Γιάννης Παππάς: «Η Δικαιοσύνη οφείλει να κάνει τη δουλειά της ανεπηρέαστη και στην ώρα της»

Μπήκε στην πολι­τική, για να ασχο­λη­θεί με τα Δωδε­κά­νησα, την ιδιαί­τερη πατρίδα του. Αν και πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νος από μικρός, ο Γιάννης Παππάς απέφυγε να μπει στον λεγό­μενο κομ­μα­τικό σωλήνα και χάραξε επαγ­γελ­μα­τική δια­δρομή σε ισχυ­ρούς ομίλους, τόσο στις τηλε­πι­κοι­νω­νίες, όσο και στα ΜΜΕ. Απόλυτα επι­τυ­χη­μέ­νος στον τομέα του, εισήλθε στην πολι­τική σκηνή με σημα­ντικά εφόδια και με εμπει­ρία από την καθη­με­ρι­νό­τητα μίας μεγάλης επι­χεί­ρη­σης.

Επειδή ακριβώς δεν είχε κάτι να φοβηθεί, ο Γ. Παππάς δεν δίστασε ούτε μία φορά να εκφρά­σει ανοιχτά την άποψή του. Με τον ίδιο τρόπο απά­ντησε και στις ερω­τή­σεις που του έθεσε η «Α» και οι οποίες αφο­ρού­σαν τις επι­πτώ­σεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή, τις τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις, τις συνε­χείς μετα­να­στευ­τι­κές ροές, αλλά και το έλλειμμα εμπι­στο­σύ­νης προς τους θεσμούς.

Ανα­κοι­νώ­θηκε ένα σημα­ντικό κονδύλι για το νοσο­κο­μείο «Ανδρέας Παπαν­δρέου». Βελ­τιώ­νο­νται οι συν­θή­κες, κύριε Παππά, στις δομές υγείας των Δωδε­κα­νή­σων;

«Η ενί­σχυση του νοσο­κο­μείου “Ανδρέας Παπαν­δρέου” είναι μια κρίσιμη εξέλιξη, γιατί πρό­κει­ται για βασικό πυλώνα υγείας στη νησιω­τική Ελλάδα. Τα τελευ­ταία χρόνια έχουν γίνει σημα­ντι­κές παρεμ­βά­σεις: ανα­νέ­ωση ιατρο­τε­χνο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού, προ­σλή­ψεις επι­κου­ρι­κού προ­σω­πι­κού, θεσμο­θέ­τηση κινή­τρων για για­τρούς σε άγονες περιο­χές. Ωστόσο, τα δομικά προ­βλή­ματα παρα­μέ­νουν: δυσκο­λία προ­σέλ­κυ­σης και δια­τή­ρη­σης ιατρι­κού προ­σω­πι­κού. Εποχική πίεση λόγω του­ρι­σμού. Ανάγκη για καλύ­τερη δια­σύν­δεση μεταξύ νησιών και μεγάλων νοσο­κο­μείων. Ο στόχος είναι σαφής: κανένας νησιώ­της να μην αισθά­νε­ται πολίτης δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας σε θέματα υγείας.».

Μπήκαμε ήδη στην του­ρι­στική περίοδο. Τι μαθαί­νετε για τα Δωδε­κά­νησα; Σας ρωτώ διότι φέτος είναι περί­εργη η συνθήκη και λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

«Η του­ρι­στική δυνα­μική των Δωδε­κα­νή­σων παρα­μέ­νει ισχυρή. Υπάρχει θετική εικόνα από προ­κρα­τή­σεις και ενδια­φέ­ρον από βασικές αγορές, όπως η Γερ­μα­νία, η Βρε­τα­νία και οι σκαν­δι­να­βι­κές χώρες. Η γεω­πο­λι­τική αστά­θεια στη Μέση Ανατολή δημιουρ­γεί εύλογες ανη­συ­χίες, κυρίως ως προς την ψυχο­λο­γία των ταξι­διω­τών και πιθανές ανα­κα­τα­τά­ξεις στις ροές. Παράλ­ληλα, μπορεί να δημιουρ­γή­σει και ευκαι­ρίες, καθώς κάποιοι προ­ο­ρι­σμοί εκτός Ευρώπης καθί­στα­νται λιγό­τερο ελκυ­στι­κοί. Η στρα­τη­γική μας πρέπει να στη­ρί­ζε­ται σε τρεις άξονες: ασφά­λεια και αξιο­πι­στία ως βασικά αντα­γω­νι­στικά πλε­ο­νε­κτή­ματα. Διεύ­ρυνση αγορών ώστε να μειώ­νε­ται η εξάρ­τηση από λίγες χώρες και ανα­βάθ­μιση ποιό­τη­τας σε υπο­δο­μές και υπη­ρε­σίες.».

