Εκδικάστηκε αγωγή γνωστής ξενοδοχειακής εταιρείας κατά συστημικής τράπεζας για αδικοπραξία με σύμβαση Εurostoxx 50

• Δια­τεί­νε­ται ότι με­θο­δεύ­τη­κε η ανα­δο­χή χρέ­ους που δεν είχε από σύμ­βα­ση SWAP

Eνώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου εκ­δι­κά­στη­κε χθες αγωγή που άσκη­σε γνω­στή ανώ­νυ­μη ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία κατά συ­στη­μι­κής τρά­πε­ζας εκ­προ­σώ­πους της οποί­ας «εγκα­λεί» για αδι­κο­πρα­ξία στη σύ­να­ψη και εκτέ­λε­ση συμ­βά­σε­ως για επεν­δυ­τι­κό προ­ϊ­όν που πεί­σθη­κε να συ­νά­ψει.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, η ενά­γου­σα είναι μια ανώ­νυ­μη ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Ρόδο από το 1981, συ­νερ­γά­ζε­ται με την ενα­γό­με­νη τρά­πε­ζα και εξυ­πη­ρε­τεί­ται από κα­τά­στη­μα στην πόλη της Ρόδου.

Περί τα τέλη του έτους 2007 ο διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας και ο πε­ρι­φε­ρεια­κός διευ­θυ­ντής πρό­τει­ναν στην εται­ρεία τη σύ­να­ψη μιας σύμ­βα­σης ανταλ­λα­γής επι­το­κί­ων (“Σύμ­βα­ση Swap”) ως συμ­φέ­ρου­σα ευ­και­ρία, ως μια χα­μη­λού κιν­δύ­νου επι­χει­ρη­μα­τι­κή ενέρ­γεια, προ­κει­μέ­νου να αντι­σταθ­μί­σουν τον επι­το­κια­κό κίν­δυ­νο που απέρ­ρεε από υφι­στά­με­νες υπο­χρε­ώ­σεις της προς έτερα τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα, καθώς με την ίδια δεν είχαν συμ­βλη­θεί σε δα­νεια­κές συμ­βά­σεις ή έτερα τρα­πε­ζι­κά προ­γράμ­μα­τα.

Οι εκ­πρό­σω­ποι της εται­ρεί­ας στην οποία πα­ρου­σιά­στη­κε το τρα­πε­ζι­κό επεν­δυ­τι­κό πρό­γραμ­μα δεν διέ­θε­ταν ούτε τις ελά­χι­στες γνώ­σεις επί χρη­μα­τι­στη­ρια­κών και επεν­δυ­τι­κών προ­γραμ­μά­των και προ­ϊ­ό­ντων, προ­κει­μέ­νου να αντι­λη­φθούν τη φύση, το ρίσκο και τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας του, καθώς ούτε τους κιν­δύ­νους, τη συμ­βα­τό­τη­τα και την κα­ταλ­λη­λό­τη­τα ή μη.

Την 11.10.2007 η εται­ρεία υπέ­γρα­ψε με ενα­γο­μέ­νη την με ίδια ημε­ρο­μη­νία σύμ­βα­ση ανταλ­λα­γής επι­το­κί­ων με δι­καί­ω­μα της τρά­πε­ζας για πρό­ω­ρη λύση [InterestRateSwap–Euro], με ονο­μα­στι­κό ποσό 1.000.000 € και στα­θε­ρό επι­τό­κιο τριών ετών στο 4,20% χωρίς ανά­κλη­ση για το πρώτο έτος.

Τον Σε­πτέμ­βριο του έτους 2009, η ενα­γο­μέ­νη δια υπευ­θύ­νου του τμή­μα­τος δα­νεί­ων κά­λε­σε τη­λε­φω­νι­κά εκ­πρό­σω­πο της εται­ρεί­ας για να τον ενη­με­ρώ­σουν σχε­τι­κά με τις δα­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις της και πε­ραι­τέ­ρω να προ­βεί στην υπο­γρα­φή συ­μπλη­ρω­μα­τι­κών πρά­ξε­ων με σκοπό τη ρύθ­μι­ση αυτών και τη συμ­φω­νία των οι­κεί­ων τόκων.

Με­τα­ξύ των δια­δι­κα­στι­κών εγ­γρά­φων που του πα­ρέ­δω­σε προς υπο­γρα­φή ο υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή δια­πί­στω­σε ότι υπήρ­χε και ένα έγ­γρα­φο στο οποίο μνη­μο­νευό­ταν άλλη ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία γε­γο­νός πα­ρά­δο­ξο δε­δο­μέ­νου ότι ο τε­λευ­ταί­ος κλή­θη­κε για τη διευ­θέ­τη­ση ζη­τη­μά­των άλλης ΕΠΕ με την οποία ου­δε­μία σχέση είχε ο ίδιος (εται­ρι­κή ή δια­χει­ρι­στι­κή).

