Ποιων συνθέσεων;

Είναι εύκολο να αντι­λη­φθεί κάποιος γιατί το Μαξίμου, παρα­μέ­νει στο τρά­βηγμα του αυτιού όσων ξεφεύ­γουν. Έτσι όμως μαζεύ­ο­νται διάφορα, από διά­φο­ρους. Οι πολι­τι­κοί χώροι είναι όμηροι δια­φό­ρων ειδικών κοινών και θέλουν να τα έχουν καλά με τους φανα­τι­κούς τους χωρίς όμως να τους φορ­τώ­νο­νται υπερ­βο­λικά. Άλλωστε έχουν στελέχη και οπαδούς που δεν έχουν κατα­λά­βει τι είναι ή τι θέλει να είναι το κόμμα τους. Η ανάγκη ιδε­ο­λο­γι­κών συν­θέ­σεων είναι απα­ραί­τητη. Ποιων όμως; Αυτών που θέλει να περάσει ο Κυρ. Μητσο­τά­κης ο οποίος αυτο­προσ­διο­ρί­ζε­ται ως φιλε­λεύ­θε­ρος κεντρώος, κάνο­ντας ανοίγ­ματα προς την Κεντρο­α­ρι­στερά ή όσων απευ­θύ­νο­νται στους εκλο­γι­κούς τους πελάτες με τον τρόπο του Μπο­γδά­νου; Αυτών που πιστεύ­ουν -όπως ο ίδιος είπε στη διάρ­κεια της πολι­το­γρά­φη­σης των νέων Ελλήνων εκ Νιγηρίας- πως «Στο πρόσωπο της οικο­γέ­νειας Αντε­το­κούν­μπο αντι­κα­το­πτρί­ζε­ται η Ελλάδα που θέλουμε» ή της μπο­γδά­νειας λογικής;