Αισθά­νε­στε ότι απει­λού­νται τα ελλη­νικά νησιά; Σας ρωτώ επειδή υπήρξε δυσα­ρέ­σκεια στην Τουρκία για τη μετα­φορά των Patriot στην Κάρπαθο και, βέβαια, οι πρό­σφα­τες απειλές που εκτό­ξευσε ο Χακάν Φιντάν…

«Δεν θα το έλεγα. Το αν δυσα­ρε­στεί­ται η Τουρκία με την άσκηση των δικαιω­μά­των της Ελλάδας είναι κάτι που αφορά εκείνη και μόνο. Η Ελλάδα έχει κατα­στή­σει σαφές ότι η τοπο­θέ­τηση Patriot στην Κάρπαθο απο­τε­λεί κυριαρ­χικό δικαί­ωμα και δεν υπό­κει­ται σε δια­πραγ­μά­τευση. Επίσης, δια­μορ­φώ­νει και ασκεί την εξω­τε­ρική της πολι­τική ανε­ξάρ­τητα, δεν δέχεται υπο­δεί­ξεις, ούτε οφείλει εξη­γή­σεις σε κανέναν.».

Οι μετα­να­στευ­τι­κές ροές έχουν μειωθεί προς τα Δωδε­κά­νησα ή παρα­μέ­νει άλυτο το πρό­βλημα;

«Το πρό­βλημα δεν πρό­κει­ται να λυθεί αν δεν στα­μα­τή­σει η δρα­στη­ριό­τητα εκείνων που το προ­κα­λούν και κερ­δί­ζουν χρήματα από αυτό. Των λαθρο­δια­κι­νη­τών δηλαδή. Τα στελέχη του Λιμε­νι­κού σε όλα τα νησιά κάνουν το καθήκον τους, σώζουν ζωές, συλ­λαμ­βά­νουν λαθρο­δια­κι­νη­τές με την ελπίδα να κατα­λά­βουν αυτά τα δίκτυα ότι αυτά που γίνο­νταν πριν 10 χρόνια τώρα τελεί­ω­σαν».

Τελεί­ωσε η προ­ο­πτική της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης με την Κύπρο ή θα το ποντί­σουμε το καλώδιο στην Κάσο;

«Μακάρι να ήταν τόσο απλό όσο το περι­γρά­φετε. Το καλώδιο στην Κάσο είναι κομμάτι ενός τερά­στιου έργου, το οποίο βρί­σκε­ται ακόμα υπό δια­πραγ­μά­τευση για την υλο­ποί­ησή του, η οποία εξαρ­τά­ται από πολλούς παρά­γο­ντες και είναι σύνθετη. Το σίγουρο είναι ότι η πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας θα φέρει το καλύ­τερο απο­τέ­λε­σμα.».

Όλα τα προ­βλή­ματα που μας δημιουρ­γούν οι γεί­το­νές μας οφεί­λο­νται στη δική τους αδια­φο­ρία για το Διεθνές Δίκαιο ή μήπως και έλλειμμα στι­βα­ρής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής;

«Τα προ­βλή­ματα δεν προ­κύ­πτουν από μόνα τους, κάποιος τα προ­κα­λεί και αυτός σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα. Επίσης, η ελλη­νική πάγια θέση είναι ο σεβα­σμός και η τήρηση του Διε­θνούς Δικαίου. Τώρα, για την εξω­τε­ρική πολι­τική μπορώ να σας πω ότι από το 2019 η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας έκανε όσα δεν έγιναν επί δεκα­ε­τίες με ενερ­γη­τική εξω­τε­ρική πολι­τική.»

