«Πάγωσαν» 3 εφέσεις του Δήμου Ρόδου για τα δώρα και τα επιδόματα αδείας 478 εργαζομένων

• Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου ανέβαλε τη συζήτηση και στις 3 υποθέσεις έως ότου αποφανθεί το Ακυρωτικό επί αίτησης αναίρεσης που εκκρεμεί από το 2021. Κρίσιμο ζήτημα παραμένει αν η κατάργηση των επιδομάτων με τον νόμο 4093/2012 είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ

Τρεις αποφάσεις με το ίδιο περιεχόμενο εξέδωσε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου επί ισάριθμων εφέσεων που είχε ασκήσει ο Δήμος Ρόδου κατά πρωτόδικων αποφάσεων, οι οποίες δικαίωναν εργαζομένους του για τα επιδόματα εορτών Πάσχα, Χριστουγέννων και αδείας. Το δικαστήριο δέχθηκε τυπικά τις εφέσεις, δεν προχώρησε όμως στην ουσία τους. Έκρινε ότι η συζήτηση πρέπει να ανασταλεί μέχρι να εκδοθεί απόφαση του Αρείου Πάγου σε συναφή υπόθεση, η οποία αφορά το ίδιο ακριβώς νομικό ερώτημα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», στην πρώτη υπόθεση οι ενάγοντες είναι 123 και 103 σε 2 ενότητες, στη δεύτερη 14 και στην τρίτη 129 και 109, επίσης σε 2 ενότητες. Συνολικά πρόκειται για 478 εργαζόμενους ή κληρονόμους εργαζομένων, οι αξιώσεις των οποίων παραμένουν πλέον σε εκκρεμότητα.
Ποιοι διεκδικούν και τι ζητούν
Οι ενάγοντες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ειδικοτήτων. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται βοηθοί βρεφοκόμων και παιδοκόμων, βρεφονηπιοκόμοι, νηπιαγωγοί, καθαρίστριες και καθαρίστριες σχολικών μονάδων, εργάτες καθαριότητας και γενικών καθηκόντων, συνοδοί απορριμματοφόρου, χειριστές μηχανημάτων έργων, εισπράκτορες, οδηγοί, τεχνίτες, υδραυλικοί, μάγειρες, φύλακες, οικογενειακοί βοηθοί, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, γυμναστές, γεωπόνοι, νοσηλευτές, καθώς και διοικητικοί και οικονομικοί υπάλληλοι.
Οι αγωγές είχαν κατατεθεί στο Ειρηνοδικείο Ρόδου. Η μεγάλη πλειονότητα των εναγόντων ζητεί να υποχρεωθεί ο εναγόμενος φορέας να καταβάλει στον καθένα 2.000 ευρώ για το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2019 έως τις 16 Δεκεμβρίου 2020. Το ποσό αναλύεται σε 500 ευρώ για επίδομα εορτών Πάσχα, δηλαδή 250 ευρώ για καθένα από τα 2 έτη, σε 500 ευρώ για επίδομα αδείας με τον ίδιο υπολογισμό και σε 1.000 ευρώ για επίδομα εορτών Χριστουγέννων, ήτοι 500 ευρώ ανά έτος.
Υπάρχουν και διαφοροποιήσεις. Ένας ενάγων, του οποίου η απασχόληση ξεκίνησε στις 9 Απριλίου 2019, διεκδικεί 1.750 ευρώ, καθώς δικαιούται επίδομα Πάσχα μόνο για 1 έτος. Δύο κληρονόμοι εργαζομένου που απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 2020 ζητούν από κοινού 1.500 ευρώ, ενώ άλλοι 2 κληρονόμοι, ο πατέρας των οποίων απεβίωσε την 1η Δεκεμβρίου 2020, διεκδικούν από κοινού 2.000 ευρώ. Όλα τα ποσά ζητούνται με τον νόμιμο τόκο από την ημέρα που κάθε παροχή κατέστη απαιτητή, άλλως από την επίδοση της αγωγής.
