Ένα καινούργιο Μαντράκι ξεκινά στην Ακαντιά και ντόμινο επενδύσεων στο παραλιακό μέτωπο

Έντο­νο επι­χει­ρη­μα­τι­κό εν­δια­φέ­ρον έχει αρ­χί­σει να εκ­δη­λώ­νε­ται για την πα­ρα­λια­κή ζώνη, από το του­ρι­στι­κό λι­μά­νι Ρόδου μέχρι τα παλιά σφα­γεία και από κει μέχρι σχε­δόν το κτή­ριο της εφο­ρί­ας. Σε αυτή τη ζώνη μή­κους δύο χι­λιο­μέ­τρων υπάρ­χουν ακί­νη­τα εξαι­ρε­τι­κής προ­βο­λής και τε­ρά­στιας αξίας. Οι ιδιο­κτή­τες τους φαί­νε­ται ότι έχουν αρ­χί­σει να κι­νούν τα νή­μα­τα για την αξιο­ποί­η­σή τους. Αν τε­λι­κά υλο­ποι­η­θούν τα σχε­δια­ζό­με­να, δεν θα είναι υπερ­βο­λή να γρα­φτεί πως εκεί θα δη­μιουρ­γη­θεί ένα και­νού­ριο Μα­ντρά­κι.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, στην οδό Αυ­στρα­λί­ας υπάρ­χουν σή­με­ρα τρεις με­γά­λο-ιδιο­κτή­τες που ήδη έχουν αρ­χί­σει να δρο­μο­λο­γούν την εκ­με­τάλ­λευ­ση των ακι­νή­των που κα­τέ­χουν. Ισ­ραη­λι­τι­κή Κοι­νό­τη­τα, Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς είναι οι πιο ση­μα­ντι­κοί “παί­κτες”.

Η πρώτη κα­τέ­χει το οι­κό­πε­δο στη συμ­βο­λή των οδών Κα­να­δά-Αυ­στρα­λί­ας (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του πρα­τη­ρί­ου καυ­σί­μων), καθώς επί­σης ένα από τα διώ­ρο­φα κτή­ρια που υπάρ­χουν στο δρόμο για τα παλιά σφα­γεία. Από την πλευ­ρά του το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο κα­τέ­χει το κτή­ριο, όπου πα­λαιό­τε­ρα στε­γα­ζό­ταν η αντι­προ­σω­πεία Nissan, ένα κομ­μά­τι του ακι­νή­του όπου σή­με­ρα βρί­σκε­ται η Εμερυ, όπως και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο κτή­ριο ανά­με­σα στο πρα­τή­ριο Shell και στην τα­βέρ­να Μου­ρά­γιο.

Σε ό,τι αφορά την τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, κα­τέ­χει το πα­λαιό οι­νο­ποιείο της ΚΑΙΡ που απο­τε­λεί και τη με­γα­λύ­τε­ρη, ενιαία ιδιο­κτη­σία στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Οι “τρεις” είναι έτοι­μοι για το με­γά­λο βήμα. Πρώτο το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο βρί­σκε­ται σε ανα­ζή­τη­ση ενοι­κια­στή και αυτή τη στιγ­μή κα­θο­ρί­ζο­νται οι όροι με τους οποί­ους το ακί­νη­τό του θα εκ­πλει­στη­ρια­στεί για μα­κρο­χρό­νια μί­σθω­ση. Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση κι­νεί­ται και η Ισ­ραη­λί­τι­κη Κοι­νό­τη­τα Ρόδου, η οποία έχει στόχο την αξιο­ποί­η­ση της εκεί πε­ριου­σί­ας της. Για το οι­κό­πε­δο φι­λέ­το της συμ­βο­λής των οδών Αυ­στρα­λί­ας-Κα­να­δά είχε γίνει προ­σπά­θεια εκ­με­τάλ­λευ­σης μέσα από μα­κρο­χρό­νια μί­σθω­ση και το σχέ­διο εκεί­να τα χρό­νια προ­έ­βλε­πε την ανέ­γερ­ση με­γά­λου εμπο­ρι­κού κέ­ντρου.

