­στε­θούν οι δαπάνες των επι­βα­τών, η απα­σχό­ληση ξεναγών, οδηγών, λεω­φο­ρειού­χων και λοιπών επαγ­γελ­μα­τιών, το οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα είναι πολύ μεγα­λύ­τερο”, σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η οικο­νο­μική επί­δραση, ωστόσο, δεν περιο­ρί­ζε­ται στα άμεσα έσοδα.

Όπως εξηγεί ο Πρό­ε­δρος της ΕΕΚΦΝ η κρουα­ζιέρα δημιουρ­γεί έμμεσα οφέλη για το σύνολο της εθνικής οικο­νο­μίας, μέσω της κατα­νά­λω­σης καυ­σί­μων, τρο­φο­ε­φο­δίων, λιμε­νι­κών τελών και πλήθους άλλων δρα­στη­ριο­τή­των που ενι­σχύ­ουν το ΑΕΠ.

Παράλ­ληλα, σημειώ­νει ότι το κόστος λει­τουρ­γίας ενός κρουα­ζιε­ρό­πλοιου στα ελλη­νικά λιμάνια παρα­μέ­νει υψηλό.

Σύμφωνα με ενδει­κτι­κούς υπο­λο­γι­σμούς ναυ­τι­λια­κών πρα­κτό­ρων, η προ­σέγ­γιση ενός πλοίου 60.000 τόνων και μήκους 230 μέτρων με 1.600 επι­βά­τες στο λιμάνι του Πειραιά, για παρα­μονή μόλις 24 ωρών, ξεπερνά τις 104.000 ευρώ.

Οι επι­βα­ρύν­σεις αφορούν τέλη πλο­ή­γη­σης (1.500 Euro), ρυμουλ­κών (3.500 Euro), πρόσ­δε­σης/από­δε­σης (300 Euro), ελευ­θε­ρο­κοι­νω­νίας (160 Euro) και προ­σόρ­μι­σης (11.000 Euro), ενώ για τη χρήση του επι­βα­τι­κού σταθμού προ­στί­θε­νται ακόμη 600 Euro.

Σε αυτά προ­στί­θε­νται το κόστος υδρο­λη­ψίας (2.900 Euro), απο­κο­μι­δής απο­βλή­των (3.200 Euro), τέλη επι­βα­τών (2.940 Euro), καθώς και το νέο τέλος κρουα­ζιέ­ρας ύψους 8.000 Euro.

Οι δαπάνες για μετα­φο­ρές απο­σκευών, χρήση ται­νιο­δρό­μων και αμα­ξι­δίων ξεπερ­νούν τις 40.000 Euro, ενώ οι έλεγχοι ασφα­λείας (11.040 Euro), η αλλαγή πλη­ρω­μά­των (3.000 Euro) και η φόρτωση τρο­φο­ε­φο­δίων (5.000 Euro) επι­βα­ρύ­νουν περαι­τέρω το συνο­λικό κόστος.

Επι­πλέον, οι περι­βαλ­λο­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τους ευρω­παϊ­κούς κανο­νι­σμούς – η ένταξη στο Σύστημα Εμπο­ρίας Εκπο­μπών (EU ETS) με επι­βά­ρυνση 4.800 Euro και η συμ­μόρ­φωση με το FuelEU Maritime (2.000 Euro) – αυξά­νουν το συνο­λικό ποσό στα 104.900 ευρώ.

Το παρά­δειγμα αυτό απο­τυ­πώ­νει, σύμφωνα με τον κ. Γ. Κου­μπενά, το εύρος των προ­κλή­σεων που αντι­με­τω­πί­ζει η κρουα­ζιέρα στην Ελλάδα, ειδικά ενόψει των νέων ευρω­παϊ­κών κανο­νι­σμών και της ανάγκης για επεν­δύ­σεις σε πρά­σι­νες υπο­δο­μές.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο νέο τέλος επι­βα­τών κρουα­ζιέ­ρας σε Μύκονο και Σαντο­ρίνη, ύψους 20 ευρώ ανά άτομο, ο ίδιος ξεκα­θα­ρί­ζει ότι δεν μπορεί να απορ­ρο­φη­θεί από τις ίδιες τις εται­ρείες τονί­ζο­ντας:

«Οι εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας είναι ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις με στόχο το κέρδος. Αν το τέλος δεν μετα­κυ­λη­θεί στον επιβάτη μέσω του εισι­τη­ρίου, τότε ουσια­στικά θα λει­τουρ­γούν με ζημία. Δεν πρό­κει­ται για φιλαν­θρω­πικό έργο».

Η πρόταση των 34 νησιών για επιβολή εισι­τη­ρίου

Την ίδια ώρα στο επί­κε­ντρο του δημό­σιου δια­λό­γου βρί­σκε­ται μία πρόταση 34 νησιών του Νοτίου Αιγαίου για την επιβολή εισι­τη­ρίου εισόδου στους ημε­ρή­σιους επι­σκέ­πτες, ένα μέτρο που ενδέ­χε­ται να προ­κα­λέ­σει ποι­κί­λες αντι­δρά­σεις.

Ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Κρουα­ζιε­ρο­πλοίων και Φορέων Ναυ­τι­λίας και Ανώ­τα­τος Διευ­θυ­ντής Επι­χει­ρή­σεων της Celestyal, Γιώργος Κου­μπε­νάς, υπο­γραμ­μί­ζει ότι κάθε τοπική κοι­νω­νία έχει δικαί­ωμα να θέτει όρια, αρκεί τα έσοδα να αξιο­ποιού­νται με τρόπο που θα ενι­σχύει τις υπο­δο­μές και τη βιω­σι­μό­τητα του του­ρι­σμού.

Όπως σημειώ­νει, «το ζήτημα δεν είναι μόνο αν πρέπει να επι­βλη­θεί εισι­τή­ριο, αλλά πώς θα αξιο­ποι­η­θούν τα χρήματα και ποιος θα ωφε­λη­θεί.

Πρέπει να γίνει σοβαρή μελέτη για τον αντί­κτυπο ενός τέτοιου μέτρου».

Ο κ. Κου­μπε­νάς εκτιμά ότι ένα εισι­τή­ριο εισόδου θα πρέπει να αφορά όλους τους ημε­ρή­σιους επι­σκέ­πτες και όχι απο­κλει­στικά τους επι­βά­τες κρουα­ζιέ­ρας.

«Στη Βενετία, για παρά­δειγμα, το μέτρο εφαρ­μό­ζε­ται ορι­ζό­ντια: όποιος επι­σκέ­πτε­ται την πόλη για μία ημέρα πλη­ρώ­νει ένα ανα­λο­γούν ποσό, ανε­ξάρ­τητα από το αν ήρθε με πλοίο, αερο­πλάνο ή λεω­φο­ρείο. Δεν μπορεί να επι­βα­ρύ­νο­νται μόνο οι επι­βά­τες κρουα­ζιέ­ρας», τονίζει.

Ανα­φε­ρό­με­νος σε εναλ­λα­κτικά εργα­λεία δια­χεί­ρι­σης της του­ρι­στι­κής ροής, ο κ. Κου­μπε­νάς προ­τεί­νει λύσεις όπως τα χρο­νο­προ­γραμ­μα­τι­σμένα slots αφίξεων, τα λεγό­μενα “arrival slots”, που ρυθ­μί­ζουν την είσοδο πλοίων και του­ρι­στι­κών ομάδων σε προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες ώρες, απο­τρέ­πο­ντας την υπερ­συ­γκέ­ντρωση επι­σκε­πτών και την επι­βά­ρυνση των υπο­δο­μών.

Παράλ­ληλα, τονίζει ότι τα “green fees”, δηλαδή τα πράσινα τέλη, να λει­τουρ­γούν με ένα συμ­βο­λικό αντί­τιμο που κατα­βάλ­λουν οι επι­σκέ­πτες, αλλά να πηγαί­νουν υπο­χρε­ω­τικά σε έργα περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας και βελ­τί­ω­σης των τοπικών υπο­δο­μών. Πρό­κει­ται, όπως τονίζει, για σύγ­χρονα εργα­λεία βιώ­σι­μης του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής, που μπορούν να προ­σφέ­ρουν αντι­σταθ­μι­στικά οφέλη στις τοπικές κοι­νω­νίες.

«Ένας σωστός σχε­δια­σμός μπορεί να εξα­σφα­λί­σει ισορ­ρο­πία μεταξύ ανά­πτυ­ξης και προ­στα­σίας των προ­ο­ρι­σμών», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Κου­μπε­νάς.

Έλλειψη θεσμι­κού δια­λό­γου

Πέρα από τα οικο­νο­μικά ζητή­ματα, ο κ. Κου­μπε­νάς εστιά­ζει και στην έλλειψη θεσμι­κού δια­λό­γου ανάμεσα στην Πολι­τεία και τον κλάδο. «Σήμερα λει­τουρ­γούμε απο­σπα­σμα­τικά, χωρίς ένα συλ­λο­γικό όργανο που να εξε­τά­ζει τα θέματα της κρουα­ζιέ­ρας συνο­λικά. Δεν υπάρχει εθνική στρα­τη­γική», τονίζει, προ­σθέ­το­ντας ότι «ως χώρα δεν έχουμε αντι­λη­φθεί το συνο­λικό όφελος που απο­φέ­ρει η κρουα­ζιέρα στην ελλη­νική οικο­νο­μία».

Κλεί­νο­ντας, στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς την Πολι­τεία και τις τοπικές κοι­νω­νίες:

«Η κρουα­ζιέρα προ­σφέ­ρει σημα­ντικά έσοδα και ευκαι­ρίες ανά­πτυ­ξης, αλλά για να απο­δώ­σει στο μέγιστο πρέπει να υπάρξει σωστός σχε­δια­σμός. Δεν χρειά­ζε­ται να τη φορο­λο­γούμε περισ­σό­τερο· χρειά­ζε­ται να ανα­πτύ­ξουμε τις τοπικές οικο­νο­μίες μέσα από την ενί­σχυση των υπη­ρε­σιών και των προ­ϊ­ό­ντων κάθε νησιού και προ­ο­ρι­σμού. Μόνο έτσι θα υπάρξει πραγ­μα­τική και βιώσιμη ανά­πτυξη».

Πηγή: insider.gr