Ανδρέας Λοβέρδος : «Εφικτή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας υπό πολιτικές προϋποθέσεις»

Κύριε Υπουργέ, προ­σφά­τως είχατε δηλώσει ότι η παρούσα Βουλή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας. Μετά την δια­δι­κα­σία ψήφου εμπι­στο­σύ­νης, εξα­κο­λου­θείτε να έχετε την ίδια άποψη;

Πράγ­ματι, είχα πρώτος μιλήσει για το εφικτό της εκλογής Προ­έ­δρου από την παρούσα Βουλή. Και το είχα πει γνω­ρί­ζο­ντας πώς σκέ­φτο­νται πολλοί συνά­δελ­φοί μου από συγ­γε­νείς χώρους, που έχουν πλήρη συνεί­δηση ως προς το τι θα έπρεπε να συμβεί με γνώμονα το εθνικό συμ­φέ­ρον για στα­θε­ρό­τητα. Ταυ­τό­χρονα όμως είχα θέσει και κάποιες πολι­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα δια­μορ­φώ­σουν με καθο­ρι­στικό τρόπο το πολι­τικό κλίμα την κρίσιμη περίοδο της εκλογής του Προ­έ­δρου. Με βάση το κλίμα αυτό θα κριθεί η δυνα­τό­τητα εκλογής Προ­έ­δρου ή όχι. Η εκτί­μησή μου παρα­μέ­νει η ίδια. Αν πάμε στην εκλογή σύμφωνα με τον σχε­δια­σμό της Κυβέρ­νη­σης και με έμφαση στις προ­τε­ραιό­τη­τες που και εμείς ως ΠΑΣΟΚ θέτουμε, ναι θα εκλέ­ξουμε Πρόεδρο.

Ποια είναι η εκτί­μησή σας για το χρόνο των εθνικών εκλογών; Εκλογές το 2015 ή εξά­ντληση της τετρα­ε­τίας;

Η απά­ντησή μου είναι συνέ­χεια της προη­γού­με­νης. Μα, αν ξεπε­ρά­σουμε το «σκόπελο», (σημειω­τέον, υπο­στη­ρίζω με θέρμη και ως συνταγ­μα­το­λό­γος πως η Προ­ε­δρική εκλογή δεν απο­τε­λεί τρόπο διά­λυ­σης της Βουλής και συνεπώς «όπλο» στη φαρέτρα της εκά­στοτε αντι­πο­λί­τευ­σης, γι’ αυτό και πρέπει να εξα­λει­φθεί και ρητά από το Σύνταγμα η δυνα­τό­τητα) της εκλογής Προ­έ­δρου, θα συζη­τάμε πάλι για εκλογές; Θα εξα­ντλή­σουμε τη θητεία μας και θα κρι­θούμε από το λαό με βάση τα δεδο­μένα της τότε εποχής και του τι θα έχουμε επι­τύ­χει.

Κυβέρ­νηση εθνικής ενό­τη­τας ή κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ; Ποια από τις δύο θα λει­τουρ­γή­σει περισ­σό­τερο επ’ ωφελεία της χώρας;