Η όλη δια­δι­κα­σία είχε κα­τα­λή­ξει σε αδιέ­ξο­δο. Ωστό­σο το εν­δια­φέ­ρον της Κοι­νό­τη­τας πα­ρα­μέ­νει ζω­ντα­νό και τώρα οι συν­θή­κες έχουν ωρι­μά­σει αρ­κε­τά.

Σε ό,τι αφορά τις κι­νή­σεις της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, αυτές είναι οι πιο φει­δω­λές. Το real estate του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος τηρεί και θα τη­ρή­σει στάση ανα­μο­νής μέχρι το τέλος. Ο τε­λευ­ταί­ος που θα που­λή­σει θα είναι εκεί­νος που θα πε­τύ­χει τη με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή τιμή, μιας και κάθε και­νού­ρια “πέτρα” που προ­στί­θε­ται σε μια πε­ριο­χή ανε­βά­ζει τις αξίες όλων των υπό­λοι­πων. Το σί­γου­ρο είναι πως η “Πει­ραιώς” θα που­λή­σει.

Το παζλ των

έργων προ­κα­λεί

ντό­μι­νο επεν­δύ­σε­ων

Δεν είναι σε­νά­ριο. Το πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο της πό­λε­ως Ρόδου είναι σή­με­ρα το κα­λύ­τε­ρο επεν­δυ­τι­κό φι­λέ­το. Η κα­τα­σκευή της προ­βλή­τας 160 μέ­τρων στο του­ρι­στι­κό λι­μά­νι θα οδη­γή­σει στην εκεί με­τα­φο­ρά των ημε­ρό­πλοιων που μέχρι σή­με­ρα αγκυ­ρο­βο­λούν μέσα στο Μα­ντρά­κι. Αυτό θα φέρει διπλό απο­τέ­λε­σμα:

Από τη μία, θα απε­λευ­θε­ρώ­σει θέ­σεις ελ­λι­με­νι­σμού απέ­να­ντι από το Ακταί­ον, γε­γο­νός που απο­τε­λεί απαι­τού­με­νο για τον επεν­δυ­τή που θα κλη­θεί να εκ­με­ταλ­λευ­θεί την κα­λύ­τε­ρη, αστι­κή μα­ρί­να της Με­σο­γεί­ου.

Η αξία της τε­λι­κής επέν­δυ­σης θα αυ­ξη­θεί ση­μα­ντι­κά, όπως και η αξία της Νέας Αγο­ράς. Από την άλλη, η νέα προ­βλή­τα (θα κα­τα­σκευα­στεί πα­ράλ­λη­λα με τον δρόμο, από το του­ρι­στι­κό λι­μά­νι μέχρι το ύψος της ει­σό­δου στο θέ­α­τρο της Τά­φρου) θα μα­ζέ­ψει επι­σκέ­πτες εκεί όπου σή­με­ρα υπάρ­χει μόνο λάσπη.

Το λι­με­νι­κό έργο και ο νέος ξύ­λι­νος πε­ζό­δρο­μος (μέχρι το εμπο­ρι­κό λι­μά­νι) θα προ­κα­λέ­σουν τη θρυαλ­λί­δα των εξε­λί­ξε­ων.

