Τούρκος αναλυτής: “Η Ελλάδα κατέλαβε 160 νησιά μας – Έχουν όνειρο τη Μεγάλη Ιδέα και το Βυζάντιο”

“Η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή πρό­σφα­τα δη­μο­σί­ευ­σε την έκ­θε­σή της για την Τουρ­κία. Όπως κάθε χρόνο, στην έκ­θε­ση της ΕΕ υπήρ­χαν οι γνω­στές και ανα­με­νό­με­νες δη­λώ­σεις. Υπεν­θυ­μί­στη­κε ότι η Τουρ­κία είναι υπο­ψή­φια χώρα, το­νί­στη­κε η ση­μα­σία της, ανα­φέρ­θη­καν οι ελ­λεί­ψεις της… Η ΕΕ έκανε αυτό που κάνει πάντα. Δεν έδωσε εγ­γύ­η­ση ή χρο­νο­διά­γραμ­μα για την έντα­ξη. Η Τουρ­κία απά­ντη­σε με τις συ­νή­θεις δη­λώ­σεις: είναι άκυρη, την απορ­ρί­πτου­με, είναι προ­κα­τει­λημ­μέ­νη, αβά­σι­μη, πα­ρα­μέ­νου­με δε­σμευ­μέ­νοι στον στόχο της έντα­ξης στην ΕΕ…”, γρά­φει σε πρό­σφα­το άρθρο του, ο Τούρ­κος ανα­λυ­τής Μπα­ρίς Ντο­στέρ.

Όπως συ­νε­χί­ζει το άρθρο του Ντο­στέρ: “Η στάση της ΕΕ απέ­να­ντι στην Τουρ­κία είναι γνω­στή. Συ­νο­πτι­κά, η ΕΕ επι­θυ­μεί να κρα­τή­σει την Τουρ­κία σε μια “αί­θου­σα ανα­μο­νής”, χωρίς να την εντά­ξει, να απο­σπά­σει τις πα­ρα­χω­ρή­σεις που θέλει και να τη χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ως απο­σβε­στή­ρα σε προ­βλη­μα­τι­κές πε­ριο­χές και χώρες. Μέσω της Τε­λω­νεια­κής Ένω­σης που υπο­γρά­φη­κε το 1995 και τέ­θη­κε σε ισχύ την 1η Ια­νουα­ρί­ου 1996, η ΕΕ απέ­κτη­σε με­γά­λη επιρ­ροή στο τε­λω­νεια­κό κα­θε­στώς, στο κα­θε­στώς εξω­τε­ρι­κού εμπο­ρί­ου και στην εσω­τε­ρι­κή αγορά της Τουρ­κί­ας, χωρίς να την κάνει μέλος. Γιατί λοι­πόν να την κάνει μέλος; Έχει ήδη πάρει ό,τι θέλει και συ­νε­χί­ζει να παίρ­νει. Η Τουρ­κία, χωρίς να είναι μέλος της ΕΕ, χωρίς να κά­θε­ται στο τρα­πέ­ζι όπου λαμ­βά­νο­νται οι απο­φά­σεις, συ­νε­χί­ζει να εφαρ­μό­ζει τις απο­φά­σεις. Δεν θέτει καν θέμα συ­ζή­τη­σης την Τε­λω­νεια­κή Ένωση.

Η μο­νό­πλευ­ρη εξάρ­τη­ση που διέ­πει τη σχέση με την ΕΕ έχει και ένα ελ­λη­νι­κό πρό­σω­πο.

Η ΕΕ υιο­θε­τεί όλες τις αντι­τουρ­κι­κές θέ­σεις και δη­λώ­σεις της Ελ­λά­δας και της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Έτσι, τα προ­βλή­μα­τα της Τουρ­κί­ας με την Ελ­λά­δα, τα οποία προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στι­κά από την Αθήνα, γί­νο­νται ταυ­τό­χρο­να προ­βλή­μα­τα της Τουρ­κί­ας με την ΕΕ. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια γνω­ρί­ζου­με ότι η Ελ­λά­δα έχει γίνει ου­σια­στι­κά μια αμε­ρι­κα­νι­κή βάση, ενώ οι ΗΠΑ έχουν ενι­σχύ­σει τη στρα­τιω­τι­κή τους πα­ρου­σία όχι μόνο στην ελ­λη­νι­κή επι­κρά­τεια, αλλά και στα ελ­λη­νι­κά νησιά.

Είτε πρό­κει­ται για Κύπρο, είτε για υφα­λο­κρη­πί­δα, είτε για χω­ρι­κά ύδατα, είτε για τα νησιά, νη­σί­δες και βρα­χο­νη­σί­δες που δεν έχουν πα­ρα­χω­ρη­θεί στην Ελ­λά­δα με συν­θή­κες, είτε για άλλα ζη­τή­μα­τα, σε όλα τα προ­βλή­μα­τα, δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται μόνο η Άγκυ­ρα και η Αθήνα, αλλά και η Άγκυ­ρα με τις Βρυ­ξέλ­λες και την Ουά­σιγ­κτον”.

Ο Τούρ­κος ανα­λυ­τής δεν μένει εκεί, αλλά προ­χω­ρά σε ανά­λυ­ση ως προς “τα νησιά που κα­τέ­χει η Ελ­λά­δα”.