Πρώτοι είχαμε μιλήσει για την ανάγκη συγκρό­τη­σης ευρείας Κυβέρ­νη­σης, ήδη από το Μάιο του 2012. Άλλοι μας οδή­γη­σαν σε διπλές εκλογές, αρνού­με­νοι να μοι­ρα­στούν το δύσκολο βάρος και τις ευθύνες της δια­κυ­βέρ­νη­σης. Οι εξε­λί­ξεις είναι γνωστές. Βρε­θή­καμε να παλεύ­ουμε μέσα από μια συμ­μα­χική Κυβέρ­νηση, ακόμα και όταν μείναμε μόνοι με τον μέχρι πρό­σφατα κύριο ιδε­ο­λο­γικό μας αντί­παλο, τη ΝΔ. Οι δια­φο­ρές μας παρα­μέ­νουν, μπροστά όμως στο μείζονα εθνικό στόχο κατα­φέρ­νουμε – και πρέπει να υπο­γραμ­μί­ζουμε τη συγκε­κρι­μένη μας συμβολή ως προ­ο­δευ­τι­κού χώρου- να συνερ­γα­ζό­μα­στε για να γυρί­σουμε σελίδα για τον τόπο. Ακόμα δε, καλούμε την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση να βάλει πλάτη. Να στη­ρί­ξει κάποιες από τις αλλαγές, να έρθει μαζί μας στη συζή­τηση για το χρέος. Δεν το κάνει. Αντί­θετα μένει στη στείρα άρνηση και έρχεται, με ενίοτε αντι­φα­τι­κές μεταξύ τους θέσεις, ως δήθεν «σωτήρας» που με κάποιο «μαγικό» τρόπο, δίχως θυσίες και κόπο, θα μας βγάλει από την κρίση. Η στάση της ως αντι­πο­λί­τευση δεν δίνει εχέγγυα για μια σοβαρή Κυβέρ­νηση. Εμείς όμως δίνουμε καθη­με­ρινό αγώνα για να μη μπει η χώρα σε περι­πέ­τειες, τώρα που έχουμε δια­νύ­σει το μεγα­λύ­τερο μέρος του δρόμου.

Η κεντρο­α­ρι­στερά

• Η συζή­τηση για την ανα­συ­γκρό­τηση της κεντρο­α­ρι­στε­ράς βρί­σκε­ται τελευ­ταία σε… ύφεση. Αντί­θετα, ο πολυ­κερ­μα­τι­σμός του χώρου παρα­μέ­νει. Ποια είναι η πρό­βλεψή σας για το μέλλον;

Δεν χρειά­ζο­νται προ­βλέ­ψεις, υπάρχει μια απο­φα­σι­σμένη πορεία και δρο­μο­λο­γη­μένα γεγο­νότα. Ήδη συγκρο­τή­θηκε η Οργα­νω­τική Επι­τροπή του Συνε­δρίου που θα σημα­το­δο­τή­σει την ανα­γέν­νηση του ΠΑΣΟΚ και της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης και έχει ξεκι­νή­σει ο προ­συ­νε­δρια­κός διά­λο­γος σε τοπικό επίπεδο. Ο πολυ­κερ­μα­τι­σμός που ανα­φέ­ρετε προ­έ­κυψε ως απο­τέ­λε­σμα της δια­χεί­ρι­σης της κρίσης και μάλιστα κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα για δύο χρόνια από εμάς. Κάτω από το μεγάλο βάρος, πήραμε δύσκο­λες απο­φά­σεις που ολοένα και δικαιώ­νο­νται. Κάναμε βέβαια, είναι άλλωστε φυσικό υπό τέτοια πίεση, και λάθη που κόστι­σαν. Όλα αυτά μας έκαναν λιγό­τερο ανε­κτι­κούς σε τυχόν επι­μέ­ρους δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις και κατέ­στη­σαν τη μέχρι πρό­τι­νος δεδο­μένη συνύ­παρξη προ­σώ­πων και δυνά­μεων δυσχε­ρέ­στερη. Το κρίσιμο είναι η από­φανση περί της ανα­γκαιό­τη­τας της ύπαρξης του χώρου μας και μάλιστα ενω­μέ­νου. Νομίζω πως έχει απο­δει­χθεί πως έχουμε πολλά να προ­σφέ­ρουμε. Το πράξαμε άλλωστε επί δεκα­ε­τίες. Η ενδυ­νά­μωση ακραίων φωνών και η ανεύ­θυνη στάση άλλων δυνά­μεων, ανα­δει­κνύει το δικό μας ρόλο και τη σημασία του. Με τη στα­διακή μας απε­μπλοκή από τις συνέ­πειες της κρίσης που αντι­με­τω­πί­σαμε, η παρά­ταξή μας βρίσκει το δρόμο της.