Η αι­σθη­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση που θα επέλ­θει θα πυ­ρο­δο­τή­σει την εκ­δή­λω­ση της θέ­λη­σης από όλους τους επεν­δυ­τές. Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι η δη­μο­τι­κή αρχή εξε­τά­ζει τη δυ­να­τό­τη­τα να δη­μιουρ­γή­σει πο­δη­λα­τό­δρο­μο από το εμπο­ρι­κό λι­μά­νι με κα­τεύ­θυν­ση τη λε­ω­φό­ρο Ρόδου-Καλ­λι­θέ­ας. Με τον τρόπο αυτό επι­διώ­κει να δώσει φως και ζω­ντά­νια σε μια πε­ριο­χή (πα­λιοί αλευ­ρό­μυ­λοι μέχρι τον Αγιο Νε­κτά­ριο) όπου σή­με­ρα τα βρά­δια είναι θε­ο­σκό­τει­νη. Σύμ­φω­να με τα όσα έχουν γίνει γνω­στά, το επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον για την πε­ριο­χή είναι έκ­δη­λο. Υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­να επι­χει­ρη­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα που είναι έτοι­μα να ρί­ξουν όσο χρήμα χρεια­στεί ώστε να κερ­δί­σουν ένα κομ­μά­τι. Παρά την έρευ­να που έγινε, δεν κα­τέ­στη δυ­να­τόν να απο­κα­λυ­φθεί η ταυ­τό­τη­τα εκεί­νων που ομι­λούν δια των εκ­προ­σώ­πων που έχουν στο νησί.

Τα παλιά σφα­γεία

Μετά από αυτά, θα μεί­νει σε εκ­κρε­μό­τη­τα η αξιο­ποί­η­ση του κτη­ρί­ων των πα­λαιών σφα­γεί­ων.

Για το κτή­ριο με την υπέ­ρο­χη πρό­σο­ψη εκ­κρε­μεί η εξέ­τα­ση της έφε­σης που είχε ασκή­σει ενώ­πιον της Δι­καιο­σύ­νης ο μι­σθω­τής του ακι­νή­του. Πρό­κει­ται για την εται­ρεία “Κρά­των” που το έτος 2010, μετά από δη­μό­σιο δια­γω­νι­σμό είχε ανα­λά­βει την εκ­με­τάλ­λευ­ση των πα­λαιών σφα­γεί­ων, κα­τα­βάλ­λο­ντας ως “αέρα” 75.000 ευρώ και μη­νιαίο μί­σθω­μα 5000 ευρώ.

Ο επεν­δυ­τής τότε ετοί­μα­ζε το έργο “Colossus center”, που συν­δύ­α­ζε τον πο­λι­τι­σμό, την ιστο­ρία, την 7η τέχνη και τη σύγ­χρο­νη τε­χνο­λο­γία. Το έργο ήταν προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 3.000.000 ευρώ.

Τε­λι­κώς η επέν­δυ­ση δεν προ­χώ­ρη­σε, διότι το κτή­ριο χρη­σι­μο­ποιού­νταν ως απο­θή­κη και όπως επι­κα­λεί­ται ο ενά­γων «ήταν αδύ­να­το να ξε­κι­νή­σου­με το έργο έχο­ντας μέσα στο κτή­ριο ξένα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία και ένα πε­ρί­πτε­ρο κολ­λη­μέ­νο στην εί­σο­δο». Τα σφα­γεία δεν κα­θα­ρί­στη­καν ποτέ και η δη­μο­τι­κή αρχή προ­χώ­ρη­σε σε έξωση του επεν­δυ­τή, που εν τω με­τα­ξύ στα­μά­τη­σε να πλη­ρώ­νει τα ενοί­κια.

Η έφεση επί της έξω­σης κα­τα­τέ­θη­κε τον Νο­έμ­βριο του πε­ρα­σμέ­νου έτους. Εάν η Δι­καιο­σύ­νη απο­φαν­θεί υπέρ του επεν­δυ­τή, τότε το “Colossus center” θα ξε­κι­νή­σει να κα­τα­σκευά­ζε­ται. Εάν, η από­φα­ση δι­καιώ­σει τη δη­μο­τι­κή αρχή, τότε θα γίνει νέα δια­γω­νι­στι­κή δια­δι­κα­σία.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι ο επεν­δυ­τής που θα πάρει το κτή­ριο των σφα­γεί­ων, θα ανα­λά­βει επί­σης ένα ολό­κλη­ρο οι­κό­πε­δο πε­ρι­με­τρι­κά, που πε­ρι­λαμ­βά­νει και το χώρο των κα­ρα­βο­μα­ρα­γκών (ταρ­σα­νάς).

