Μια απόφαση που θα κριθεί το 2056

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου καλείται την Τρίτη να πάρει τη σημαντικότερη ίσως απόφαση ακίνητης περιουσίας της δεκαετίας: να δεσμεύσει το «Ξενοδοχείο των Ρόδων» για 30 ακόμη χρόνια με μίσθωμα κλειδωμένο στα 625.000 ευρώ ετησίως, χωρίς κανέναν μηχανισμό αναπροσαρμογής. Η αύξηση από τα σημερινά 460.000 ευρώ φαίνεται σήμερα ικανοποιητική, όμως το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι τι αξίζει το ακίνητο το 2027 αλλά τι θα αξίζει το 2040 και το 2056, όταν το ποσό αυτό θα έχει απομείνει ονομαστικά ίδιο και πραγματικά συρρικνωμένο. Η ταυτόχρονη κατάργηση του εγγυημένου ελάχιστου μισθώματος, της μοναδικής δικλείδας που είχε προβλέψει η σύμβαση του 1997, αφαιρεί από τον Δήμο κάθε εργαλείο προστασίας των εσόδων του σε βάθος χρόνου.

Στον αντίποδα, η συμφωνία φέρνει απτά ανταλλάγματα: παραίτηση της εταιρείας από αμετάκλητη απαίτηση 2.422.759 ευρώ, επενδύσεις 6.000.000 ευρώ σε ένα διατηρητέο κτήριο μέχρι το τέλος του 2028 και υποχρεωτική συλλογική σύμβαση εργασίας με ρήτρα καταγγελίας, πρόβλεψη που σπάνια συναντά κανείς σε δημοτικές μισθώσεις. Το ζητούμενο είναι αν οι δημοτικοί σύμβουλοι θα ζυγίσουν τα άμεσα οφέλη απέναντι στο κόστος της τριακονταετούς ακαμψίας, σε μια διαπραγμάτευση που ολοκληρώνεται 5 μόλις μήνες πριν τη λήξη, όταν το ίδιο το συμφωνητικό όριζε πως έπρεπε να έχει κλείσει τουλάχιστον 1 χρόνο νωρίτερα.

Οι συμβάσεις που κρατούν 60 χρόνια δεν κρίνονται από το χειροκρότημα της πρώτης βραδιάς αλλά από τους λογαριασμούς της τελευταίας.