• Ποιο βλέπετε να είναι το μέλλον του ΠΑΣΟΚ μέσα σ’ αυτό το πολι­τικό τοπίο; Ενδε­χό­μενη αλλαγή ηγεσίας θα μπο­ρούσε να το ανα­ζω­ο­γο­νή­σει;

Το ΠΑΣΟΚ με βάση την ιστορία του αλλά και την παρούσα καθο­ρι­στική συμβολή του, απο­τε­λεί παρά­γο­ντα στα­θε­ρό­τη­τας και ομα­λό­τη­τας για τον τόπο. Εγγυητή για τη δια­σφά­λιση κοι­νω­νι­κών κατα­κτή­σεων που το ίδιο θέσπισε κατά την περίοδο της Μετα­πο­λί­τευ­σης και εκφρα­στή των προ­ο­δευ­τι­κών αιτη­μά­των της εποχής που ανα­τέλ­λει. Πιστεύω πως μόλις τα σημάδια της εξόδου κατα­στούν απτά για την κοι­νω­νία κι αυτό θα ξεκι­νή­σει ήδη από το 2015, οι επι­λο­γές του ΠΑΣΟΚ θα δικαιω­θούν. Δεν μιλώ για μια «ιστο­ρική δικαί­ωση», κάποτε στο μέλλον, αλλά για άμεση, παρούσα. Κι ούτε βέβαια ονει­ρο­βατώ προσ­δο­κώ­ντας «αλα­λά­ζο­ντα» πλήθη και επευ­φη­μίες. Αυτά ανήκουν σε άλλες, πιο ανέ­με­λες εποχές. Μιλώ για μια βαθιά ηθική δικαί­ωση επι­λο­γών αλλά και ανθρώ­πων που σήκωσαν δυσα­νά­λογο βάρος. Ο κόσμος θα αντι­λη­φθεί ποιοι του είπαν την αλήθεια και ποιοι έπαιξαν επι­κίν­δυνα παι­χνί­δια στην πλάτη του. Γι’ αυτό και η παρά­ταξή μας θα μεγα­λώ­σει και πάλι. Σε πρώτη φάση ως κρίσιμη δύναμη στα­θε­ρό­τη­τας και αργό­τερα ως πρω­τεύ­ουσα δύναμη. Στην απόλυτα μετα­βα­τική συγκυ­ρία που βρι­σκό­μα­στε, όποιος προ­τάσ­σει θέματα όπως η αλλαγή ηγεσίας, στην ουσία ωθεί σε ευρύ­τερη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση. Η ουσία βρί­σκε­ται στο πολι­τικό περιε­χό­μενο, στους προ­γραμ­μα­τι­κούς μας στόχους και την οργα­νω­τική μας ανα­συ­γκρό­τηση. Στην πολι­τική, όρος επι­τυ­χίας είναι να γίνο­νται τα πράγ­ματα στον κατάλ­ληλο χρόνο.

Τα «μέτωπα» της Παι­δείας

Ως υπουρ­γός Παι­δείας, δώσατε ιδιαί­τερη έμφαση στα μικρά νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, τα οποία επι­σκε­φθή­κατε ήδη αρκετές φορές. Σήμερα θα λέγατε ότι οι παρεμ­βά­σεις έπιασαν τόπο; Κατα­φέ­ρατε να λύσετε προ­βλή­ματα;

Από την ανάληψη των καθη­κό­ντων μου, έδωσα έμφαση στο να δω τα προ­βλή­ματα από κοντά και όχι μέσα από το Υπουρ­γείο. Επι­σκέ­φθηκα σχεδόν το σύνολο της επι­κρά­τειας, είδα σχολεία, μίλησα με τους εκπαι­δευ­τι­κούς και ιδίως με τα ίδια τα παιδιά. Η εμπει­ρία αυτή ήταν ανε­κτί­μητη. Μετά από κάθε μου περιο­δεία προ­έ­κυ­πταν ανάγκες για άμεσες διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις και οι εντολές μου ως προς αυτό ήταν σαφείς. Φυσικά λύσαμε θέματα, τόσο υπο­δο­μών όσο και στε­λέ­χω­σης. Ο δρόμος όμως είναι ακόμα μακρύς και η προ­σπά­θεια συνεχής, ειδικά όταν βρί­σκε­σαι μέσα σε μια τόσο μεγάλη κρίση που πρώτα πλήττει τις δομές του κοι­νω­νι­κού κράτους. Με σωστό προ­γραμ­μα­τι­σμό όμως και δουλειά μέρα με τη μέρα, τα κατα­φέρ­νουμε. Κρατάμε όρθιο το κοι­νω­νικό κράτος, με όλες του τις ελλεί­ψεις και μπο­ρούμε να ελπί­ζουμε σε σημα­ντική βελ­τί­ωση, εφόσον η επερ­χό­μενη ανά­πτυξη θα δια­θέ­σει τους ανα­γκαί­ους πόρους με απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα στους ευαί­σθη­τους τομείς όπως η παιδεία.

