Αλιμιά: Η ιστορία ενός περιζήτητου νησιού στην εσχατιά του Αιγαίου

Τον Οκτώ­βριο του 2105 ο επεν­δυ­τι­κός όμι­λος του Σίλ­βιο Μπερ­λου­σκό­νι έστει­λε έναν από τους δι­κη­γό­ρους του στη Χάλκη για να συ­να­ντη­θεί με τον δή­μαρ­χο του νη­σιού Μι­χά­λη Πατρό με σκοπό να αγο­ρά­σει ένα νη­σά­κι, λίγο έξω από την Χάλκη. Πρό­σφε­ρε (και μά­λι­στα σε με­τρη­τά) δύο δισ. ευρώ είτε να το αγο­ρά­σει ολό­κλη­ρο, είτε να το ενοι­κιά­σει για μακρό χρο­νι­κό διά­στη­μα. Σκο­πός του ήταν να το με­τα­τρέ­ψει σε χώρο θα­λάσ­σιας άσκη­σης, όπως το ονό­μα­ζε με την οι­κο­δό­μη­ση πο­λυ­τε­λών πα­ρα­θα­λάσ­σιων οι­κι­σμών. Τόσο πολύ νοια­ζό­ταν ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός της Ιτα­λί­ας γι­΄αυ­τό το νη­σά­κι.

Τον πε­ρα­σμέ­νο Μάρ­τιο στη Χάλκη έφθα­σε ένας με­γα­λο­κα­τα­σκευα­στής (απ΄αυ­τούς που γνω­ρί­σα­με στα με­γά­λα έργα και στην κα­τα­σκευή των εθνι­κών οδών) και ζή­τη­σε από το δή­μαρ­χο του νη­σιού να αγο­ρά­σει μία έκτα­ση από το συ­γκε­κρι­μέ­νο νη­σά­κι, ώστε να κτί­σει σ΄αυ­τό με­ζο­νέ­τες («τό­πους ησυ­χα­στη­ρί­ου»- όπως τις ονό­μα­σε). Ηταν δια­τε­θει­μέ­νος να δώσει ότι του ζη­τού­σε ο δή­μαρ­χος για να το αγο­ρά­σει, πλην όμως ο κ. Πα­τρός του είπε ότι ένας νόμος επί υπουρ­γί­ας Νίκου Ση­φου­νά­κη, το μόνο που επι­τρέ­πει να γίνει στο νη­σά­κι αυτό είναι η… με­λισ­σο­κο­μία! Επι­πλέ­ον του εξή­γη­σε ότι το νη­σά­κι είναι ενταγ­μέ­νο στο δί­κτυο προ­στα­τευό­με­νων πε­ριο­χών «Natura 2000».

Τον πε­ρα­σμέ­νο Οκτώ­βριο στο νη­σά­κι αυτό, στην εσχα­τιά του Αι­γαί­ου γυ­ρί­στη­κε ένα βελ­γι­κό Survivor και 20 παί­κτες έζη­σαν σαν ερη­μί­τες σε δύο πα­ρα­λί­ες, στις οποί­ες δεν είχε μεί­νει άν­θρω­πος τα τε­λευ­ταία 75 χρό­νια. Ποιο είναι λοι­πόν αυτό το νη­σά­κι που έγινε πε­ρι­ζή­τη­το;

Πρό­κει­ται για το νη­σά­κι (ή βρα­χο­νη­σί­δα) Αλι­μιά που βρί­σκε­ται ανά­με­σα στη Ρόδο και στη Χάλκη στο σύ­μπλεγ­μα της Δω­δε­κα­νή­σου και διοι­κη­τι­κά ανή­κει στο Δήμο Χάλ­κης. Η επι­φά­νεια του νη­σιού είναι 7,4 τ. χλμ και το μήκος των ακτών του είναι 21 χλμ. Το νησί δια­τη­ρού­σε έναν μικρό πλη­θυ­σμό έως την πε­ρί­ο­δο του Β΄Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου, ενώ τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες τους μό­νους κα­τοί­κους που δια­θέ­τει είναι με­ρι­κές εκα­το­ντά­δες κα­τσί­κες.

Ο Μου­σο­λί­νι το χρη­σι­μο­ποιού­σε ως βάση υπο­βρυ­χί­ων, λόγω της θέ­σε­ώς του στη Με­σό­γειο και ως βάση ανε­φο­δια­σμού των πλοί­ων του ιτα­λι­κού πο­λε­μι­κού ναυ­τι­κού. Στην αρ­χαιό­τη­τα και συ­γκε­κρι­μέ­να στην ελ­λη­νι­στι­κή πε­ρί­ο­δο η Αλι­μιά οχυ­ρώ­θη­κε με την κα­τα­σκευή ενός φρου­ρί­ου, τμή­μα­τα του οποί­ου δια­σώ­ζο­νται ακόμα και σή­με­ρα, ενώ άλλα τμή­μα­τά του χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την κα­τα­σκευή ενός με­σαιω­νι­κού κά­στρου, όταν η Ρόδος βρι­σκό­ταν υπό την κα­το­χή των Ιω­αν­νι­τών Ιπ­πο­τών. Εχουν βρε­θεί, στην ακτή Εμπο­ρειού του νη­σιού τάφοι ρω­μαϊ­κών χρό­νων και είναι ορα­τοί αρ­χαί­οι τοί­χοι και η θε­με­λί­ω­ση πα­λαιο­χρι­στια­νι­κής βα­σι­λι­κής.

