Υπερχρεωμένα νοικοκυριά: Απόρριψη αίτησης δανειολήπτριας λόγω αναρτήσεων στο Facebook

Με απόφασή του το Ειρη­νο­δι­κείο Αθηνών απέρ­ριψε αίτηση για την υπαγωγή στις δια­τά­ξεις του Νόμου 3869/2010 για τα υπερ­χρε­ω­μένα νοι­κο­κυ­ριά, κρί­νο­ντας ότι η αιτούσα προ­χώ­ρησε σε “ανει­λι­κρινή δήλωση” σχετικά με την οικο­νο­μική της κατά­στα­σης, καθώς απο­σιώ­πησε δολίως τη βελ­τί­ωση του οικο­γε­νεια­κού εισο­δή­μα­τός της.

Το στοι­χείο που παρου­σιά­ζει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον στην προ­κει­μένη περί­πτωση είναι πως το δικα­στή­ριο, προ­κει­μέ­νου να σχη­μα­τί­σει την κρίση του, έλαβε υπόψη δημό­σιες αναρ­τή­σεις φωτο­γρα­φιών της αιτού­σας στο Facebook, στις οποίες ανα­φέ­ρε­ται τόσο ο τόπος δια­μο­νής με τον σύζυγό της (Λονδίνο) όσο και η εται­ρεία στην οποία εργά­ζε­ται.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, η αιτούσα εκθέτει ότι από το 2013 δεν έχει κανένα εισό­δημα και ο σύζυγος της, ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας, έχει μηνιαίο εισό­δημα που δεν ξεπερνά τα 660 ευρώ, ενώ με υπεύ­θυνη δήλωση της το 2016, στα πλαίσια της επι­και­ρο­ποί­η­σης των σχε­τι­κών – εγγρά­φων της, δηλώνει ότι η κατά­σταση της περιου­σίας, των μετα­βι­βά­σεων και των εισο­δη­μά­των της ιδίας και του συζύγου της είναι πλήρης και ορθή.

«Πλην όμως, η αιτούσα, με την ως άνω υπεύ­θυνη δήλωση έχει παρα­βιά­σει την επι­βαλ­λό­μενη από την διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του ν. 3869/2010 υπο­χρέ­ωση ειλι­κρί­νειας, απο­σιω­πώ­ντας την αλήθεια ως προς την βελ­τί­ωση του εισο­δή­μα­τος τόσο της ιδίας όσο και του συζύγου της, καθώς από το έτος 2015 δια­μέ­νουν και εργά­ζο­νται στο Λονδίνο του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου (βλ. δημό­σιες αναρ­τή­σεις φωτο­γρα­φιών της στον ιστό­τοπο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης «facebook» το έτος 2015, καθώς και σε δια­φο­ρε­τι­κές ημε­ρο­μη­νίες σε διάφορα σημεία της πρω­τεύ­ου­σας του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου, όπου ανα­φέ­ρει ότι δια­μέ­νει, το έτος 2017 όπου ανα­φέ­ρει η αιτούσα ότι εργά­ζε­ται στο Λονδίνο, καθώς και τον Αύγού­στοο 2018 όπου ανα­φέ­ρει ότι εργά­ζε­ται σε ανταλ­λα­κτή­ριο με την επω­νυ­μία …. που εδρεύει στο Λονδίνο)».

Το δικα­στή­ριο σημεί­ωσε ότι οι φωτο­γρα­φι­κές ή κινη­μα­το­γρα­φι­κές ανα­πα­ρα­στά­σεις, φωνο­λη­ψίες και κάθε άλλη μηχα­νική απει­κό­νιση που προ­σκο­μί­ζε­ται ως απο­δει­κτικό μέσο σε πολι­τική δίκη και αφορά σε ιδιω­τική επαφή και συνο­μι­λία εν αγνοία και χωρίς τη συναί­νεση ενός εκ των συμ­με­τε­χό­ντων, καθί­στα­ται απα­ρά­δε­κτο απο­δει­κτικό μέσο.

Τέτοια απα­γο­ρευ­μένα απο­δει­κτικά μέσα, τα οποία δεν λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψιν στα πλαίσια της δίκης, απο­τε­λούν και οι εκτυ­πώ­σεις που απο­τυ­πώ­νουν αναρ­τή­σεις στις οποίες προέβη κάποιος χρήστης στο «προφίλ» του στο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης «facebook» ώστε να είναι ορατές μόνο από τους «φίλους» του στο συγκε­κρι­μένο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Ωστόσο, το δικα­στή­ριο τονίζει πως όταν η ιδιω­τική ζωή έχει ευρέως δημο­σιο­ποι­η­θεί παύει να είναι άξια προ­στα­σίας από τον νόμο περί προ­στα­σίας προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, καθώς «όταν τα δεδο­μένα του ατόμου είναι γνωστά σε ένα σχετικά μεγάλο αριθμό προ­σώ­πων ή μπορούν να γίνουν από αυτούς εύκολα αντι­λη­πτά και θεω­ρού­νται εξα­κρι­βω­μένα, τότε δεν προ­σβάλ­λε­ται το δικαί­ωμα για πλη­ρο­φο­ρική αυτο­διά­θεση και στην ιδιω­τική ζωή».

Σύμφωνα με την απόφαση, στην περί­πτωση Facebook, ο χρήστης έχει τη δυνα­τό­τητα να προβεί σε ρυθ­μί­σεις ιδιω­τι­κό­τη­τας στο προφίλ του, εάν επι­θυ­μεί να περιο­ρί­σει τον κύκλο των προ­σώ­πων που έχουν πρό­σβαση σε αυτό, στις φωτο­γρα­φίες του και γενι­κό­τερα στις αναρ­τή­σεις του, δηλαδή να προβεί σε ρυθ­μί­σεις περιο­ρι­σμού προ­σβά­σεως στις πλη­ρο­φο­ρίες του.

«Ακόμη όμως, έχει τη δυνα­τό­τητα να κατα­στή­σει δημόσια κι ελεύ­θερα προ­σβά­σιμα σε όλους (ακόμη και σε χρήστες του δια­δι­κτύου που δεν έχουν λογα­ρια­σμό στο «facebook») τα στοι­χεία αυτά, με την κατα­χώ­ρισή τους στον εν λόγω ιστό­τοπο χωρίς ρυθ­μί­σεις ασφα­λείας. Πλη­ρο­φο­ρίες, όμως, οι οποίες αναρ­τώ­νται από το υπο­κεί­μενο των δεδο­μέ­νων σε δημόσια πρό­σβαση στο δια­δί­κτυο δεν συνι­στούν προ­σω­πικό δεδο­μένο και δεν εμπί­πτουν στις προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 2472/1997», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η απόφαση.

Ευχα­ρι­στούμε τον δικη­γόρο κύριο Κων­στα­ντίνο Μπίτσιο για την απο­στολή της από­φα­σης.

Δείτε ανα­λυ­τικά την απόφαση ΕιρΑΘ 5551/2019

πηγή lawspot.gr