Του είπαν τότε ότι η ΟΕ συμ­βάλ­λε­ται σε κά­ποιες δα­νεια­κές συμ­βά­σεις της εται­ρεί­ας ως εγ­γυ­ή­τρια, προ­τρέ­πο­ντας τον να ολο­κλη­ρώ­σει την υπο­γρα­φή των «δια­δι­κα­στι­κών» αυτών εγ­γρά­φων. Ακο­λού­θη­σε και η έκ­δο­ση σχε­τι­κών πρα­κτι­κών του Δ.Σ.

Τον Ιού­νιο του έτους 2012, η ενα­γο­μέ­νη κά­λε­σε τη­λε­φω­νι­κά για πρώτη φορά την εται­ρεία και επι­κοι­νω­νώ­ντας με τον υπεύ­θυ­νο του λο­γι­στη­ρί­ου τον κά­λε­σε να προ­βεί τη­λε­φω­νι­κώς σε ανα­γνώ­ρι­ση για λο­γα­ρια­σμό της εται­ρεί­ας ενός υπο­λοί­που, ποσού ύψους 389.999,34 €.

Όπως ανέ­φε­ρε, μά­λι­στα, ο υπάλ­λη­λος της ενα­γο­μέ­νης το υπό­λοι­πο αυτό που είχε δη­μιουρ­γη­θεί σε βάρος της, προ­ερ­χό­ταν από την αρ­χι­κή σύμ­βα­ση Swap που είχε συ­νά­ψει η εται­ρεία το έτος 2007.

Τοτε ζη­τή­θη­καν από την εται­ρεία στοι­χεία προ­κει­μέ­νου να λάβει πλήρη γνώση της κα­τά­στα­σης και να ελέγ­ξει από που έχει προ­κύ­ψει αυτή η οφει­λή.

Εν συ­νε­χεία, η ενα­γο­μέ­νη, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, όχι μόνο δεν αντα­πο­κρί­θη­κε στο εύ­λο­γο και δί­καιο αί­τη­μα για πα­ρο­χή των σχε­τι­κών απο­δει­κτι­κών εγ­γρά­φων, αλλά εξα­κο­λού­θη­σε να τους αγνο­εί.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι χωρίς καμία προη­γού­με­νη ει­δο­ποί­η­ση, χωρίς καμία νό­μι­μη αιτία κι ενώ προη­γου­μέ­νως αρ­νού­νταν επι­δει­κτι­κά να ς πα­ρα­δώ­σει τα οι­κεία απο­δει­κτι­κά έγ­γρα­φα, την 07.08.2012, προ­έ­βη σε με­τα­φο­ρά, ήτοι χρέ­ω­ση, του υπο­λοί­που– ζη­μί­ας, ως αυτή είχε δια­μορ­φω­θεί από την αρ­χι­κή σύμ­βα­ση Swap, κατά τα λε­γό­με­να του υπαλ­λή­λου της ενα­γο­μέ­νης, ποσού 389.999,34 € σε λο­γα­ρια­σμό όψεως της εται­ρεί­ας.

Συ­νε­πεία δε της ως άνω ενέρ­γειας της ενα­γο­μέ­νης με την επι­βά­ρυν­ση του λο­γα­ρια­σμού με μια δήθεν οφει­λή που εμ­φα­νί­στη­κε εν μια νυκτί, η εται­ρεία εν μέσω του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, βρέ­θη­κε εκτε­θει­μέ­νη ένα­ντι των πι­στω­τών της, ανί­κα­νη να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις οι­κο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, καθώς λόγω της επι­βά­ρυν­σης του εται­ρι­κού λο­γα­ρια­σμού όψεως με την υπέ­ρο­γκη αυτή οφει­λή, κα­τέ­στη αδύ­να­τη η οποια­δή­πο­τε πλη­ρω­μή, καθώς και η εξό­φλη­ση επι­τα­γών που είχαν ήδη εκ­δο­θεί, αλλά και η εξό­φλη­ση οφει­λών προς το Δη­μό­σιο(ΙΚΑ – Δ.Ο.Υ κ.λπ.). Η εται­ρεία ισχυ­ρί­στη­κε ότι ανα­γκά­στη­κε να προ­βεί σε δα­νειο­δό­τη­ση από την ενα­γο­μέ­νη, με ύψος χρη­μα­το­δό­τη­σης το κα­τα­σχε­θέν ποσό και εγ­γρα­φή αυτού του ποσού στην σύμ­βα­ση πα­ρο­χής πί­στω­σης με ανοι­χτό – αλ­λη­λό­χρεο λο­γα­ρια­σμό που τη­ρού­σε.

Ακο­λού­θως, όπως δια­τεί­νε­ται, περί τα μέσα του έτους 2013 και κα­τό­πιν αλ­λε­πάλ­λη­λων οχλή­σε­ων, η ενα­γο­μέ­νη τους ενη­μέ­ρω­σε για πρώτη φορά με την από 20.08.2013 επι­στο­λή της ως απά­ντη­ση ότι το ποσό της αμ­φι­σβη­τού­με­νης οφει­λής προ­έρ­χε­ται από σύμ­βα­ση δο­μη­μέ­νου πα­ρα­γώ­γου «σύμ­βα­ση συ­ναλ­λα­γής συν­δε­δε­μέ­νη με το χρη­μα­τι­στη­ρια­κό δεί­κτη Eurostoxx 50».

