Θλίψη για την απώλεια του 44χρονου Σ. Μανουσάκη – Σήμερα το τελευταίο αντίο

Απέ­ρα­ντη θλίψη σκόρ­πισε στη Ρόδο η είδηση για τον ανα­πά­ντεχο χαμό του 44χρονου Σάββα Μανου­σάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από σκληρή μάχη που έδωσε αλλά δυστυ­χώς δεν τα κατά­φερε.

Ο Σάββας Μανου­σά­κης, υπέστη σοβαρό εγκε­φα­λικό επει­σό­διο και παρά τις προ­σπά­θειες των γιατρών και τον αγώνα που έδωσε και ο ίδιος ο οποίος πάντα στη ζωή του ήταν μαχητής, δυστυ­χώς το βράδυ της Δευ­τέ­ρας ξεκί­νησε για το μεγάλο ταξίδι σκορ­πί­ζο­ντας απέ­ρα­ντη θλίψη στους συγ­γε­νείς και στους φίλους του οι οποίοι δια­τη­ρού­σαν τις ελπίδες τους μέχρι την τελευ­ταία στιγμή.

Ο Σάββας Μανου­σά­κης, μαχητής σε όλη του τη ζωή, κοι­νω­νι­κός, ιδιαι­τέ­ρως αγα­πη­τός στη Ρόδο και πάντα χαμο­γε­λα­στός, είναι η μονα­δική φορά που έκανε τους δικούς του ανθρώ­πους να κλάψουν.

Αφήνει πίσω του, την αγα­πη­μένη του Μαρία, την μητέρα του Νομική και την αδελφή του Βαλε­ντίνα και πολλούς δικούς του ανθρώ­πους, συγ­γε­νείς και φίλους, οι οποίοι δεν μπορούν να πιστέ­ψουν ακόμα ότι ο Σάββας δεν βρί­σκε­ται πια εδώ.

Τα αμέ­τρητα μηνύ­ματα από φίλους και συγ­γε­νείς στην προ­σω­πική του σελίδα σε μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ραγί­ζουν κυριο­λε­κτικά καρδιές.

Ο θείος του, Φώτης Μανου­σά­κης, που γνω­στο­ποί­ησε την απώλεια του Σάββα, απο­χαι­ρετά τον ανιψιό του με μια συγκλο­νι­στική ανάρ­τηση:

«Έφυγε απόψε από την ζωή μετά από σοβαρό εγκε­φα­λικό, μόλις στα 44 του χρόνια, ο αγα­πη­μέ­νος μου ανιψιός Σάββας Μανου­σά­κης γιος του αδελφού μου Γιάννη, που και αυτόν τον χάσαμε πριν τρία χρόνια.

Τι να πει κανείς για τον Σάββα που, όπως και πατέρας του, ήταν γεμάτος καλο­σύνη αγάπη και συμπό­νια για τον συνάν­θρωπο του. Στο σύντομο πέρασμα του από αυτή την ζωή αφήνει πίσω πολύ κόσμο που τον αγάπησε υπερ­βο­λικά, αφήνει πίσω του την μητέρα Νομική με την οποία ήταν τόσο μα τόσο πολύ δεμένος με βαθύ­τατα αισθή­ματα ευγνω­μο­σύ­νης για την υπε­ράν­θρωπη προ­σπά­θεια της στα δύσκολα χρόνια της ζωής του, αφήνει πίσω την αξιο­λά­τρευτη γυναίκα του Μαρία και μια ηρωίδα αδελφή την Βαλε­ντίνα που καλεί­ται τώρα να καλύψει το δυσα­να­πλή­ρωτο κενό που που δημιουρ­γεί με το ανα­πά­ντεχο ύστερο ταξίδι του ο Σάββας.

Προ­σω­πικά δεν θα ξεχάσω ποτέ τον σεβασμό και την αγάπη που έδειχνε στο πρόσωπο μου κάθε φορά που συνα­ντιό­μα­σταν, αισθή­ματα που έγιναν πιο έντονα μετά την απώλεια του πατέρα του!

Ο Σάββας θα λείψει πολύ από όλους τους συγ­γε­νείς θείες, θείους, και ξαδέλ­φια αγα­πη­μένα του πρόσωπα με τα οποία μοι­ρά­ζο­ντο χαρές και λύπες. Δεν μπο­ρούμε να πιστέ­ψουμε το δύσμοιρο αυτό παι­γνίδι της τύχης! Πως είναι δυνατόν να φεύγει από τη ζωή ένας τόσο νέος άνθρω­πος που τόσα πολλά μπο­ρούσε ακόμα να προ­σφέ­ρει στην οικο­γέ­νεια του και στην κοι­νω­νία?

Αγα­πούσε την δουλειά του και ήθελε όλα να γίνο­νται με μεράκι και πίστη στην ποιό­τητα αυτών που προ­σέ­φερε.

Πολύ θα λείψει όμως και από τους φίλους του, που μόλις άκουσαν για το εγκε­φα­λικό επει­σό­διο έτρεξαν να του συμπα­ρα­στα­θούν αγνο­ώ­ντας τους κιν­δύ­νους των ημερών, και τους συνερ­γά­τες του που των εκτι­μού­σαν για την δίκαιη μετα­χεί­ριση και την ειλι­κρί­νεια των αισθη­μά­των του.

Καλό σου ταξίδι αγα­πη­μένε μου Σάββα, η μνήμη σου θα είναι πάντοτε εδώ και η νοερή παρου­σία σου θα μας συνο­δεύει παντού!!»

Οι δικοί του άνθρω­ποι, θα τον οδη­γή­σουν σήμερα στις 11 το πρωί στην τελευ­ταία του κατοι­κία, στον Ιερό Ναό Ταξιαρ­χών Ρόδου, σε στενό οικο­γε­νειακό κύκλο λόγω των μέτρων που ισχύουν για την ανά­σχεση της παν­δη­μίας.