Οι τε­λευ­ταί­οι θα πρέ­πει να απο­μα­κρυν­θούν από το λι­μά­νι και η πρό­τα­ση που είχε γίνει στη με­λέ­τη του 2010 ήταν να εγκα­τα­στα­θούν στο καρ­νά­γιο της πε­ριο­χής Κο­ρα­κό­νε­ρο, σε ει­δι­κό χώρο ο οποί­ος θα λει­τουρ­γεί και ως μου­σείο ναυ­πη­γι­κής τέ­χνης.

Θα ακο­λου­θή­σει

η ανα­βάθ­μι­ση

και των μη­χα­νουρ­γεί­ων

Σε όλη τη δια­δρο­μή της οδού Αυ­στρα­λί­ας υπάρ­χουν αρ­κε­τοί “μι­κροί” ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των. Τα διώ­ρο­φα στο μέ­τω­πο της Ακα­ντιάς, το ημι­κυ­κλι­κό κτή­ριο απέ­να­ντι από τα σφα­γεία (όπου στε­γά­ζε­ται το MAXIM), τα κτή­ρια δίπλα στους πα­λιούς αλευ­ρό­μυ­λους, οι αλευ­ρό­μυ­λοι, το οι­κό­πε­δο με το ημι­τε­λές κτή­ριο δίπλα στον Αγιο Νε­κτά­ριο, το κτή­ριο με το με­γά­λο οι­κό­πε­δο του Δη­μο­σί­ου όπου στε­γά­ζε­ται η Υπη­ρε­σία Εγ­γεί­ων Βελ­τιώ­σε­ων, ακόμα και τα κτή­ρια του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου στον όρμο μετά τη νέα μα­ρί­να Ρόδου (απέ­να­ντι από την εφο­ρία).

Όλα αυτά, θα “συ­μπα­ρα­συρ­θούν” από τις επεν­δύ­σεις που θα γί­νουν. Μαζί τους θα επη­ρε­α­στεί και ένα με­γά­λο τμήμα της μει­κτής ζώνης (μη­χα­νουρ­γεία και οι­κι­σμός) της οδού Κα­πο­δι­στρί­ου και των λοι­πών πα­ρό­δων. Η άνο­δος των αξιών, θα προ­κα­λέ­σει αύ­ξη­ση των ενοι­κί­ων και όσοι δεν είναι ιδιο­κτή­τες, θα ανα­γκα­στούν να εγκα­τα­λεί­ψουν τις έδρες τους. Το ίδιο ακρι­βώς έγινε με τους πε­ζό­δρο­μους στο Μα­ντρά­κι, όπου έκλει­σαν πολ­λές μι­κρές εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις, μιας και δεν μπό­ρε­σαν να πλη­ρώ­σουν την υπέρ­με­τρη αύ­ξη­ση των ενοι­κί­ων που έφερε η ζή­τη­ση για τη δη­μιουρ­γία κα­φε­τε­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης.

Το χρο­νο­διά­γραμ­μα

Όπως ση­μειώ­θη­κε πιο πάνω, θρυαλ­λί­δα εξε­λί­ξε­ων θα είναι η νέα προ­βλή­τα στο του­ρι­στι­κό λι­μά­νι και ο νέος ξύ­λι­νος πε­ζό­δρο­μος μέχρι την Ακα­ντιά. Σύμ­φω­να με το χρο­νο­διά­γραμ­μα που έχει ανα­κοι­νω­θεί, αυτά θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί το επό­με­νο έτος.

