Ξανά στο προσκήνιο η ιδέα για την αναβίωση του Κολοσσού

Νέο κύκλο επα­φών έχουν ξε­κι­νή­σει τα μέλη της οι­κο­γέ­νειας Μπα­ρια­νού προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γή­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να ξε­κι­νή­σει ένας γό­νι­μος διά­λο­γος με­τα­ξύ δήμου και επεν­δυ­τών που εν­δια­φέ­ρο­νται να χρη­μα­το­δο­τή­σουν την ανα­γέν­νη­ση του Κο­λοσ­σού στη Ρόδο. Η προ­σπά­θεια της συ­γκε­κρι­μέ­νης οι­κο­γέ­νειας συ­μπλη­ρώ­νει φέτος 50 χρό­νια από τότε που πρω­το­τέ­θη­κε ως ιδέα από τον Ιω­άν­νη Μπα­ρια­νό προς τον τότε δή­μαρ­χο Μι­χά­λη Πε­τρί­δη.

Ει­δι­κό­τε­ρα, τη σκυ­τά­λη της προ­σπά­θειας έχει πια ανα­λά­βει ο υιός του Ιω­άν­νη Μπα­ρια­νού, ο κ. Βα­σί­λης Μπα­ρια­νός, ο οποί­ος και ήδη έχει κάνει μια συ­νά­ντη­ση με τον απερ­χό­με­νο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και μελ­λο­ντι­κό δή­μαρ­χο Ρόδου Φώτη Χα­τζη­διά­κο. Προς το συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­σω­πο ο κ. Μπα­ρια­νός επα­νέ­λα­βε τη θέ­λη­ση, που υπάρ­χει από επεν­δυ­τές, να υπο­στη­ρί­ξουν την ιδέα ανα­γέν­νη­σης του Κο­λοσ­σού. Μά­λι­στα, μέσα στην πρό­τα­ση γί­νε­ται συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­φο­ρά όχι για την κα­τα­σκευή ενός απλού αντι­γρά­φου του Κο­λοσ­σού της Ρόδου, αλλά μιας ευ­ρύ­τε­ρης επέν­δυ­σης (την οποία ήδη η «δη­μο­κρα­τι­κή» έχει πα­ρου­σιά­σει εκτε­νώς) που θα προ­κα­λέ­σει το διε­θνές εν­δια­φέ­ρον.

«Θέ­λου­με να ξα­να­κά­νου­με τη Ρόδο ένα λύκνο πα­γκό­σμιας ακτι­νο­βο­λί­ας» δή­λω­σε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Βα­σί­λης Μπα­ρια­νός και εξή­γη­σε ότι «πρέ­πει επι­τέ­λους να κα­τα­λά­βουν όλοι ότι η Ρόδος είναι ένα δια­μά­ντι για όλο τον κόσμο, ένα δια­μά­ντι που οφεί­λου­με να το ανα­δεί­ξου­με, το οφεί­λου­με στον τόπο μας και κυ­ρί­ως στα παι­διά και στις μελ­λο­ντι­κές γε­νε­ές. Η πρό­τα­σή μας βα­σί­ζε­ται σε ιστο­ρι­κά δε­δο­μέ­να. Δεν θέ­λου­με απλώς να κα­τα­σκευα­στεί ένα άγαλ­μα το οποίο θα ονο­μά­σου­με Κο­λοσ­σό. Κα­τα­λα­βαί­νου­με την αγω­νία της αρ­χαιο­λο­γι­κής υπη­ρε­σί­ας ως προς την απο­μυ­θο­ποί­η­ση του αγάλ­μα­τος, όμως από την άλλη, υπάρ­χουν ιστο­ρι­κά στοι­χεία που θα μας επι­τρέ­ψουν να κα­τα­σκευά­σου­με ένα άγαλ­μα εμπνευ­σμέ­νο από τον Κο­λοσ­σό, που να στέ­κε­ται ιστο­ρι­κά. Μά­λι­στα η πρό­τα­σή μας, που πε­ρι­λαμ­βά­νει και την κα­τα­σκευή θα­λάσ­σιου πάρ­κου, αρ­χαί­ων κα­ρα­βιών και μια σειρά άλλων θε­α­μά­των, θα μπο­ρέ­σει να φέρει στο νησί κόσμο από τα πέ­ρα­τα του κό­σμου».

Πα­ράλ­λη­λα ο κ. Βα­σί­λης Μπα­ρια­νός, ομι­λώ­ντας προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή», τό­νι­σε ότι «σή­με­ρα η Ρόδος που­λά­ει ως του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός επει­δή δί­νο­νται φθηνά του­ρι­στι­κά πα­κέ­τα. Υπάρ­χει η ανά­γκη μιας και­νούρ­γιας, με­γά­λης του­ρι­στι­κής ατρα­ξιόν, που θα το­πο­θε­τή­σει το νησί μας στη θέση που του αξί­ζει». Ο ίδιος διευ­κρί­νι­σε ότι «εγώ δεν ζητώ να κά­νουν πράξη τη δική μου ιδέα, θέλω όμως να γίνει μια εκ­κί­νη­ση, να υπο­στη­ρί­ξουν όλοι την ιδέα του Κο­λοσ­σού και μέσα από δια­γω­νι­σμούς να ανα­δει­χθεί εκεί­νο που θα γίνει πράξη. Όμως κάτι οπωσ­δή­πο­τε πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει».

