Αντιμέτωπες με “ξαφνικό θάνατο” πάνω από 80.000 επιχειρήσεις

Ενώπιος ενωπίω όχι μόνο με τους πιστω­τές τους και τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές που έχουν προς αυτούς, αλλά και με τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα, η οποία για το 20% των περι­πτώ­σεων θα σημάνει ξαφνικό θάνατο, θα βρεθούν λίαν συντό­μως 400.000 επι­χει­ρή­σεις και ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες.

Το νομο­σχέ­διο για τον εξω­δι­κα­στικό συμ­βι­βα­σμό που προ­ε­τοι­μά­ζει το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, μπορεί να υπό­σχε­ται ακόμη και “κούρεμα” των οφειλών που έχουν οι υπερ­χρε­ω­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις προς το Δημόσιο, τις Τρά­πε­ζες, τα Ασφα­λι­στικά Ταμεία, τους Προ­μη­θευ­τές και τους Εργα­ζο­μέ­νους, ωστόσο όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε ο διά­βο­λος κρύ­βε­ται στις λεπτο­μέ­ρειες

“Κλειδί” η βιω­σι­μό­τητα για εξεύ­ρεση λύσης

Και εξη­γού­μα­στε. Για να μπο­ρέ­σει μια επι­χεί­ρηση (μικρή, μεσαία ή μεγάλη) ή ένας ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας να ρυθ­μί­σει τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές του με τους πιστω­τές του μέσω του εξω­δι­κα­στι­κού μηχα­νι­σμού θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να κριθεί βιώ­σι­μος (σ.σ. με τυπο­ποι­η­μέ­νες δια­δι­κα­σίες για τις μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις βάσει συγκε­κρι­μέ­νων αριθ­μο­δει­κτών (έσοδα, έξοδα, EBITDA, περιου­σία, κ.ά. και από ανε­ξάρ­τητο εκτι­μητή για τις μεγάλες). Στην περί­πτωση που δεν κριθεί βιώ­σι­μος, αφενός δεν θα μπο­ρέ­σει να εντα­χθεί στη ρύθμιση, που ετοι­μά­ζε­ται από το υπουρ­γείο και πρό­κει­ται να παρου­σια­στεί στους “θεσμούς” στις αρχές της επό­με­νης εβδο­μά­δας, και αφε­τέ­ρου θα οδη­γη­θεί σε εκκα­θά­ριση με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες.

Σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα την οποία εκτι­μά­ται ότι θα αντι­με­τω­πί­σουν με το καλη­μέρα το 20% των νομικών προ­σώ­πων ήτοι περί τις 80.000 επι­χει­ρή­σεις.

Ακόμη όμως και στην περί­πτωση που κάποιος κριθεί βιώ­σι­μος, αυτό δεν σημαί­νει αυτο­μά­τως ότι θα λύσει το πρό­βλημά του. Εκτι­μά­ται πως αρκετές εται­ρείες και ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες στη δεύτερη φάση της όλης δια­δι­κα­σίας, δηλαδή όταν θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι με τους πιστω­τές τους, να μη βρουν λύση. Άλλωστε, η βασική παρα­δοχή της συγκε­κρι­μέ­νης ρύθ­μι­σης είναι πως κανένας πιστω­τής δεν πρέπει να βρεθεί σε χει­ρό­τερη θέση από αυτή που θα βρι­σκό­ταν αν ρευ­στο­ποιού­νταν η υπερ­χρε­ω­μένη εται­ρεία η οποία θα επι­διώ­ξει να εντα­χθεί στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό.

Όλα στο φως για να προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία

Μια ακόμη λεπτο­μέ­ρεια που θα κάνει τη διαφορά για αρκε­τούς, είναι πόσοι εξ αυτών των επι­χει­ρη­μα­τιών που θα προ­σφύ­γουν στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Γιατί η λύση μπορεί να περι­λαμ­βά­νει πολυ­ε­τείς επι­μη­κύν­σεις της περιό­δου απο­πλη­ρω­μής, δια­γραφή μέρους των οφειλών ή και άλλες μορφές ρύθ­μι­σης ή ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους των επι­χει­ρή­σεων, αλλά αυτό που χρειά­ζε­ται μια επι­χεί­ρηση για να πάρει ξανά μπροστά είναι ζεστό χρήμα. Οπότε ο επι­χει­ρη­μα­τίας θα κληθεί όχι μόνο να ρυθ­μί­σει τις οφειλές του και να τηρήσει ευλα­βικά το σχέδιο εξυ­γί­αν­σης αλλά και να βρει τρόπους να ενι­σχύ­σει κεφα­λαιακά την εται­ρεία του. Στόχος του υπουρ­γείου είναι να μπει “κόφτης” στους στρα­τη­γι­κούς κακο­πλη­ρω­τές επι­χει­ρη­μα­τίες, δηλαδή σε όσους δεν απο­πλη­ρώ­νουν τα χρέη τους κατ’ επιλογή. Για να δια­σφα­λι­στεί αυτό, δηλαδή για να απο­κλει­στούν οι κακο­πλη­ρω­τές, θα αξιο­ποιεί­ται κάθε δια­θέ­σιμο πλη­ρο­φο­ριακό στοι­χείο για την περιου­σιακή κατά­σταση των ιδιο­κτη­τών της επι­χεί­ρη­σης (δηλώ­σεις στην Εφορία, κατα­θέ­σεις σε τρά­πε­ζες κ.λπ.).