Από τότε κι έπει­τα θα ξε­κι­νή­σουν όλα.

Στα­δια­κά, σε βάθος πε­ντα­ε­τί­ας, η αλ­λα­γή της ει­κό­νας στην οδό Αυ­στρα­λί­ας και όλου του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που της βο­ρειο­α­να­το­λι­κής ανα­το­λι­κής πλευ­ράς της πό­λε­ως Ρόδου θα έχει ξε­κι­νή­σει.

Θα ακο­λου­θή­σει

η ανα­βάθ­μι­ση και

των μη­χα­νουρ­γεί­ων

Σε όλη τη δια­δρο­μή της οδού Αυ­στρα­λί­ας υπάρ­χουν αρ­κε­τοί “μι­κροί” ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των. Τα διώ­ρο­φα στο μέ­τω­πο της Ακα­ντιάς, το ημι­κυ­κλι­κό κτή­ριο απέ­να­ντι από τα σφα­γεία (όπου στε­γά­ζε­ται το MAXIM), τα κτή­ρια δίπλα στους πα­λιούς αλευ­ρό­μυ­λους, οι αλευ­ρό­μυ­λοι, το οι­κό­πε­δο με το ημι­τε­λές κτή­ριο δίπλα στον Αγιο Νε­κτά­ριο, το κτή­ριο με το με­γά­λο οι­κό­πε­δο του Δη­μο­σί­ου όπου στε­γά­ζε­ται η Υπη­ρε­σία Εγ­γεί­ων Βελ­τιώ­σε­ων, ακόμα και τα κτή­ρια του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου στον όρμο μετά τη νέα μα­ρί­να Ρόδου (απέ­να­ντι από την εφο­ρία). Όλα αυτά, θα “συ­μπα­ρα­συρ­θούν” από τις επεν­δύ­σεις που θα γί­νουν. Μαζί τους θα επη­ρε­α­στεί και ένα με­γά­λο τμήμα της μει­κτής ζώνης (μη­χα­νουρ­γεία και οι­κι­σμός) της οδού Κα­πο­δι­στρί­ου και των λοι­πών πα­ρό­δων. Η άνο­δος των αξιών, θα προ­κα­λέ­σει αύ­ξη­ση των ενοι­κί­ων και όσοι δεν είναι ιδιο­κτή­τες, θα ανα­γκα­στούν να εγκα­τα­λεί­ψουν τις έδρες τους. Το ίδιο ακρι­βώς έγινε με τους πε­ζό­δρο­μους στο Μα­ντρά­κι, όπου έκλει­σαν πολ­λές μι­κρές εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις, μιας και δεν μπό­ρε­σαν να πλη­ρώ­σουν την υπέρ­με­τρη αύ­ξη­ση των ενοι­κί­ων που έφερε η ζή­τη­ση για τη δη­μιουρ­γία κα­φε­τε­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων εστί­α­σης.

Το χρο­νο­διά­γραμ­μα

Όπως ση­μειώ­θη­κε πιο πάνω, θρυαλ­λί­δα εξε­λί­ξε­ων θα είναι η νέα προ­βλή­τα στο του­ρι­στι­κό λι­μά­νι και ο νέος ξύ­λι­νος πε­ζό­δρο­μος μέχρι την Ακα­ντιά. Σύμ­φω­να με το χρο­νο­διά­γραμ­μα που έχει ανα­κοι­νω­θεί, αυτά θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί το επό­με­νο έτος. Από τότε κι έπει­τα θα ξε­κι­νή­σουν όλα. Στα­δια­κά, σε βάθος πε­ντα­ε­τί­ας, η αλ­λα­γή της ει­κό­νας στην οδό Αυ­στρα­λί­ας και όλου του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που της βο­ρειο­α­να­το­λι­κής ανα­το­λι­κής πλευ­ράς της πό­λε­ως Ρόδου θα έχει ξε­κι­νή­σει.