Αυτό το νη­σά­κι το θέ­λουν οι πά­ντες, αλλά το ΦΕΚ με υπο­γρα­φή του κ. Ση­φου­νά­κη εμπο­δί­ζει τις όποιες επεν­δύ­σεις. Να σκε­φτεί­τε ότι ένας Βέλ­γος επι­χει­ρη­μα­τί­ας πρό­σφε­ρε όσο- όσο για να του πα­ρα­χω­ρη­θεί μία έκτα­ση στην Αλι­μιά (στην πε­ριο­χή που ονο­μά­ζε­ται «Τη­γά­νι») για να κα­τα­σκευά­σει ένα ησυ­χα­στή­ριο, αλλά ο νόμος δεν του επέ­τρε­ψε.

Ηταν τόση με­γά­λη η επι­τυ­χία του Survivor στην Αλι­μιά που οι Βέλ­γοι πα­ρα­γω­γοί του ανα­κοί­νω­σαν πριν από λίγες ημέ­ρες ότι θα επι­στρέ­ψουν στο νη­σά­κι τον Οκτώ­βριο και μά­λι­στα θα κά­νουν δύο κύ­κλους παι­χνι­διών με 20 παί­χτες κάθε φορά. Το βελ­γι­κό Survivor είχε ονο­μα­στεί «The Island» και ήταν πρώτο σε θε­α­μα­τι­κό­τη­τα σε πολ­λές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες.

Ο δή­μαρ­χος Χάλ­κης αν και του πρό­σφε­ραν ένα με­γά­λο χρη­μα­τι­κό ποσό ως αντάλ­λαγ­μα για την χρη­σι­μο­ποί­η­ση της Αλι­μιάς δεν δέ­χτη­κε τα λεφτά, αφού γνώ­ρι­ζε πολύ καλά πόση με­γά­λη θα ήταν η δια­φή­μι­ση και της Χάλ­κης αλλά και της Αλι­μιάς στην Ευ­ρώ­πη. Κυ­ρί­ως όταν προ­ε­βλή­θη το επει­σό­διο με την…«τρελή σούπα» που προ­κά­λε­σε σοκ στους παί­κτες, αφού έπρε­πε να υπο­στούν τη δο­κι­μα­σία του… πατσά.

Δύο με­γά­λες κα­τσα­ρό­λες με πατσά στή­θη­καν και ολό­κλη­ρα αρ­νί­σια κε­φα­λά­κια βρέ­θη­καν μπρο­στά στις ομά­δες και οι παί­κτες έπρε­πε να τις φάνε. Ορι­σμέ­νοι που ήταν vegetarian έφυ­γαν πά­ραυ­τα από το παι­χνί­δι, ενώ οι πιο τολ­μη­ροί που δο­κί­μα­σαν με δη­λώ­σεις τους on camera είπαν πως δεν πρό­κει­ται ποτέ να ξα­να­φά­νε τέ­τοιο φα­γη­τό. Η δια­φή­μι­ση όμως του νη­σιού ήταν εξαι­ρε­τι­κή. Ενας άλλος Βέλ­γος επι­χει­ρη­μα­τί­ας ζή­τη­σε να του πα­ρα­χω­ρη­θεί ένα με­γά­λο κομ­μά­τι του νη­σιού και πρό­σφε­ρε 50 εκατ.

Ενας ιτα­λι­κός επεν­δυ­τι­κός όμι­λος έδινε 70 εκατ. ευρώ για να δη­μιουρ­γή­σει στο νη­σά­κι πρό­τυ­πο του­ρι­στι­κό οι­κι­σμό, ενώ δεν πέ­ρα­σε κα­θό­λου απα­ρα­τή­ρη­το από τα βρε­τα­νι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης το γε­γο­νός ότι το κα­λο­καί­ρι του 2014 ο πρί­γκι­πας Κά­ρο­λος και η σύ­ζυ­γός του Κα­μί­λα Δού­κισ­σα της Κορ­νουά­λης έκα­ναν ολι­γο­ή­με­ρες δια­κο­πές στο νη­σά­κι αυτό.

Στη δια­δρο­μή από την αρ­χαία Κά­μει­ρο προς την Αλι­μιά με προ­ο­ρι­σμό την Χάλκη τον τα­ξι­διώ­τη συ­νή­θως συ­ντρο­φεύ­ουν κο­πά­δια από δελ­φί­νια, τα οποία έχουν τόσο εξοι­κειω­θεί που πολ­λές φορές βά­ζουν το κε­φα­λά­κι τους στην κου­πα­στή της βάρ­κας.

Το ΒΗΜΑ