Βέβαια, υπάρχει πάντα το ενδε­χό­μενο ο επι­χει­ρη­μα­τίας να θέλει να βάλει χρήματα για τη διάσωση της επι­χεί­ρη­σής του αλλά να μην μπορεί. Σε αυτή την περί­πτωση η εμφά­νιση κάποιου στρα­τη­γι­κού επεν­δυτή πρέπει να θεω­ρεί­ται κάτι περισ­σό­τερο από δεδο­μένη.

Fast track δια­δι­κα­σίες για deals διά­σω­σης

Το πόσες και από ποιους κλάδους επι­χει­ρή­σεις θα κατα­φέ­ρουν να περά­σουν τον Ρου­βί­κωνα και να κάνουν restart μέσω του εξω­δι­κα­στι­κού μηχα­νι­σμού, ο οποίος θα ανοίξει για συγκε­κρι­μένο χρονικό διά­στημα 1-2 χρόνια, μένει να φανεί στην πορεία. Το σίγουρο είναι πως ο συγκε­κρι­μέ­νος μηχα­νι­σμός ενδέ­χε­ται να απο­τε­λέ­σει το “κλειδί” για αρκετά deals διά­σω­σης τα οποία αυτή τη στιγμή έχουν παγώσει. Καθόλου παρά­δοξο αν σκεφτεί κανείς πως αν κάποιος επι­λέ­ξει τη λύση του πτω­χευ­τι­κού κώδικα, (σ.σ. δηλαδή να κινηθεί στη λογική του Μαρι­νό­που­λου), η όλη δια­δι­κα­σία είναι όχι μόνο χρο­νο­βόρα αλλά από τη στιγμή που αιτηθεί στον Πτω­χευ­τικό Κώδικα μπορεί να πετυ­χαί­νει προ­στα­σία από τους πιστω­τές αυτό όμως είναι δίκοπο μαχαίρι όχι μόνο για τη φήμη της επι­χεί­ρη­σης η οποία πλήτ­τε­ται ανε­πα­νόρ­θωτα αλλά και για την επόμενη ημέρα.

Επίσης, και εδώ είναι το κομβικό σημείο για να ξεκολ­λή­σουν deal διά­σω­σης τα οποία κυο­φο­ρού­νται μήνες τώρα, είναι πως στις δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου θα περι­λαμ­βά­νο­νται και ρυθ­μί­σεις με τις οποίες, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, δεν θα διώ­κο­νται ποινικά τρα­πε­ζικά στελέχη και στελέχη του Δημο­σίου που θα εγκρί­νουν ρυθ­μί­σεις ή και δια­γρα­φές ληξι­πρό­θε­σμων επι­χει­ρη­μα­τι­κών οφειλών.

Επι­τά­χυνση των δια­δι­κα­σιών

Ο εξω­δι­κα­στι­κός μηχα­νι­σμός, ο οποίος θα αφορά την επίλυση των χρεών όλων των επι­χει­ρή­σεων (και ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών) προς τρά­πε­ζες, Δημόσιο και ασφα­λι­στικά ταμεία στη βάση της δια­με­σο­λά­βη­σης, υπό­σχε­ται ότι η λύση θα δίνεται μέσα σε διά­στημα 3 μηνών (ή 2 μηνών για τις μικρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις). Το πρώτο βήμα είναι αίτηση της επι­χεί­ρη­σης για υπαγωγή της στον νόμο και υποβολή εκ μέρους της πλάνου βιω­σι­μό­τη­τας και ρευ­στό­τη­τας. Η αξιο­λό­γησή τους θα γίνεται αυτο­μα­το­ποι­η­μένα από την ειδική ηλε­κτρο­νική πλατ­φόρμα (στην ιστο­σε­λίδα της Ειδικής Γραμ­μα­τείας Δια­χεί­ρι­σης Ιδιω­τι­κού Χρέους) για τις ΜΜΕ και από ανε­ξάρ­τητο εκτι­μητή για τις μεγάλες επι­χει­ρή­σεις. Στη συνέ­χεια, ο Μεσο­λα­βη­τής θα καλεί όλους τους πιστω­τές (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων προ­μη­θευ­τών και εργα­ζο­μέ­νων) να συμ­φω­νή­σουν στο προ­τει­νό­μενο σχέδιο ανα­διάρ­θρω­σης. Αυτό για να ισχύσει θα πρέπει να εγκρι­θεί από το 60% των πιστω­τών και να επι­κυ­ρω­θεί από το Πρω­το­δι­κείο.

Η επι­κυ­ρω­μένη συμ­φω­νία θα τίθεται άμεσα σε ισχύ και θα πρέπει να την εφαρ­μό­σουν όλοι, ενώ θα πρέπει να υπο­γρα­φούν και οι σχε­τι­κές συμ­βά­σεις με τις Τρά­πε­ζες, το Δημόσιο και τους υπό­λοι­πους πιστω­τές τους για την υλο­ποί­ηση της συμ­φω­νίας και την απο­πλη­ρωμή βάσει αυτής των οφειλών που έχει η εται­ρεία. Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσοι τελικά από αυτούς που θα φθάσουν στο τελικό στάδιο και θα “κλει­δώ­σουν” μια καλή συμ­φω­νία με τους πιστω­τές τους θα κατα­φέ­ρουν να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τις οφειλές τους σε βάθος χρόνου.

capital.gr