Τι βλέπετε με το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Θα απαγ­γελ­θούν κατη­γο­ρίες στους εμπλε­κό­με­νους στη δεύτερη δικο­γρα­φία της Ευρω­παϊ­κής Εισαγ­γε­λίας;

«Η Δικαιο­σύνη, είτε πρό­κει­ται για την ελλη­νική είτε για την ευρω­παϊκή, οφείλει να κάνει τη δουλειά της ανε­πη­ρέ­α­στη και στην ώρα της. Η κυβέρ­νηση δεν έχει κάτι να φοβηθεί από τη διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης, στην οποία συν­δρά­μει. Αν προ­κύ­ψουν ευθύνες, αυτές πρέπει να απο­δο­θούν. Η δική μας θέση είναι ξεκά­θαρη: δια­φά­νεια παντού, χωρίς εξαι­ρέ­σεις.».

Υπάρχει η άποψη εντός της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φίας ότι δεν έπρεπε να αρθεί η ασυλία όλων των βου­λευ­τών… Τι λέτε εσείς;

«Η άρση ασυλίας δεν είναι πολι­τική πράξη “ενο­χο­ποί­η­σης”, αλλά πράξη θεσμι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας. Όταν υπάρ­χουν αιτή­ματα της Δικαιο­σύ­νης, οφεί­λουμε να μην στε­κό­μα­στε εμπόδιο. Ιδιαί­τερα όταν οι ίδιοι οι βου­λευ­τές ζητούν να αρθεί η ασυλία τους, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην προχωρά αυτή η δια­δι­κα­σία.».

Εκτι­μάτε ότι θα υπο­χρε­ω­θεί ο πρω­θυ­πουρ­γός να πάει σε πρόωρες εκλογές και, αν ναι, πότε τις βλέπετε εσείς;

«Βρι­σκό­μα­στε σε μια περίοδο έντονων διεθνών εξε­λί­ξεων, με κρίσεις όπως αυτή στη Μέση Ανατολή να δημιουρ­γούν ένα ασταθές περι­βάλ­λον. Η χώρα μας έχει διδα­χθεί από το παρελ­θόν πως πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζει τέτοιες κατα­στά­σεις με σοβα­ρό­τητα, θεσμικά. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει πει από το βήμα της Βουλής ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Για εμάς, το ζητού­μενο δεν είναι πότε θα γίνουν εκλογές, αλλά πώς θα κατα­φέ­ρουμε να βελ­τιώ­σουμε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερο την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών, ιδιαί­τερα μέσα σε ένα τόσο απαι­τη­τικό διεθνές περι­βάλ­λον.».

Έχουμε πρό­βλημα με τους θεσμούς στην Ελλάδα;

«Είναι γεγονός ότι τα τελευ­ταία χρόνια παρα­τη­ρεί­ται έλλειμμα εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς τους θεσμούς και αυτό μας προ­βλη­μα­τί­ζει. Η απά­ντηση δεν είναι η απα­ξί­ωση, αλλά η ενί­σχυση και η θωρά­κιση των θεσμών. Η κυβέρ­νηση έχει προ­χω­ρή­σει σε παρεμ­βά­σεις και μεταρ­ρυθ­μί­σεις προς αυτή την κατεύ­θυνση, όμως είναι μια διαρκής προ­σπά­θεια που απαιτεί υπευ­θυ­νό­τητα και σοβα­ρό­τητα από όλους.».

Τα νέα κόμματα, από τη Μαρία Καρυ­στια­νού και τον Αλέξη Τσίπρα, θα ανα­δια­μορ­φώ­σουν το πολι­τικό σκηνικό;

«Κάθε νέο κόμμα, με παλιά ή νέα πρόσωπα, ξεπε­ρα­σμέ­νες ή νέες προ­τά­σεις, είναι ευπρόσ­δε­κτο και σε τελική ανάλυση έτσι λει­τουρ­γεί η δημο­κρα­τία. Ο καθένας κατα­θέ­τει την πρότασή του και η κοι­νω­νία την κρίνει με την ψήφο της. Να είμαστε όμως ξεκά­θα­ροι. Τα κόμματα κρί­νο­νται για το σύνολο των προ­τά­σεών τους και απο­τε­λού­νται από πρόσωπα. Δεν είναι μονο­θε­μα­τικά ούτε μονο­πρό­σωπα ούτε και ευκαι­ριακά. Ο τελικός κριτής είναι πάντα οι ψηφο­φό­ροι.»