Γρά­φει λοι­πόν ο Μπα­ρίς Ντο­στέρ: “Τα τε­λευ­ταία 23 χρό­νια, η Ελ­λά­δα έχει κα­τα­λά­βει πε­ρί­που 160 νησιά, νη­σί­δες και βρα­χο­νη­σί­δες που ανή­κουν στην Τουρ­κία, εκ­με­ταλ­λευό­με­νη την αντί­δρα­ση και την αδρά­νεια της Τουρ­κί­ας. Το θέμα αυτό το φέρ­νει στο προ­σκή­νιο κυ­ρί­ως ο πρώην Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας, ο από­στρα­τος Ουμίτ Για­λίμ (ο “πα­τέ­ρας” του δόγ­μα­τος της “Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας”). Η έπαρ­ση ση­μαί­ας, η εγκα­τά­στα­ση στρα­τιω­τών σε ορι­σμέ­να νησιά, η διε­ξα­γω­γή επί­ση­μων τε­λε­τών από κυ­βερ­νη­τι­κούς αξιω­μα­τού­χους, ανώ­τε­ρους αξιω­μα­τι­κούς και ιε­ρείς, είναι απο­τέ­λε­σμα τόσο της αυ­θά­δειας της Αθή­νας, όσο και της σιω­πής της Τουρ­κί­ας.

Η πο­λι­τι­κή της Ελ­λά­δας, φυ­σι­κά, συν­δέ­ε­ται με τον στόχο της Με­γά­λης Ιδέας, το όνει­ρο του Βυ­ζα­ντί­ου και την επι­θυ­μία να κάνει την Αι­γαίο θά­λασ­σα ελ­λη­νι­κή λίμνη. Η κρίση των Ιμίων το 1996 πρέ­πει να εκτι­μη­θεί σε αυτό το πλαί­σιο. Μετά την κρίση, το ζή­τη­μα των δια­φι­λο­νι­κού­με­νων νη­σιών έγινε πιο εμ­φα­νές. Η κρίση των Ιμίων δεν μπο­ρεί να απο­μο­νω­θεί από την επι­θυ­μία της Ελ­λά­δας να επε­κτεί­νει τα χω­ρι­κά της ύδατα στο Αι­γαίο στα 12 μίλια. Από τότε, η Ελ­λά­δα επι­τά­χυ­νε την πο­λι­τι­κή κα­το­χής των νη­σιών που ανή­κουν στην Τουρ­κία. Η αδρά­νεια της Τουρ­κί­ας εν­θάρ­ρυ­νε την Ελ­λά­δα, η οποία ξε­κί­νη­σε εγκα­τα­στά­σεις σε ορι­σμέ­να από τα νησιά που έχει κα­τα­λά­βει.

Ας διευ­κρι­νί­σου­με ότι στο βό­ρειο Αι­γαίο, μετά τον Βαλ­κα­νι­κό Πό­λε­μο, δεν υπάρ­χει νησί, νη­σί­δα ή βρα­χο­νη­σί­δα που δεν έχει κα­τα­λη­φθεί από την Ελ­λά­δα, ενώ στο νότιο Αι­γαίο, εκτός από τη Ρόδο, τη Με­γί­στη και τα Δω­δε­κά­νη­σα, η κυ­ριαρ­χία της Τουρ­κι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, δια­δό­χου της Οθω­μα­νι­κής Αυ­το­κρα­το­ρί­ας, συ­νε­χί­ζε­ται στα νησιά και τις νη­σί­δες που βρί­σκο­νται κοντά σε αυτά”.

Μετά από την τε­λευ­ταία φράση που ξε­χει­λί­ζει ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού και επε­κτα­τι­σμού, ο Ντο­στέρ προ­χω­ρά σε ανά­λυ­ση των “επε­κτα­τι­κών πο­λι­τι­κών της Ελ­λά­δας που συ­νε­χί­ζο­νται”.

Όπως γρά­φει ο Τούρ­κος ανα­λυ­τής: “Επι­ση­μαί­νου­με ότι η πο­λι­τι­κή της Ελ­λά­δας πα­ρα­βιά­ζει ξε­κά­θα­ρα τις συν­θή­κες της Λω­ζά­νης του 1923 και της Πα­ρι­σιού του 1947 (η Τουρ­κία δεν ήταν μέρος, δεν προ­σκλή­θη­κε). Η κα­το­χή νη­σιών που ανή­κουν στην Τουρ­κία, η προ­σπά­θεια δη­μιουρ­γί­ας πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης υπέρ της Ελ­λά­δας με την υπο­στή­ρι­ξη των ΗΠΑ και της ΕΕ, επη­ρε­ά­ζει αρ­νη­τι­κά και την επί­λυ­ση των άλλων προ­βλη­μά­των με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας. Ει­δι­κά στις δια­φο­ρές που αφο­ρούν τις θα­λάσ­σιες δι­καιο­δο­σί­ες (χω­ρι­κά ύδατα, υφα­λο­κρη­πί­δα, απο­κλει­στι­κή οι­κο­νο­μι­κή ζώνη), η Αθήνα προ­σπα­θεί να ενι­σχύ­σει τη θέση της. Από την κρίση των Ιμίων μέχρι σή­με­ρα, η πο­λι­τι­κή της Αθή­νας, εκτός από την κα­το­χή νη­σιών που ανή­κουν στην Τουρ­κία, στρέ­φε­ται και στην ενο­πλι­σμό και ενί­σχυ­ση νη­σιών που έχουν μη στρα­τιω­τι­κό κα­θε­στώς.

Επα­να­λαμ­βά­νου­με ότι τα Δω­δε­κά­νη­σα, η Ρόδος και η Με­γί­στη πα­ρα­χω­ρή­θη­καν στην Ελ­λά­δα”.

Πηγή: capital.gr