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι επί του θέ­μα­τος ανα­βί­ω­σης του Κο­λοσ­σού της Ρόδου υπάρ­χει έντο­νη κι­νη­τι­κό­τη­τα τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, καθώς έχουν προ­στε­θεί και νέα πρό­σω­πα, που εν­δια­φέ­ρο­νται να χρη­μα­το­δο­τή­σουν ένα τέ­τοιο έργο. Με­τα­ξύ των επεν­δυ­τών συ­γκα­τα­λέ­γο­νται και εφο­πλι­στι­κές οι­κο­γέ­νειες, με έδρα τη Νέα Υόρκη και με με­γά­λο στόλο φορ­τη­γών σκα­φών στην κα­το­χή τους. Μέλη των συ­γκε­κρι­μέ­νων οι­κο­γε­νειών ήδη έχουν ζη­τή­σει προ­τά­σεις από Ρό­διους επι­χει­ρη­μα­τί­ες για τον τρόπο με τον οποίο θα μπο­ρού­σε να γίνει ένα έργο με­γά­λης κλί­μα­κας και θα είναι εμνευ­σμέ­νο από τον Κο­λοσ­σό της Ρόδου.

Για τον Κο­λοσ­σό της Ρόδου, όπως μπο­ρεί να ανα­γεν­νη­θεί, μέσα από νέα ιστο­ρι­κή σκο­πιά, προ­κει­μέ­νου να μην προ­σβλη­θεί ιστο­ρι­κά το αρ­χαίο άγαλ­μα, ο κ. Βα­σί­λης Μπα­ρια­νός έχει εκ­πο­νή­σει ολό­κλη­ρη με­λέ­τη. Ο ίδιος σε επι­στο­λή του προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ανα­φέ­ρει τα ακό­λου­θα:

«Ου­το­πία ή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα;»

«Ενας ορα­μα­τι­στής μπο­ρεί να δια­κρί­νει και να αξιο­ποι­ή­σει γε­γο­νό­τα, πράγ­μα­τα και κα­τα­στά­σεις εκεί όπου φαι­νο­με­νι­κά δεν υπάρ­χει τί­πο­τα. Χα­μέ­νοι στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα ξε­χνά­με οποια­δή­πο­τε με­γά­λη πρω­το­βου­λία, θε­ω­ρώ­ντας τα με­γά­λα ορά­μα­τα άπια­στα και πο­λυ­τέ­λεια για πολ­λούς και διά­φο­ρους λό­γους. Δια­βά­ζο­ντας την πε­ρι­γρα­φή «Γρί­φος», που ακο­λου­θεί μπο­ρεί κά­ποιος να δια­πι­στώ­σει αυτό που λένε, πως με­ρι­κές φορές η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ξε­περ­νά τη φα­ντα­σία και ότι τα θαύ­μα­τα ξε­περ­νούν τη λο­γι­κή. Στην κα­τη­γο­ρία αυτών των θαυ­μά­των ανή­κει και η μο­να­δι­κή το­πο­θε­σία του μελ­λο­ντι­κού Νέου Κο­λοσ­σού.

Ο Γρί­φος: Εκεί που ο θεός Ηλιος θα στα­θεί, ένα κα­νά­λι θα χτι­στεί από ακτή μέχρι ακτή. Όπως τα χρό­νια τα παλιά, τα δυο λι­μά­νια θα φυλά και η φωτιά που θα κρατά πάνω από θά­λασ­σα και γη το κάθε πλοίο οδη­γεί, στη Ρο­δί­τι­κη τη γη. Η θέση που θα ορι­στεί είναι μία και μο­να­δι­κή, γιατί μόνο εκεί το κάθε πλοίο που θα μπει, όσες μέρες κάνει η γη για να πε­ρι­πλα­νη­θεί γύρω από τον ήλιο μία φορά, το ίδιο σε μέτρα θα δια­σχί­ζει κάθε πλοίο για να βγει. Φύ­λα­κας του κα­να­λιού είναι ο γιος του Κο­λοσ­σού. Το όνομά του γραμ­μέ­νο στο δρόμο θα το δει, όποιος θε­λή­σει να το βρει. Οσο μυ­στή­ριο και αν μας φανεί, ο δρό­μος μας κα­θο­δη­γεί στη θέση τη μο­να­δι­κή.

Βα­σί­λης Ιω­άν­νη Μπα­ρια­νός».