Η νομική βάση της διεκδίκησης
Οι εργαζόμενοι στηρίζουν την αγωγή τους στη διαδοχική περικοπή και τελικά στην κατάργηση των επιδομάτων κατά την περίοδο των μνημονίων. Όπως εκθέτουν, με τον νόμο 3845/2010 τα επιδόματα περικόπηκαν και καθορίστηκαν σε 500 ευρώ για τα Χριστούγεννα, 250 ευρώ για το Πάσχα και 250 ευρώ για την άδεια, με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιουνίου 2010. Με το άρθρο 16 του νόμου 4024/2011 επανακαθορίστηκαν στα ίδια ποσά από την 1η Νοεμβρίου 2011. Ακολούθησε ο νόμος 4093/2012 για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 έως 2016, με τον οποίο επήλθε η ολοσχερής κατάργησή τους από την 1η Ιανουαρίου 2013.
Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η τελευταία αυτή διάταξη αντίκειται στα άρθρα 2, 4, 22, 23 και 25 του Συντάγματος, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας 87, 98, 150 και 151, καθώς και στο άρθρο 8 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Μορφωτικά Δικαιώματα. Κατά τους ισχυρισμούς τους, η διάταξη είναι αντισυνταγματική και ανίσχυρη. Επικαλούνται μεταξύ άλλων ότι στην αιτιολογική έκθεση του νόμου δεν αναφέρεται καμία αιτιολογία που να δικαιολογεί τη σκοπιμότητα της κατάργησης.
Προβάλλουν επίσης δεδικασμένο. Για τη μεγάλη πλειονότητα των εναγόντων επικαλούνται την υπ’ αριθμόν 51/2020 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ρόδου και για ορισμένους ακόμη την υπ’ αριθμόν 163/2018 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Και οι 2 αφορούν αντίστοιχες αξιώσεις για προγενέστερα χρονικά διαστήματα και, όπως διατείνονται, δεσμεύουν το δικαστήριο.
Τον Δήμο Ρόδου εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του κ. Αναστασία Γεωργία Παπανικολάου. Τους εργαζόμενους εκπροσώπησε ο κ. Απόστολος Γκατζιός, του Δικηγορικού Συλλόγου Τρικάλων.
Γιατί το δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο στάθηκε σε μια παράλληλη δικαστική διαδρομή που έχει ξεκινήσει από το 2018.
Η αναστολή στηρίχθηκε στο άρθρο 249 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η διάταξη επιτρέπει στο δικαστήριο, αυτεπάγγελτα ή μετά από αίτηση διαδίκου, να αναβάλει τη συζήτηση όταν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από ζήτημα που κρίνεται σε άλλη εκκρεμή δίκη. Σκοπός της είναι να αποφεύγονται αντιφατικές αποφάσεις, να διασφαλίζεται το κύρος της δικαιοσύνης και να εναρμονίζεται η δικαστική κρίση επί του ίδιου ζητήματος, με εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης.
Με βάση τα παραπάνω, το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε ότι η κρίση του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκήσει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Έτσι δίκασε αντιμωλία των διαδίκων, δέχθηκε τυπικά την έφεση και ανέβαλε τη συζήτησή της έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της αίτησης αναίρεσης. Διάταξη για δικαστικά έξοδα δεν περιλήφθηκε, λόγω του μη οριστικού χαρακτήρα της απόφασης.
Η απόφαση δεν κρίνει αν οι εργαζόμενοι δικαιούνται ή όχι τα επιδόματα. Η πρωτόδικη κρίση που τους δικαίωσε εν μέρει δεν ανατρέπεται, παραμένει όμως υπό την αίρεση της έφεσης, η οποία θα εξεταστεί στην ουσία της μόνο αφού αποφανθεί το Ακυρωτικό. Ο χρόνος που θα απαιτηθεί δεν μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς η αίτηση αναίρεσης, αν και κατατεθειμένη από το 2021, δεν έχει ακόμη λάβει δικάσιμο.