Ως αι­τιο­λο­γία για τη δη­μιουρ­γία της αμ­φι­σβη­τού­με­νης οφει­λής είχε δοθεί από τον υπάλ­λη­λο της ενα­γο­μέ­νης η αρ­χι­κή σύμ­βα­ση Swap υπο­γρα­φεί­σα το έτος 2007. Η ενα­γο­μέ­νη, δη­λα­δή, στην έγ­γρα­φη ενη­μέ­ρω­σή της ανα­φε­ρό­ταν για πρώτη φορά σε μια σύμ­βα­ση που δεν ανα­γνώ­ρι­ζε η εται­ρεία καθώς ου­δέ­πο­τε αυτή υπε­γρά­φη από τους νό­μι­μους εκ­προ­σώ­πους της εται­ρεί­ας.

Η οφει­λή δεν αντι­στοι­χού­σε στην αρ­χι­κή σύμ­βα­ση Swap, αλλά σε σύμ­βα­ση δο­μη­μέ­νου πα­ρα­γώ­γου «προ­ϊ­όν χρη­μα­τι­στη­ρια­κής συ­ναλ­λα­γής της σύμ­βα­σης Εurostoxx 50» («Σύμ­βα­ση Εurostoxx 50»).

Την 22.10.2013 δια­πί­στω­σε ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της εται­ρεί­ας ότι όταν κλή­θη­κε από την τρά­πε­ζα να υπο­γρά­ψει κά­ποια δήθεν δια­δι­κα­στι­κά έγ­γρα­φα για τις δα­νεια­κές συμ­βά­σεις της τε­χνηέ­ντως και με πα­ρά­νο­μο τρόπο η ενα­γο­μέ­νη απέ­σπα­σε την υπο­γρα­φή του επί του από 30.07.2009 ενη­με­ρω­τι­κού εντύ­που με τίτλο «ΑΝΑ­ΔΙΑΡ­ΘΡΩ­ΣΗ ΥΦΙ­ΣΤΑ­ΜΕ­ΝΩΝ ΣΥ­ΝΑΛ­ΛΑ­ΓΩΝ Εν­δει­κτι­κοί Όροι και Προ­ϋ­πο­θέ­σεις» περί συγ­χώ­νευ­σης των τριών αυ­το­τε­λών συμ­βά­σε­ων Swap, τριών δια­φο­ρε­τι­κών εται­ρειών, σε μία, η οποία θα βά­ρυ­νε απο­κλει­στι­κά την εται­ρεία.

Η εται­ρεία ισχυ­ρί­ζε­ται μά­λι­στα ότι για να γίνει ανά­λη­ψη του χρέ­ους της ΟΕ και της ΕΠΕ από την ξε­νο­δο­χεια­κή ΑΕ εται­ρεί­ες που είχαν δια­φο­ρε­τι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση και δια­χεί­ρι­ση, έπρε­πε να συ­γκλη­θεί γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση της ΑΕ και να δοθεί ρητή και ει­δι­κή εντο­λή στους εκ­προ­σώ­πους της να ανα­δε­χθεί η τε­λευ­ταία το χρέος των δύο άλλων εται­ρειών.

Η εται­ρεία έως και τότε αγνο­ού­σε πλή­ρως όχι μόνο την ύπαρ­ξη της εν λόγω οφει­λής προς την ενα­γο­μέ­νη, αλλά σε κάθε πε­ρί­πτω­ση αγνο­ού­σε την εν γένει ύπαρ­ξη της νέας ανα­νε­ω­τι­κής Σύμ­βα­σης Εurostoxx 50.

Με την αγωγή ζη­τεί­ται να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τη­τα της από 30.07.2009 σύμ­βα­σης δο­μη­μέ­νου πα­ρα­γώ­γου «σύμ­βα­ση συ­ναλ­λα­γής συν­δε­δε­μέ­νη με το χρη­μα­τι­στη­ρια­κό δεί­κτη Eurostoxx 50», να ανα­γνω­ρι­στεί ότι το ποσό των 490.378,62 €, του οποί­ου επι­διώ­κει την εί­σπρα­ξη η ενα­γο­μέ­νη δυ­νά­μει δια­τα­γής πλη­ρω­μής και της επι­τα­γής προς εκού­σια συμ­μόρ­φω­ση απο­τε­λεί προ­ϊ­όν αδι­κο­πρα­κτι­κής ενέρ­γειας, να υπο­χρε­ω­θεί η ενα­γο­μέ­νη να της κα­τα­βάλ­λει το ποσό των 15.000 € λόγω αδι­κο­πρα­ξί­ας και 250.0000 €.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Ελένη Αυ­γε­νι­κού.