Η τοπική κοι­νω­νία υπο­δέ­χθηκε με ικα­νο­ποί­ηση την απόφασή σας για την δημιουρ­γία τμή­μα­τος του­ρι­στι­κών σπουδών για αλλο­δα­πούς φοι­τη­τές. Υπάρ­χουν σκέψεις για περαι­τέρω βήματα στην του­ρι­στική εκπαί­δευση στην Ελλάδα, όπως ίσως η ανω­τα­το­ποί­ησή της;

Η απόφαση αυτή, πάρθηκε μετά από συζή­τηση με την αρμόδια Υπουργό κα Κεφα­λο­γιάννη και είναι σε φάση υλο­ποί­η­σης. Σαν Υπουρ­γείο Παι­δείας έχουμε πάρει την κεντρική απόφαση να στη­ρί­ξουμε ανάλογα Τμήματα και σε άλλους τομείς, όπου η χώρα έχει συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα και να προ­σελ­κύ­σουμε αλλο­δα­πούς φοι­τη­τές, που θα ήταν πρό­θυ­μοι, για σειρά λόγων, να σπου­δά­σουν εδώ. Το κάνουν τόσες χώρες, είναι έγκλημα να μην το κάνουμε και εμείς. Ο του­ρι­σμός ανα­δει­κνύ­ε­ται στην βαριά μας «βιο­μη­χα­νία». Σε τόπους λοιπόν όπως η Ρόδος, που είναι από τις «ναυαρ­χί­δες» μας και γνωστός παγκό­σμιος προ­ο­ρι­σμός, θα μπο­ρούσε να ευδο­κι­μή­σει μια τέτοια επιλογή. Από εκεί και μετά, βεβαίως υπάρ­χουν πολλές σκέψεις στο μυαλό μας, αλλά θα προ­βούμε σε ανα­κοι­νώ­σεις μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι.

Πως θα αντι­με­τω­πί­σετε το πρό­βλημα των μετεγ­γρα­φών των φοι­τη­τών σε περί­πτωση που ο αριθμός τους ξεπε­ρά­σει τις 15.000.

Την ώρα που μιλάμε, δεν είναι ακόμα γνωστός ο τελικός αριθμός όσων ζήτησαν μετεγ­γραφή. Σύμφωνα με την εξέλιξη των αιτή­σεων, ο αριθμός δεν είναι όσο μεγάλος εκτι­μού­σαν πολλοί. Ο αριθμός που ανα­φέ­ρετε είναι απλά μια ενδει­κτική τάξη μεγέ­θους που θα ήταν δια­χει­ρί­σιμη. Δεν απο­τε­λεί απόλυτο δείκτη. Σημασία έχει και η κατα­νομή των αιτή­σεων και άλλα. Από την αρχή μιλή­σαμε για μια έντιμη εφαρ­μογή της ρύθ­μι­σης με γνώμονα τόσο τις ανάγκες μιας χει­μα­ζό­με­νης κοι­νω­νίας, όσο και τις συγκε­κρι­μέ­νες δυνα­τό­τη­τες των Ιδρυ­μά­των. Με αυτό το σκε­πτικό, συμπλη­ρώ­σαμε το νομο­θε­τικό πλαίσιο, καθι­στώ­ντας το πιο λει­τουρ­γικό και δίκαιο. Έτσι θα συνε­χί­σουμε, σε πλήρη και συνεχή συνερ­γα­σία με τα ίδια τα Ιδρύ­ματα και θα κατα­φέ­ρουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε και αυτήν την πρό­κληση.